Archief

Toen ik deze morgen van 't verschieten uit mijne nest ben gevallen, omdat mijne gebuur zo wreed lag te ronken, ben ik dan maar opgestaan hé.

Omdat ik geen goesting had om op training te gaan, en hier alles plakkerig bijlag van de vreselijke hittegolf die hier een voor een paar weken heeft gelogeerd, was het tijd om ne keer schoon te kuisen.

Awel mannekes, dat heb ik dan ook gedaan.

Amai zeg, azo plakken dat het hier deed, en mijn behang was ook al wreed gekrompen.
Overal waar ik gelopen had, stonden de voetafdrukken nog op de grond.

Normaal gezien pak ik altijd mijn voetstappen mee, maar ik sta hier al met 57 valiezen vol met mijn eigen voetafdrukken.

Ne mens kan niet alles meenemen en om uw eigen voetstappen te verkopen, is dat wreed moeilijk hé.

Zelfs mijn 55 plastieken emmers waren gesmolten van de hitte en het zwart haar die op mijne borstel staat, was verschroeid.

Mijne dweil was zodanig gekrompen, dat ik dacht dat het ne zakdoek was. Het water uit mijn kraan was verdampt, zodat ik twee uur moeten wachten heb achter de brandweer.

Tegen de middag kwam de brandweerwagen aangereden, met nen emmer water die ik ondertussen besteld had om te kunnen kuisen.

Ik heb dan maar mijne soepkom die ik normaal op mijne kop zet als ik op training ga, ook maar laten vullen met water om toch maar zeker te zijn dat ik toekom. Ne emmer water en vier grote scheuten javel erin, ben ik aan mijne grote kuis begonnen.

Awel mannekes, ik moet u wel zeggen dat ik wreed gezweet heb, zodat ik nu water teveel heb. Ik ben nu bezig met mijn gezouten zweetwater te koken op een hoog vuurke, want ze hebben mij ooit ne keer gezegt dat ge dat moet koken voor ge er uw patatte in kookt. Ne mens leert elke dag wat bij hé.

- Als mijne koersvélo vuil is rij ik ermee door de carwach en als ik de vaat moet doen, wacht ik gewoon tot dat het regent.
- Mijn talloren (borden) hang ik aan ne piksplinternieuwe wasdraad, die ik ne keer gekocht hebt op de rommelmarkt tegen de helft van nen halve prijs.
- Mijn ijzeren potten en pannen steek ik in de wasmachien met dreft op 90 graden selsius, om de kleuren wat schoner te maken hé.
- Mijn ramen sproei ik af met de tuinslang van mijnen overbuur, om toch een beetje klaarte te hebben als ik 's avonds naar de televisie wil kijken.
- Mijne vloer moet ik niet kuisen, want ik heb er gras op gezaaid dat ik om de twee weken moet afscheren met een vierkante fandeuze.

Allé mannekes, ik ga nu stoppen met kuisen, anders heb ik morgen geen werk meer.

Groetjes van flipper de flip.

Awel mannekes, na die snikhete dagen en die zwoele nachten waar ne mens wreed ligt van te zweten in zijne nest, wordt het terug een rustig normaal Belgisch weertje.

Maar naar 't schijnt hadden die mannekes het vagevuur veel te hard aangewakkerd, zodat we hier met nen hittegolf te maken hadden. De hitte van het vagevuur was zo fel aan het branden, dat de wegen begonnen te barsten van de hitte.

Sommigen begonnen al te wreed te smelten, en de opgegoten pek begon overal aan te plakken. 't Was precies pap, klaar om te behangen.
En de mensen zich maar afvragen, van waar al die hitte vandaan komt.

Ja mannekes, in het vagevuur hebben die ze geen airco om hun af te koelen hé.

En wij maar zweten, omdat het ginder veel te heet was.

Inmiddels zijn die mannekes al ontslagen, en hebben ze daar twee werklozen aangezet.

Op sommige plaatsen heeft het al wreed geregent en gedonderd, dat komt omdat ze hier boven al wreed bezig zijn geweest aan de grote kuis. Waarschijnlijk waren daar mannen bij die beginnen vechten zijn om als eerste te mogen kuisen zeker, vandaar dat wreed lawaai en die misére.

Maar naar 't schijnt slaan die mannekes daar af en toe ne keer op nen trommel, en dan slaat diene ego naar beneden. Ja mannekes, af en toe wordt er ook gekuist boven onze kop, maar als ze ginder beginnen met de grote kuis, dan zien we hier wreed veel af.

Allé, nu die twee werklozen daar aan dat vuur staan, zal dat toch wel een paar graden schelen, denk ik.

