Archief

Zaterdag 14 mei 2005

Rogéke

Hello evrybody,

Gisteren had ik even het scherm verlaten om een wandeling te maken.

Het was zo een moment waar ik de woorden ruil voor mijn wandelschoenen.

De vraag is steeds waar ik naartoe trek.

Hoe meer ik aan het scherm gekluisterd zit, hoe minder ver mijn wandeling wordt .

Maar ik zat al ganse dagen te schrijven, en ik moest even buiten.

Ik keek naar buiten en zag het mistige weer.

Ik zou dan maar een wandeling maken die aan het weer aangepast was.

Ik begon te stappen door het veld, op weg naar het kerkhof van Deftinge waar mijne vriend Rogéke ligt.

Na een half uurke stappen duwde ik het ijzeren hek voor mij uit.

Ik stond op het kleine kerkhof waar de resten van Allerheiligen nog zichtbaar waren.

Bloempotten lagen stil te rotten en te verkleuren in de gangen.

Af en toe zag ik een graf met verse bloemen.Dit waren de graven waar mensen zoals ik niet alleen met Allerheiligen kwamen.

Maar ook een paar nieuwe graven lagen er bebloemd bij.

Telkens ik hier kwam, ontdekte ik terug een leven die voorbij was.

Ik was vandaag zonder bloemen gekomen, maar ik voelde er mij niet schuldig bij.

Rogéke vroeg dat ook niet, en hij was al blij dat ik af en toe op bezoek kwam.

Ik stapte door de gangen, om voor de zerk van Rogéke tot stilstand te komen.

Ik kijk dan steeds naar zijn foto, en zie hem nog zo voor mij staan.

Nee, ik sta niet te bidden voor zijn graf, maar ik kom er gewoon even praten met mijne vriend.

-Dag Rogéke…

-Dag chauffeurke.

-T’is ni te warm hé Rogéke.

-Ik weet ni,want ik voel dat hier ni hé.

-Ja t’is waar ook.

-Ik heb ne nieuwe gebuur gekregen.

-Ha ja….????

Ik keek naar de hoop aarde naast Rogéke, en inderdaad er lagen vele bloemen op een hoop losse aarde.

-75j chauffeurke, hij heeft het langer volgehouden dan ik.

-Ja Rogéke, ge zijt veel te vroeg vertrokken.

-Dat is het leven chauffeurke, ne mens legt zich voornemens op.

Ne mens maakt plannen, en plots is het gedaan.

-ppffffffffffff zeg kunnen we over niks anders klappen ?

-Allee, zeg ne keer hoe het met het huis is, en hoe het met mijn vriendin is en met het café.

-Awel alles wat gij aan het huis gedaan hebt staat nog rechtJ))

En met uw vriendin en het café is alles goed.Ze begint er zich over te zetten.

Telkens ik in het café kom, en er niemand is praten we over u.

Voor de rest zijn da nog altijd dezelfde die in het café komen hé.

En de dag dat ze niet meer in het café komen, dan liggen ze meestal hier hé.

-Ja t’is waar, ik heb hier al een paar klanten zien aankomen.

-Euh……Rogéke ik heb geen bloemen mee, en ik heb ook niks mee voor uwe Sinterklaas.

-Ik heb geen bloemen nodig chauffeurke. Ik zie ze toch niet liggen.

En ik heb vandaag wel een Sinterklaasgeschenk gekregen.

-Ha ja…..??

-Ja chauffeurke een heel schoon geschenk.

-Allee gij, van wie dadde???

-Van u chauffeurke!

-Hoe van mij??

Ik sta hier met lege handen, ik zeg just dat ik niks mee heb!

-Chauffeurke, je bezoek af en toe is een geschenk.

Die bezoeken die je brengt zonder verplichtingen.

Je woorden brengen een beetje leven na de dood.

-Leven na de dood???

-Ja, je noemt het hoe je wil.

Maar als je hier staat, weet je dat je tegenover een dode staat.

Je praat met de woorden van je herinneringen aan mij, en dat brengt mij voor jou terug wat tot leven.

-Euh……ja t’is waar!

-Thuis praat je wel tegen een scherm, en daar verstond ik vroeger ook niks van.

Ik zat soms te denken dat ge zot geworden waart.

Maar nu je hier voor een grafsteen staat te praten weet ik dat het niet zo is.

Ik keek nog even naar de grafsteen, en nam de verslenste bloemen weg.

-Rogéke ik ben er maar eens mee weg hé!

-Ja jongen, wees voorzichtig op de baan.

Tot nog eens hé.

-Dag Rogéke.

Telkens vertrok ik aan zijn graf met tranen in mijn ogen.

Hij wees me erop dat ik moest voorzichtig zijn, terwijl hij zelf verongelukt is.

Ik heb al meer tranen gelaten voor Rogéke dan voor mijn eigen familie.

