Naar de inhoud

Clemmekken

LAAT UW GENEESMIDDEL UW VOEDING ZIJN EN UW VOEDING UW GENEESMIDDEL (Hippocrates)
akke.beakke.be
ZELFKENNIS : BEGIN VAN ALLE WIJSHEID

Berichten van 23 januari 2006 tot 29 januari 2006

Turnhout - 1976 : Mona\'s mooie ogen

Mona, mooie Mona, dienster in één van de herbergen aan de spoorweg.In drommen hebben we bij haar aan den toog gestaan. En maar pinten bestellen om meer aandacht te krijgen dan die honderd andere \"Bleukes\". Hoe naief een mens kan zijn.. maar wat wil je, voor het eerst van huis in een vreemde stad, in een leefwereld vol militaire regeltjes.... en dan is daar plots Mona !  We maakten er een erezaak van om tot het allerlaatste moment voor het appel bij Mona te blijven plakken. Wie als laatste de herberg verliet, werd de volgende dag door de maten getrakteerd. Eenmaal heb ik de weddenschap gewonnen.....ik was wel te laat op het appel ! Bovenop het avondje gratis drank had ik ook een weekendje \" korvee \" gewonnen ! M\'n geluk kon toen echt niet op, want het weekendje \" binnen \"  werd me het laatste weekend in Turnhout aangerekend. Gevolg : 2 weken Turhout, 5 weken Arolsen, maar liefst 7 weken niet naar huis, dat was me wat ! De ergernis over dit voorval ben ik al lang vergeten, maar die mooie ogen van Mona zijn voor altijd in mijn ziel gebrand !
( Later, ben ik er toevallig achter gekomen dat Mona niet de echte naam was van het goddelijke schepsel toendertijd, ze noemde gewoon Maria of zo.. weet ik veel !!)
Geschreven door clement om 18:33 Reageer op dit bericht

Turnhout 1976 : De fanfare van honger en dorst !

"Bleu" zijn was niet enkel "kommer en kwel" die eerste maanden. Na een dag van les volgen en opleiding, kwam er een ware golf van "nieuw kaki" op gang. Rechtstreeks richting Turnhoutse uitgangsbuurt. Deze golf bestond uit enerzijds de "uitgehongerden" en anderzijds de "scheel van dorst-igen". Groep één bestormde meteen t' frituurtje aan de overweg van de nabije spoorweg. Groep twee dook zonder aarzelen de dichtsbijzijnde herbergen binnen. Naarmate de avond vorderde, wisselden beide groepen meermaals onderling van lokatie. Op het einde van de avond had ieder "Bleuken" het nodige vocht en vet opgeslagen om de volgende dag door te komen.
Aanleiding tot deze perikelen, waren zeker en vast de culinaire hoogstandjes uit de kazernekeuken. Dankzij dit alles had ik toendertijd het grote genoegen, om mijn allereerste curryworst-speciaal naar binnen te spelen. Lekker!, het is alsof ik dat nu, na dertig jaar nog proef. Vier of vijf van die worsten op een avond was geen uitzondering in die eerste maanden en tot op vandaag zijn ze nog steeds vaste kost (eentje!) als ik een frietje ga steken!
Geschreven door clement om 20:52 Reageer op dit bericht

Meer van Clemmekken

↑ Terug naar de berichten