Berichten van 16 januari 2006 tot 22 januari 2006

Hello evrybody,

Vaneigens gaat de tijd rapper!
Vroeger lag ik in een wieg,en ging mijn bomma met mij wandelen.
Maar dat ging niet vooruit zenne.
Een paar jaar later,kon ik op eigen benen staan,en moest mijne pa en mijn ma al een paar keer achter mij lopen en dat ging al wat rapper.
Toen ik mijne eerste velo kreeg,begon de tijd nog rapper te gaan.
Toen ik mijn eerste lief leerde kennen,dan vloog dienen tijd voorbij zeg,en dat terwijl we geen stap vooruit gingen.
Een paar jaar later had ik mijn rijbewijs,en hoe meer gas ik gaf hoe meer de tijd vloog.
Ik moest mij haasten om overal op tijd te zijn,en dan was ik vaak nog te laat.
Nu sta ik soms nog stil bij al die evenementen die de tijd deden vliegen.
Maar terwijl ik stil sta,gaat die tijd toch nog verder.
En terwijl die tijd verder loopt,zijn we niet verplicht hem in te halen.Nee we lopen gewoon mee,op ons ritme van de tijd die ons leven is.
Dag na dag vliegt de tijd,en af en toe denk ik ook dat hij vlugger loopt dan andere jaren.
Zeker naarmate ik ouder wordt.
En als ik dan 's morgens voor de spiegel sta,dan denk ik dat vooral 's nachts de tijd vlugger gaat,omdat er daar plots weer een grijs haar in de spiegel verschijnt.
En als ik dan denk dat de tijd plots te vlug loopt,kijk ik op mijn horloge,en ook daar verandert er niets.
Het is maar juist als ik naar een begrafenis moet,dat men twee verschillen heeft!
De mensen in de kerk blijven op de tijd verder of vooruit lopen,maar bij de persoon in de kist,is de tijd blijven stilstaan.
Op dat moment mag men ook even bij de tijd blijven stilstaan,en gewoon voor ons zelf zeggen, "Vlug of traag,laat de tijd lopen",en dat ieder op zijn eigen ritme. 
 
Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

In den tijd dat ik nog kind aan huis was, in het paleis van laken, was ik ook een grote milieuactivist.
De Laurent had mij dat geleerd, toen we als drie koningen op pad gingen.Hij had mij geleerd van alles te sorteren.
Op nen dag gingen ze in laken de grote kuis houden, en moest er aan groot gedeelte brol buiten!
Amai, zeg hebben wij daar moeten sorteren ppfffffffffff.
Ne zak met blikken dozen van hunne foi gras, en ne container met groenafval voor hunne kerstboom in te doen.
Maar dan stond er nog ne zak voor de blikken van Laurent zijnen hond zijn eten.
Ne container met oude kleding, maar dienen zat al vol gestompt met die grote hoeden van Filip en Laurent zijnen trouw.
En dan stonden er zeker vier speciaal zakken met krulijzers in van Fabiola hare vogelennest op hare kop.
Ne zak met lippenstiften van al die koninginnen en prinsessen.
Ge kunt het niet bedenken wat er daar allemaal gesorteerd wordt.

Ze krijgen daar speciaal blauw zakken om alles in te steken en te sorteren hé.

Euh…..Ja, die zakken dat gaat volgens het kleur van uw bloed denk ik.
En Laurent, dat is nen echte milieuactivist hé.
Dienen jongen is nu ne keer echt met de natuur begaan zie.
Op nen dag had zijnen hond iet achtergelaten op den trap van het paleis, en ons Fabiola was er toch wel in uitgegleden zekerst.
Den Albert stond daar ook al met den bibber, met het gedacht dat ze iets zou gebroken hebben, en hij heeft de Laurent daar ne keer goed onder zijn koninklijke voeten gegeven.
De Laurent had geen zakjes meer om dat platgetrapte dinges in te doen, en hij is dan nog rap met zijne Ferrari naar den Delhaize gereden.
Ondertussen was Mathilde er met de pousette ook al twee keer ingereden, en was er niet veel meer op te kuisen.
In elk geval onze Laurent is echt met de natuur en met de dieren begaan.
En opgelet, als den Albert met zijn gesorteerd afval of overschot naar het containerpark gaat, mag hij daar alles samen in de koninklijke container smijten.
Daar zouden we eens een voorbeeld aan mogen nemen zie!
Ik kan maar één ding zeggen, ik heb op het paleis veel bijgeleerd.
Hoewel, ik moet ook zeggen dat den Albert of Paola niet zelf hun vuilzakken buiten zetten hé.

Nee nee, daar zijn speciale mensen voor gesorteerd hé.

Omdat de koning dan nog een voorbeeldfunctie heeft, mag er daar met dienen vuilzak zeker niets misgaan hé.

Dus is dat speciaal opgeleid personeel denk ik.

Jamaar we kunnen ne keer lachen, maar ik denk dat zo een examen voor afvalbuitenwipper nog niet zo gemakkelijk moet zijn zenne!

Er mag in die vuilzakken niets zitten waar de gewone burger zijne neus zou kunnen insteken uit curieusiteit hé.

Ge gaat daar geen rekeninguitreksels in vinden hoor.

Ook de bestelbon van de 3 suisses en van Damart zult ge in die vuilzakken niet vinden.

Nee nee, op het paleis weten ze wat sorteren is.