Ja, misschien was Rogéke ook veel meer.

Ik stapte door de gang, en droogde mijn tranen die zich mengelden met de mistdruppels.

Ik keek nog even in zijn richting, en trok het ijzeren hek achter mij dicht.

Met een krop in de keel stapte ik weer door het veld naar huis toe.

In de verte zag ik mijn huis staan, maar ook zijn café waar hij nooit meer aanwezig zou zijn.

Ja, Rogéke is zeker niet vergeten, anders zou ik er ook niet over schrijven.

Groetjes chauffeurke

Geschreven door chauffeurke om 22:12 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 12 mei 2005

Hello evrybody,

Ik sprak gisteren al over mijn ervaring als coureur!!
Vandaag ga ik het hebben over turnen.
Ze hadden mij gezegd dat turnen ook zeer goed is voor de conditie,en om calorieen te verliezen.
Awel ik heb mij daar bij ons in de geburen in een sportzaal laten inschrijven.
Het was een zaal waar verschillende sporten konden worden beoefend.Gewichtheffen,fitnes,turnen enz...
Ik was daar den eerste dag naar de zaal van het gewichtheffen geweest.
Maar toen ik daar al die kerels zag lopen in hun bloot bovenlijf,waar meer spierbulten dan tepels op staan begon ik er schrik van te krijgen.
Ik heb daar dan maar mijn trainingske aangehouden.
Maar ik wou niet onderdoen voor die mannen,en had mij daar op een bank gelegd met een gewicht boven mijne kop dat ik moest tot aan mijn borstkas brengen en telkens weer naar boven.
Maar ik denk dat er wat teveel gewicht op zat,want ik heb daar met een piepstemmeke ééne moeten roepen om dat gewicht van mijn keel te komen halen.
Ja die mannen konden daar mee lachen,maar ikke ni zenne.
Ik ben daar dan ni lang gebleven,en heb vlug van zaal gewisseld waar ze gingen turnen en fitnessen.
Da was wel plezant,hoewel er oeffeningen tussen waren die ni te makkelijk waren voor mij.
Maar na drie weken les kwam die madam mij vragen of ik mij niet van zaal gemist had.
Potverdekke ik zat daar toch wel in een zaal voor prenatale oeffeningen zekers.
ppfffffffffff ik ben daar buitengekomen met 27 cm opening!!!
Ze konden ne mens toch wat vroeger verwittigen hé.
Ja ne mens komt nogal wa tegen hé!!
Allee ikke toch.
Groetjes chauffeurke.

Geschreven door chauffeurke om 12:22 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 11 mei 2005

chauffeurke coureurke

Hello evrybody,

Toen ik mij bij de slanke lijner heb ingeschreven,wist ik dat er niet alleen op de voeding moest gelet worden,maar dat er ook heel wat inspanningen bij te pas komen.
Zo nam ik mij voor af en toe te gaan sporten!!

In het begin ging ik fietsen omdat ik gehoord had ,dat dit een sport is waar men toch heel wat calorieen bij verliest als men goed door trapt.
En wat goed doortrappen betreft,kon dat bij mij geen probleem zijn

