Archief

Dit exemplaar van het "Eikenmos" (Evernia prunastri) is een uit de kluiten gewassen exemplaar. Het illustreerd ook de vormenrijkdom van de lichenen. Heir hebben we een "struikvormig" licheen. De vertakkingen zijn bovenaan wat groengrijs en onderaan wat wit. Daarbij komen er ook nog wat onregelmatige sorediën op. Dit zijn korrels die én wat schimmel én algen bevatten. Een voortplantingsmiddel bij uitstek van de lichenen, al betreft het natuurlijk "kloonvorming".

Het "Bosschildmos" (Flavoparmelia caperata) heeft zoals men kan zien een bladvormige thallus (lichaam) en is gelig groengrijs en plat aangedrukt op het substraat (hier een wilg). Oudere exemplaren zijn in het midden opvallend gerimpeld. Zo'n exemplaar als dit ziet men ook niet alle dagen. De grootste afmetingen waren 13,5 cm in de hoogte en 11,5 cm in de breedte. Een exemplaar om u tegen te zeggen! Mogelijk hebben de gunstige omstandigheden: op een wilg naast een beek (vochtig) daartoe bijgedragen.

Op dit "Gewoon schildmos" (Parmelia sulcata) vonden we ook "berijping"! Op de uiteinden van de lobben werden deze bedekt met kristallen, wat we "rijp" noemen. Het kwam ons zeer vreemd over omdat we dit nog niet zagen en nu toch wel en voor de tweede keer op korte tijd. Gelukkig vonden we in de literatuur dat dit "soms" voorkomt. Eerst dachten we dat het een speciale vorm was, maar niet dus! In "bijlage" maakten we nog en specifiek uitvergrote opname waar de kristallen goed te zien zijn!

"De "Witte schotelkorst" (Lecanora chlarotera) is van ver al wat duidelijker op te merken op en boomstam. De thallus is korstvormig (ligt op de boomschors) is glad en wat opgebartsten in areolen en is wit (vandaar de naam). De vruchtlichamen (apotheciën) hebben en witte rand en droog zijn deze lichtbruin tot bruin en niet berijpt (er ligt geen wit poeder op). Dit licheen is nogal algemeen en bijna overal aan te treffen op goed belichte loofbomen.

"Bolle schotelkorst" (Lecanora symmicta) valt niet zo op. Het thallus (lichaam van het licheen) is glad tot wat korrelig en geelgroen tot geelgrijs. De vruchtlichamen (apotheciën) kunnen tot 1 mm groot worden en zijn meestal bol (vandaar de naam). De kleur van deze apotheciën is bleekbruin tot wasachtig geel. De rand is niet vlug te zien omdat die verdwijnt en die is bleek. Op goed belichte schors van allerlei boomsoorten komt het voor. In "bijlage" nog een opname, samen met de "Ammoniakschotelkorst" (het groenige gedeelte).

"Wrattig bekermos" (Cladonia monomorpha) is ook te vinden in zandverstuivingen in de heide. De bekers vooral vallen op. Ze zijn grijsgroen en soms wat bruin aangelopen. Ook relatief breed en de binnen- en buitenkant zijn vooral bezet met beschorste platte tot bolle vlakjes, die niet soredieus zijn. Aan deze beschubde bekers zijn zij wel te herkennen. In "bijlage" nog een opname van deze toch wel vrij zeldzame "Cladonia"!

Het "Hamerblaadje" (Cladonioa strepsilis) heeft nogal grote grondschubben, tot 2 cm hoog en 0,5 cm breed. Deze zijn grijsgroen tot donker olijfgroen en opvallend dik en gebobbeld. Dit laatste kenmerk wordt wel eens omschreven als "gedreven met een hamer". Vandaar heeft het natuurlijk ook zijn Nederlandse naam gekregen. Dit "gebobbeld" zijn, is natuurlijk ook een goed kenmerk om het te herkennen. Het is in stuifplekken van heideveldjes te ontdekken, zoals zo vele "Cladonia's".

"Trompettakmos" (Ramalina fastigiata) is natuurlijk ook geen "mos" maar een struikvormig licheen. Het is onregelmatig dichtvertakt. Deze takken zijn nogal hoekig en bovenaan groengrijs onderaan wat lichter. De takken zijn ook wat afgeplat, maar hol. Soms ziet men op het einde van de takken ook apotheciën of vruchtlichamen. Deze zijn wittig en wat hol en afgeplat. Dit licheen komt men niet zo dikwijls tegen. In "bijlage" geven we nog een opname van dichterbij. Meteen is dit de 1000 -ste bijdrage op deze blog. We hielden er aan om een licheen te gebruiken, omdat deze toch de favorieten uitmaken van ons natuurbeleven ...

"Syzygospora physciacearum" is ook een parasiet op een licheen. Het komt voor zoals de naam het zegt op Physcia, een vingermos. We zien hier kleine bruine bolletjes (de vruchtlichamen van de schimmel). Deze opname is wel een vergroting onder bino met x30. Het is wel goed uitkijken om deze parasiet te vinden op dit licheen. Wanneer de lichenen al een zekere ouderdom hebben heeft men de meeste kans. Zoals de meeste parasieten heeft ook deze nog of nog geen Nederlandse naam gekregen...

"Taeniolella punctata" is een parasiet op het "Rond schaduwmos" dat een licheen is. Op het "Rond schaduwmos" -Phaeophyscia orbicularis komen zeer fijne zwarte schimmeldraden naar boven. Men moet wel heel goed kijken om deze te ontdekken op de lobjes van het licheen. Ze leven van het licheen dat zelf wel zijn suikers haalde uit de symbiose met algen. Zo zien we nog maar eens hoe divers schimmels zich kunnen ontplooien. Bijzonder is ook wel dat deze parasiet juist als "waard" o.a. dit licheen heeft "verkozen". Deze opname werd onder een binoculair genomen met vergroting x 10.