Berichten van 25 januari 2010 tot 31 januari 2010

Vandaag was het weer van dat.  Een fijn tapijtje van sneeuw en hagel in de tuin.  Tijd om te rennen vonden Marie-Carmen en Loesje.  Sneeuw of geen sneeuw Marie-Carmen rent elke morgen haar tong uit haar lijf.  Af en toe varieert ze haar parcours.  Er staat geen maat op haar snelheid en zelfs Luna is een maatje te klein voor haar.  Ook Loesje haalt haar hart op bij het rennen door de tuin.  Loesje heeft wel telkens een tennisbal, een kwast of zo maar een takje in haar muil.  Allebei gaan ze bij het afslaan links of rechts liggen in de bocht.  Onze kleine zorgenpups zijn gegroeid tot supersnelle windhonden.  Dikke knuffel van Marie-Carmen en Loesje .

We hadden vandaag dollepret in de steentjestuin.  Alle hondjes houden op de middag hun siësta.  Dat komt door al die spaanse galgo’s.  Ik doe natuurlijk ook mee: ik ben tenslotte al goed geïntegreerd hé.  De baasjes doen daar ook aan mee hoor.  Na de siësta gaan we eten.  Bij mijn spaanse vrienden duurt dat echt niet lang hoor.  Precies of ze denken dat ze straks geen eten meer krijgen.  Vreemd.  Nadien wordt het pas interessant.  Dan gaan we met zijn allen spelen met baasje.  Baasje gooit dan een balletje en ik ga het terughalen.  Leuk hoor maar toch een beetje vreemd dat mijn vrienden niet mee spelen.  Misschien zijn ze wel een beetje bang van zo’n klein balletje ofwel hebben ze nooit leren spelen.  Soms speelt baasje haasje over met mij.  Dan mag ik lekker tussen haar benen door.  Soms gaat ze plots lopen en dan lopen we er met zijn allen achter.  Loes en Marie-Carmen spelen in de huisjestuin.  Ze spelen daar verstoppertje en pak me als je kan.  Als iedereen naar binnen gaat met baas mag ik nog lekker doorspelen.  Dan heb ik de steentjestuin alleen voor mij. Voilà een knipoog en een stevige poot van mij Iwan.

Marie-Carmen is 9 maand bij ons.  Ze rent als een echte windhond en is enorm wendbaar.  Het liefst van al rent ze met Luna.  Ze maken er een spelletje tikkertje van.  Ons klein zorgenkindje is een ranke jonge dame aan het worden.  Een hele grote galgo zal ze wel nooit worden daarvoor heeft ze het te moeilijk gehad de eerste weken van haar leven.  Iwan die net 8 maand oud is laat ze nu links liggen.  Onze barsoi is echt geen partij voor “ons kleintje”.  Hij heeft teveel macht.  Marie-Carmen trekt dan ook meer op met Luna en Loes. ’s Avonds vleit ze zich dolgraag tegen baas Anneke in de zetel.  Dan valt ze zalig in slaap. Een scherpe knuf van mij Marie-Carmen.