Als het liefde is, als er niet de minste twijfel is.
Het feit dat je lot het lot van iemand anders heeft ontmoet.
Verdrink in wijn van een prachtige wijnstok van lekkernijen.
Niet proberen een onvermijdelijk leeg gevecht te voeren!
Als je ziel tot bloei is gekomen met een bloemknop.
En dromen om opgelicht te worden door iemands zachte hand,
probeer niet de grote universele wetten tegen te spreken.
Het heeft geen zin vast te houden aan de vertrouwde vrede!
Als het liefde is, neem het als een beloning.
Als de gelukkigste kans, een die niet kan worden gemist.
God stuurde het naar je toe, stak een gouden lamp aan.
Om je gezicht even in de duisternis voor je te verlichten.
Er zijn zulke feestdagen op aarde die op de hele planeet worden gevierd. De hele valentijnsdag is een feestdag in februari, iedereen kent hem, volwassenen en kinderen. Mannen geven vrouwen bloemen, en bekennen hun liefde aan hen op momenten van passie. Gezondheid voor jou, veel geluk, schoonheid, Wat alle mensen nodig hebben voor geluk!
Happy valentine's day, ik wil liefdesverzen; feliciteren met prachtige verzen. Je regeert in mijn ziel en regeert, voor altijd gegeven, ongeacht hoe je leeft. Ik wens ons tederheid en passie, om harmonie in liefde te vinden, zodat mijn leven, gevuld met geluk, In elkaars armen te besteden!
Sinds 14 februari, schat, je bent mooi, en ik hou van je, ik wens je altijd gelukkig te zijn, voor het feit dat je bij me bent, dank je, je inspireert me in je daden, je bent altijd in mijn liefhebbende hart, Moge alles wat je droomt uitkomen, en dat waar we allebei over dromen! Laat op valentijnsdag, mijn geliefden, ik beken dat je de beste man bent, alleen jij, gekoesterd in je hart, er zijn duizenden redenen om van je te houden. Je bent de meest zachte, aardige en mooie, het lijkt me dat je een aardse engel bent, en ik weet dat ik gelukkig kan zijn, alleen als je bij me bent.
Sinds 14 februari! Moge het geluk van de grote gevoelens je verwarmen. De minnaar heeft niet langer macht over zichzelf. Klaar om naar het licht van je geliefde ogen te vliegen. Laat liefde je vreugde geven, laat het inspireren, met je leiden, en laat je gevoelens niet ouder worden, en voeg elk jaar kleuren toe.
Ik ben er zelf soms ook bang voor, wanneer ik worstel met gevoelens. Wees niet bang voor mijn tederheid.
De vreugde van je ogen is belangrijk voor mij. Zie je droom in mij. Laat me door mijn ogen lezen dat
je me nog steeds nodig hebt. Wees niet bang voor het verdriet dat in mij is, ik was er meer dan eens bang voor, en alleen de betekenis van mijn zinnen die je in mijn traan zult voelen.
Als je hartstochtelijk liefhebt, druk je harder tegen je borst, als je begrijpt, het doet nog steeds pijn. Als je niet zonder mij kunt.
Dus noem me de jouwe, en weet je, ik had genoeg van een blik gehad zodat ik alleen bij me kon zijn. Wees niet bang voor mijn tederheid.
Ik ben bang voor langdurige scheiding; Je weet tenslotte niet één ding, ik ben alleen bang omdat ik je handen niet herinner.
Wees niet bang voor de geluiden van stilte - ze hebben absoluut wijsheid. Scheiding, alleen wraak voor geluk. Ik wil zo'n prijs niet.
Je noemt me de jouwe. Als je een gouden lok haar zachtjes kust. Wees niet bang voor mijn tederheid.
Dit is wat er met mij is gebeurd. En echt, ik leefde het. Verkocht op de leeftijd dat ik kon.
Nauwelijks een emmer water dragen. Verkocht door mijn eigen ouders... We woonden in een klein dorp.
Waar dood en ellende zich verspreidden. Moeilijk voor mij om deze dingen te begrijpen. Om deze misstanden toe te geven waaraan ik werd blootgesteld ...
Witte berk onder mijn raam. Bedekt met sneeuw, als zilver. Op de pluizige takken met een besneeuwde rand. Brush bloeit met een witte franje. En er is een berkenboom in slaperige stilte. En sneeuwvlokken branden in een gouden vuur. En de dageraad, lui rondlopend. Bestrooit de takken met nieuw zilver.
Sneeuwtederheid, zachte sneeuw, een dunne draad zilver. Witte vlokken van geloofwaardigheidsgolven zullen het tapijt bedekken. Breekbare lijnen tussen de werelden. Kubussen van gebroken ijs, Tule met franje. Blauw met wit, en achter de ster, een ster. Tedere sneeuwval. Sneeuwtederheid. Spins een dans uit de hemel, eeuwigheid, oprechtheid van het Winter Kingdom van wonderen.
De oude hut, waar alles in de sneeuw staat. Grootmoeder, de oude vrouw kijkt uit het raam. Ze juichte de kinderen toe van. Quick-sleeën die rennen, rennen, lachen. Een sneeuwhuis maken. Bellende stemmen zijn overal te horen. In het sneeuwhuis zal er een speels spel zijn.
Herfst - "Saaie tijd ...", het favoriete seizoen van dichters, filosofen, romantici en melancholie. Gedichten over de herfst "wervelen"met woorden-wind, "motregen" met strofen-regens, "verblinden"metepitheta-bladeren ... Voel de adem vande herfst inherfstgedichten voor kinderen en volwassenen.