))).
Maar ze hadden mij wel gezegd van in het begin niet teveel te doen en een goede indeling te maken.
Den eerste dag heb ik mijn twee banden opgepompt,en ik moet zeggen als ge dat niet gewoon zijt,dat ge er inderdaad kunt van zweten.
Na twee uur pompen aan elk wiel had ik toch door dat er ergens een gat moest zijn.
Na het plakken heb ik nog eens 10 minuten staan pompen,en stond mijne velo klaar voor sanderdaags van start te gaan.
Ik reed bij mij de straat af,en na 300m was het al bergop ppffffffff.
Na 45,66m ben ik afgestapt,om mij toch niet teveel te forceren omdat ze mij gezegd hadden van de inspanningen goed te verdelen.
En met mijn meterke op mijne guidon kon ik tot op de cm juist zeggen hoeveel ik gereden had.
Ik ben dan maar met de fiets aan de hand gewandeld,tot aan de volgende bergaf.
Ja ik moet wel zeggen dat ik in een streek woon waar het nogal heuvelachtig is.
Ja er moeten daar in den tijd van de dinosaurussen heeeeeel grote mollen gezeten hebben.
Zo heb ik den eerste dag gestapt tot boven op de muur van Geraardsbergen.
Ja de muur moet elke coureur minstens ééne keer gedaan hebben in zijn leven.
Pas op tot boven op de muur stappen met de velo aan uw hand is ook ni min zenne.
In feite had ik daar al heel wat calorieeen verloren zonder veel op mijn zadel gezeten te hebben.
Van boven op de muur spring ik daar weer op mijne velo,en begin naar beneden te bollen.
Wat zie ik na den eerste draai,geen kasseien meer,geene muur meer,geen baan meer!!!!
Niks nul de botten!!!!!
Ze hadden toch wel de muur opgebroken zekers om nieuwe kasseien te leggen.
Dus trek ik aan mijn linkerrem,maar die pakte na vele jaren van dienst niet erg goed.
Dus ik maar overgeschakeld naar mijne rechter frein,en daar schiet toch wel het kabelke af zekers.
Ja als ne mens geen sjance heeft!!!
Ik vlieg daar de muur af,terwijl die werkmannen staan te zwaaien gelijk zotten en te roepen en te tieren.
In plaats dat ze mij zouden helpen stoppen,nee nog wa van hunnen neus maken.
Nadat ik twee van die mannen over hun tenen voorbij gevlogen was,was de volgende bocht al in zicht.
Ik neem dienen draai gelijk lucien van impe,maar dan bergaf.
En wat staat er daar voor mij????
Ne grote gele bulldozer!!!
Ik vlieg mij daar gelijk ne cyclocrosser in dienen hoop zand voor da machien,en wordt met velo en al naar boven gekatapulteerd.Ja dat kwam omdat mijn voeten vast zaten in de haken van die pedalen.
Allee om een verhaal kort te maken,ze zijn mij daar met ne man of zes uit da kabin van diene bulldozer komen trekken.
En die mannen maar blijven van hun oren maken hé.
Maar ik heb daar eens goed mijn gedacht gezegd,dat er ook veel krabben op mijne nieuwe okkazie velo waren.
Mijn voorwiel was wat opgestuikt,en zo ben ik nog moeten tevoet weer naar huis lopen ppfffffffffffff.
Ik weet ni of dat fietsen echt iets voor mij is,want ik loop toch meer naast mijne velo dan dat ik er op zit.
Maar ik moet wel zeggen dat zo af en toe wat sporten deugd kan doen,ware het niet dat er altijd zo van die ambetanterikken in uwe weg lopen.
En dan komen ze mij nog zeggen,dat ge de muur van Geraardsbergen just op moogt,en niet naar beneden.
In elk geval ik beklaag van peteghem en al die ander coureurs die volgend jaar door dienen hoop zand moeten.
Groetjes van een sportief chauffeurke

Geschreven door chauffeurke om 22:52 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 10 mei 2005

chauffeurke in de atletiek

Hello evrybody,

Ja het zwemmen is mij ook niet goed afgegaan!!
Ik ben dan maar op zoek gegaan,naar iets dat mij beter lag.
Op tv had ik altijd veel bewondering voor de atletieknummers.
Ik was hier in de streek eens gaan horen of ik mij daar kon inschrijven,en dat bleek geen probleem.
Ik had hun nog gezegd dat het op aanraden van de slanke lijners was,dat ik veel beweging moest doen.
Och dat gaat geen probleem zijn hadden ze mij gezegd.
Ge gaat er uw calorietjes hier nogal zien afvliegen!!
Allee ik weer naar de sportwinkel om een uitrusting te kopen.
Die mamaselle die mij die zwembroeken had aangesmeerd had mij direkt herkend.
En ze dook dan met mij ook direkt tussen de rekken.
Euh.....om mijn sportgerief te kopen hé!!!
Ze toont mij daar een sportbroekske die verdacht veel op die zwembroek leek,maar dan wat langer.En dan toonde ze mij nog de sportschoenen.
Je bent best van een paar gewone te nemen zei ze en een paar met spikes!!
Als leek kende ik daar toch niets van,en na een half uurke was ik weer gesteld,en kon ik naar buiten wandelen met pakken en dozen.
Toen ik den eerste dag in de club kwam,moesten ze nogal kijken zenne naar mijn uitsrusting.
We gingen de atletiekpiste op en den trainer zei,dat het best was mij te doen deelnemen aan alle diciplines om te zien de welke het beste bij mij zou passen.
Na de training kwam den trainer bij mij,en vroeg of ik de zondag niet wou deelnemen aan een wedstrijd,omdat er verschillende atleten met blindedarmbuikgriepappendicitis zaten.
Vaneigens wil ik dadde!!!
Ik zou ze daar mijn kunsten eens laten zien
Ik neem daar mijnen aanloop,en smijt uit volle macht die speer zo ver ik kon.
Ik had eerst een goed mikpunt gepakt,want dat deed winetou ook altijd in zijn films.
Winnetou smeet altijd naar een kampvuur,of naar een rookpluim en diene kon wreed ver smijten.
Dus ikke ook goed naar een rookpluim gemikt,en mijn speer vloog er recht naar toe.
Die mannen die da spel moesten opmeten moesten nogal stappen zenne.
Bij al die ander waren ze gaan meten tussen die lijnen op het plein voor de werpcirkel.
Maar bij mij zijn ze moeten stappen tot aan dat hamburgerkot waar rook uit kwam.
Recht in diene zijn saucissen zat mijn speer!!!
T'was precies een mergueze brochette.
En wilt ge wa weten,mijne worp afgekeurd ppfffffffff.
Ik moest mij ondertussen weer klaarmaken voor de loopcross.
Ik dus rap mijn spikes aan,en mij aan de start gezet.
Nadat diene jager weer geschoten had,was ik nu mee met den hoop!!
Ik begin mij daar te lopen,en het was een parkoer met modder bergop en bergaf.
We liepen rond een voetbalveld waar ze just aan het spelen waren,en zo ging het terug naar de meet.
Na den derde toer lag ik al bijna twee snotneuzen voor op diene dat met nen tweede snotneus volgde.
Just op diene moment stampen ze daar van da voetbalplein diene bal voor mijn voeten.
Ik zat zodanig goed,dat ik nog wat tijd had om den bal weer te stampen.
Ik geef mij daar ne shot op zeg!!!
Boem zegt diene bal,en hij vliegt in stukken rond mijn oren.
Potverdekke ik was vergeten dat ge met die spikes niet op nen bal moogt shotten.
Ik heb diene wedstrijd daar nog gewonnen ook,omdat ook al die voetballers achter mij beginnen lopen waren.
Ja ik weet in feite niet of atletiek echt iet voor mij is???.
Ik heb wel wa calorieen verloren,maar de mensen zijn zo onvriendelijk na uw inspanningen hé.
Nee ik ga uitkijken naar een sport die mij wa beter ligt
Groetjes chauffeurke