De zwoele nachten zullen weer slaapzame nachten worden, en onze bed zal minder nat worden van de plakkerig zweetdruppels die erop terecht kwamen.

Augustus zal waarschijnlijk beginnen met een normaal Belgisch weertje, waar de dagen korter en korter worden.
Ik peis dat die vervelende hitte verhuist is naar andere oorden, maar ook wij gaan stilaan naar andere oorden. Oorden van afvallende bladeren, en deze noemt men de herfst.

't Is maar om u te zeggen, dat we nen ferme hittegolf hebben gehad.

Ik wens u veel slaapzame nachten toe.

Groetjes van flipper de flip.

Ik ga u nog een verhaajtje vertellen vanuit den tijd van toen, die erg populair was en waar ge wreed veel geld kon mee verdienen.

Namelijk over rattenvangen. En hoe meer ratten ge kon vangen, hoe minder er nog rond liepen. Alle soorten ratten waren dan ook goed om aan de man te brengen, en zo een centje bij te verdienen.

Achter ons huis lag er ne plas water, wij noemde dat vroeger ne meers.

Awel, op diene meers kwamen die ratten 's avonds bijeen, om te vergaderen.

Die kleine zwarte diertjes spraken onder mekaar af, wat ze de dag nadien gingen doen.

Het waren dan ook echte pestkoppen, en hadden hun plezier om vanalles uit te steken, die in feite niet mochten. Ge had vroeger verschillende soorten ratten hé, en iedereen wist precies wat hij of zij moest doen.

De meeste ratten zijn dan ook vertrokken naar het buitenland, uit verveling zeker.

Zo was er vroeger de zomerrat, de winterrat, de lenterat en de herfstrat. Men noemde ze vroeger ook weleens de seizoenratten, omdat in elk seizoen een paar andere ratten rondliepen.

Dat waren ratten die niet lang bij ons bleven, en dikwijls naar andere oorden trokken om ginder de seizoenen aan te kondigen.

- De zomerratten traden maar alleen in de zomer op, omdat ze veel beter tegen de warmte konden. Af en toe gingen er een paar van die ratten op soldenjacht, om de boel te saboteren.

- De winterratten konden dan ook veel beter tegen de kou, omdat die allemaal nen dikke pelsen frak aan hadden, die ze gepiekt hadden van hun tegenstrevers, die omgekomen waren van de kou zeker.

Sommige van die ratten gingen hun inkopen doen voor de Kerst en Nieuwjaarsdagen.

- De lenteratten, liepen hier rond uit verveling, en om ons te zeggen dat de herfst in aantocht was. Sommige van die ratten wisten zelfs niet eens wanneer de herfst hier begon, vandaar die verveling.

- De herfstratten kon ge het beste herkennen, dat waren ratten met lange flaporens.

Onder al die verschillende ratten, had ge dan ook verschillende naamratten. Zo waren er buidelratten,de waterrat, de moerasrat, de grondrat, de woestijnrat en nog vele andere soorten naamratten.

- De buidelrat is een rat die geregeld op stap gaat achter eten, en dat verstopt in haar warme buidel. Meestal was dat koude pla, omdat ijscreem direct zou smelten hé.

- De waterrat leeft meestal in het water, omdat die op het droge direct zou uit drogen of verbranden, denk ik.

- De grondrat leeft zowel boven als onder de grond. Boven de grond, om af en toe wat frisse gezonde lucht op te snuiven en onder de grond, om te gaan slapen als hij moe is en 't is nog tamelijk donker ook.

-De woestijnrat is een eenzame rat die graag van eenzaamheid houdt, en leeft maar alleen in de woestijn waar er wreed kalm en rustig is

Af en toe ziet ge een grondrat op de straat liggen, omdat ze onze wegcode niet kennen, denk ik. De ratten die in de brandende zon lagen te bruinen of liepen, moesten hun naakte lijf inwrijven met lopende zonne-olie, om toch maar niet te verbranden.

Want verbrande ratten bracht in dienen tijd niveel op hé. Voor een waterrat was dat geen probleem, ze hadden tocht drinken genoeg. Maar voor de andere ratten was dat altijd een wreed groot probleem, en konden die veel gemakkelijker gevangen worden.

Sommige ratten kregen ne zonneslag, en anderen bezweken gewoon van de hitte en vielen flauw.

In dienen tijd moest ge nog tol betalen, om gratis en voor niks binnen te mogen.

Mijne nonkel was ne echte smokkelaar, de dienen kon wreed goed smokkelen zeg.

Hij smokkelde mij altijd mee naar grote bijeenkomsten, waar ik niveel van verstond.

