ASTEN - De foto's aan de muur bij het Astense transportbedrijf Gebroeders van Eijk spreken boekdelen: hier hangt een eeuw transportgeschiedenis.
Het begon allemaal met opa Janus van Eijk, die af en toe met paard en wagen een vrachtje wegbracht. Nu, precies honderd jaar later, hebben zijn kleinzonen Peer, William en Henk zestig vrachtwagens rondrijden. Het officiële eeuwfeest werd onlangs gevierd. Daarbij werd een boek uitgereikt met als titel 'Honderd jaar transport'. Het boek is voor 24,95 euro te koop bij boekhandel Berkers in Asten.
Dat een bedrijf groeit is fijn, maar algemeen directeur Peer van Eijk ziet er ook de nadelen van. "Ik kende iedereen bij naam, inclusief vrouw en kinderen, maar dat lukt nu helaas niet meer."
De maquette van de eerstvolgende uitbreiding staat al op kantoor. "Er komt een nieuwe distributiehal met daaronder een parkeergarage en erboven een logistiek centrum. Bovendien willen we een luchttunnel creëren tussen ons en het naastgelegen Elofer, een bedrijf waar we veel zaken mee doen. Zo krijgen we hier minder verkeersbewegingen", legt Van Eijk uit.
Het transportbedrijf is gespecialiseerd in kleine vrachten. "Dat vergt een hele goede planning en alles moet goed worden gesorteerd, voordat het in de vrachtwagens wordt geladen. Maar daar zit juist onze kracht. Andere collega's vinden dat allemaal te complex." Hoe gaat het transportbedrijf met de steeds toenemende files om? "Onze chauffeurs vertrekken al om 4.00 uur 's morgens om ze voor te zijn. Maar ja, de avondspits, daar komen ze niet omheen."
Van Eijk zit op zijn praatstoel als hij opsomt hoeveel belasting een automobilist moet betalen. "En dat allemaal om in de file te mogen staan, Ik snap niet dat wij Nederlanders dat pikken. Ik kan die files binnen een jaar oplossen door gebruik te maken van de ruimte die het spoor momenteel inneemt. Laat daar vrachtwagens rijden in tunnelbakken, zoals in Dortmund de bussen rijden. Tijdens de spitsuren koppel je dan opleggers aan de vrachtwagen waarin passagiers kunnen zitten en die breng je dan, net als een vrachtje via een distributiecentrum, naar de plaats van bestemming. 's Nachts en in de daluren kun je dan vracht vervoeren. Moet jij eens kijken, hoeveel ruimte er dan op de wegen komt." Natuurlijk zijn er volgens de directeur nog andere alternatieven, zoals een speciale baan voor vrachtverkeer, of dubbellaags wegen. Want hoe dan ook, dat fileprobleem moet nú opgelost worden, vindt hij.
<
ASTEN - De Rijksdienst voor Monumentenzorg houdt niet langer onvoorwaardelijk vast aan de monumentale status van twee vervallen pandjes aan het Koningsplein in Asten.
Alleen het voormalige winkelpandje van Anneke de Bruijn op de hoek van het Koningsplein en de Mgr. Den Dubbeldenstraat moet hoe dan ook een rijksmonument blijven. Volgens wethouder Jac Huijsmans is de rijksmonumentendienst bereid de monumentale status van de twee naastgelegen pandjes af te halen, als daarvoor een goed plan wordt ontwikkeld.
Dat zou volgens hem bijvoorbeeld een verbouwing tot restaurant kunnen zijn.
Hij zei dat deze week in de raadscommissie Ruimte.
Volgens Huijsmans hebben enkele belangstellenden bij de gemeente geïnformeerd naar de mogelijkheden. Eén van de geïnteresseerden is Hendrik-Jan Reijnders van restaurant Bi-j Siem in Nederweert. Hij knapte aan de Kerkstraat in Nederweert een vervallen monumentaal pand op en vestigde er zijn restaurant. Hij ziet kans om ook de pandjes van Anneke de Bruijn om te bouwen tot een restaurant met eenzelfde formule als Bi-j Siem. Niet alleen de pandjes lenen zich daar volgens hem voor, maar hij ziet ook een potentiële klantenkring in de regio met Deurne en Helmond als achterland.
