Berichten van 30 januari 2012 tot 5 februari 2012

Mijn Spaanse vrienden speelden deze namiddag in de beeldentuin.  Vanmorgen was het minus 14 zei baas.  Ja, je zag het aan zijn neus.  Die zag wat rood.  Baasjes zijn ook geen barsois hé.  Luna, Katinka en Ike bleven met baas Anneke op het groene plein.  Ha, ha dat is nu ook helemaal wit.  Chica haalde haar hart op door achter mij aan te zitten.  Al ziet ze niets, toch vindt ze mijnaltijd terug.  Vreemd hé.  Belleke is magertjes geworden en daarom heeft ze een jasje aan.  Feetje en Chaska hebben daar geen last van.  Zij hebben een erg harige pels.  Loesje en Marietje spelen in nog verse sneeuw.  Loesje is een beetje de wildste van de bende.  Baas Jef zegt dat het nog een tijdje koud blijft.  Tof voor mij, maar toch leuk dat ik ’s nachts in ons heerlijk huisje kan genieten van een zalige nachtrust na een dagje stoeien in de sneeuw.  Toffe ijspoot aan alle mensenkinderen en mijn vrienden, Iwan.

Schitterend barsoi weertje vandaag.  Daar zat ik nu al heel lang op te wachten.  Wanneer wordt het nog eens berenkoud?  Een stevige bijtende oostwind, de grond keihard bevroren en alle drinkpotjes omgetoverd tot heerlijke ijsblokjes. Alleen de witte vlokjes ontbreken nog.  Om pootjes van af te likken.  Spijtig dat mijn zusje Katinka niet mag mee vieren van zulke heerlijke koude.  Ze draagt een zwart jasje en baasje houdt ze angstvallig binnen.  Spijtig voor mijn zusje.  Daar vertel ik je wel op een andere keer over.  Ik heb genoten vanmorgen.  Baas helemaal ingepakt en zelfs zijn pootjes waren niet te zien.  Hij had ook een raar ding op zijn kop.  Vreemd, ik vond het net goed toen die rode bol door de takken scheen.  Ik heb me kostelijk geamuseerd met mijn stijf bevroren kwast.  Al mijn zusjes galgo’s bleven lekker binnen in de warmte.  Ja, ze komen nu eenmaal uit Spanje, zegt baas.  Een berenkoude Russische barsoi poot van mij Iwan