Archief

Ons Belleke

Belle is nu 2 weken bij ons.  Ze is een fijn meisje die bang is van mensen en het zal wel een tijdje duren voor ze haar verleden achter haar kan laten.  De eerste wandelingen in de tuin aan de leiband was ze zo angstig, ze liep achter je aan maar als je maar even wou kijken kromp ze gewoon in elkaar van angst. Nu weten we dat ze zich veiliger voelt als we haar voor gaan en kan ze al vrij rondlopen in de tuin. De eerste dagen liep ze zo zenuwachtig heen en weer dat ons Luna het maar niets vond met al dat getrippel. Maar nu lopen Luna en Belle samen ’s morgens in de tuin en wil Luna al Belle meenemen als ze gaat rennen en inderdaad ons Belleke trippelt dan mee.  Ik denk dat Luna gaat verschieten als Belle op krachten is.   In de toekomst zie ik haar toch ontplooien als de beste renner. Belle houdt er van om in de zon op de matras te liggen. In het begin toonde ze haar tandjes toen de anderen in haar richting kwamen want ze had schrik van al dat geweld maar ondertussen vindt ze de anderen wel ok.  Na ons avondeten krijgen ze allemaal een kauwstokje en ons Belle is al bij de eersten die zich laten horen met geblaf om een seintje te geven dat het stokjes tijd is.

We genieten van de momenten met de honden en het maakt me zo gelukkig dat er weer ééntje een beter leven gekregen heeft.

Ook Chica heeft zich al goed aangepast aan Belle, maar we proberen toch om Belle eerst wat meer op krachten te laten komen voor ze onbekommerd zoals  Viento en Chica als 2 wildebrassen spelen.

Ik moet juist wat voorzichtig zijn als ik knuffels uitdeel want iedereen komt dan vlug aangelopen omdat ze bang zijn dat ze er ééntje minder krijgen. Maar mijn hart is groot genoeg om niemand tekort te doen.  Ik vind het gewoon zalig om te knuffelen. Zo zie je: maar iedere schat die binnenkomt heeft zijn tijd nodig om zich aan te passen. De één wat meer dan de andere maar alles komt wel op zijn pootjes. Gelukkig hebben we al wat ervaring en geven we Belle de tijd die ze nodig heeft.

Belleza – ons Belletje

huil niet meer Belleza

draai je kop naar het oosten

vergeet het snuffelen naar oude sporen

blaf niet naar de steltenlopers uit Cordoba

kijk naar de hemel

en vang de vallende sterren in het oosten

droom droom schoonheid-droom

van duizend wensen klein en stil

kijk-één en weer één-

huil niet meer Belleza

vrijdag ben je thuis

bij Luna, Trueno en Viento

bij Chica, Ike en Tosca

witte schoonheid

Belleza blanca, ons Belletje

je naam was Desirée

verlangen

verlangen naar warmte, naar thuis

we noemen je Belleza-schoonheid

Belleza blanca

ik droom voor jou

een wereld vol geluk

vol kippevelmomenten

is er iets mooier dan een hond

fier met de staart omhoog

zien huppelen door ons leven ?

Een tijdje geleden hee!  Wij galgo’s hebben het ook zo ontzettend druk de laatste tijd.  We genieten van elk momentje zon.  Mijn “mama” luna is weer helemaal de oude.  Ze vindt de brokjes niet meer zo lekker en wil wel eens wat anders op het menu.  Voor mij en ike niet gelaten hoor. Als baas het niet ziet smullen wij het wel op.  Laatst mocht ik weer met baas op de weegschaal.  Baas zegt dat ik nu reeds 21 kg weeg en een heel grote galgo wordt. Elke dag spelen we uren in de tuin.  ’s Morgens mogen we in de “looptuin”, dat vinden luna en viento heerlijk.  Zij hollen en het zand vliegt dan naar omhoog.  Ik wil wel meedoen maar dan verlies ik elke controle en bots af en toe tegen iets aan.  Trueno houdt daar niet van en gaat met ike en tosca wat aan de zijkant staan.  In de namiddag na het eten gaan we zonnen in de steentjestuin.  De baasjes hebben daar zachte doeken gelegd in de zon en in de schaduw.  Zo heeft ieder zijn plaatsje.  De baasjes slurpen dan wat en zijn heel rustig.  We hebben ook een geheim gangetje waar we onder de haag doorkruipen en “kattekwaad” uitsteken.  Soms ruikt het heel lekker in de steentjestuin.  De baasjes zitten dan aan een tafel maar van luna weet ik al dat ik dan niet rond de baasjes moet komen.  ’s Avonds krijgen we ons snoepje en dan gaan we allen slapen tot het donker wordt.  Geniet maar mee hee! Een stevige poot van Chica.

Hoi, ik ben Luna en ik ben er weer bovenop hoor.  Ik voel me terug kiplekker – al lust ik liever een konijn of een haasje.  De baasjes hebben mij vertroeteld en ik heb nu al mijn haartjes terug.  Ik heb een goden-galgo-leven.  ’s Morgens mag ik mee om de krant.  Dan zie ik mijn vriendin in de krantenwinkel.  Ze is een harig beest die een beetje jaloers is op mij omdat ik groter en slanker ben.  Vrouwen hee!  Baas neemt me mee uitwandelen en als tegenprestatie volg ik hem als mijn schaduw.  Ik heb heel wat werk om Chica echte galgostreken aan te leren.  Ze doet het zo goed dat ik soms een beetje bang ben als ze met Ike, de Jack Russell, dolt.  Gisteren heb ik baas Anneke lekker liggen gehad.  Ik zat in een wip op de tuintafel.  Fier als een gieter keek ik uit over de tuin.  Baas Anneke kreeg de slappe lach en ik heb mijn truc nog wel tien keer overgedaan. Op de foto heb ik nog mijn pakje aan.  Gelukkig moet ik dat nu niet meer aan doen.  Ik ben geen circushond hoor!