Reijnders wil alledrie de pandjes betrekken bij zijn plannen en zegt te kunnen voldoen aan de eis van de rijksmonumentendienst om het hoekpand als monument te handhaven. Of dat met de twee andere panden ook mogelijk is, kan hij nog niet zeggen.
In Nederweert heeft Reijnders het restaurant Bi-j Siem gevestigd in een pand uit 1659. Het is volgens de eigenaar het oudste café van Limburg met gewelven onder het pand. Sinds het midden van de vorige eeuw tot 1997 zat er naast het café een kruidenierswinkel in het pand. Het gebouwtje was vervallen, toen Reijnders het enkele jaren geleden liet opknappen.
Of Reijnders een serieuze gegadigde kan worden, hangt niet alleen af van de medewerking van de monumentendienst en van de gemeente, maar ook van de erven-Anneke de Bruijn. Die zijn eigenaar van twee van de panden. Het andere is van de gemeente.
font color=orange>
ASTEN - De derde grootste beiaard van Nederland staat in de kathedraal van de Peel. Voor mensen die zaterdag meededen aan de klokkenwandeling in Asten is dit geen cryptische informatie, maar een van de vele weetjes die hen werden aangereikt.
Zo'n twintig belangstellenden waren afgekomen op het interessante uitje, dat was opgezet door heemkundekring De Vonder Asten-Someren. Het omvatte onder andere het beklimmen van de toren van de Mariakerk op het Koningsplein; ruim 140 treden naar boven en naar beneden. De kerk is gebouwd van 1,7 miljoen stenen en is relatief groot en groots. Vandaar de bijnaam kathedraal van de Peel.
Voor rasechte Astenaar Eric Joosten en zijn gezin was het een eerste kennismaking met de toren. "Ik kijk er al veertig jaar tegenaan. Dit is een prachtige gelegenheid om eens boven in de toren over je dorp uit te kijken en de beiaard en de klokken te zien die je dagelijks hoort." Het buitenkansje om in de toren te kunnen, was voor meer belangstellenden de hoofdreden om mee te lopen langs plekken die Asten tot het klokkendorp maken dat het is.
Willie van Vlerken leidde de wandeling en hij voerde het gezelschap onder andere door de toren en de kerk, langs siersmeedwerk bij klokkengieterij Eijsbouts en door de kloostertuin van de paters. Daar werd duidelijk gemaakt dat de klokken van kerk en de klokken in de omgeving harmonieus op elkaar staan afgestemd; een specialiteit van Eijsbouts.
Hij maakte duidelijk dat er voor tienduizend kilo brons in de kerktoren hangt. Van Vlerken is zo goed ingevoerd in de materie dat hij over vrijwel iedere klok iets interessants wist te vertellen. Zo zijn er klokken voor brandmelding en verschillende klokken voor het aankondigen van de dood van een man, vrouw en kind. Asten heeft wat betreft octaven de op twee na grootste beiaard van het land. De oudste klok die in Asten hangt, dateert van 1447. Ze wordt toegeschreven aan Jan van der Diesdunc, die vereeuwigd is met een standbeeld op het Koningsplein.
Een geslaagde activiteit kan helemaal niet meer stuk als er een kers op de taart komt.
Tijdens de klokkenwandeling was dat het moment dat klokkenspel en luidklokken net twee uur 'sloegen' toen de bezoekers hoog en midden tussen het brons stonden. Het fraaist denkbare kabaal was de traktatie.
Zaterdag 26 april vierde het Sint Jorisgilde Asten de Sint Jorisdag. Dit jaar was het een bijzondere dag, omdat er weer voor het eerst sinds 2002 om het koningschap wordt geschoten. Rob Fritsen schoot de houten vogel met het 250e schot naar beneden en werd de nieuwe koning van het Sint Jorisgilde.
Erekoning, na het 145e schot, werd Toon Feijen.
Mede dankzij het zeer fraaie weer kan het Sint Jorisgilde tevreden terugzien op deze eerste teerdag.
ASTEN - Een moeder loopt met een kinderwagen langs de paprika-sorteermachine. ,,Hier worden de paprika's gemaakt", legt ze haar kroost uit, terwijl ze het apparaat bekijkt.
Onder de naam 'Kom in de Kas' hielden zeven Astense tuinders gisteren open dag.