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Amai mijne frak,nu moet ik hier nog schrijven over het concentratiekamp van mijn jeugdjaren.
Ik moet eerlijk zeggen ,het waren mijn beste vrienden niet.
Maar of de fout bij mij of bij hun lag dat weet ik niet juist meer.
Ja ja ja,ik geef het toe ik had zeker 51% schuld.
Maar zij knepen met strenge blik in mijn wang,of trokken aan mijn just gekamd haar.
Of anders wilden ze de plaats van mijn ouders in nemen,en kreeg ik van hun ook een paar lappen op mijne kop.
Hoe wilt ge u dan nog concentreren op de lessen als ge daar om de vijf minuten een lap op uw hersens krijgt.
Maar het was nen omgekeerde wereld.
Ik heb altijd graag geschreven,maar niet iets dat mij opgedrongen werd.
Ik had veel liever dat ze mij een titel gaven,en dat ik zelf iets uit mijnen duim mocht zuigen.
In de kleuterschool vond ik het nog niet te moeilijk,maar vanaf het eerste studiejaar ppffffffffffff amai.
En ik val daar toch wel in een school van paters zeker.
Allee wij moesten Broeder zeggen,terwijl ik nooit een broer gehad heb.
En die mannen waren gekleed in een lang zwart kleed,Ja vermits nen broeder geen vrouw heeft,kan hij dan die rokken aan doen hé.
Ik herinner mij nog de dagen dat ik straf kreeg,en dat was buiten het verlof bijna elke dag.
Ja vraag mij niet hoe dat kwam,maar ik denk dat ze volgens hun statistieken wat achter stonden,en dat ik dat dan moest inhalen.
Maar geloof mij of niet,straf schrijven was het tofste wat er was.
Ze gaven mij een titel,en daar moest ik dan een opstel over maken.
Sommige dagen was dat bijna ne roman,ik kon mijn fantasie niet de baas,en mijn pen bleef maar schrijven.
En 's anderdaags kwam ik dan met 10 blz straf terwijl ik maar 1blz moest schrijven.
En dan keek de meester naar mij met gefronste wenkbrauwen.
"Awel gij" !
"Ge hebt dat weer ergens vannaf geschreven en expres fouten in geschreven omdat ik zou denken dat gij het geschreven hebt hé manneken"
Ja lap dienen dacht omdat ik in de les geen goesting had om te schrijven,dat ik na mijn uren ook niet graag schreef.
Maar ik moet toegeven,dat ik de leswijze en het strenge regime van vroeger verkoos,dan dat van nu.
Nu wordt silaan de leerling baas in de klas,en dan stel ik mij de vraag of de meester vroeg of laat niet gaat uit de school stappen met de woorden "awel met die leerlingen heb ik nu iets bijgeleerd zie".
Nee geef mij maar de goeie ouwe tijd van vroeger.
Hoewel ik nooit meer naar school zou willen gaan hoor,daar blijf ik nu nog bij.
Ik ben tot mijn 14e naar school geweest,en heb nooit geen klagen gehad.
En kom ik dan over als nen dommerik of ne schoolrebel.
Wel weet dat ze er zo ook nodig hebben in het leven. 
 
Groetjes chaufeurke

Hello evrybody,

Ja ik moet niet zoveel mijmeren over mijn jeugd,want ik zit er nog vollop in.
Hoewel ik al het leven gehad heb van iemand die dubbel zo oud is.
Ja mijn jeugdjaren speelden zich af in het ouderlijk huis die ik nu terug overgekocht heb.
Tot mijn 6j zat ik bij Bomma en Bompa kwestie van mij wat opvoeding te geven in mijn eerste jaren.
Het was de periode waar ik te voet 1km naar de kleuterschool ging en 's avonds 1km terug.
Met mijn kleine beentjes was dat geen lachen.
Het was ook de periode,waar ik te voet achter botermelk moest stappen,met een ijzeren kanneke.Weer 2km op en af.
De zondag moest ik na de mis van mijn bomma,mijnen bompa uit het café gaan halen.
En dat deed ik graag,want ik kreeg er altijd 25 stukken chocolat,want diene kwam toch het eerste uur niet buiten.
Ik heb in mijn jonge jaren zoveel kilometers gestapt,dat toen ik 6j was,mijn benen al gespierder waren dan mijn verstand.
Den bompa had wel nen auto,maar diene diende just voor zijn werk,en onze verre reizen naar Blankenberge om de drie jaar.
We hadden thuis ook nen tv,en ik herinner mij nog de landing op de maan.
Mijnen bompa had mij verteld,dat als ze daar zouden op landen manneke maan waarschijnlijk naar beneden zou vallen.
Ik heb dus gans de landing in de keuken onder tafel gezeten,om toch wat bescherming te hebben,voor moest er daar een stuk van dat spel naar beneden donderen just in onze living.
Het was ook de periode,waar de jeugd nog niet naar het gerecht stapte om klacht in te dienen tegen de ouders.
Nee mijnen bompa en mijne pa waren zelf rechter,en mijn ma was dan mijnen advokaat.
En als er in dienen tijd een straf werd uitgesproken,werd ze direkt uitgevoerd.
Of ik moest naar de gevangenis,die wreed goed trok op het plaatske achter ons kelderdeur.
Of ik werd vrijgelaten met een paar lappen op mijne kop,of ne stamp onder mijn korte broek.
Ja dat was nog eens nen tijd.
Awel hij mag direkt weer komen,want ik heb er wreed goei mijmeringen aan.

Groetjes chauffeurke