Allé, zo kwam mijnen nonkel ne keer met vijf steendooie ratten die hij verborgen had onder zijnen oude legerfrak aan een douanepost, waar dan die mannen daar in slaap gevallen waren van vermoeidheid of uit verveling zeker. Maar er was daar énen bij die op wacht stond, waarschijnlijk had diene mens al op voorhand geslapen.

- Ha ha, meneer is weer aan het smokkelen?.
- Wat, ik aan het smokkelen.
- Nee nee, ik heb een wandeling gemaakt.
- Ja ja, een wandeling, ik ken da.
- En meneer heeft zeker niks bij?.
- Awel, ik heb ginder nen konijnenpoot gevonden, waarschijnlijk van een konijn die onderweg te rap heeft gelopen en zijne poot heeft verloren zeker.
- Jamaar, ge weet toch wel dat ge met ne verloren konijnenpoot hier niet voorbij mag hé.
- Maar meneer, ik heb diene konijnenpoot meegebracht voor aan u te geven, omdat ik weet dat uw vrouw morgen hutsepot zal klaarmaken.
- Allé, 't is goed voor éne keer, geeg mij diene konijnenpoot en loop maar door.

Diene douanier belde direct naar zijn vrouw, om te zeggen dat ze géne konijnenpoot moest gaan halen voor in hare hutsepot te smijten, want dat hij er éne gaat meebrengen.

Toen mijne nonkel thuiskwam met die vijf dooie ratten, hing hij ze te drogen aan de wasdraad,om ze 's anderdaags te stropen.

Het waren maar alleen de konijnenvellen, die veel opbrachten en waar ge ne cent kon mee verdienen hé.

Af en toe werd er éne opgezet of opgevuld, voor op de kast te zetten als pronkstuk.

Mij mijn moeder op de kast staat er nog altijd een opgevulde rat en ze is dan ook zo dood als ne pier hoor.

Groetjes van flipper de flip.

Awel mannekes, ik heb vandaag voor de zoveelste keer door de Vlaamse Ardennen gefietst, om toch maar zeker te zijn of alles nog op dezelfde plaats ligt.

Want met al die hittedagen en die suptropische tempraturen kan er gemakkelijker ne berg weg smelten, of nen kasseisteen die nog aan het smelten is.

Awel mannekes, ik heb vandaag veel harder moet trappen dan anders, omdat sommige wegen wreed aan het smelten waren en andere waren zodanig aan het krimpen, zodat ik er veel rapper voorbij was dan anders. Van Gent naar Oudenaarde is alles nog plat, uitgenomen een brug die wat naar omhoog loopt.

Als ge in Oudenaarde komt en ge rijd met uwe vélo de hellingen op en af die op het parcour ligt van de Ronde van Vlaanderen dan ziet ge wreed veel af, zeker als ge dat niet gewoon zijt.

Maar ja, ik heb gisteren vijf borden spaghetti naar binnen gespeeld, die mijn moeder in het verleden jaar had klaargemaakt.

Awel mannekes, ik moet u zeggen dat die ik door diene spaghetti veel rapper reed dan anders, omdat diene spagettidraden veel langer bleven hangen.

Tijdens mijne fietstocht door de Vlaamse Ardennen, heb ik toch 't één en 't ander gezien die ik niet elke dag zie. Zo ben ik ne keer voorbij een weide gereden, waar de zwartgevlechte koeien wreed aan het zweten waren, precies of ze hadden nen lange marathon gelopen.

Tijdens de beblimming van de Muur van Geraardsbergen heb ik halverwege drie uur moeten wachten, om boven te komen en boven zaten die mensen daar al drie uur te wachte op mij.

Amai zeg, azo een trage slag die daar op haar duizend gemakske naar boven kroop.

Maar ik peis dat die trage slak al van deze morgen aan het klimmen was, ofwel was ze niet gewoon van te klimmen. Toen ik eindelijk boven kwam in 't hemelrijk om van een frisse cola te genieten, waren er daar een paar wielertoeristen bij die al zaten te wachten om volgend jaar te mogen starten.

Amai zeg, die mannekes zijn er tegenwoordig heeeeeel vroeg bij hoor, terwijl ik juist op tijd toekom om zeker te zijn dat ik nog dezelfde dag mag vertrekken en aankomen. Maar wat ik heel raar vind, is dat al de kasseien van de beroemde Bosberg platgesmolten waren, of was hij soms gedraaid.

Wat ik wel raar vind, zijn de namen die ze aan nen berg geven.