Bij het bedrijf van paprikakweker Pieter Verspeek hebben de bezoekers rond het middaguur al gezorgd voor een aardige rij auto's, waar deelnemers aan de fietstocht langs de ondernemingen zich een weg langs wringen. De paprika-sorteermachine staat in een hal, waar bezoekers eveneens de nodige producten kunnen proeven.
Ook de kas zelf is gedeeltelijk geopend. Daar staan lange rijen glaswol, waarop de meer dan anderhalve meter hoge paprikaplanten ingezaaid zijn. De 31.000 plantjes, toen al vijftig dagen oud, zijn op 4 december in de kas gezet. Ze zijn nog lang niet volgroeid, maar onlangs zijn de eerste vruchten er al af gehaald. Met een mes, want plukken zou de planten beschadigen. "Dat is niet de bedoeling, want ze moeten nog tot en met november mee", vertelt een medewerker.
Voor in de kas is een standje ingericht, waar de Elsendorpse paprikakweker Erik Dings informatie geeft over biologische bestrijding van schadelijke diertjes als bladluizen. Tenslotte zijn er allerlei beestjes die de luizen of andere vervelende organismen als voedsel hebben en de daarom heel gunstig zijn voor de kwekers.
Net als Verspeek – de Elsendorper kent hem uit een studiegroepje van collega's – is hij nog niet helemaal gestopt met chemische middelen.
"Als de maatschappij het zou willen, kan de hele paprikasector in vijf jaar helemaal biologisch werken. Maar bedenk wel dat een doosje met vijfhonderd stuks van de voor ons bruikbare beestjes al 75 euro kost. Wij hebben er als bedrijf voor gekozen voor een door de meeste consumenten aanvaarde prijs te werken."
Dings is net in gesprek met de Udense familie Cooijmans. Zelf heeft mevrouw een kasje in de tuin en ze probeert daar zo af en toe iets uit. Met de paprika's wil het nog niet zo vlotten. Vandaag wil ze het nodige leren dat ze voor haar hobby kan gebruiken.
"Maar in feite zou iedereen hier moeten komen kijken", vindt ze. ,,Mensen klagen nogal eens dat de paprika's zo duur zijn. Hier zie je wat erbij komt kijken om ze te kweken. Dan valt het eigenlijk nog best mee."
ASTEN - Plannen van het Sint-Jorisgilde voor een nieuw gildegebouw zijn niet opgenomen in het ontwerp-bestemmingsplan buitengebied van de gemeente Asten, dat tot 10 april ter inzage ligt.
De oorzaak blijkt een misverstand tussen de gemeente en het bestuur van het gilde. Om alsnog een gildegebouw te kunnen plaatsen op het gildeterrein aan de Polderweg gaat het gilde nu bezwaar maken. Het misverstand is ontstaan toen het gilde uitstel vroeg van legesbetaling, denkt gildecommandant H. Span.
Het gilde moest 365 euro aan de gemeente betalen voor de planologische procedure. "We hadden toen nog geen geld in kas en hebben gevraagd of we die leges later konden betalen, omdat we toch nog niet gingen bouwen", aldus Span. Mogelijk heeft de gemeente daaruit begrepen dat het gilde helemaal niet meer van plan was te gaan bouwen. Want volgens een woordvoerder van de gemeente heeft het gilde laten weten dat het zijn aanvraag had ingetrokken.
Een misverstand kan alleen in gesprekken ontstaan zijn, want volgens Span is er alleen telefonisch overleg geweest. De gemeente heeft volgens hem ook nooit gereageerd op een brief die het gilde in september had gestuurd. In die brief staan drie verzoeken: het gilde wil een omheining rond het gildeterrein, het wil een gildegebouwtje van veertien bij zeven meter en het wil bomen kappen om ruimte te maken voor een oefenterrein voor vendeliers en tamboers.
In januari kreeg het gilde wel een kapvergunning voor maximaal 1700 vierkante meter bomen. De provincie moet nog een herplantplicht opleggen. "Het gaat om bomen die het gilde na aankoop van het terrein in 1984 zelf heeft geplant. Het zal niet nodig zijn dat we die 1700 vierkante meter helemaal kappen, want we hebben besloten het gebouw niet in het bos maar ertegenaan te bouwen. Ook het oefenterrein wordt niet zo groot als we eerst van plan waren", zegt Span.