Geschreven door chauffeurke om 19:21 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 8 mei 2005

moederdag

Hello evrybody,

Het was deze morgen 4u45 toen de wekker afliep.
Vlug douchen en in de wagen springen om naar het werk te gaan.

Het was nog donker en er was in de straten nog geen leven te bespeuren.

Rond 11u zat mijn werkdag erop, en kon ik naar huis rijden.

Toen ik een bakker zag die op zondag open was, stopte ik om een brood te kopen.

Tussen de mensenmassa keek ik naar de taarten in de vitrine en in de koeltoog.

De taarten hadden iets speciaals!!

“Gelukkige moedersdag” stond er geschreven.

De mensen stonden te drummen om een taart te bemachtigen, en tegen dat het aan mij was schoot er niet veel meer van over.

Er stond nog een taart, zonder chocolade en zonder fruit.

Een taart zonder versiering!

Een taart die aan niets deed denken!

Iedereen was hier naar buiten gestapt met een taart, en ik vond het wat onnozel om een kwartier te staan aanschuiven om dan juist met een klein gesneden brood naar buiten te stappen.

Ik kocht dan ook maar de taart die nog overbleef.

Ik stapte terug in de wagen, en de taart nam plaats op de achterbank waar deze morgen nog de voorzitter van het Kongolees parlement had gezeten.

Ik wou de straat uitrijden en op de hoek was er een bloemenwinkel.

Met een menselijk automatisme deed ik de wagen stoppen, en ook hier ging ik in de rij staan aanschuiven.

Ik heb de gewoonte van mezelf elke week een boeket bloemen cadeau te doen.

Gewoon omdat ik graag bloemen zie, en omdat het kleur geeft in huis.

Vroeger stonden er bij mijn moeke ook altijd bloemen in huis, en ook toen brachten ze kleur en leven.

Het was nog langer aanschuiven dan bij den bakker!

Hoewel ik anders vlug terug in de wagen zou zitten om op een rustiger ogenblik terug te komen, wachtte ik nu met het zelfde menselijk automatisme mijn beurt af.

-Dag meneer kan ik u helpen?

-Euh…ja ’t is voor nen boké bloemen.

-En van hoeveel mag dat zijn meneer?

-Euh….awel, voor ongeveer 20€ hé, da komt op een bloemeke niet aan zenne.

-Is het voor moederdag meneer, want anders doe ik er een speciaal lintje rond?

-Euh…….euh……voor moederdag?

-Ja ’t is vandaag moederdag hé meneer.

-Euh….ja ja vaneigens….euh maar dat is nen boké voor mij.

Potverdekke, daarmee dat er hier zoveel volk staat!!!
Ne mens staat er niet bij stil, omdat alle dagen dezelfde zijn op den duur.

Mijn moeke is vijf jaar geleden gestorven, en ik denk er nog elke dag aan precies of ze er nog is.

Vroeger kocht ik altijd een boeket van een paar € omdat mijn moeke altijd zei dat het de geste was die telde.
Ik kocht haar dan bloemen, en we gaven elkaar een dikke kus!

Ja ze kreeg er ééntje met moederdag en drie met Nieuwjaar.
Maar de dag na moederdag kregen ik en de kinderen zakgeld dat we anders niet kregen.