- Molenberg: Maar boven staat er helemaal geen molen.
- Wolvenberg: Ik ben daar nog geen wolf tegengekomen hoor.
- Oude Kwaremont: Ik peis niet dat diene berg al zo oud is hoor.
- Patersberg: Daar wonen helemaal geen paters.
- Koppenberg: Awel mannekes, ik heb daar boven toch een paar kale koppen gezien hoor.
- Steenbeekdries-ik vraag mij af waar die beek ligt ??.
-Taaienberg: Dat hij taai is dat is wel waar, want ik heb daar al mijn valse tanden op stuk gebeten.
- Eikenberg: Awel mannekes, ik heb daar toch ne eik zien staan hoor.
- Steenberg: Awel mannekes, diene oplopende berg is wel echt van steen hoor.
- Leberg: Waarschijnlijk wonen er boven een paar lepe mensen.
- Berendries: Ik denk niet dat er daar beren zitten, maar wat ik wel weet is dat er triestige wonen.
- Valkenberg: Waarschijnlijk wordt diene berg dikwijls beklommen door valkenniers.
- Muur van Geraardsberge: Waarschijnlijk omdat hij in Geraardsbergen ligt, denk ik.
- Kapelmuur: Awel mannekes, daar staat inderdaad een kapel op .
- Bosberg: Ik vraag mij af waar diene grote bos ligt.

Zo heeft elke berg zijne naam, maar waar komen die wreemde namen allemaal vandaan?.

Maar één ding is zeker, naam of geen naam, erover moet ge toch.

Awel mannekes, ik heb nog ne goeie raad voor degene die er wel over moeten en dat is:

Pomp uw achterste band ietske harder dan uwe voorsten band, en neem zeker niet teveel gewicht mee. Wat ge zeker niet moogt doen, is te groot rijden, anders sta ge stil en moeten ze u naar boven trekken met nen takelwagen.

Maar het allerbeste is, op eigen tempo naar boven te fietsen. Het beste seizoen is in de winter, omdat ze dan beginnen te krimpen van de kou en minder lang zijn.

Groetjes van flipper de flip.

Deze morgen ben ik druipnat van 't zweet opgestaan, maar ik peis dat ik niet de enige ben. Velen onder ons klagen van deze verdomde hitte, en kunnen 's nachts niet slapen omdat het binnen te zwoel is. Maar ja, wat kunt ge daaraan doen, niks hé.

Ge kunt overdag best in de schaduw gaan zitten, of op een terraske onder de parasol kruipen om van een beetje afkoeling te kunnen genieten met een frisse cola of een welverfrissend biertje.

Dat ne mens geen al te zware inspanningen mag doen, om zeker te zijn dat ge niet meer gaat krimpen dan normaal, heb ik dan maar besloten om een wandeling te maken in de vrije natuur.

En ik moet u wel zeggen dat ik zo vrij was als nen eenzame vogel, die daar hoog in de blauwe lucht genoot van de kleurrijke natuur en van het mooie weer. Maar ook een eenzame vogel kan wreed afzien van de hitte en van de warmte.

Hoe meer hij vloog, hoe meer hij begon te zweten. Zo heb ik gisteren een eenzame kruisvogel zien zitten op nen uitgedroogde tak van nen oude treurende treurwilg, die waarschijnlijk zat te wachten om aan zijne lange kruistocht te kunnen beginnen zeker.

Awel mannekes, ge gaat niet niet geloven, maar diene eenzame kruisvogel zijn beide zweefvleugels ware aan elkaar geplakt, waarschijnlijk van het plakkerig zweet die fel begon te plakken zeker.

Allé, ik heb dan maar ne keer mijn goed hart laten spreken, en dienen eenzame kruisvogel uit medelijden toch maar geholpen. Ik ben direct naar huis gelopen achter nen volle emmer warm water, met twee flinke scheuten zwavelzuur erin.

Awel mannekes, na twee uur is dienen eenzame kruisvogel met fierheid aan zijnen langverwachte kruistocht toch kunnen beginnen.

Ik besloot dan maar om verder te gaan wandelen, want door te blijven staan zou ook mijn korte ledenmaten aan elkaar kunnen plakken.

Bij een weide aangekomen zag ik plots een koe lopen van vermoeidheid of van de hittesymdroom, waarschijnlijk van de vermoeidheid of van de hitte zeker.

Nog een geluk dat ik mijn zonnecréme bij had, en in mijne broekzak een blikske cola zat.

Ik heb die koe direct ingewreven met diene zonnecréme, en haar mijn blikske cola laten opslorpen.

Awel mannekes, na een paar minuten was die koe volledig hersteld van hare hittesymdroom, en schoon bruin dat ze was.

Opeens zag ik daar in de verte nen zwarte blinde mol die uit zijne ondergrondse garage aan het kruipen was, en wreed naar adem lag te snakken, waarschijnlijk bij gebrek aan zuurstof zeker.

