Berichten van 30 mei 2011 tot 5 juni 2011

Nog een mooie "roest" op de onderzijde van het blad van de Moeraspirea de "Moerasspirearoest" (Triphragmium ulmaniae). Het lijkt wat op de hier onderstaande "Eglantierroest" toch is het een verschillende gezien het een andere waardplant is, onderzoek heeft dit vastgesteld. Hij lijkt in zijn verder fasen nog een gele  en een zwartbruine fase te doorlopen. Het blijven ingewikkelde verschijningsvormen! (Even kliken op de foto om te vergroten).

Nog een "roest" nl. een "Eglantierroest" (Phragmidium tuberculatum) ditmaal op "Hondsroos". Daar ze van de rozenfamilie zijn heeft blijkbaar deze roest de naam "Eglantierroest" gekregen. Deze roest is dus ook een tussenfase in zijn ingewikkelde ontwikkeling als schimmel. Ook weer zeer mooi om te ontdekken!

Op "Ridderzuring" komt er een "roest" (een parasitaire schimmel) die de naam krijgt van zijn waardplant, dus is dit de "Zuringroest" (Uromyces). De "roesten" kunnen tot 5 verschillende ontwikkelingfase hebben op 1 of 2 waardplanten. Het zijn dus ingewikkelde verschijnselen, maar ze kunnen toch zeer mooi zijn. Hier zien we een rode vlek aan de onderzijde met kratervormige voortplantingslichamen. Aan de bovenzijde van het blad zien we alleen rode vlekken. Een foto van de bovenzijde van het blad in "bijlage". (Ook even op "bijlage" klikken)

De "Kleine zonnedauw" (Drosera intermedia) behoort tot de bij ons enige familie van kruidachtige, overblijvende , insectenetende planten: "zonnedauwfamilie". Het plantje is niet hoger dan 10 cm. De bladschijf die langwerpig is , is niet langer dan 1 cm. Het vangt met zijn kleverige kliertjes de insecten om aan de nodige stikstof te komen bij zijn groei. Het is dan ook te vinden in stikstofarme groeiplaatsen, als pionier, op natte kale heide- en veengronden. In België vrij zeldzaam! Hier zien we vooral één bladje (even op klikken om te vergroten) En in "bijlage" nog een opname van het gehele plantje.