Ze gaf ons dan 1000fr, terwijl de bloemen maar 500fr hadden gekost.

In feite wou ze niet dat we iets tekort hadden, en kregen we onze gift die met ons hart gegeven was dubbel terug.

Ja, vele moeders zijn zo.

Ze geven buiten de liefde en de opvoeding ook nog de dagelijkse zorgen om het leven door te komen.

Ondertussen was er terug volk binnen gekomen, en ze keken met vragende ogen naar mijn boeket van 20€.

Zij kochten een boeket dubbel zo groot met de nadruk dat het voor moederdag was!

-Zou meneer nog iets willen?

-Euh….ja ja, ik wil nog nen boké voor moederdag!

-En van hoeveel AUB?

-Euh…..awel zo ene gelijk die madam hier, maar dubbel zo groot!!

De mensen keken mij raar aan, want ze hadden waarschijnlijk nog zo geen grote vaas uitgevonden om diene boké te kunnen inzetten.

-Doe ik er een lintje aan voor moederdag meneer?

-Ja….doe er maar een lintje aan, en ik wil er ook een kaartje bij voor moederdag.

-Je mag je naam al op het kaartje schrijven meneer, ik zal ondertussen de bloemen inpakken.

Ik nam de stylo uit mijn vest en schreef op het kaartje.

“Voor mijn moeke die we enorm missen”

Getekend,

“ Pa - Timmeke - Olivier - Chauffeurke”

Ik plooide het kaartje dicht zodat de anderen niet konden afkijken wat er op geschreven stond.

De verkoopster maakte het kaartje vast aan het lint en ik betaalde aan de kassa.

Met twee boeketten stapte ik de winkel buiten.

Ik legde de bloemen naast de taart, en reed naar het kerkhof van Dilbeek.

Ik stapte door de grote middengang om beneden naar de rustplaats van mijn moeke te gaan.

Op haar graf stond een azalea, en zo wist ik dat mijn vader deze morgen al langs geweest was.

Het grote boeket legde ik in het midden van het graf, en nam een waardige houding aan terwijl ik haar naam las op het graf.

-Danke moeke voor alles wat je voor mij en de kinderen gedaan hebt.

Ik bleef nog even nastaren, maakte mij een kruisteken uit gewoonte en liep terug naar de wagen.

Aangekomen lagen mijn bloemen nog op de achterbank naast de taart.

Ik dacht terug aan die tijd waar mijn moeke de bloemen op tafel zette, en mijn vader zei dat het ambetant was omdat de blaren in zijn bord vielen.

De tijd dat de bloemen op een tafeltje stonden aan de inkom en dat mijne pa tegen een lelie gelopen was met zijn kostuum en al vloeken een ander vest moest aantrekken.

Hahahahahaaha waar is diene tijd toch naartoe.

Ze pasten zo goed bij elkaar.

Mijn moeke alles in de bloemekes zetten en mijne pa maar van zijne neus maken, terwijl hij zelf graag bloemen in huis had.

Het was de tijd dat ze elk hun manier van praten hadden

Want mijne pa was altijd bezig te reclameren op mijn moeke voor die bloemen, maar toen ze ziek geworden is, was hij den eerste om het huis van bloemen te voorzien.

Ondertussen zat ik achter mijn stuur, en keek acheruit om te zien of ik van de parking kon rijden.

Maar mijn ogen vielen terug op dat boeket dat ik voor mij had gekocht.

Ik had op het graf het groot boeket gelegd, maar als mijn moeke zou mogen kiezen hebben had ze waarschijnlijk het kleinste gekozen!

Ik stapte terug uit de wagen en liep met mijn boeket terug naar het graf.

Aangekomen zag ik geen verschil van bloemen, juist de grote was verschillend.

Het ene was dubbel zo groot als het andere!

Wel, vandaag zou ik mijn moeke geen keuze laten!

Ik legde het tweede boeket naast het grote!

Het was moederdag, en zelfs duizend boeketten zouden haar nooit terug brengen.

Twee boeketten waren dan zeker niet teveel voor alles wat ze voor ons gedaan heeft.

Ik trok de plastiek open zoals mijn moeke het mij vroeger had voorgedaan op het graf van haar vader.

Het was om de regen tot bij de bloemen te laten komen.

En toen begon het te druppelen!

Deels uit de lucht, en deels uit mijn ogen.

Gewoon omdat het moederdag is zonder moeder.

Omdat zoveel mensen aan het graf van hun moeke staan met dezelfde woorden van dank.

Gewoon omdat we weten dat we zonder moeder hier niet zouden zijn.

Gewoon omdat het moederdag is!!!

