Berichten van 29 juli 2013 tot 4 augustus 2013

Vooral in vochtige graslanden is deze "Krasser" (Chortipus parallelus) te vinden. Ze hebben groene gedeelten en bruin of paars. Achtervleugels zijn afwezig. De zang wordt omschreven als van een naaimachine in series van drie seconden en toenemend in volume, elke 5 à 15 seconden
wordt dit herhaald. Dit is wel een bijzondere omschrijving! Dat lawaai maken ze door te wrijven van hun achterpoten met de voorvleugels! Zij behoren tot de veldsprinkhanen en zijn vooral over dag actief en zitten graag in de zon. De antennes zijn kort. Het wijfje is veel groten dan het mannetje! Toch wel aparte insecten!

Deze "Weidebeekjuffer" (Calopterugidae splendens) behoort tot een grote familie die vooral voorkomen in de tropen maar hier bij ons toch met drie mooie soorten voorkomen. Eén ervan is de "Weidebeekjuffer". Het lichaam is metaalachtig gekleurd en de vleugels hebben "antenodale" dwarsaders. Hier hebben wij een wijfje met een groenachtig lichaam, de vleugels zijn eerst kleurloos en worden later groenachtig geel. Het mannetje heeft een helder groen of blauw lichaam en een donkere vleugelvlek. Deze waterjuffers behoren toch wel bij onze mooiste soorten.

Deze "Steenhommel" (Bombus lapidarius) is ook een stevig insect. Het achterlijf is relatief lang en rood behaard. Aan deze kenmerken kan men hem erkennen. De naam komt echter van zijn gewoonte onder een steen te nestelen. Dat nest is samengesteld uit een bal gras en mos met wascellen erin. Er zijn heel wat soorten hommels. Gelukkig kunnen er sommige toch op naam gebracht worden. De hommels vormen eenjarige kolonies en alleen de koninginnen overwinteren om in het voorjaar een kolonie te stichten. Hier maken zij wel een groot verschil met onze gewone bijen die met een heel volk overwinteren.

Het "Glad beertje" (Eilema griseola) is een slanke vlinder en leeft in moerassen en vochtige bossen. In rust zijn de vleugels vlak en licht grijs. Als men de rups zou tegenkomen ziet die er fluweelzwart uit met een paarse rugstreep en variabele oranje vlekken op de zijden. We troffen deze vlinder aan op Jacobs-kruiskruid om te foerageren. In "bijlage" nog een opname van dit speciale vlindertje.

Het "Munthaantje" (Chrysolina mentastri) is fraai glanzend groen en met lichtinval heeft het mooi reflecterende kleuren op het schild. Het leeft op munt en andere lipbloemige planten. Het behoort tot de "Bladhaantjes" een familie met meer dan 25000 soorten die praktisch allemaal planteneters zijn. Dus onbegonnen werk om deze allemaal te kennen. De larven ervan doen zich voor als traag bewegende slakachtige diertjes. In "bijlage" nog een "Munthaantje" met toch wel bijzondere kleurreflexen .

De "Tijgerspin" ( Argiope bruennichi) kan men meer tegenkomen in hoog gras of tussen struiken. Zij is doorgaans geel of nog wat roomkleurig met zwarte strepen. Het mannetje is zeer klein maar 4 mm dus meestal zien we een vrouwtje in wel een speciaal web. Het heeft een "stabilimentum". Dit is en zone met extra weefsel dat hier duidelijk te zien is en waarschijnlijk te maken heeft met een extra versterking van het weefsel. Toch een mooie en indrukwekkende verschijning. De "Tijgerspin" behoort tot de "webbouwende" spinnen die het best gekend zijn.