Toen diene zwarte blinde mol daar wreed naar adem lag te snakken, viel hij zeker vier keer flauw van den dorst. Nog een geluk dat ik in mijne binnezak van mijn inmiddels gekrompen vest twee flessen plat water zitten had, van het welbekende merk:

Ola Bola, waar ge wreed van opknapt als ge wreed veel dorst hebt.

Ik heb via nen trefter die daar lag, die twee flessen via zijn toegegroeide neusgaten naar binnen gegoten.

Awel mannekes, ge gaat mij niet geloven als ik u zeg dat diene zwarte blinde mol wreed moest niezen, zodanig niezen dat hij er van wakker werdt. Ondertussen was het al middag geworden en zette ik mij daar met mijne kromme rug tegen een alleenstaande kaasrechte boom, om mijn vier goed gevulde boterhammekes op te fretten (opeten).

Ene mee geflambeerde spierkaas, éne mee gesmolten spek van amandelen, éne mee geroosterd kalkoenei en énen mee zelfgemaakte ingesmeerde konfituurvet, waar ik mijn rechthoekige gespierde benen mee inwrijf als ik op training ga. In feite waren het maar twee goed gevulde boterhammen, want die twee andere waren gesmolten en in kruimels veranderd.

Toen ik van goesting in mijne goed gevulde boterham wilde bijten, kwam er plots een uitgehongerd vogelke op mijne kloekke schouter zitten.

Ja mannekes, in feite versta ik niet veel dierentalen, maar door zijne enorme gekwettert maakt hij mij direct duidelijk dat hij ook nen grote honger had. Dat uitgehongerd vogelke had zodanig veel honger, dat op één twee drie al mijn kruimels op waren en het nu gevulde vogelke vloog weg, waarschijnlijk naar wat afkoeling,denk ik.

Ook voor mij werd het stilaan tijd om huiswaarts te gaan, alhoewel ik met zekerheid wist dat de vervelende warmte zich verscholen had in mijn leegstaande woning.

Ja mannekes, in feite is mijn leegstaande woning altijd bewoond als ik niet thuis ben, alhoewel ik er in feite maar alleen in woon.

Verleden week had ik nog in mijne piksplinternieuwe ronde ovalen visboekaal twee gespierde klaargemaakte garnalen zitten, maar die zijn inmiddels uitgedroogd bij gebrek aan nat water, denk ik.

Toen ik thuis kwam van mijn natuurwandeling, kwam de warmte zich om mijn slanke lijf heen wringen, precies of ik kou had.
Naarmate de uren verstreken, sloeg de warmte over naar wreed zwoel, zeker als wilt gaan slapen.

Maar ik heb dat ne keer direct opgelost, door in elke lege muur van mijn slaapkamer een groot gat in te boren er er een windmolen in te plaatsen. Lekker fris is het wel, maar ik ben toch al een kleerkast kwijt van teveel wind.

Mijn glazen dak van mijn slaapkamer staat nu open, zodat ik niet meer aan mijn klein beddeke blijf plakken. Mijn twee gebloemde lakens zijn al wreed gekrompen van die vervelende hitte, en mijn geel gekleurd behangpapier is ook al wreed aan het smelten.

't Is maar om u te zeggen, dat ge aan de natuurelementen niet veel kunt aan veranderen hé.

Ik wens ieder van u nog een snikhete dag en een zwoele nacht.

Groetjes van flipper de flip.

Zoals iedereen het wel weet, beginnen vandaag de Gentse Feesten. Iedereen is dan ook van harte welkom, er is plaats genoeg hoor.

De zon is er van de partij, en de kraamkes staan er al. De belleman heeft een speciaal zijn keel ingesmeerd met trappist of nen duvel,die hij heeft gekregen van Walter De Buck. Diene Chinees van verleden jaar staat ook al te wachten, om zijn eerste klant te verwelkomen en Patershol is in een piksplinternieuw kleedje gestoken.

Ja mannekes, daar liggen de kasseien nu horizontaal inplaats van vertikaal, om het wat gemakkelijker te maken. De muzikanten zijn bezig met hun snaren wat strakker aan te spannen en de muziekboxen staan onder nen grote parrasol, om de klanken en het geluid nog wat te verfijnen. Dus mensen, als ge toch van plan bent om te feesten, kom dan maar naar Gent.

Maar liefst niet met de fiets, want de fietsparkings zijn nog in aanbouw.