Groetjes chauffeurke

Geschreven door chauffeurke om 15:56 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 7 mei 2005

chauffeurke gaat skiën

Ja mannekes ik ben gaan skiën!!
Ik eerst naar mijn sportwinkelke,waar dat mamaselleke mij stond op te wachten met de prijs van de 100ste klant.
En wat straf was,ik was daar al 74 keer klant geweest.
Allé, na een half uurke passen en haar tezelvertijd uitgenodigd te hebben op een dineetje omdat ze mij al zo dikwijls geholpen had,kon ik eindelijk vertrekken.
Na een nachtje rijden kom ik in de alpen aan,waar het wreed bergop was.
Ik wist dat ge best waart om nen berg naar beneden te skiën,want bergop is het zeer moeilijk!!
Ik mijn latten op mijne rug gepakt en beginnen naar boven stappen.
Tegen 's avonds was ik boven,en kon ik nog just voor dat het gans donker was beginnen naar beneden skiën.
Awel ge kunt u niet inbeelden hoe gevaarlijk dat is om zonder licht te skiën.
Ik had wreed veel sjance dat er geen volk meer was.Ja 's avonds is dat precies wreed kalm op de pistes.
'T is maar toen ik 's morgens beneden kwam,dat er mij daar ééne vroeg van waar ik kwam???
-Awel van boven hé slimmeke!!
Tegen dat ik hem dat uitgelegd had,dat het bijna nen dag duurt om naar boven te stappen,had hij mij toch wel uitgelegd dat ge op 5min met ne lift naar boven kunt.
Ik heb dan maar de volgende dagen de skilift genomen,maar met de vermoeidheid van den dag er voor naar boven te zijn gestapt,was ik daar toch wel in slaap gevallen zekers.
En 't was weer bijna donker tegen dat er mij ééne wakker maakte om mij te zeggen dat ik na 87 toerkes op diene lift te hebben gezeten mocht uitstappen want dat ze gingen sluiten.
Ja vermits ik maar voor een weekend gaan skiën ben ,heb ik niet veel pistes gedaan.
Maar nu weet ik toch alles voor het volgend weekend zenne.

Groetjes chauffeurke

Geschreven door chauffeurke om 11:14 Reageer op dit bericht

Zaterdag 7 mei 2005

Chauffeurke, voetballer

In feite de sport die ik nog niet beoefend had,was het voetbal.
Ik direkt naar mijn sportwinkeltje,waar da mamaselleke mij wreed schoon in mijn ogen keek.
Ja wat wilt ge als ge elken dag achter sportgerief gaat.
Die zal ook wel gezegd hebben amaai azo ne sportieve

))).
Ik dus een paar voetbalschoenen gekocht,en vermits het just solden waren kreeg ik er de scheenlappen gratis bij.
Maar op nen bal shotten da kan toch iedereen hé!!
Ik mij direkt gaan aanmelden bij den Anderlecht.Polle Gazon ne goeie vriend van mijne pa zijn broer zijne pa zijn vrouw,dus mijn grootmoeder had daar ook nog gespeeld.
En hij ging een woordje voor mij doen bij verschuren.
Allee na een paar telefoontjes,en met de belofte dat ik het eerste jaar niet teveel ging vragen om te spelen,mocht ik den eerste test-match voor niks mee doen.
Ik mijn purper en wit kostuumeke aangetrokken,en mijn benen goed ingesmeerd met algipan.
We staan daar op dat veld,en rond ons 15.000 man die staat te roepen en te tieren,van "allons les mauves,allons les mauves".
Ja da geeft u wel wat kiekevel hé zeker als ge in Brussel speelt en dat het dan nog ni te warm is ook.
Allé, de match begint,en ze beginnen daar langs alle kanten te lopen.
Op ne zekere moment gaan we richting doel van de tegenstander,maar mijn pijp was al ver uit van al da lopen!!
Ik had mij daar dan maar wat bij den doelman van de tegenstanders gezet om een klappeke te doen.
En just op diene moment geeft er daar ééne van mijn ploeg toch wel just ne shot op dienen bal zekers.
Recht op mijne kop en binnen!!!
Ik lig daar nog half groggy,en ze komen hun daar allemaal op mij werpen om mij te kussen.
Ja ge kunt ni geloven hoe ge daar op korte tijd zoveel vrienden kunt hebben.
Na een paar minuten krijg ik daar ne pass,en terwijl ik daar met diene bal aan mijne voet,weer probeer mijn truitje in mijn broek te steken,komt er daar toch wel ééne ne stamp geven zekers.
Recht over dienen bal,vlak op mijn scheenbeen.
Daar kost ik ni mee lachen zenne!!!
Ik heb daar direct in zijn oor gebeten,en een lap op zijn gezicht gegeven.
Komt er daar ondertussen al fluiten éénen aangelopen,en hij toont mij een gele kaart.
Ik zeg nog tegen hem ,is dat uw lidkaart van seniorennet???
Maar kadee kon daar ni mee lachen .
Nadat ze met een spons over mijn been gewreven hadden,en den andere zijn oor weer aangenaaid kon de match verder gaan.
Maar nu loopt den tegenstander naar ons doel!!!
Ik begin daar uit volle speed te lopen,en kan diene speler nog inhalen.
Just op de moment dat hij ging shotten,pak ik diene bal van voor zijn voeten op,en zeg hem "hahaha ik was rapper hé manneke".
Komt diene zwarte daar weer afgelopen al fluiten,en zegt dat ik diene bal niet met de hand mag spelen.
Nee zekers!!Ik zal hem laten ne goal maken!!
Allee da was daar direct dikken ambras,en ook mijn medespelers waren wreed kwaad omdat het nu penalty was.
Ja ik weet nu dat het in de sport zeer moeilijk is om goed te doen.
Ik heb dan maar mijn splinternieuwe voetbalschoenen uitgedaan,en mij in de tribune gezet,waar de supporters just bezig waren met souveniers onder elkaar uit te wisselen.
De ééne smeet een flesselke bier naar den overkant,en den andere groep dan weer ne stoel.
Ja op de voetbal daar is er ambiance zenne.
Groetjes chauffeurke