Het Sint-Jorisgilde is in juli 2006 weer actief geworden, op een moment dat er nog maar vijf leden over waren. Het gilde is opgericht in 1460 en in 1936 heropgericht. Het telt nu zestig leden en heeft zijn gildehuis bij Cambrinus aan de Emmastraat. Op 6 april is er een onderlinge schietwedstrijd en op 26 april is er koningschieten.
12 mrt 2008, - ASTEN - Nog wat onwennig loopt Nienke naar de auto, die zojuist in de Wilhelminastraat in Asten door een verkeersouder van de Bonifatiusschool aan de kant is gezet. "We hebben uw snelheid gemeten en u reed 44 km/u, dat is heel netjes, want u mag hier 50. En daarom krijgt u van ons een groene kaart", zegt ze een beetje verlegen.
Automobilisten keken gistermorgen vreemd op, toen ze door de kinderen van groep zeven en acht van basisschool St.-Bonifatius in Asten op hun snelheid werden gecontroleerd. "We willen de kinderen, maar ook de ouders, bewust maken van het feit dat er vaak te hard wordt gereden. Deze lasergundemonstratie leek ons dé manier", legt een van de verkeersouders uit.
De kinderen mochten zelf van de politieagente de lasergun hanteren, die nog het meeste weg heeft van een videocamera. "De mensen denken vaak dat we ons stiekem achter een boom verstoppen, maar die gebruiken we alleen om te steunen, want je moet dat ding wel goed stilhouden", legt de agente uit. Ze leert de kinderen waar ze met de laser op moeten mikken en hoelang ze het knopje ingedrukt moeten houden.
Een eindje verderop staat een ander groepje dat de auto's aanhoudt, zodra de eerste groep de gereden snelheid heeft doorgegeven. De verschrikte gezichten van de automobilisten spreken boekdelen. Aan Liese de taak om een mevrouw aan te spreken die met een snelheid van 54 km/u de lasergun passeerde. Met de rode kaart in de hand loopt ze naar de auto, waar de mevrouw al is uitgestapt. "Sorry, sorry, ik weet het, ik reed te hard, maar ik heb een beetje haast", is haar verweer. Met de rode kaart en een zucht van verlichting dat er geen boete op volgt, stapt ze weer in. Met de belofte nooit meer te hard te rijden.
ASTEN 03 mrt 2008,
Er zit schot in de uitbreidingsplannen van het grieks-orthodox klooster in het buitengebied van Asten-Heusden. De huidige kloosterboerderij wordt vergroot en er komen twee nieuwe gebouwen bij.Door de plaatsing van de gebouwen kan een soort kloostertuin ontstaan met een gedeeltelijke kloosteromgang er omheen. De plannen voorzien ook in het aanleggen van een kleine begraafplaats.
Het klooster 'Geboorte van de Moeder Gods' aan de Gruttoweg is door de toename van het aantal zusters al lang te klein. Zuster Maria Hulsker van de Astense communauteit liet twee jaar geleden al weten dat enkele zusters moesten wonen in een tuinhuisje en een afgedankte caravan.
Over uitbreiding wordt al vele jaren gepraat, maar dat stuitte steeds op problemen: de plannen waren in strijd met het streekplan van de provincie. Omdat het klooster al langer in gebruik is en ook de inzichten over andere dan agrarische functies in het buitengebied zijn bijgesteld, kwam vorig jaar toch het licht op groen te staan voor de plannen.
B en W van Asten zijn nu zo ver dat ze een bestemmingsplan voor het te vernieuwen klooster aan de raad gaan voorleggen. Morgen wordt het eerst behandeld in de raadscommissie ruimte.
Door uitvoering van de plannen krijgt het klooster niet alleen de noodzakelijke extra ruimte, maar moet ook de 'uitstraling' ervan op hoger peil komen. Wethouder Theo Martens benadrukt overigens dat het klooster bescheiden van aard blijft. Het gaat om kleinere gebouwen bij het bestaande woonhuis. De toename van het bebouwde oppervlak is maximaal 1100 m².
Het klooster is opgericht in 1989 in het agrarisch gebied tussen de kernen Heusden en Neerkant. De zusters kregen een verbouwde boerderij tot hun beschikking en richtten daar een kapel in. Er worden kerkdiensten gehouden die toegankelijk zijn voor belangstellenden – de kapel is altijd open – en op afspraak kan voor bezinning enkele dagen in het klooster worden gelogeerd. De mogelijkheden tot dat laatste zijn overigens beperkt, gezien het tekort aan ruimte. De uitbreiding voorziet ook in een vergroting van het gastenverblijf.