Ge moet ook uw eten en drinken niet meebrengen, want de warme bakkers zijn al dagen hun brood aan het bakken op straat, die staan toch roodgloeiend van de hitte. Voor afkoeling zijn er dit jaar een paar café's meer en voor de lustige dames die nog geen sacoche hebben, niet getreurd want Eddy Wally komt ook.

Allé, iedereen is dan ook van harte welkom, of ze nu van verre komen of niet, ambiance zal er toch zijn hoor. En voor degene die alleen komen, raad ik aan om tegen hun vrouw te zeggen dat ze voor veertien dagen op vakantie gaan, om zeker hun vrouw niet ongerust te maken.

Allé, nog een prettige zonnige Gentse Feesten en als ge de weg niet weet of vind vraag het gerust eens aan Cactus, die heeft de landkaart van Gent waar de Gentse Feesten opstaan. Ja mannekes, ik heb de mijne aan diene gok-Chinees gegeven, omdat dienen mens Gent niet goed kende.

Aan allen een prettig zonnig weekend, en hou het gezellig hé.

Groetjes van flipper de flip.

Ja mannekes, ik ga u een verhaal vertellen over mijn allereerste voetstapkes, want dat is niet al te gemakkelijk hoor.

Allé bij mij toch niet, want ik heb er vier lange jaren over gedaan en nog drie keer mijne linkse tere voet gebroken mee rap te zijn. Ja wat wilt ge, als ge direct aan ne rappe marathon wilt deelnemen die ge toch niet kunt winnen, en dan nog vastgebonden zijt ook.

Mijne tekst zal ik beginnen over mijn allereeste looppaskes, en dan nog in pikke donker hé.

Als ge zo negen lange maanden opgesloten zit in een pikdonkere kleine kamer met dubbele muren om je heen, dan hebt ge ook niet veel plaats om te oefenen hé.

Maar om toch maar mijne tijd eenzaam en alleen door te brengen, heb ik al een paar oefeningskes uitgeprobeerd in die pikdonkere kleine kamer, met die dubbele muren rondom mij.

Dat was precies ne geïsoleerde burg waar Napolion von Grünveld in woonde toen hij drie jaar huisarrest kreeg, omdat hij teveel weg was en zijn eenzame huisvrouw: Cleopara teveel alleen achter bleef.

Elke dag toen ik rond de middag klaarwakker werd, die begon ik uit verveling aan mijn dagelijkse ochtendgymmastiek, om wat mijn stijve spieren een beetje los te gooien.

Ik keerde mij een paar keer om, om te zien hoe slap ik nog was en dan begon ik mijn kleine vingers uit te trekken, om te zien of er nog wat beweging in zat.

Ik wikde zo graag ne enkele koprol maken en ne dubbele germetische salto maken, maar bij gebrek aan plaats en omdat ik vastgebonden lag in die pikdonkere kleine kamer, moest ik nog een tijdje wachten tot de poort open ging.

Wat ik wel kon doen, dat was mijn korte beentjes strekken, omdat die toch niet veel plaats nodig hadden.

Ja mannekes, ik mocht ook niet teveel mijn korte uitstrekken, anders gingen ze te lang worden hé. Dat zou dan ook geen zicht zijn hé, korte armkes en lange uitgerekte beentjes en een rond bolvormig rond kinder kopke gelijk dienen zwarte bolhoed van Charlie Chaplin.

Allé, mijne eerste dag was toch gevuld met al die zelf uitgevonden oefeningskes, waar ik wreed van zweette en afzag. Maar het ergste was dat ik alle dagen wreed begon te vermageren.
Ik moest dan ook elke dag twee liter witte melk drinken, om mijn gewicht in evenwicht te houden.

Mijn moeder die had alle dagen wreed veel last van gedepresseerde buikkramp, omdat ik altijd wreed veel in beweging was en mij niet kon stil houden.

Allé, na negen lange en eenzame maanden opsluiting mocht ik eindelijk mijn allereerste kunstjens tonen aan de buitenwereld, en blij dat ik was. Ondertussen had mijne pa al iedereen opgetrommeld, om gratis en voor niks te komen kijken naar mijn piksplinternieuwe zelf uitgevonden kunstjes.

Toen de poort van die pikdonkere kleine kamer open ging, stonden daar al heel veel volk die mij een grandioos applaus gaven, en ze hadden nog niks gezien. Ik was wreed in topform, zodat ik direct begon met nen zelf uitgevonden driedubbele koprol, waar ik al gauw mijn sneeuwwitte melktandjes ben verloren.

Ja mannekes, in feite had ik toch die sneeuwwitte melktandjes nimeer nodig, want ze gingen toch uitvallen omdat die toch los gekomen waren tijdens mijn zelf uitgevonden oefeningskes.

