Berichten van 22 maart 2010 tot 28 maart 2010

De baasjes hebben de lentekriebels in de buik.  Ze gaan ONZE tuin verbouwen.  Onze haagjes waar we zo graag in diven verdwijnen.  Baasjes hebben toch geen beetje gevoel hé.  Ze zeggen dat er een mooi afdakje komt met veel schaduw in de zomer.  Mama luna heeft eens instemmend gegromd.  Ik zal haar maar geloven, ze is hier al veel langer.  Nu staan er plots drie vreemde bomen met een huisje rond.  Ik eet nochtans heel graag verse boomschors hoor.  Ze hebben een hele grote wagen vol leuke steentjes laten komen en nu rijden ze met een raar wagentje met één wiel al die steentjes naar ONZE tuin.  In looptuin hebben ze de omheining ingeknipt.  Heerlijk om met al die dikke knotsen rond te crossen.  Luna zegt zelfs dat ze ons cross parcours gaan her aanleggen.  Ik vind zand en slijk nochtans heel leuk om in te hollen.  Loesje vind dit ook het einde.  Allez, we zien wel hé.  Een dikke poot van mij en een grote lik erbovenop.  Iwan

Holala, de baasjes willen ons een extra plaatsje geven in huis op het terras buiten waarin we lekker kunnen zonnen en rusten.  Toen kwam een mens met een klein tasje.  Ik was de enige hond in huis en ik ben altijd heel blij als er bezoek komt.  Dan kom ik kwispelend aangelopen en wil een lieve knuffel.  Ik ben goed opgevoed hoor.  Die meneer vond mij echter niet leuk en hij wilde mij niet in de buurt.  Het zou wel mijn huisje zijn hé.  Toen die meneer hoorde dat het nieuwe huisje voor mij en mijn vriendjes zou zijn, zei hij heel venijnig dat hij geen hondenkotjes bouwde maar “leefveranda’s”.  Wij leven toch ook zeker: wij zijn windhonden.  De baasjes wilden een extra leuk plekje voor ons met een groot schuifraam, een knus zonwerend dak en nog veel meer…de baasjes vonden dat niet zo fijn en de meneer kon heel vlug terug naar buiten.  Ik keek wel een beetje vreemd op hoor.  De meneer raapte zijn spulletjes heel vlug bij elkaar en verdween heel snel.  Vreemd, ik kan mijn knabbelstokje niet zo vlug op krijgen hoor. Ik ben dan heel vriendelijk tegen iemand en dan krijg je dat.  Foei!  Ik weet zeker dat de baasjes voor een leuk extra huisje zorgen voor ons en daar kan zelfs zo’n rare kwast niets aan doen.  Allez, een dikke poot van luna in naam van mijn vriendjes.