Archief

Dinsdag 24 maart

Onze documenten voor het hernieuwen van onze visa zijn eindelijk in orde en in de namiddag rijden we naar het politiekantoor van Zhuhai met ons paspoort. Maar wie dacht dat dit nu de laatste stap zou zijn, heef t het mis. Mijn foto’s zijn niet reglementair, er moet een document bij, met de computer gemaakt, met een barcode. Maar geen probleem, die fotografen daar stormen op je af zodra je buiten het kantoor komt, zij weten van wanten. Wij dus mee naar zo’n zaak om de gevraagde foto’s. Ik moet mijn parel uitdoen en mijn bril, maar dat weiger ik. Na enkele minuten zie ik mezelf op het computerscherm en merk tot mijn verbazing dat ik een oorbel mis. Maar nee, ze hebben gewoon mijn oren bijgewerkt want juwelen mag niet op een pasfoto. Weeral zoiets typisch Chinees zeker! Bij het wegbrengen van de gevraagde foto’s én barcode krijgen we te horen dat we na een week ons paspoort mogen ophalen. Het duurt dus één week om één papier in te kleven ….. en dat we te horen kregen dat je in Hongkong een Chinees visum kan hebben op één dag! Je zou er zowaar de ……. van krijgen!

Maar geen probleem, we zullen ons visum mét 1 entry hebben om mee te gaan naar Macau met onze bezoekers tijden de paasvakantie. En daarvoor doen we het!

Zaterdag 21 maart

Half 9 in de morgen worden we opgehaald voor een dagje Zhuhai in het gezelschap van 4 mensen van Sunway. Met goeie stapschoenen trekken we de bergen in en rond, soms vergezeld van lichte regendruppels, niet de moeite om onze paraplu uit de auto mee te nemen. Tegen middagtijd zijn we uitgenodigd voor de lunch bij Andy thuis. Een plooitafel wordt klaargezet en, gezeten op taboeretjes, schuiven we aan aan een goedgevulde tafel. Verschillende gerechten worden geserveerd en we doen ons tegoed aan de traditionele kip en vis, vergezeld van een aantal groentenschotels waarvan ik niet altijd kan herkennen wat er in zit. De gezelligheid van deze lunch, bereid door de moeder en de echtgenote van Andy, maakt dat alles heerlijk smaakt.

Om 14 uur bezoeken we een tempel in Domen-Zhuhai. We rijden eerst weer een uur lang vooraleer we er toekomen, maar die lange afstanden zijn we ondertussen al wat gewoon. En dan is het trappen doen …… ik heb ze niet geteld, maar het zijn er veel! Het lijkt mij moeilijker dan de muur van Beijing, maar dat komt omdat het nu veel warmer is. En toch, de zon zit meestal nog verdoken achter de wolken, gelukkig misschien. In de verschillende delen van de tempel wordt de Boeddha vereerd, en ik merk dat zovele jonge mensen hier nog hun geloof betuigen in alle sereniteit.

Op onze terugreis stoppen we bij een plaatselijke imker, overal langs deze weg merken we bijenkasten staan. Met een gebrekkige taal is het moeilijk om te converseren, maar Erik krijgt het toch gedaan dat hij een raat uit de kast neemt en toont hoe de honing hieruit wordt geslingerd. Met alle gevolgen vandien: Andy een steek boven zijn oog en Erik één op zijn scheenbeen. Maar volgens de imker is ook dit weer goed voor de healty!

Om 19 uur zijn we thuis en we leren aan Tony hoe hij een boterham moet smeren. Hij proeft van de kaas, maar verkiest boven al dan toch maar gewoon konfituur.

Deze avond gaan we niet te laat slapen want morgen vertrekken we om 07u10 voor één dagje naar Hongkong.

Vrijdag 20 maart

Vandaag is de eerste dag van een heel weekend dat er wordt gefeest in Sanxiang. De straten zijn bevlagd en grote ballonnen steken boven de bomen uit. Vele eetstalletjes promoten de voeding van Zhongshan en tegelijkertijd een Chinees bier. Het lijkt wat op een braderij van bij ons, maar dan met eetstandjes die elk hun specialiteit aanbieden. Hier zie ik voor de eerste maal gebakken vogeltjes te koop en Erik kan het zich niet laten hiervan een portie te kopen. Blijkbaar lijkt het op kippenvlees, maar fijner van smaak. Het is toch maar gepeuzel en dus vind ik er eigenlijk niet veel aan. Toch ook wel eens proeven van oesters met look, gebakken op een bbq! Zo eten uit het vuistje, en dat met heerlijke temperaturen, doet ons wegdromen van onze zomerse avonden. Kunstige Chinese dansen maken deze avond vooral ook attractief om naar te kijken en het lijkt of ze hier de ruggengraat vergeten zijn, zo soepel!

Donderdag 19 maart

Deze datum staat in ons geheugen gegrift als geen ander. Twintig jaar geleden, op 19 maart 1989, is opa in Kongo, toen nog Zaïre, om het leven gekomen. Het zou een reis worden om nooit te vergeten! Dit aan de start van zijn nieuw leven, hij ging namelijk op pensioen!

