Berichten van 20 maart 2006 tot 26 maart 2006

Hello evrybody

Verleden weekend waren de kinderen bij mij, en dat is veel meer dan levensvreugde.

Ik was mijne kleine snotter gaan halen aan de school, en op de weg naar huis zat hij stil en slaperig in te dommelen.
Tegen dat we thuis kwamen lag hij tegen de zijruit te slapen.
De zweetdruppels hadden de ruit bedampt en tekenden een wirwar van haar in de grijze wasem.
Ik maakte hem wakker en vertelde dat we aangekomen waren.

- Timmeke, als ge moe zijt leg u dan een beetje op uw bed.
- Nee nee papa, ik ga ne keer tot bij de kiekens.
- Euh......jamaar, het heeft gesneeuwd en er is modder, en ziet dat ge uw kleren niet vuil maakt, en was uw handen, en veeg uw schoenen als ge binnenkomt, en.....en........

Potverdekke, voor de keren dat het ventje hier komt zit ik hem te bestoken met mijne zever van maak u niet vuil.
Wat kan het mij in feite schelen hoe hij er bij loopt bij mij thuis
Misschien waren het de rammelingen die ik vroeger kreeg voor elke plek op mijn zondagse korte broek , die mij zo liet reageren
Ik had dat ventje bijna zijn levensvreugde ontnomen met mijn onnodige huisregels
Ik gaf hem graan en oud brood, en zag hem naar het kiekekot trekken
Zijn gezicht klaarde op
Gedaan met de wekelijkse lessen, gedaan met het stadsleven, eindelijk tussen zijn beesten
Ik zag hem praten tegen mijn kiekens, en soms zo intens dat ik mij afvroeg, da ventje is toch zeker niet zot aan het worden
Maar in feite is den appel niet ver van den boom gevallen, want ik doe juist het zelfde
Ik ging naar binnen, en enige tijd later kwam mijne kleine snotter ook binnen gestapt.
Zijn schoenen vol modder tekenden zijn aanwezigheid op mijne witte vloer.
Hij keek me aan, en perste zijn lippen op elkaar omdat hij gewoon vergeten was van de schoenen uit te trekken.
Iets dat hij thuis nooit moest doen, omdat er geen modder te bespeuren valt.
Ik stelde hem gerust dat ik volgende week wel ne keer zou dweilen.
Een uur later kwam ook mijne grote snotter aangereden (22j)
De wagen grijs en vuil werd op de oprit gezet.
En met een sigaret in de mond kwam hij mij begroeten.

- Dag pa.
- Dag jongen, zeg ge mocht uwen auto ne keer wassen, en uw vooruit proper maken.
En zijt ge weeral aan het roken, en ge weet toch dat da niet goed is voor uw gezondheid, en uw kleren rieken dan naar de rook en.....en.......en........

Potverdekke, ik betrapte er mij weeral op dat ik weer met mijn autoritair gedoe bezig was.
Ik had die woorden zelf jaren  moeten aanhoren omdat ik juist hetzelfde leven achter mij had.
Ik rookte zelf twee pakken per dag, en mijne pa waste zelf mijne wagen.
En nu stond ik hier weer mijne parlé te doen.
Ik was zaken aan het uitleggen en opdringen waar ik vroeger zelf in de fout was gegaan.
Ik was mijn levensvreugde van vroeger aan mijn eigen kinderen aan het verbieden.
Ik stond niet stil dat ze dezelfde zaken deden, waar ook ik vroeger levensvreugde kon uithalen.
Ik heb mij dit weekend herpakt, en in plaats van mijn wetten op te leggen heb ik genoten van mijn kinderen bezig te zien.
Ik heb ze wel verteld dat roken slecht is, maar op een leerzame manier.
Ik ontdekte plots hoeveel levensvreugde ik kon vinden met mijn kinderen te laten leven en te laten genieten .
Ik ontdekte de levensvreugde door ook de levensvreugde bij een ander toe te laten.
En in feite moet een vader zijn kinderen leren wat het leven is op hun ontdekkingstocht.
Maar ik zou mijn kinderen willen danken voor de levensvreugde die ik van hen krijg, en de lessen die ze hun vader meegeven.