Geschreven door chauffeurke om 11:03 Reageer op dit bericht

Zaterdag 7 mei 2005

Heimwee naar??

Hello evrybody,

Heimwee????
Ik weet ni just meer wie dat was,die in het geheim een wee had,maar ik denk dat het mijn vrouw was )))

Als men het over heimwee heeft,dan spreekt men automatisch over vroeger hé!
Ja moest ge heimwee hebben naar de toekomst,dan zou dat willen zeggen dat ge er al ne keer geweest zijt hé!
En vermits ge dan weer,het woord "geweest" in de verleden tijd schrijft,wil dat zelfs zeggen dat de toekomst voor deze die ze al gezien hebben ook verleden tijd is.

Dus heimwee ligt achter ons!!

Naar wat zou ik kunnen heimwee hebben???
Hum.....hum.........ne keer goed nadenken!

Naar de schooltijd???
Nee zeker niet zenne!!
Ik zie mij daar nog zitten bij de broeders!
Ppppffffffffffff ik moest daar broeder tegen zeggen,terwijl da zelfs geen famille van ons was )
Ik zat mij daar ne ganse dag te vervelen terwijl die ander daar aan het leren waren dat de stukken eraf vlogen )
Om de maand kregen we een rapport,en dat moest ik dan plechtig overhandigen aan mijne pa,die mij dan telkens zeer protocolair de hand drukte tegen mijn kaak )).
Ik ben daar zes jaar tevroeg afgestudeerd met een resultaat van 16% en evenveel buizen.
Ik werd daar direkt opgenomen in de schoolstatistieken,want dat hadden ze daar nog nooit gehad ééne gelijk ikke )))
Nee,daar heb ik geen heimwee naar zenne!!!

Naar mijn eerste werk???
Daar denk ik nog veel aan,en het heeft me veel meer geleerd dan de school.
Ik werkte bij Massive als magazijnier.
Het was een leuk,maar zwaar werk.
Maar echt heimwee heb ik er ook niet naar.

Naar mijn eerste lief???
Euh.....nog ne keer goed nadenken eer ik iet schrijf )))
Awel mijn eerste lief is mijn vrouw geworden,just op de moment dat ik nog niet wist wat liefde was!
Dus echt heimwee heb ik daar ook niet naar.

Naar de sport???
Hier zou ik kunnen schrijven dat ik er heimwee naar heb!
De schaatssport heeft meer dan 30j van mijn leven ingenomen.
Ik heb er veel mooie momenten in gekend.
Vele mensen leren kennen,veel plezier gemaakt.
Zonder de harde strijd van de competitie te vergeten.
Ja naar die periode zou ik nog heimwee kunnen hebben,op voorwaarde dat ik ze op dezelfde manier nog zou kunnen beleven.
Maar vermits ik een dagske ouder ben,en zie op welke manier de sport nu beoefend heb ik er ook niet echt heimwee naar.

In feite zou ne mens heimwee moeten hebben naar iets dat hij kan herdoen of herbeleven op dezelfde manier als deze waar hij heimwee naar heeft.
Er schiet mij niet direkt iet binnen waar ik dus heimwee naar heb.

Maar wie weet heb ik morgen wel heimwee naar vandaag!!

Groetjes chauffeurke

Geschreven door chauffeurke om 10:41 Reageer op dit bericht

Zaterdag 7 mei 2005

chauffeurke op depanage

Hello evrybody,

Deze morgen zat ik vroeg voor mijn schermke.
Terwijl ik de mailtjes las als middel om mijn dag goed in te zetten,ging de telefoon.

