Berichten van 28 februari 2011 tot 6 maart 2011

De "Kerkcitroenkorst" (Caloplaca ruderum) is zoals de naam het aanduid te vinden op oude kerken, kastelen en vestingswerken (cement, kalksteen, tufsteen of baksteen). Dit licheen is opgebouwd uit geïsoleerde of samenvloeiende bobbelige schubjes die vrij dik zijn. Ze zijn licht groengelig een bijzondere kleur! Ook de apotheciën (de vruchtlichamen van de schimmel) zijn mooi oranjegeel met een lichtere en blekere rand. Even op de foto klikken om deze details beter te kunnen zien.

Dit "Bolletjes-geleimos" (Collema fuscovirens) is een licheen en bestaat uit lobvormige schubben met een bruinzwarte kleur. En in het midden zijn deze nog eens bezet met bolvormige uitsteekseltjes (isidiën genoemd). Het is verder gelatineus (vandaar de naam "geleimos") en als het nat is opgezwollen. De schimmel van het licheen is hier in symbiose met de alg "nostoc" die we ook vrij levend kunnen terugvinden als een donkergroene gel. Het licheen zelf is meestal te vinden op kalksteen en rotsen. Het is opnieuw een speciale vorm van een korstmos!

Deze "Zwarte schotelkorst" (Tephromella atra) (in de wetenschappelijk naam: "atra" = zwart) is een licheen of korstmos dat vooral op zuur gesteente staat. De apotheciën (de vruchtlichamen van de zwam) zijn zwart en hebben wel een randje zoals het verdere lichaam (thallus) van het licheen. Vooral die vruchtlichamen vallen op omdat zij duidelijk zwart zijn, tamelijk groot en soms ook met een ongelijke rand (wat gekarteld).
Op 16 en 21 -02- 2011 (hieronder) staan nog meer lichenen met wat uitleg over deze symbionten.
Even klikken op de foto ook om te vergroten.

Als je op de stam van een eik deze mooi gevormde en gekleurde eitjes ziet is dat wel verrassend.
Goed dat je weet dat er iemand meer van kent! Het waren de eitjes van de "Witvlakvlinder" Orgyia antiqua). Het mannetje en het vrouwtje van deze vlinders verschillen veel. Het mannetje heeft grote vleugels en een witte vlek achteraan op de twee vleugels. Het vrouwtje heeft gereduceerde vleugels en kan niet vliegen. Zij scheidt wel een stof af zodaning dat het mannetje haar van ver kan opsporen. Na de paring begint het vrouwtje eitjes te leggen en streft dan. Er zijn twee legsels per seizoen. Hier zien we het tweede legsel dat overwintert! (Even klikken op de foto om te vergroten)

Nog een klein mosje de "Gesteelde haarmuts" (Orthotrichum anomalum). De naam komt van de "haartjes" die op het kapsel te bespeuren zijn, maar hier toch moeilijk te ontwaren. De kapsels met de sporen steken ook wat buiten het mosje zelf. Deze kapsels zijn nog toe en daarom kunnen we ook merken dat het topje bovenaan rood ziet. (Of toch rood wordt). Het is het beste kenmerk om uit te maken dat dit de "Gesteelde haarmuts" is. Zeker even op de foto "klikken" om te vergroten!

Op kalkarme maar lemige bodem kan men het "Gewoon kleimos" (Tortulla truncata) vinden. Het geheel is niet hoger dan 1 cm. Ze zijn dus niet groot. Om ze echter goed te determineren zijn de kapsels wel belangrijk. De open kapsels zijn van boven meestal tolvormig met een verwijde mondopening. Deze zijn in vochtige omstandigheden getrokken en vandaar ligt er soms wel een druppel op de kapselmond. In de kapsels worden de sporen gevormd. (Even klikken op de foto om te vergroten!)