Vandaag ging ik op reis naar Doornik.  Ik ga enorm graag op reis.  Dan mag ik op de bank dicht bij baas anneke.  Ik kijk lekker naar buiten.  Vandaag mochten mijn haakjes en draadjes eruit.  Tante Marianne is daar een enorme crack in.  Ik zie er ook al mijn vriendjes weer.  Bij Marianne lopen er ook poezen rond.  Van die heel dikke knuffelbeestjes en van die grote rosse.  Thuis heb ik een hekel aan poezen.  Die maken me enorm nerveus met hun rennen in de straat.  Marianne bond ook mijn pootje en bips terug in met een leuk kleurrijk verband. Baas anneke vindt mij terug een “mooie madam”.  Ik ben nog niet helemaal genezen maar ik kan terug rennen en springen als een echte windhond.  Vanavond was ik zo moe dat ik dicht bij Tosca en Ike gekropen ben.  Zie mij maar soezen op mijn grote doggy-bag. 

Hoi, ik ben Viento.  Ik kom ook graag eens in het nieuws.  Genoeg van dat geknuffel met mijn vrienden.  Ik ben er ook nog.  ’t Is waar, ik ga een beetje onopvallend en lomp door het leven maar dat is alleen maar schijn hoor.  Gisteren heb ik een poging gedaan om een nieuw wereldrecord te vestigen.  Het is me dan ook gelukt.  Luna was met grote baas opgestaan en lag lekker te soezen op haar kussen.  Ik had echt geen zin meer om in mijn “gezellig” huisje te blijven.  Ik heb ook mijn gevoelens hé!  De baasjes leggen altijd een dik warm dekentje op ons huisje als het buiten koud is.  Ik had eens zin om mijn huis te verbouwen.  Een nieuw dak op mijn huis vond ik wel een goed begin.  Dat zal grote baas wel fijn vinden.  Ik begon furieus met mijn pootjes te krabben.  Grote baas kwam eens piepen om het hoekje en ik hield me even stil.  Ik wilde grote baas eens extra verrassen met mijn renovatiewerken.  In 5 minuten heb ik de dakbedekking van mijn huisje eraf gehaald.  Gelukkig heb ik nog sterke tanden.  Ik scheurde het deken in duizenden kleine stukjes.  De snippers en repen vlogen in het rond.  Ik heb er een paar naar binnengespeeld.  Niet lekker en zwaar op de maag.  Je had grote baas zijn gezicht moeten zien toen hij ons kwam halen.  Ik heb die morgen alleen maar gras gegeten en mijn maagje gromde heel erg.  Baas jef heeft heel lang moeten flossen om alle draadjes van tussen mijn tanden te halen.  Grote baas vond het helemaal niet fijn en nu slaap ik zonder dakje op mijn huis.  Geeft niet, ik heb me kostelijk geamuseerd en een nieuw wereldrecord gebroken.  Fijn hé in het nieuws te komen!

Vandaag leuke momenten meegemaakt.  Chica is bezig iedereens hart te veroveren. Onze Ike (de Jack Russell) vond Chica in het begin maar een  “ambetant beestje”. Telkens  zij te dicht kwam hapte hij venijnig naar Chica.  Die wou alleen maar spelen. Deze middag hebben ze voor het eerst elkaar zitten verkennen. Onze Ike heeft nooit geleerd als pup  te spelen. Tosca, de labrador, verzorgde en waste hem maar was te lui om achter een puppy te lopen.  Vandaag voor het eerst verkenden Chica en Ike elkaar, ze likten elkaar wat af, wat speels gebijt naar elkaar en tegen elkaar aandrummen. Het was een vertederend beeld.  Ike, met zijn ingekort staartje, te zien kwispelen van plezier.  Zelfs een “oude” jack russell kan dus nog iets leren van een vijf maand jonge blinde galgo pup.

‘t Was me een dag vandaag.  Chica was ondeugend en dat is nog héél braafjes uitgedrukt.  Ze heeft het huis grondig onveilig gemaakt.  Onze mopper heeft vandaag veel werk gehad om alle ongelukjes op te ruimen.  Een namiddagdutje zat er dus vandaag niet in.  Tosca moet af en toe grondig bijgestuurd worden als mater familias van de roedel.  Ike, de Jack Russel, kon natuurlijk niet onderdoen.  Luna, Viento en Trueno hebben de “kat” uit de boom gekeken en alles maar over zich laten gaan.  Chica is een grote galgo aan het worden die van niets vervaard lijkt en haar eigen weg zoekt.  Als we nu terugkijken op die 6 weken dat ze bij ons thuis is, weten we dat ze een zelfstandige grote galgo zal worden die haar plaats binnen onze honden opgeëist heeft.  Eén ding weten we: een blinde pup opvoeden is een hele taak.  Gelukkig hebben we een hechte groep honden die Chica aanvaarden en heel, heel veel bijbrengen om haar ondanks haar blindheid volwaardig deel uit te laten maken van de roedel.