ASTEN - Het element 'Peelhistorie' moet als nieuw thema de collecties van het Museum Asten met elkaar gaan verbinden en een speerpunt worden in de presentatie.
Het klokken- en natuurmuseum heeft ook ambitieuze ideeën over bouwkundige veranderingen en wil naar een dynamischer vormgeving van de verzamelingen.
Dat bleek gisteren in een toelichting op de toekomstvisie voor het museum. Het kreeg recent flinke opstekers: de gemeente Asten draagt tot en met 2010 elk jaar twee ton bij en met Atlant Groep kwam een regeling tot stand voor werkplekken in het museum. Met die bagage op zak is een koers uitgezet waarmee het museum stevig op de kaart moet komen te staan.
Volgens directeur Frans Boer en voorzitter Harry van der Loo is een pakket maatregelen noodzakelijk. Zwakke punten moeten worden weggewerkt, de sterke uitgebuit. Daar is veel geld voor nodig. "Het zou wel een paar miljoen kunnen zijn", zegt Van der Loo, maar daar ligt nog geen serieuze onderbouwing onder.
De museumleiding heeft niet de bedoeling de gemeente om een nog hogere bijdrage te vragen, maar ze vindt wel dat het subsidiebedrag van twee ton ook voor de verdere toekomst verzekerd moet zijn. En de rest van het geld? Provincie, rijk – "daar moeten we alle registers voor opentrekken" -, fondsen en sponsors. Boer en Van der Loo denken met het thema 'Peelhistorie' een mooie koppeling te kunnen leggen tussen museumsecties die in het verleden min of meer toevallig tot elkaar veroordeeld raakten. De Peel heeft met zijn turf veel betekend voor de ontwikkeling van een van de armste gebieden van Nederland. Daar vallen legio verhalen over te vertellen, waarmee in het museum de menselijke factor meer naar voren kan komen.
De klokkengieterijen kwamen juist in deze regio tot bloei door de brandstof die er in de vorm van turf voorhanden was, zo legt de museumleiding een link naar de andere collectie. Geconcretiseerd is het thema verder nog niet, maar bestuur en directie zien er levensgrote kansen in. Een groep deskundigen gaat aan de slag om het verder uit te diepen en museaal te vertalen. Wat de huisvesting en presentatie betreft moet het museum binnen een aantal jaren een heel andere uitstraling krijgen.
ASTEN – Het Astens Mannenkoor bestaat vrijdag 4 januari veertig jaar. Alle activiteiten van het koor in 2008 staan in het teken van dit jubileum. Komende zondag staat de eerste jubileumactiviteit op het programma. Dan zingt het Astens Mannenkoor tijdens de jubileummis in de Maria Presentatiekerk. Aanvang 10.30 uur. Het koor wordt daarbij ondersteund door verschillende muzikanten.
Het Astens Mannenkoor (AMK) werd op 4 januari 1968 opgericht. De oorsprong van het koor ligt verder terug in de geschiedenis. In het begin van de jaren dertig van de vorige eeuw was er in Asten namelijk al een mannenkoor.
Kameraadschap bindt Mannenkoor..
ASTEN - Het zijn volgens koorlid Louis Hoefnagels vooral de onderlinge kameraadschap en de sfeer die er voor zorgen dat er bijna niemand weggaat bij het Astens Mannenkoor (AMK). "We vieren dit jaar ons veertigjarig jubileum en we hebben zeven jubilarissen die al vanaf de oprichting lid zijn.
Vijf van hen zijn nog steeds actief", zegt hij trots.
"Helaas slaat onder de 55 leden van ons koor de vergrijzing langzaam toe. Onze toekomst is daarom vooral gericht op het werven van nieuwe leden", zegt voorzitter Jos de Vries. "We willen graag wat jongere mannen aan ons binden en daarvoor hebben we ons repertoire aangepast. Dat varieert tegenwoordig van opera en swingende nummers tot liedjes van Annie M.G. Schmidt."
Auditie of een stemtest hoeven de aspirant-leden niet te doen. Wel is er een soort proeftijd van drie maanden.