-Hallo met chauffeurke.
-Zeg ik sta hier in panne met mijnen auto kom mij ne keer halen.
-Euh......met wie spreek ik aub??
-Awel met uwe pa hé kieken!!!
-Ha pa!!Zijt gij ook al op??
-Op op???Ik sta hier in pannen met den auto.
-Waar staat ge pa??
-Awel hier in het veld hé!!
-Euh.....jamaar in welk veld??En wat doet uwe auto in een veld??
-Zeg manneke ge gaat toch ni beginnen met uw 200 parlementaire vragen te stellen hé??Stapt in uwen auto en haast u dat ge hier zijt!
-Jamaar ik moet wel weten waar ge staat hé.
-Awel ge neemt de autostrade van Ath naar Brussel en daar rijd ge af aan afrit 23.
Dan links dan rechts en dan weer links.
Dan rijd ge naar de kerk van Beert en daar de tweede links en daar sta ik in het veld hé!!Allee haast u wa!!
-Euh.....jamaar da moet ik opschrijven zenne.
Pa.....pa.....
-Tuut.....tuut.......tuut.......

Ja ik was al te laat ppffffffffffffffff.
Ik mijne tekst op het scherm laten staan,en mijnen boterham met spek en konfituur gans in mijne mond gestoken,want ik zou krachten nodig hebben ))
Toen ik aan de kerk van Beert was belde ik hem terug om mij te gidsen,en 5 minuutjes later zag ik hem staan.
-Awel wa doet gij hier in da veld.
-Ik was naar de jacht komen wandelen,en was hier de veldweg ingereden.
En met de modder zit ik vast hé!
-Maar pa toch.........da ziet ge nu toch ook dat ge hier met zo nen auto niet door de modder kunt.
-Ik ben hier in de week ook geweest,en dan was er geene modder!!
-Euh......hebt ge de papieren van de verzekering om de dépannage te bellen???
-Nee die liggen thuis,voor wa hebt ge da nu nodig??
-Euh.....awel om een dépaneuse te bellen zekers.
-We hebben wij geen dépaneuse nodig kieken!!Zet uwe wagen achter de mijne en trek er mij uit.
-Jamaar.......euh.....
-Zeg manneke gaat ge nog lang staan treuzelen??
-Euh.....nee zekers,allee zet u in eerste en geef stillekes gas mee als ik trek hé!
-Hoe in eerste???
-Awel ja ,uw versnellingsbak in eerste zetten hé.
-Mijn versnellingsbak is kapot,want tijdens het proberen vrij te rijden is het beginnen roken,en ik kan niet meer in eerste en ook niet meer in 5e .
-Euh......jamaar,als hij eruit getrokken is,hoe gaat gij dan met dienen auto naar huis rijden???
-Awel gij mij trekken tot in Brakel hé!!!Moet ik u nu alles uitleggen!!Tegen dienen tijd hadden we al thuis kunnen geweest zijn.
-Maar pa......dat is meer dan 50km!!
-Awel en kan uwen auto zover ni rijden misschien???
ppffffffffffffffffffffff jawadde mijnen dag is hier goe begonnen.
De trekkabel aan de wagen gebonden,en hem uit zijn benarde possitie getrokken.
Vandaar ging het richting Brakel,over binnenwegen.
Ik moet zeggen,dat zelfs als beroepschauffeur de zweetdruppels op mijn voorhoofd stonden.
Mijne pa op 72jarige leeftijd op 1.50m achter mijne gat zien hangen.
Na enige tijd rijden konden we de wagen aan de garage afzetten,en mijn zweet afdrogen.
Toen ik hem thuis had afgezet,had ik nog het slecht idee van hem te vragen oe hij nu de week zou doorbrengen zonder wagen!
Hij antwoorde dat er nog genoeg vervoermiddelen in de garage stonden.
Awel ik ga hier toch de sleutels van mijne moto trekken,want anders is hij daar ook nog mee de pist in )))))

Groetjes chauffeurke

Geschreven door chauffeurke om 10:38 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 5 mei 2005

zwart-witte zwaan

Zwart-wit zwemt ze op de vijver,
zwanenhals hoog in de lucht.
zwemmen rond het nest vol ijver,
Zorgen voor de jongen op de vlucht.

Zwanenveren schrijven zwart-wit op 't water,
zwanendons zal 't nest verlaten.
zwanen zwalpen met geklater,
zwanen, zwart-wit zwemmen en praten.

Geschreven door chauffeurke om 09:06 Reageer op dit bericht

Archief

Rogéke

chauffeurke in de turnles

chauffeurke coureurke

chauffeurke in de atletiek

moederdag

chauffeurke gaat skiën

Chauffeurke, voetballer

Heimwee naar??

chauffeurke op depanage

zwart-witte zwaan

Meer van Chauffeurkes home