Terug in de tijd.

Ik heb gisteren ne tekst op papier gezet  dat ging over vroeger en nu,en ik zei zo tegen mijn eigen: Flipper de flip,waarom ga je er vervolg aan breien?.

Awel mannekes, dat heb ik gedaan. Omdat er nog vele herinneringen de moeite waard zijn, om ze terug even naar boven te halen.

Als ne jonge snotter liep ik daar rond in korte broek en aan mijn jonge malse voetjes had ik klompen aan, om de mensen die nog lagen te slapen in hunne nest wakker te maken. 

De mensen hoorden mij van verre alkomen, want in diene tijd waren dat allemaal kasseien die werden aangelegd hé.

Er werd dan ook niveel ingebroken gelijk nu het dagelijkse kost is geworden, en de mensen zaten om 10 uur 's avonds nog aan hun deur gezellig te babbelen met de buren en overburen. De mensen waren veel meer op hun gemak, en ze waren niet zo rap jaloers gelijk nu in diene moderne tijd.

Vroeger was er ook meer disipline, omdat de mensen meer kontenter waren met wat ze hadden. Ook ik kreeg in diene tijd een strenge opvoeding, waar ik nu de vruchten van plukk. Ik zeg altijd:

't lig aan de opvoeding maar ook aan het karakter. Maar toch vergis ik me soms nog, of dit de juiste beoordeling is. Er zijn verschillende factoren die daarbij een grote rol in spelen, en toch zijn er mensen die daar hun plezier in hebben.

Ik weet het nog heel goed, enkele jaren geleden toen ik bij de stad Gent mij ging aanmelden voor een job bij de plantsoendienst.

Toen moest ik een bewijs van goed gedrach en zeden kunnen voorleggen, die ik ook in mijn bezit heb.

Maar na enige tijd was ik te weten gekomen, dat de meesten al 't één en 't ander hadden uitgespookt waar ze nog fier op waren ook.

Awel mannekes, ik zeg altijd wanneer ge niks mispeuterd of uitgespookt hebt, dan mag je echt fier zijn dat ge ne goede burger zijt.

Als ne jonge snotter heb ik ook wel eens kattekwaad uitgehaald hoor, gelijk de meesten onder ons toch. Maar dat waren kattekwaad waar ge kon mee lachen, en den dag nadien vergeten was.

De meeste kattekwaad haalde ik uit met onze beesten. 's Avonds wanneer ik de varkens hun eten moest geven in hun voederbak, dan deed ik daar af en toe een scheutje whisky bij hun eten, tot wanneer dat al de varkens zat waren. Als ze zat waren ,deed ik hun kot open en ik liet ze naar buiten lopen om frisse lucht te nemen.

Amai zeg, die varkens deden raar, precies of ze waren echt zat. Ofwel liet ik de koeien uit de weide los, door den ingang open te zetten. Maar daarvoor ben ik nooit wettelijk gestraft geweest, wel van mijne pa hoor.
Vroeger kon men daar ook mee lachen, maar nu steken ze u in den bak als ge iets mispeuterd hebt. Ne mens moet zijn grenzen kennen, en niet de grenzen overschrijden.

Maar ja, iedereen leeft op zijn eigen manier en volgens zijn of haar normen. Ik stel mij soms de vraag of de mensen dan ook veel gelukkiger zijn dan vroeger?.

In feite kunnen we daarover babbelen en zever zoveel we maar willen, het verleden komt toch niet meer terug hoor. Maar wat we wel kunnen doen, is leven met de normen die we hebben en respect tonen voor onze medemens.

Ik wens aan ieder van u een hele mooie en een zonnige avond.

Groetjes van flipper de flip.

Awel mannekes,  ik ga ne keer terug naar den goeie ouwe tijd, toen het nog allemaal zwoegen en zweten was om onze boterham te verdienen.

Ja mannekes, flipper de flip is nen echte boerenzoon en daar ik dan ook fier op.

