Naar de inhoud

Chauffeurkes home

Wees welkom bij de mens achter het woord
akke.beakke.be

Berichten van 26 september 2005 tot 2 oktober 2005

De sacoche van mijn madam

Hello evrybody,

Mijn vrouw die was verzot op sacochen,en ze moest altijd het nieuwste model hebben!
Zij ging naar de winkel om diene sacoche te kiezen,en ik ging er achter om hem te betalen!
T'is zo dat ik al die modellen heb leren kennen hé!
Op nen dag was het weer van dadde,en moest ik weer nar de winkel omdat madam weer een nieuw model gezien had.
Ik kom daar diene winkel binnen,en zeg tegen diene verkoper dat ik achter de sacoche van mijn vrouw kom!
-Bonjour menier,ik kom achter de sacoche van mijn madam!
Ja in Brussel moet ge zo wa Brussels klappen om bij de beau monde te horen hé!
-Ha oui monsieur,t'es de sacoche van chauffeuske!!Ik zal em ne kier pakken om on menier te loaten zien!
Diene komt daar met een kartonnen doos af,en doet da deksel daar af met een grote geste!
-Voila menier,t'es ne sacoche in echt kangoeroe leer!
-Wablief????In kangoeroe leer??
-Oui oui vaneigens,da es de gruute mode den dag van vandoeg!
-Amai mijn voeten,ge moete het maar kunnen om in Brussel ne kangoeroe te vangen om zo ne sacoche te maken!
Ik betaal daar diene sacoche aan de prijs van ne volledige kangoeroe,en ga daar al springen buiten!
Ja diene kangoeroe was zo vers,dat er nog leven in diene sacoche zat!!
Veertien dagen later,had mijn madam weer een nieuw model gezien!
Ik weer naar diene winkel!
-Ha menier,ik zal de sacoche van uw madam eens gaan halen!
-Voila menier ne sacoche in echt kalfsleer!!
-In t'kalfsleer???
-Ja ja menier ge moet ne kier zien wa een schuun bruin en witte plekken er op stoan!
Ik loop daar diene winkel buiten,en er liep daar nog melk uit diene sacoche van zo vers dat da kalf was!!
Diene sacoche was nog ni goed uitgerokken van al haren brol,als ik al weer achter nen andere mocht stappen!!
Nu had ze ééne gekocht in echt ezelsleer!!!
Ik had daar nu compasse mee zie!!
Niet omdat da ezelsleer was,maar omdat er nu een stuk van de famille aan haren arm hing!
Toen het solden waren,had ze ne sacoche gekocht in krokodille en kreeg ze bij zes sacochen een paar schoenen assorti!
Amai wij kwamen daar buiten met bijna een ganse krokodille zeg!
In elk geval moet ge weten dat als ge zo ne sacoche koopt in krokodille,dat ge da best een par jaar in de winkel laat liggen tot als da beest echt dood is hé!!
Want mijn vrouw hare sacoche was zo vers,dat ze er op nen dag in Brussel mee rondliep,en dat hare sacoche ne voorbijganger gebeten had!
Amai ge had da moeten zien zeg!!
Die gesp van die sluiting stond volledig in diene mens zijnen arm!
Ze zijn dan met diene mens naar de kliniek moeten gaan om hem een pikuur tegen den tetanos te geven van die beroeste gesp hé!!
Ik heb haar gezegd dat da moest gedaan zijn met die sacochen in vel van wilde beesten!!
Nu heb ik haar ne sacoche cadeau gedaan in konijnevel,maar ze heeft toch echt geen sjance hé!!
Ze heeft er huiduitslag van gekregen,en ik heb mijn vrouw moeten inenten tegen de mixamatose!!
ppfffffffffffffff ne mens komt nogal wa tegen hé:-) ))

Groetjes chauffeurke


Hoe vind je dit bericht? 16 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 09:20 1 reactie Reageer op dit bericht

Dansen in een andere wereld

Hello evrybody,


Vaak schrijven we,zonder echt na te denken wat we schrijven.
Het leven heeft steeds twee kanten!!
Een goede en een slechte.
Een leuke en een triestige.
Een gelukkige en een ongelukkige.
Ik zat hier te schrijven toen ik plots dacht aan een vriend die in een rolstoel zit!!
Hij zal waarschijnlijk niet de enigste zijn,en bij deze mensen zullen er ook wel bij zijn die hielden van dansen.


