Woensdag 17 augustus 2005
Roncevalles
De treinreis hebben we in elk geval goed doorstaan. We waren rond 4 uur reeds in St.Jean-Pied-de-Port, een gezellig stadje aan de voet van de Pyreneeen, met veel toeristische activiteit
We hebben ons aangemeld aan het Onthaalkantoor voor de pelgrims; men was er zeer behulpzaam voor het verstrekken van informatie; we zijn van daaruit rond 5 uur vertrokken naar Hunto ( ca.5 km; 300 m. stijgen)
In Hunto verbleven we in een nette gite met bediening in halfpension, gevolgd door een kletterend onweer bijna de ganse nacht.
Vertrek na een karig frans ontbijt richting Roncevalles om ca 8 uur. Na 940 m.klimmem naar col de Cisa was er een wafel van Jacques nodig om ons op de been te houden; daarna afdalen tot Roncevalles ( ca. 500 m. dalen) en in totaal 21 km. stappen.
Ziende hoe we hier in Roncevalles gelogeerd zijn, denken we dat Hunto onze eerste maar ook laatste comfortabele verblijf was.
Verder is er niets te melden , behalve het feit dat de schouder van Gilbert en de knie van Jef hen geen enkel probleem bezorgt.
Op de trein hebben we kennis gemaakt met een dame uit Tienen, die ons totnutoe gezelschap heeft gehouden, verder blijkt het onderweg niet zo geweldig druk te zijn.
Veel groeten en tot het volgende verslag:
We hebben ons aangemeld aan het Onthaalkantoor voor de pelgrims; men was er zeer behulpzaam voor het verstrekken van informatie; we zijn van daaruit rond 5 uur vertrokken naar Hunto ( ca.5 km; 300 m. stijgen)
In Hunto verbleven we in een nette gite met bediening in halfpension, gevolgd door een kletterend onweer bijna de ganse nacht.
Vertrek na een karig frans ontbijt richting Roncevalles om ca 8 uur. Na 940 m.klimmem naar col de Cisa was er een wafel van Jacques nodig om ons op de been te houden; daarna afdalen tot Roncevalles ( ca. 500 m. dalen) en in totaal 21 km. stappen.
Ziende hoe we hier in Roncevalles gelogeerd zijn, denken we dat Hunto onze eerste maar ook laatste comfortabele verblijf was.
Verder is er niets te melden , behalve het feit dat de schouder van Gilbert en de knie van Jef hen geen enkel probleem bezorgt.
Op de trein hebben we kennis gemaakt met een dame uit Tienen, die ons totnutoe gezelschap heeft gehouden, verder blijkt het onderweg niet zo geweldig druk te zijn.
Veel groeten en tot het volgende verslag:
Geschreven door LucJefJacGil om 18:20
Reageer op dit bericht
2 reacties op dit bericht
Een grote proficiat op voorhand
We hebben elkaar ontmoet bij je schoonzus Martine enkele maanden geleden. Ik hoop dat jouw gezondheid nu beter is.
Ik ben er zeker van dat je de waarde van " het op stap zijn " wel zult waarderen.
Geniet van elk moment , vooral van de waardevolle ontmoetingen onderweg.
We leven met je mee , en zullen regelmatig je "stappen" volgen.
Marc en Liliane
Kleine reaktie
ik ben zeer verrast dat wij jullie verhaal kunnen meevolgen.
En aan Jacques van de wafelbevoorrading een dikke pieper van uw schoonzus