Alles werd dan ook met de hand gedaan, en het eten was ook veel kloekker dan het eten van nu. Als ge nu een gans brood opfret (opeet), dan hebt ge een uur of drie weer honger.

Allé, ne mens denk af en toe nog ne keer aan diene goeie ouwe tijd, die ons allen sterk en kloek heeft gemaakt.

Zwoegen en zweten moesten we doen op het veld met paard en kar, of met onze blote handen aardappelen rooien.

Ik moest van mijne pa als ne jonge snotter meehelpen op het veld, om te oosten en 's avonds wanneer het werk op het veld gedaan was,de beesten eten geven wat ik ook graag deed.

Ik weet het nog heel goed, het was in de hete zomers van toen, toen we op het veld aan het afzien waren, dat onze moeder de boerin 's middags met een rieten mandje en een kanneke karnemelk naar het veld kwam.

Want we hadden geenen tijd hadden om naar huis te gaan eten, want het werk op het veld moest ze vlug mogelijk gedaan zijn omdat de beesten op de boerderij ook al stonden te wachte achter hun eten. In dat rieten mandje zaten onze kloekke boerenboterhammen in, die gesmeerd waren met smout en spek of echte boerenhesp ertussen van een varken die geslacht werd.

Ook 's avonds moest er nog zwaar gewerkt worden, tot laat in de avond, soms tot heeeeeeel laat. Ik weet het nog heel goed, toen ik als ne kleine snotter van 't school kwam en per toeval huiswerk bij had, omdat ik tijdens de les aan het spelen was,dat mijne pa mij zei:

Flipper de flip, ga gij de varkens eten geven en de koeien en de vier Brabantse trekpaarden die we hadden, en daarna mocht ik mee een rapke mijn vervelende huiswerk nog maken.

Ne mens zegt nu de dag van vandaag, die dagen vliegen voorbij.

't Is in feite ni moeilijk hé, er zijn nu meer verlofdagen dan vroeger. Er werd ook meer naar school geweest dan nu, en de opvoeding was veel strenger ook.
Maar toch was het de beste tijd, en de mensen verstonden elkaar beter dan nu.

Ik weet nog heel goed, in de zomer als de maïs en de rogge of de tarwe moest gemaaid worden,dan kwamen de buren en de boeren uit de omgeving meehelpen om te binden en te stuiken. Ons Brabants trekpaard (Bella) die moest het zwaarste werk opknappen, het veld omploegen en de omgekapte of omgewaaide bomen versleuren.

Elke zondag moesten we dan ook nog naar de kerk gaan om onze wekelijkse plicht te vervullen, daar waar er in de kerk een soort campetter (peike) rondliep, dus kon ge daar niet babbelen over de duiven die gingen landen of over het weer hoor.

Nee nee, ge moest gij schone stille zijn, of anders kwam hij ne keer aan uw oor trekken.

En als ge uwe eerste of plechtige communie moest doen, dan moest ge de zondag ook nog ne keer naar de leerringe gaan, om zeker te zijn dat ge uwe communie mocht doen.

Vele mensen gaan dan ook akkoord zijn met mij als ik zeg,dat den goeie ouwe tijd helaas al ver verre achter ons ligt, en dat hij nooit niet meer zal terugkomen.

De modernisme heeft allang zijn intrede gedaan, maar of het beter is dan vroeger is een andere vraag. De luxe is bij de sommige mensen boven hun hoofd gestegen, zodat ze niet meer weten van welk hout pijlen maken.
De meeste mensen zijn dank zij die luxe, steeds meer en meer onafhankelijk geworden.

Ma ja, ge kunt erover babbelen en zeveren zoveel ge maar wilt, veranderen kunnen we toch niet hé.

Daarom vind ik het een zeer goed idee, dat de senioren en de seniorettes af en toe ne keer bijeenkomen voor een babbelke of een etentje met een drankske, want daar vind ge nog echte vriendschap.

Ik ga nu stoppen, want mijn vingers vallen al in slaap van de moeite.

Groetjes van flipper de flip.