Nog zoveel verwachtingen …. nog zoveel te doen…..maar helaas, het heeft niet mogen zijn.

Als ik nu zo terugkijk hebben al die jaren ons leven geleid tot waar we nu staan. Oma heeft hun huis verkocht, helemaal zelfstandig een nieuw huis gebouwd en ondertussen ook al weer verkocht. En nu leeft ze gerust en zonder materiële zorgen in het H.Hart in Grimbergen. Ondertussen zijn er al 8 achterkleinkinderen en hebben de meeste kleinkinderen hun ouderlijk huis verlaten.

Twintig jaar ….. in 1990 heeft Erik zijn eerste grote zakenreis voor Philips gemaakt en ondertussen is hij, op Australië na, in alle werelddelen te gast geweest. Wat zou opa fier zijn geweest op zijn zoon! En nu is het zo dat ook hij aan het begin van zijn pensioen staat, al is het wel met een leeftijdsverschil van 7 jaar. En ook wij zitten nu zo ver van huis …. met nog zoveel verwachtingen,…. nog zoveel te doen!

Woensdag 18 maart

Dinsdagavond is Erik thuisgekomen om 12 uur middernacht; hij was op verplaatsing, en vermits afstanden hier niet tellen, is het zo laat geworden.

Vandaag hebben we een afspraak om 17 uur in het healthy-centre. We zijn uitgenodigd door het Candadees-Chinese koppel dat dit centrum uitbaat in een hotel en zij houden er aan ‘foreigners’ als vrienden te kennen. We krijgen een drukmassage gedurende 90 minuten, beginnende aan het voorhoofd en eindigend aan de voeten. De sfeerverlichting en de sfeermuziek, samen met de slowe handelingen en zachtheid van de handen, relaxt enorm. Na de 90 minuten worden we vergast op een glas mineraalwater, perfect voor de gezondheid! Dat is dus echt op zijn chinees …. en ook de partjes appelsien doen hun verfrissende werk.

Als afsluiter van de avond dineren we in een Portugees restaurant en we hebben een aangename babbel, verrijkend over het leven in China en vergelijkend met ons kleine België.

Dinsdag 17 maart

Een prachtige zonnige dag! Deze voormiddag ben ik aan restyling toe: manicure én pedicure. Met 2 personen tegelijk word ik behandeld en dat gedurende 45 minuten. Kostprijs: 5 euro.

In de namiddag zet ik me aan de vijver met mijn boek. Hier in Sanxiang komen dus vakantiegangers, voornamelijk uit Macau, voor de rust. Toch denk ik dat ‘stilte’ hier ver te zoeken valt, ik hoor een waaier aan toeters en alarmen. Elke auto en elke bromfiets heeft hier z’n eigen melodie en ik begin al te denken dat, hoe meer lawaai, hoe voornamer de persoon die er mee zal rijden. Onvoorstelbaar!

Deze namiddag een skype met Maria. Geen speciaal nieuws te melden uit Malderen, dus dat is OK. Toch blij dat ik ze gehoord heb, het is de eerste keer. Van onze Jan verneem ik dat tante Maria maandag geopereerd is aan haar oog. Eindelijk, ze staat al een jaar op de wachtlijst voor het krijgen van een ‘donor’ hoornvlies. De operatie blijkt geslaagd, dat is dus prima nieuws!

Maandag 16 maart

Zondag 15 maart is de verjaardag van tante Lisette. Zou Gert de wensen hebben overgebracht? Het is een mooie zomerdag met een middagzon van 26 graden. We houden het rustig vandaag en genieten met een leesboek in een zetel aan de vijver. In de namiddag zijn we bezet op skype, typisch voor het weekend, dan maakt het verschil van 7 uur niet zoveel uit.

Anneke is de eerste in de rij. De Chinareiskoorts stijgt in Londerzeel en in Malderen en hoe korter bij de vertrekdatum, hoe frequenter de vragen. Op de 1000 vragen die ze heeft kan ik gemakkelijk op 998 antwoorden, ze zijn trouwens allemaal van praktische aard en dit is nu voor ons nu als kinderspel. Sep en Jomme volgen in de rij en Flint en Lou doen ook elk hun zegje.

En ’s avonds merken we de eerste verkleurde tint op onze huid.

Maandagmorgen, bij onze traditionele koffie, ontmoeten we weer de Chinezen uit Canada. Een concrete afspraak voor een healtymassage staat op woensdag om 17 uur, en nadien zullen we samen dineren.

In de namiddag krijgt onze tuin een beurt met 3 werkmannen, elk met zijn eigen taak en materiaal, Ongelooflijk hoe een oppervlakte van 10 m² er op 20 minuten zo verzorgd kan uitzien: gras gemaaid, boompjes gesnoeid en onkruid gewied. Ja boompje, ….. weet je dat het een fruitboompje is waarop stervruchten groeien, en dat in όnze tuin.