Een jaar later kon ik al wreed goed lopen, zodat ik af en toe mijn eigen voorbij liep. Het kon ook mijn spiegeling geweest zijn, want die kon nog rapper lopen dan ikzelf.

Ja mannekes, ik ging twee stappen vooruit en drie stappen achteruit, zodat ik wreed veel tijd nodig had om thuis te geraken als ik onverwachts te ver gewandeld was.

Zo heeft mijne pa ne keer drie weken achter mij moeten zoeken. Ik was zover gewandeld, dat ik vergeten was om een kaart van België mee te nemen.

Ja mannekes, ne mens kan soms wreed verstrooid zijn hé.

Zeker als ge uwe allereerste platvoetstapkes zet en ge komt in het buitenland terecht, waar ge nimeer weet van welk land ge zijt of van waar ge zijt.

Allé, mijne pa heeft mij dan toch gevonden in onzen hof onder dienen treurwilg die daar wreed aan het treuren was, van verdriet zeker. Ik had daar zoveel compassie mee, dat mijn natte krokodillentranen langs mijn bleek rond bolgezicht naar beneden rolden.

Ja mannekes, mijne pa was vijf keer rond ons huis gereden met zijne vélo, die hij gekregen had van een overleden onderofficier die al twee jaar vermist was.

Ik heb ne keer een driedubbele achterwaartse zwiersalto gemaakt, en ik heb daar nog altijd wreed veel last van.

Verleden week heb ik nog nen rechtstaande koprol willen uitproberen, maar omdat er buiten teveel wind was ben ik op mijn beide oren terecht gekomen, zodat ik nu rondloop met twee platgedrukte flaporen. Maar ja, ne mens leert lopen om zich te kunnen bougeren (bewegen) hé.

Af en toe doe ik nog een paas ochtendgymmastiekskes, om te zien of alles nog aan elkaar hang. 's Morgens als ik opsta ga ik eerst een half uurke voor mijne gebroken spiegen staan, en laat ik gans mijn vals gebit eens goed watertanden, om te horen of ze echt of vals zijn.

Daarna masseer ik mijne korte rechte puntneus in met vaselineolie, om overdag goed te kunnen snuffelen als ik in een groot warenhuis rondloop. En als allerlaatste sta ik nog een klein kwartierke voor mijne gebroken spiegel wat scheve smoelen te trekken, om de vliegen die overdag op mijne korte puntneus gratis komen uitrusten, weg te jagen.

Ne mens moet nogal wat doen, om in topform te blijven hé.

't Is maar om u te zeggen dat flipper de flip nog altijd in goede conditie is.

Dat lachen gezond is weten we al, daarom dit verhaaltje met een beetje humor.

Groetjes van flipper de flip.

Toen ik nog ne jonge snotter was, kon ik al wreed goed knutselen. We hadden vroeger geene tv in huis, alleen ne oude versleten radio die mijne pa gekregen had van ne mens die lag te slapen tussen de kort gemaaide stuiken.

Op ne zekere dag vroeg mijne pa aan mij, om ne keer op mijn gemakske nen tv in elkaar te knutselen.

Awel mannekes, dat was het begin van mijn diplomatisch knutselwerken, die achteraf op niet veel trokken.

Voor ge begint te knutselen moet ge eerst een plan uittekenen, om uw diplomatisch knutsenwerk te doen slagen hé. Aangezien dat we vroeger niet veel wit papier in huis hadden, gebruikte ik altijd mijn versleten lakens om diene tv in groot te kunnen tekenen.

Na 14 dagen was diene zwart-wit tv op mijne versleten laken af, en kon ik beginnen met het echte werk.

Ik ben dan naar de brouwerij geweest achter ne lege bierbak, en naar de ijzerwinkel achter 16 witte spotslampen. Zo fier als ne gieter stak ik diene zwart-wit tv in elkaar, zoals het op mijne versleten laken was getekend.

Mijn broer had ondertussen al wat reklame gemaakt bij de buren, zodat ze uit nieuwsgierigheid kwamen kijken naar mijn diplomatisch knutselwerk. Met veel gezweet en gevloek ben ik erin geslaagd deze toch te kunnen afwerken. Amai zeg, zo klaar dat het was,maar wel zonder beeld en geluid.

Mijn tweede diplomatisch knutselwerk was  om ne kapotte vélo terug in elkaar te steken. Mijne pa had een paar fietsonderdelen meegebracht van het stort, en zo kon ik weer beginnen met een plan te tekenen. Als diene vélo in elkaar was geknutselt, zag ik dat er iets niet klopte.

