Archief

Het is vandaag een jubilieumdag: we zijn reeds twintig dagen onderweg.  Op het programma staat een rit van ongeveer  kilometer van Braudeix naar Aren.  Onderweg komen we ook nog Oloron Saint Marie tegen.  Dat is de Franse stad waar heel wat pelgrims over trekken.  Ze komen dan uit in het Spaanse Jaca.  Omdat deze beklimming meer dan  kilometer bedraagt en een hoogteverschil overstijgt van  1300 meter kiezen we ervoor om naar Spanje te gaan via Saint Jean pied de Port. In dit laatste typische pyreneën stadje trakteert Dirk ook voor zijn verjaardag.  Enkele dagen te vroeg maar dit stadje is heel gezellig vanwege de uitbunige pelgrim sfeer en de vele gezeligge restaurants. 

Het eerste gedeelte van de dag is het mooiste wat we tot hiertoe hebben gefietst.  We volgen een weg die evenwijdig loopt met de hoge pyreneëen op een hoogte van plus minus 500 meter.  De zon schijnt volop en je hebt er prachtige vergezichten.  Deze twee uur fietsen zijn voor Kristin en ik de mooiste fietsmomenten tot hiertoe op onze reis.  

Bobo, Helene en Marcel hebben deze voormiddag nog enkele machines gewassen zodat de fietsers weer proper verder kunnen.  Bedankt hiervoor vanwege Kristin, Dirk en Henri.  Na de middag verplaatst het logistieke team zich naar Aren waar we op een hele gezellige en leuke camping terecht komen aan het water.  

Morgen fietsen we naar Saint Jean pied de Port en onderweg moeten we over een col van bijna 700 meter.  Een test voor de dag daarop wanneer we over de pyreneën trekken.  's Avonds gaan we dan samen nog eten om zo ook nog wat moed op te doen voor deze moelijke laatste dag. 

Marcel heeft berekend dat we nog maar 180 kilometer van Sint Jean Pied De Port zitten.  In dit Franse pyreneëndorpje gaan we via de Roelandspas de Spaanse grens oversteken.  Omdat we nog steeds geen rustdag hebben ingelast, beslissen we om deze 180 kilometer te spreiden over drie dagen.  We rijden dan ook vandaag maar 60 kilometer.  Dat maakt dat we (hopelijk) iets frisser zullen zijn wanneer het grote werk eraan komt en dat we wat meer tijd hebben om te genieten van de Franse zuiderse zon en cultuur plus historie. 

Als we opstaan in Marciac om 07.00 uur is het hard aan het regenen.  We beslissen dan ook om wat later te vertrekken, en inderdaad om 10.00 uur verschijnen de eerste zonnestralen.  Na een wat moelijke voormiddag met toch wat hoogteverschil komen we 's avonds rond 17.00 uur binnen op de vier sterren camping in Baudreix.  We zitten inmiddels in het departement van de 'Hautes Pyreneés'.  Het is er stralend weer.  De morgen daarop kunnen we reeds de hoge pyreneën zien waar we overmorgen over zullen moeten. 

Bobo, Helene en Marcel zijn vandaag naar de markt gegaan in Marciac en hebben daar weel heel wat aangekocht.  Ze bleven er ook gezellig keuvelen en eten 's middags.  Alle drie merken op dat het landschap drastisch wijzigt: het is er droger en er wordt ook terug meer aan landbouw gedaan.  We merken op dat de lievelingsvrucht van Kristin hier veel minder wordt geteeld dan in de voorbije streken. 

Bij het vertrek is het dreigend weer.  We wanen ons terug in de eerste tien dagen van onze vakantie. Gelukkig zal het in de loop van de dag beter weer worden.  Barachin is de naam van een boerderij waar je kan kamperen.  Deze boerderij heeft ook enkele gites waar je terecht kan als pelgrim.  Zo is er een gezamelijke gite voor vijf personen waar je kan overnachten voor 7 euro per persoon.  Ontbijten kost 5 euro en het avondeten 12,5 euro.  Zo heb je alles voor de prijs van 25 euro.  In deze gite kan je maximum twee opeenvolgende nachten verblijven.  Ze is echt voorzien voor de doortrekkende pelgrims.  

Het eerste deel van de dag is wederom zwaar.  Heel wat hellingen volgen elkaar op en we zijn dan ook blij dat het middagmaal is.  In de namiddag rijden we 30 kilometer naast een kanaal en dat maakt heel wat goed.  We komen aan rond 18.30 uur na een trip van 94 kilometer.  Henri, Kristin en Dirk zijn stikkapot maar de vermoeidheid maakt plaats voor vreugde wanneer de Engelse uitbaters een ijskoude Stella serveren na onze fietstocht.  Inmiddels is de temperatuur goed opgelopen en drinken we twee ijskoude Stellas.  Nog even een telefoontje regelen voor de volleybal (er wordt een Candadese speler met Ierse nationaliteit aangeboden) en we kunnen na een heerlijk avondmaal onder de lakens.  

Het logistiek team bezocht vandaag enkele kleine Franse dorpjes waaronder Terraube.  Een prachtig dorpje maar eenzaam en verlaten.  Spijtig dat zo weinig mensen deze pracht en praal van de Franse middeleeuwse architectuur kunnen aanschouwen.  

Uiteraard is een groot deel van de aanwezige mensen op de camping van de Nederlandse nationaliteit.  Ze vinden toch wel alle mooie plaatsjes.