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Deze nacht hebben ze het landschap terug van een wit laagje voorzien.
De laurier staat met stijve blaadjes smaak te geven aan het winterlandschap.
En de tijm staat in bosjes bij elkaar.
De prei steekt met haar blauwgroene stekken uit de opgehoopte aard.
De treurwilg heeft nog steeds zijn lach niet terug gevonden, en de krokussen kleuren als enige de dorre tuin.
De vijver ligt er deels bevroren bij, terwijl de vissen stil blijven liggen onder de ijskap, om zo weinig mogelijk energie te verbruiken.
Een ekster komt het brood stelen van mijn kippen, en een eenzame mus zit op een vetbol aan de veranda.
En ik, ik sta voor het raam van de veranda naar buiten te gluren.
Mijn adem bedamt het raam, en in een moment van eenzaamheid teken ik een hartje voor een ingebeelde liefde in de grijze damplaag.
Het raam is de grens tussen mij en de buitenwereld.
Een wereld van verschil!
Voor mij ligt het besneeuwde en koude land, terwijl achter mij de orchideeën bloemen.
Een stil contrast in onze natuur.
En straks maak ik een stap in één van deze werelden.
Ik zal naar buiten moeten achter de krant om het nieuws naar binnen te halen.
Maar voor de rest blijf ik op mijn vrije dag binnen.
Ik zal voor mijn scherm kruipen om contact te zoeken met de buitenwereld.
Een wereld van letters en woorden.
Een wereld waar het ook warm en koud kan zijn.
Een wereld die we zelf gemaakt hebben.
Een wereld die we gebruiken als we ons opsluiten achter het scherm van de pc.
Een cyberwereld, waar een mens via klavier de stap zet in een uitgestrekt landschap.
Een wereld waar niets is zoals het in onze gewone wereld is.
Maar waar men de wereld kan beschrijven zoals hij is of hoe men hem zou willen.
Een cyberwereld met cybermensen en cyberliefdes.
En toch zo dicht bij mijn veranda waar de orchideeën bloemen.
Bloemen die voor mij zoveel meer zijn dan een gewone bloem.
Ze waren de lievelingsbloemen van mijn moeke.
Vroeger liet ik ze groeien en stond er nooit bij stil.
Maar de dag van vandaag verzorg ik ze, zoals mijn moeke er zorg voor droeg.
Ik praat er tegen en wrijf over hun donkergroene bladeren.
Ik geniet van de kleur die ze aan mijn leven geven.
Het is toch raar hoe men plots bij koude en dood een andere betekenis aan het leven gaat geven.
Of zie ik het anders, en bekijk ik de wereld met de ogen van mijn moeder die er niet meer is?

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Gisteren is de lente begonnen!
Jawadde, dat zijn zo van die perioden waar ik niet teveel moet van weten zenne.
Voor ne chauffeur is de lente wreed gevaarlijk hé, en zeker voor mij.
Allé, gisteren sta ik op en mijn salontafel in Japanse kerselaar staat daar volop in bloei.
Ja, tussen al die knoppen, botten en scheuten kunt ge geen tas koffie meer zetten hé.
Mijn kleerkast in beukenhout stond daar ook te kraken en wortel te schieten, dat de twijgen begonnen tussen mijn hemden te groeien.
Potverdekke, met de lente kwam er zoveel leven in huis dat ik naar buiten moest vluchten.
Buiten was de lente nog heviger dan binnen ppfffffffffff.
Mijne nieuwe haan had zijn zondags kostuum aangetrokken, en was daar ik dat kiekekot doktertje aan \'t spelen met mijn kiekens.
Ik kon het niet meer aanzien al dat gegroei en gevrij.
Ik dan maar in mijne wagen gesprongen om naar mijn werk te rijden.
Potverdekke, ik ben daar nog maar 100m van mijn huis als de eerste lentezwaluw daar toch wel tegen mijn vooruit vliegt zekers.
Van \'t verschieten geef ik daar ne snok aan mijn stuur en rij daar een stuk veld in, waar dienen paashaas toch wel onder mijnen auto loopt!
Jawadde, de lente was hier weer goed begonnen in Deftinge.
Op weg naar Brussel liet ik de velden achter mij, en ik dacht nog, oef nu ben ik er vanaf voor vandaag.
Ja saluuuuu!!
Ik kom daar Brussel binnen gereden, en aan het centraal station was het ook wreed lente!
Daar liepen de meeste al met ne minirok.
Ik moest ne keer goed kijken om te zien of ik niet aan het dromen was.
En tijdens mijn goed kijken rij ik daar toch wel in den dienen voor mij zijn gat zekerst.
Ik dacht dat den dienen daar ging in een kolere uit zijnen auto springen, maar hij stapte rustig uit.

-Euh.........sorry zenne, ik had u niet gezien omdat ik euh......euh........awel door de eerste lentezon verblind was hé.
-Oui oui.....\'t kan veure val hé menier met zuu e schuun weir.
-Ja oui yes, ik zal mor de papieren pakken voor de verzekering zekerst.
-Non non copain......\'t es in orde, ge moet van de lente profiteiren hé.
Ge moet surtout gienen taaid verliezen met ne constat te doen, en ik ben toch ni verzeikerd.
-Ha dan is\'t goe, allé bedant en nog ne prettige lentedag hé.
-Oui oui merci beaucoup ver den babbel.

Ja ik moet wel zeggen dat met den eerste lentedag de mensen wreed vriendelijk zijn hé.
Maar als chauffeur rijdt ge beter met uw ogen toe zenne.

Groetjes chauffeurke