Daarom heel speciaal voor de mensen die slecht te been zijn,of met een handicap!!


Ik was jong,en danste door het leven!
De energie moest ik buiten mijn werkuren wegswingen.
Ik trok de uitgangskledij aan,en begaf mij zoals elke week naar dat danscafé,waar mijn donkerblauw hemd al vlug een vochtige plek op de rug vertoonde.
Twist,slow,charleston,rumba niets wat draaide of keerde had geheimen voor mij.
Tot op die dag dat ik huiswaarts keerde!!
Op het voetpad werd ik aangereden,door iemand die niet van dansen hield.
Daarom is hij ook niet blijven staan,en liet hij mij vluchtend achter.
Toen ik wakker werd,dansten witte verplegers rond het bed.
Mijn moeder stond er stil met mijn vader hand in hand!
Mijn moeder zweete nooit,en daarom wist ik dat het een traan was die haar oog verliet.
Op de stoel naast het bed,hing mijn donkerblauw hemd met mijn witte broek.
De rode vlekken deden mij beseffen dat er iets mis was.
Ik probeerde mij recht te zetten,maar had die swingende kracht niet meer.
Ik had zelfs geen gevoel meer in mijn benen!
Ergens in een kamer hoorde ik een radio spelen,met een deuntje die automatisch mijn benen naar de dansvloer droegen.
Wat scheelde er met die benen???
Dat was ook de vraag die ik aan mijn moeder stelde!
-Alles komt goed jongen ,sprak mijn vader!!
Maar ook hij maakte zijn zin niet af,en keek naar de dokter die het woord nam.
-Je hebt geluk gehad!!Maar je gaat toch sterk moeten zijn voor de rest van je leven!
Ik was nog zo jong,en hij sprak al over de rest van mijn leven.
Je leeft nog,en met wat je hebt meegemaakt,kan het alleen maar beteren.
Maar je gaat ook moeten leren leven op een andere manier!!
Vanaf morgen zal je één van de zovele rolstoelpatienten zijn!!
Ik keek naast het bed,en zag mijn dansschoenen staan!!
Ze stonden te wachten om door de poetsploeg verwijderd te worden.
Tijdens mijn verblijf in het hospitaal,trok de pijn weg!!
Zelfs het gevoel trok weg.
Na weken zat ik in een rolstoel,en reed door de gangen waar ik de kinderen die op bezoek kwamen zag dansen en springen.
De ouders berispten hun kroost met de woorden,sta nu toch eens stil!!!
-Stop met springen!!!!
Ik dacht bij mezelf,laat ze springen en dansen nu ze nog kunnen.
Het leven veranderd zo vlug.
Maar dansen is echt een teken van leven!!
Daarom ben ik nu ingeschreven in een dansschool voor rolstoelpatienten.
Het leven gaat verder!!
Ik mag de moed niet laten zakken,en daarom denk ik ook nooit meer aan mijn benen of aan mijn dansschoenen.
Maar elke dag denk ik aan die rolwagen die mij door het leven moet brengen.


Ik heb dit zoals steeds geschreven in de ik persoon,omdat ik gemakkelijker schrijf als ik de plaats van iemand neem.
Vaak denk ik aan die mensen,die ook mens gebleven zijn.
Ik wens aan al deze personen een woord van steun en sterkte.
Wie weet kunnen bovenstaande woorden wel ietsje helpen.


Groetjes chauffeurke

Hoe vind je dit bericht? 7 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 08:34 Reageer op dit bericht

Meer van Chauffeurkes home

↑ Terug naar de berichten