Archief

De "Grijze zandbij" (Andrena vaga) is een solitaire bij die in het zand een gang graaft waar ze haar broed verzorgt. Hier zien we hoe het vrouwtje, dat alleen toegerust is om stuifmeel aan te brengen, haar holletje wil binnentrekken. Haren op de buik en de poten hangen vol stuifmeel!
In bijlage nog een foto van deze bij maar dan zonder dit stuifmeel. Even op die "bijlage" klikken.

Op zoek naar lichenen of korstmossen komt men al eens andere aangename verrassingen tegen. Hier was het mannetje van de "Kleine voorjaarsspanner" (Agriopsis leucophaeria) plots in 't zicht, al was hij zeer goed gecamoufleerd. Om hem te ontdekken is op de foto klikken om te vergroten wel echt nodig! Hij behoort tot een famillie van wel een 12000 soorten! Het zijn vlinders met een teer lichaam en relatief grote vleugels.

Deze "Steenpastakorst" (Ochrolechia parella) heeft wel een aparte naam gekregen...?
Het korstmos heeft een grijzig, bobbelig en dik lichaam (of thallus) zonder soralen of korrels ditmaal!
Wel zijn er ronde "schoteltjes" of de apotheciën genoemd op het thallus aanwezig, ditmaal dus de voortplantingsorganen van de schimmel van het korstmos. Hieruit zullen de sporen losgelaten worden om zich te verspreiden. Deze moeten dan wel ergens een gepaste schimmel vinden om een symbiose aan te gaan. Kenmerkend is wel de tamelijk dikke rand rond die apotheciën (vruchtlichamen) en de berijping (door kristallen) in het middenvlakje, daardoor krijgt het een witgrijs uitzicht. (Even klikken op foto om te vergroten).
 

Dit "Witkopvingermos" (Physcia tribacioides) is een van de zeldzame vingermossen hier bij ons. Het heeft alle kenmerken van de vingermossen nml. de tamelijk smalle lobben in een rond lichaam. Speciaal hier zijn de rondachtige witte kringen die we op het lichaam van het korstmos zien. Het zijn korrelige hoopjes van soralen of korrels. Zo één korreltje is een samengaan van schimmel en alg. Het zijn bij uitstel de voortplantingsmiddelen van dit korstmos. Eén korreltje kan het ontstaan geven van een nieuw lichaam. Het zijn dan wel allemaal "klonen" of ongeslachtelijke vormen van het huidige korstmos. (Even klikken op de foto om te vergroten).

De "Duindaalder" ( Diplochistes muscorum) heeft een aparte naam die mij niet zo duidelijk is, waarom heeft men het die naam gegeven? Het is wel een speciaal korstmos omdat het als parasiet begint op andere korstmossen namelijk op "Cladonia" -soorten zoals Bekermossen en Rendiermossen. In latere fase kan het dan zelfstandig verder leven. De vruchtlichamen zijn donkergrijs tot zwart en wat ingezonken, we zien ze omrand met dezelfde kleur als het geheel. Een symbiont (het korstmos), die als parasiet (op Cladonia-soorten) begint, de wonderen in de natuur zijn de wereld niet uit! (Best op de foto even klikken om te vergroten).

Nog een mooi korstmos of licheen hier: het "Gewoon landkaartmos" (Rhizocarpon geographicum).
Het geheel bestaat uit helder lichtgele en hoekige "areolen" (wat afgelijnde stukjes in het geheel). In deze areolen zitten hier en daar de zwarte vruchtlichamen van de schimmel, waar de sporen bij rijpheid worden losgelaten. Samen zien zij er een beetje als een "landkaart" uit. Het komt bij ons niet zoveel voor en is op zuur gesteente te vinden (meestal op graniet).

De "Witgerande stofkorst" (Haematomma ochroleucum) is ook een korstmos. We zien hier een blauwig-grijze korrelige structuur met daaronder een uitstralende witte "prothallus" (d.w.z. de eerste laag van het korstmos. Eerst komt er deze witte laag (de schimmel) en daarna zal eerst de grijzig-blauwe korrelige laag komen waar de algen in opgevangen zitten, om aan fotosynthese te doen en zo de schimmel voedsel te geven). Wat we dus de uitstralende witte cirkel (prothallus)noemen is de  uitbreidingslaag ook van het korstmos dat zo verder aangroeid. Een eenvoudig korstmos maar ook speciaal en mooi om zien. (Even op de foto klikken om te vergroten).

Het "Rood dooiermos" (Xanthoria elegans) is een korstmos (een samenlevingsvorm tussen een alg en een schimmel) zoals we er vroeger nog al weergaven.(Zie b.v. op 1/04/09) Het groeit meestal in een kring met aan de randen diep ingesneden lobjes. In het midden vinden we de apotheciën (de vruchtlichamen) van de schimmel, die later de sporen zullen laten ontsnappen om nieuws lichenen of korstmossen te vormen. De apotheciën zien er uit als ronde schoteltjes die in het midden nog iets roder van kleur zijn.
Het geheel heeft een sterk oranje kleur en daarom ook een van de mooiste korstmossen vooral op steen. Het is toch vrij zeldzaam, een meer zuidelijke soort.

Dit is dan een "Knopgal" op hazelaar van de "Hazelaarrondknopmijt" (Phytoptus avellanae). De veroorzaker is dus geel galwesp hier maar een mijt! Hier dus gevormd op een eindknop. De knoppen worden bijna bolvormig en worden opgebouwd door een groot aantal om elkaar geslagen schubben of schubvormige blaadjes, die verdikt zijn. Zij komen nogal veel voor op de hazelaar.
In bijlage nog zo'n knopgal maar op een knop aan de zijkant van een tak. Deze bijdrage heeft de eer van de 500 -ste te zijn! Om alle vorige foto's  (soms met bijlage) te zien moet men wel om de vroegere data gaan kijken!

Deze "Colanootgal" is veroorzaakt door de Colanootgalwesp (Andricus lignicolus) . Ook hier heeft de galwesp een eitje gelgd in een knop van een eikenblad met deze speciale uitbouw. Ze kan tot een 10mm worden en is roestbruin als ze volwasen is zoals hier. De oppervlakte is dan ruw en wat gebarsten waardoor een wat netvormige tekening kan ontstaan. De wand is hard en de larvekamer ligt dicht tegen de aanhechtingsplaats. Een speciale naam wel! Een tweede foto vind u in "Bijlage" daar dus ook even op klikken...