Nu denken we even terug aan Aiko, hij is vandaag naar het ziekenhuis voor buisjes in de oren. Hopelijk zal het ventje nu wat beter horen want hij zegt zelf: ‘mijn oortjes zijn niet goed’. Soms misschien ook als het hem goed uitkomt ……?

Deze namiddag brengen we een aantal formulieren naar het politiebureau om ons visum te verlengen zodat we met onze gasten ook naar Macau én terug in China binnen kunnen. Maar dat snel even in orde brengen is buiten de waard gerekend. Snel staat niet in hun woordenboek en het aantal nodige formulieren en formaliteiten zijn enorm complex. We hopen toch alles in orde te krijgen voor het eind van deze week zodat we met een gerust hart onze gasten kunnen verwachten. Trouwens …. ook van hun visum hebben we nog niets gehoord. We wachten toch met wat ongeduld tot we vernemen dat ook zij het nodige document bezitten, zoniet zullen ze hun verblijf in HongKong moeten doorbrengen en blijft de grens van China gesloten.

Zaterdag 14 maart

Vandaag een dagje Shenzen. Shenzen is een grote industriestad, ook de rijkste stad van het Chinese vasteland omdat het zich vroeg openstelde voor gretige westerse handelaars en omdat het ook dicht bij HongKong ligt. Shenzen lokt vooral dagjesmensen vanuit HongKong die hier een idee krijgen van het leven op het vasteland en de daar gangbare prijsen.

We nemen, samen met Tonny onze begeleider en vertaler, de ferry van 09 uur in Zhuhai en komen in Shenzen toe om 10 uur. David staat ons op te wachten met zijn dochtertje Winji (juist uitgesproken? Zeker niet juist geschreven want het is een Viëtnamese naam). Na een twintig minuten door het drukke Shenzen ontmoeten we zijn vrouw bij hem thuis. Het is een fijn weerzien tussen David en Erik en het gesprek dwaalt heel snel af naar business. David Engelen (nu juist geschreven) werkte vroeger in Houthalen, en zijn Limburgse afkomst kan hij niet verstoppen; nu woont hij met zijn gezin sinds september voor onbepaalde tijd in China.. Ken, een andere oude gekende, vervoegt ons bont gezelschap, want zo kan je het wel noemen. Hij is een Malaisiër, zijn vriendin een Filippino, de vrouw van David een Viëtnamese, Tonny een Chinees en wij als Belgen. De engelse taal is dan ook onmiddellijk de spreektaal van iedereen, ook Vlamingen onder mekaar! Kwestie van de gesprekken voor iedereen duidelijk te houden hé. Het is dan ook geen toeval dat we allen samen het park ‘Window of the World’ bezoeken. De grootste gebouwen van de vijf werelddelen bewonderen we in miniatuur. Alleen België vinden we niet … maar een miniatuur van Manneke Pis is dan ook tweemaal niets meer! De windmolens en de tulpen van Holland zijn zowat het kleurrijkste gedeelte binnen de area van Europa en we bewonderen onder meer ook de ‘Taj Mahal’ uit Indië en ‘The Grand Palace of Thailand’. Het weer is schitterend! De zon is onze gast voor de hele dag en dat kan je tegen avond aan merken door de verandering van tint op hoofden en armen. Ons avondeten is Chinees bbq, met aanbod van een uitgebreid buffet van slaatjes en fruit. We nemen de ferry terug om 20u30. Dit is een fantastische zaterdag geweest en na 16 april komt dit bont gezelschap weer samen, maar dan in ZhuHai.

Vrijdag 13 maart

Eerst en vooral een dikke dt –fout verbeteren in maandag 9 maart. Schandalig en hier zijn geen excuses voor! Bedankt Goeke dat je dit hebt gemeld!

Een rare dag: vrijdag de 13^de. Maar voor mij een goeie want ik ben er zo goed als bovenop. Gisteren heb ik Belgische kost gemaakt: aardappelen met worteltjes en steak (hier het minst vette vlees dat je kan vinden). Voor al deze ingrediënten heb ik 2,50 euro betaald in het magazijn. Ik had eventjes genoeg van het Chinees, een teken dat mijn maag toch nog niet 100 % is misschien?

Deze voormiddag ben ik bij de kapper geweest: wassen, knippen en föhnen voor 3 euro, massage van hoofdhuid, schouders en armen inbegrepen. En wat dacht je, natuurlijk dat ik me nu goed voel! Ik zie er dan ook al wat beter uit, want de vorige dagen was het maar zozo…. . En ja, de zon schijnt! Het is nu 24 graden, een goeie temperatuur om te wennen aan de komende zomer en … voor de eerste keer in topje en korte broek; heerlijk om buiten te zitten!

Morgen gaan we naar Shenzen, iets meer dan 2 uur rijden met de bus. Daar woont David Englen, een Belg, en een oud-gekende van Erik. We kunnen onze moedertaal weer eens boven halen!