Volgens De Vries zijn er ook al voorzichtig ideeën over het oprichten van een knapenkoor. "Dat zou dan meteen een aanwas zijn voor ons mannenkoor. Maar het zijn echt nog maar ideeën", benadrukt hij.
Harrie Janssen, een van de mannen van het eerste uur, weet nog dat het mannenkoor opging in het Astens Gemengd Koor, het tegenwoordige Puur Sangh. "Maar niet alle mannen hadden daar 'd'n aard'", herinnert hij zich. Dus richtten zij veertig jaar geleden een nieuw mannenkoor op, het huidige AMK. Eerste dirigent was Graad Bennenbroek. De eerste secretaris was Janssen zelf.
Het jubileum gaat volgens De Vries zeker niet geruisloos voorbij. Zondag 6 januari beginnen de feestelijkheden om 10.30 uur met een jubileummis in de H. Maria Presentatiekerk. Het Astens Mannenkoor wordt dan, naast vaste pianiste Rosemarie Seuntiëns, begeleid door muzikanten van het Symfonieorkest Helmond Venray (SHV). Op het programma staan de Messe Brève van Gounod en liederen van Beethoven, Mozart en enkele Russische componisten.
Hoogtepunt van het jubileumjaar is het operaconcert op zondag 27 april. Daaraan werken naast het AMK nog twee mannenkoren mee. "Dat betekent dat er 175 mannen samen zingen tijdens dit concert", vult Hoefnagels aan.
Een concertreis naar het Duitse Hattorf, het gouden parenconcert en het herfstbock concert staan dit jaar ook nog op de feestagenda.
Honderd jaar transportgeschiedenis
ASTEN - De foto's aan de muur bij het Astense transportbedrijf Gebroeders van Eijk spreken boekdelen: hier hangt een eeuw transportgeschiedenis.
Het begon allemaal met opa Janus van Eijk, die af en toe met paard en wagen een vrachtje wegbracht. Nu, precies honderd jaar later, hebben zijn kleinzonen Peer, William en Henk zestig vrachtwagens rondrijden. Het officiële eeuwfeest werd onlangs gevierd. Daarbij werd een boek uitgereikt met als titel 'Honderd jaar transport'. Het boek is voor 24,95 euro te koop bij boekhandel Berkers in Asten.
Dat een bedrijf groeit is fijn, maar algemeen directeur Peer van Eijk ziet er ook de nadelen van. "Ik kende iedereen bij naam, inclusief vrouw en kinderen, maar dat lukt nu helaas niet meer."
De maquette van de eerstvolgende uitbreiding staat al op kantoor. "Er komt een nieuwe distributiehal met daaronder een parkeergarage en erboven een logistiek centrum. Bovendien willen we een luchttunnel creëren tussen ons en het naastgelegen Elofer, een bedrijf waar we veel zaken mee doen. Zo krijgen we hier minder verkeersbewegingen", legt Van Eijk uit.
Het transportbedrijf is gespecialiseerd in kleine vrachten. "Dat vergt een hele goede planning en alles moet goed worden gesorteerd, voordat het in de vrachtwagens wordt geladen. Maar daar zit juist onze kracht. Andere collega's vinden dat allemaal te complex." Hoe gaat het transportbedrijf met de steeds toenemende files om? "Onze chauffeurs vertrekken al om 4.00 uur 's morgens om ze voor te zijn. Maar ja, de avondspits, daar komen ze niet omheen."
Van Eijk zit op zijn praatstoel als hij opsomt hoeveel belasting een automobilist moet betalen. "En dat allemaal om in de file te mogen staan, Ik snap niet dat wij Nederlanders dat pikken. Ik kan die files binnen een jaar oplossen door gebruik te maken van de ruimte die het spoor momenteel inneemt. Laat daar vrachtwagens rijden in tunnelbakken, zoals in Dortmund de bussen rijden. Tijdens de spitsuren koppel je dan opleggers aan de vrachtwagen waarin passagiers kunnen zitten en die breng je dan, net als een vrachtje via een distributiecentrum, naar de plaats van bestemming. 's Nachts en in de daluren kun je dan vracht vervoeren. Moet jij eens kijken, hoeveel ruimte er dan op de wegen komt." Natuurlijk zijn er volgens de directeur nog andere alternatieven, zoals een speciale baan voor vrachtverkeer, of dubbellaags wegen. Want hoe dan ook, dat fileprobleem moet nú opgelost worden, vindt hij. 
