Berichten van 23 april 2012 tot 29 april 2012

Baas loopt met een gezicht als donkere wolken rond.  Lente, zegt baas, zal wel!  Het is bitter koud en de wind waait alsof het herfst is.  Ons barsois kan dat eigenlijk geen sikkepit schelen.  We houden van elk soort weer.  Als we maar kunnen ravotten en achter elkaar aan rennen. Meer moet dat niet zijn.  Alleen als er weer zo’n witte koude bollen uit de lucht vallen hebben we er genoeg van.  Dan gaan we in ons huis wachten tot het witte bollen spul weer weg is. Onze zussen de galgo’s hebben het nu wel een beetje koud hoor.  Alleen Feetje en Chaska genieten.  Zij hebben een dikke harige pels.  Net als Iwan en ik hé.  Misschien komt de zon toch nog eens piepen.  Dan komen de matrassen terug in de tuin. Een stormachtige poot van mijn broer Iwan en een kwispelstaart van mij Katinka.

Hiep, hiep,hurray.  Ik werd drie jaar jong.  Ik kwam als een zielig hoopje uit Spanje.  Men noemde ons terroristen in Spanje.  We keften en maakten lawaai voor honderd.  Toen mocht ik naar huis zonder mijn broers en zusjes.  De baasjes noemden mij Marie-Carmen.  Maar met de jaren noemt iedereen mij Marie of Marietje.  Na 3 jaar ben ik een glimmende zwarte dame geworden.  Ik lig dolgraag bij “mama” luna.  Op het grote plein speel ik dolgraag wilde spelletjes met de chics: chica, katinka, loes en iwan.  Iwan heeft een boontje voor mij maar soms vind ik dat een beetje te veel hoor.  Ik heb het bij de baasjes enorm naar mijn zin en mijn staartje  krult dan ook van ’s morgens tot ’s avonds. Dikke poot van mij en ik laat je lekker mijn tandjes even zien….grrrrrrgrrrr…Marietje