Archief

Het "Riempjesmos" (Rhytidiadelphus triquetrus) is familie van het Haakmos (zie hiervoor). Ook hier staan de bladeren hakig af. Bovenaan echter heeft het een wat omgebogen hoofdje van samengebalde blaadjes. Dit mos is echter heel wat zeldzamer en meer te vinden op voedselrijke en kalkrijke bodems maar ook op omgevallen bomen in het bos tussen andere mossen. De stengel is ook rood aangelopen zoals het Haakmos. In bijlage nog een foto die we vanmorgen namen, even op "bijlage" klikken! Zoals u in de "bijlage" nog kunt zien zijn de blaadjes nog wat aangerijmd!

Het "Gewoon haakmos" (Rhytiadelphus squarrosus) is een prachtige mosje ook dat bijna iedereen in zijn tuin heeft staan maar het niet kent, spijtig! Het is tussen het gras te vinden! De stengel is onmiskenbaar rood aangelopen en de blaadjes staan hakig af van de stengel en heeft dan nog halfweg een knik naar beneden toe! Zelfs als men zo een stengeltje naar het licht houdt is het zichtbaar! In goede omstandigheden kan het al eens vertakken. In wat drogere omstandigheden is het wat bruinig, om na wat regen, terug op te frissen. Zulk een mossentapijt is heerlijk om met blote voeten over te lopen! Spijtig dat westerlingen alle mos zo uit hun gazon willen verwijderen. Japanners cultiveren juist mostapijten.
(squarrosus wil zeggen "hakig afstaan" goede naam voor dit mosje waarvan de blaadjes inderdaad "hakig" afstaan".

Mossen staan er deze tijd van het jaar zeer fris bij. Er is weinig gebladerte in het bos en het is doorgaans nat genoeg zodat ze er niet droog bijstaan. Dit "Gewoon puntmos" (Calliergonelle cuspidata) staat algemeen op allerlei vochtige tot natte plaatsen. Het groeit bij voorkeur in moerassen, broekbossen aan slootkanten e.d.. In droge omstandigheden kan het ook groeien als de bodem kalkhoudend is. De stengels zijn geveerd vertakt en hebben de kenmerkende spitse toppen. De stengelbladen zijn hol en eirond met afgeronde top. Bovenaan liggen de bladeren zo sterk op elkaar dat ze de tipische voelbare spitse punt vormen. De stengel is ook doorgaans roodachtig zodat het een van de mooiste mosjes is. Even klikken op de foto om te vergroten! In "bijlage" nog een tweede foto (ook even op klikken).

Ook een saprofyt op dood hout: het "Raatzwammetje" (Trechispora mollusca). Het vruchtlichaam lijkt wat los op het hout te liggen. Het is wat spinnewebachtig wattig en poreus. Het oppervlak heeft gaatjes met 1 tot 4 per mm! Aan de rand zijn er sneeuwwitte vezeltjes. het ziet er dus een beetje uit als "een honingraat" door bijen geproduceerd. Vandaar ook de goed gekozen naam. (Zeker op foto klikken om te vergroten!)

Nog een korstzwam op dood hout (saprofyt) de "Gele korstzwam" (Stereum hirsutum). Deze is leerachtig korstvormig maar heeft ook schijnhoedjes die van het hout afstaan. De bovenzijde is harig en wat gezoneerd, okerkleurig tot bruin met een bleke rand. Soms kunnen zij er ook groen uitzien maar dat is te wijten aan algen die er overheen groeien. Als u gestapeld brandhout in de tuin hebt liggen, dan kunnen ze er verschijnen. Maar dan moet dat hout wel lang genoeg blijven liggen!

Nog een korstzwam op hout (saprofyt). Deze Donzige korstzwam (Cylindrobasidium laeve) begint als een witte vlek met een donzige rand. Deze rand is dan ook de aangroeizone zoals ook hier te zien. Als hij oud wordt kleurt hij beige met nog een witte rand. Hij verschijnt als eertse (een pionier) op zaagvlakken van stammen en stronken maar ook op takken. In elk geval een "donzige verschijning" met aparte kleuren.

Deze "Paarse schorszwam" (Chondrostereum purpureum) is korstvormig en kan ook afstaande golvende randen hebben. Deze echter ligt alleen nog vlak op het hout. De bovenzijde is wat harig donzig en wat concentrisch gezoneerd. De aangroeizone is helemaal wit. In zijn geheel is hij wel prachtig van kleur! (Klikken op foto om te vergroten) Men kan hem vinden op allerlei stammen en stronken van lopfbomen. Vergelijk misschien even met de "Paaarse eikenschorszwam" foto van 22-01-2010 en "Paarse knoopzwam" foto op 18-01-2010!

Deze "Pimpelmees" (Parus cearuleus) is reeds op zoek naar een goede woonst voor zijn nest te maken. Hij maakt een grondige inspectie. Hij is vooral te kennen aan zijn blauwe wit omkaderde kruin. Hij is ook wat kleiner en lichter dan de Koolmees en eet ook meer insecten. Een tweede foto van zijn inspectieronde vind u in "bijlage". Dus daar ook even op klikken.

Deze "Lindenschorszwam" (Peniophora rufomarginata) is ook weer zuiver korstvormig met een gladde bovenzijde die, als hij droog is, wat openbarst. Zo wordt hij wat bobbelig en golvend. Hij geeft een matte weerschijn en is wat grijsroze tot blauwig grijsbruin. Wat het verder gemakkelijk maakt om te benoemen is, dat hij alleen op dode lindentakken voorkomt! Even op foto klikken om te vergroten.