De winter kwam tot zijn recht. Ze bedekte het thuis met hoeden. Verzilverde takken van bomen. Een skispoor in het bos. Gebonden rivieren en meren. Diamond kreeg een outfit. De zon schijnt op de uitgestrektheid van de rivier waar je niet zult kijken. Vriendinnen sneeuwstorm. Inhalen met de wind. Vogeltrill zakte weg in het bos. Sleeën renden op volle snelheid. Vanaf de berg renden ze naar beneden, delen het plezier met de kinderen. Voer windwals uit " Caprice ". In de schoorsteen, zoals op een pijp.
De winter is vrolijk geworden.Met schaatsen en sleeën.Met een besprenkelde baan.Met een magisch oud sprookje.Op een versierde kerstboom slingeren lantaarns.Laat de vrolijkeke kleine winter eindigen!
De sneeuwstormen in de rotsen stierven weg. Nadat de lucht met licht was overstroomd, spatte de zon zijn stralen op de jubelende baai!
De dag gaat voorbij, handen worden moe. Maar, vermoeidheid overschaduwen.Van de ziel live klinkt In een harmonieus motief vragen.
Het licht van de maan is 's nachts dun. De kust is 's nachts licht. De zee is stil als een kitten. Alles krast op de pier ...
Ieder van ons heeft een kans in het leven, en ieder van ons heeft zijn
eigen hoogtepunt. Wie vloog plotseling op, stierf snel uit, en wie heeft
de helft niet bereikt. Iedereen heeft zijn eigen bestemming, en
iedereen zal de berg Everest vinden. God geeft iedereen een haalbaar
kruis. En hoe gemakkelijk het zou zijn om te gaan.Om te liegen, te
kruipen en weer op te staan. God, om het ons gemakkelijker te maken
op de manier waarop de zalige liefde voor ons helpt.
Met liefde kunnen we alles overwinnen.
De lente is op de gebruikelijke tijd aangebroken. De lente is de tijd voor geliefden. Een eenvoudige dennenboom groeide langs de weg. Kraaien gingen erop zitten.
Tja, wat is daar mis mee? - den, zoals een den. Kraaien zijn een veelvoorkomend iets. Maar in een kudde van een gewone kraai, was er een, stel je voor, wit !!!
Zeg me eens, wie zou de grijze kudde opmerken zonder de witte kraai? En de lentestroom stroomde uit de lucht En de sneeuw, stel je voor, smolt.
's Nachts in de velden, op de tonen van een sneeuwstorm.
Dommelen, zwaaien, berken en sparren.
De maan schijnt tussen de wolken boven het veld.
Een bleke schaduw loopt en smelt.
Het lijkt mij 's nachts: tussen witte berken.
Frost dwaalt in de mistige uitstraling.
's Nachts in een hut, op de tonen van een sneeuwstorm.
Het gekraak van de wieg verspreidt zich stilletjes.
Een maand lang verzilvert het licht in de duisternis.
In het bevroren glas op de banken stroomt.
Het lijkt mij 's nachts: tussen de takken van berken.
Frost kijkt in de stille hutten.
Dood veld, steppeweg!
Blizzard veegt je 's nachts.
Uw dorpen slapen onder het gezang van een sneeuwstorm.
Eenzame sparren sluimeren in de sneeuw.
Het lijkt mij 's nachts: stap niet rond.
Frost dwaalt rond op een doof kerkhof.
Ik heb niet gewacht, ik heb mezelf gebeld. Vertel me, hoe gaat het met je? Ja, het is goed, hier is het tijd om weg te rennen. Maar ik wilde alleen maar zeggen. "Je blog is zo, zo echt mooi".
Winter is gekomen.Winter is gekomen.Ik draag een witte hoed, ik adem witte lucht,mijn wimpers zijn wit ,jassen en wanten, onderscheid me niet in de vorst.Tussen de witte berken.Ik zal verstijven.En een eekhoorn in stilte springt ineens in mijn armen.
We hebben alles achtergelaten wat we hebben meegemaakt, in de winter die eeuwig heeft geduurd. En in de lente onze eenzame harten opgewarmd en ontdooid. Ik zal je wangen met de palmen van je handen aanraken, ik zal naar je vriendelijke ogen kijken. We zijn nu geen vreemden.Twee lotsbestemmingen die we in één hebben samengevoegd.
En in de schemering, onbaatzuchtig. Met zo'n onaardse glimlach word ik dierbaarder dan de
sterren en de wind kostbaarder dan al diegenen
die bij me waren. Voor dit moment ben ik klaar om terug te geven.Ik ben honderd nachten en honderd wegen, zodat je op een dag opnieuw over me heen zult lopen. Er bestaat waarschijnlijk geen grotere dorst. Alleen tederheid verdraait deze wereld. En iedereen is gevuld met tederheid. Wie was verliefd of geliefd?!
Ik ren als de wind op schaatsen.Langs de bosrand.Wanten aan mijn handen.Hoed op mijn hoofd.Een of twee! hier gleed ik uit.Een en twee! bijna salto.Een of twee! strakker op je tenen!Het ijs kraakte, kwaakte.De wind waait van rechts.Kerstbomen-wolven! volle snelheid - Van de vijver naar de sloot.Een of twee! op een gladde helling.Een en twee! grappige benen. Een of twee! vooruit en vooruit.
