Berichten van 11 maart 2013 tot 17 maart 2013

Ditmaal een zeer onopvallende "Franjetandjeszwam" (Hyphodontia barba-jovis). Het is maar met een loep dat men kleine verhevenheden ziet die wat franjeachtig ingesneden zijn. Hij komt voor op dood loofhout. En zorgt op die wijze voor de opruiming van dit hout. In "bijlage" proberen we nog iets meer detail te laten zien. Er is toch een zeker reliëf waarneembaar. De latijnse naam is wel grappig: barba- jovis :"baard van Jovis".

De "Stekeltrilzwam" (Pseudohydnum gelatinosus) is zeer gelatuneus zoals de wetenschappelijke naam ook aangeeft. Hij is ook zeer waterig en gliberig bij droogte gaat hij dan ook sterk verschrompelen. Merkwaardig is de onderzijde die hier te zien is en waar we de stekels kunnen zien. Deze is ook de vruchtlaag van de zwam, hier worden de sporen gevormd. De kleur is witachtig. Men vind deze op dood hout van vooral naaldbomen hij is dus saprofyt. Hij staat op de rode lijst van paddenstoelen wat wil zeggen dat hij zeer zeldzaam is en beschermd! Men laat hem dus beter staan al zou hij eetbaar zijn, geblancheerd in salades.

Er zijn verschillende geweizwammetjes en dit is er een dat speciaal op oude beukendopjes groeit. De naam kan dan ook niet anders dan "Beukendopgeweizwammetje" (Xylaria carpophila) zijn. Hier is het draadvormig en niet vertakt en bovenaan zien we een wit stukje waar de picnosporen op groeien. Dit zijn geen geslachtelijke sporen maar ongeslachtelijke sporen. Deze zullen bij verspreiding dus "klonen" geven van dit zwammetje.

Opvallend is ook deze "Rode korstkogelzwam" (Hypoxylon rubiginosum). Hij is wat langgerekt, gerimpeld korstvormig en de kleur is steen- tot wijnrood (zoals hier). Later kan hij nog wel verkleuren en wordt hij oker- tot roestbruin. Hij is te vinden op dikke takken en liggende (plaatselijk) ontschorste stammen van loofbomen. Valt echt op in de winterperiode!

In de winter is een "Vermiljoenhoutzwam" (Pycnoporus cinnabarinus) een zeer opvallende verschijning! De hoed is plat en balkonvormig en opvallend vermiljoenrood. Ook de onderzijde met de met de hoekig-rondachtige tot iets langwerpige poriën is zeer opvallend en zelfs nog sterker van kleur. Deze opname staat onder "bijlage"! Zeker even bekijken. Hij komt voor op dode loofbomen. Hier stond hij op een berk. Het is dus een saprofyt die witrot veroorzaakt. Hij zou dus de lignine van de cellen verteren en dat zou de kleur verklaren.

Een prachtige waarneming is wel de "Krulhaarkelkzwam" (Sarcoscypha austriaca) !Hij is regelmatig kelk- of schotelvormig. De binnenkant (welke de vruchtbare laag is) is vermiljoenrood terwijl de buitenkant lichter is en zelfs witachtig als het vochtgehalte minder is. Er staan ook zeer kleine haartjes op de buitenkant die kleurloos zijn en gekromd (vandaar de naam) maar die men maar met een loep kan waarnemen. Bijzonder is wel dat er vermeld wordt dat hij na dooiweer vooral op dode takken van elzen verschijnt. ... En dat was juist het geval toen we hem vonden!
In "bijlage" nog een opname van meer nabij.

Een niet zo bekende voorjaarsbloeier is de "Gele kornoelje" (Cornus mas). Hij bloeit al in februari - maart! Het is altijd hoopgevend als men deze bloemen ziet. Na de bloemen komen eerst de blaadjes te voorschijn. Later komen er dan rode vruchtjes aan, waarvan confituur gemaakt wordt. We zien hier de geelgroene omwindselbaadjes die verschillende bloemkoppen bevatten waarvan er nog maar één bloemetje van open staat. De overige moeten nog volgen!

Dit "Takruiterje" (Marasmiellus ramealis) heeft maar een hoed die maximaal 1 cm doormeter heeft. Eerst is hij witachtig maar bij oude exemplaren is het bleek vleeskleurig to bruinachtig. De steel is ook vleeskleurig-bruinachtig. Men treft ze aan in groepen op dode takjes van loofbomen. Het zijn dus saprofyten die de dode takken verder opruimen.