Ik had mijn twee wielen verwisseld en mijn stuur op mijn zadelpen gemonteerd. Mijn fietsbel had ik aan mijn spaken gemonteerd, en mijn achter en voorlicht waren aan mijn twee omgekeerde wielen vastgemaakt.

Awel mannekes, ge gaat mij niet geloven als ik u zeg dat diene dipomatische vélo nooit niet heeft gereden.

Drie jaar later heb ik mijne buurman geholpen, bij zijn piksplinternieuwe woning. Mijne buurman vroeg aan mij, om een paar electriekdraden te leggen en een paar stopcontacten te plaatsen.

Ja mannekes, hij wist dat nog van vroeger, dat ik wreed goed kon knutselen. Amai zeg, ik had toch wel alles verkeerd gelegd zeker. Zijne gebuur wilde 's avonds naar de tv kijken, en zijn koffiemachien sloeg aan. Zijn vrouw deed het licht aan, en de wasmachine begon te draaien.

Ik wilde mijn vuile handen wassen, en zijn grasmachien was bezig met het korte gras af te rijden. Amai zeg,zo kwaad dat hij was. 't Is in feite maar één ding die ik wreed goed kan, en dat is afbreken.

Ik weet het nog heel goed, als ne jonge snotter mocht ik in de grote vakantie ne keer meegaan naar Oostende. Mijn jongste broer was op het strand van Oostende bezig met een zandkasteel te bouwen, en ik maakte alles kapot.

Amai zeg, bleiten dat hij deed. De mensen die aan het strand lagen van De Panne die kwamen kijken, ze dachten dat de zee ontploft was.
Ne mens wilt dan ne keer helpen.

Groetjes van flipper de flip.

Velen onder ons zullen daar wel last van hebben zeker, van die vervelende muggen?. Ja mannekes, ge zie ze maar alleen in zomer en lente, omdat die vervelende beestjes ook hun winterslaap moeten doen hé.

Awel mannekes,deze tekst gaat over vervelende muggen,die ons zoveel misére kunnen aandoen.

Ik ben onlangs ne keer in mijne diepe slaap wreed gestoken geweest van een vervelende mug, die waarschijnlijk niet kon verdragen dat ik lag te slapen in mijn klein warm beddeke of die het waarschijnlijk op mij gemunt had zeker.

Ne mens kruipt in zijn warm beddeke om te slapen als hj wreed moe is, en ge droomt dan over dingen die ge den nacht daarvoor hebt meegemaakt hé.

Awel, ik stond 's morgens op met nen lege kletskop, want die vervelende mug had toch wel al mijn blauw donker rood bloed opgezogen zeker, zonder het mij te vragen.

Waarschijnlijk moet die vervelende mug wreed veel dorst hebben gehad, ofwel kreeg ze thuis geen drinken. Ik had wel 14 kleine en 12 grote boebels staan op mijn gladgeschoren kletskop, en op mijn mooi rond gezicht een tatoeage van 12 mm.

Er stond zelfs nen grote ronde boebel op het topke van mijne kort afgezaagde snuifneus, waar ik van ver de aroma van mijne dessert koffie van Douwe Egberts kon mee opsnuiven.

Maar naar 't schijnt komen die vervelende muggen af op uw zweet, of om u te ambeteren. Normaal gezien ligt mijne blaffer naast mij op de grond, om die vervelende indringers op afstand te houden.

Mijne blaffer, dat is ne hond die ik geadopteerd heb van nen mens die al 4 jaar was overleden van een muggenbeet die was doorgedrongen tot in de vierde graat.

Maar mijne blaffer, de diene blafte van 's morgens tot 's avonds. Maar ja, 't is ook nog te zien welke vervelende mug in uw slaapkamer op hoogbezoek komt, en hoeveel honger en dorst ze heeft.

Ja mannekes, ge moogt een vervelende mug nooit onderschatten, want zonder dat ge het weet staat gans uw flaneerde velleke vol met kleine en grote ronde boebels.

Van een blinde mug hebt ge daar minder last van, omdat die veel langer tijd nodig hebben om te weten waar ge precies ligt te slapen en veel minder vervelend zijn.

's Morgens als ik opstond lag mijnen hond op de kille grond te bleiten van verdriet, en met 89 ronde boebels op zijne platte hondenkop.

Waarschijnlijk had die vervelende mug hem gestoken van colére, en zijne lange wapperende penseelstaart afgebeten,waarschijnlijk van den honger zeker.

In feite kon dat geen kwaad, omdat mijnen hond zijne wapperende penseelstaart tocht veel te lang was. Hij trapte zeker 16 keer per dag op zijne eigen wapperende penseelstaart, zodat hij af en toe nen dubbele salto met schroef maakte en nen driedubbele luchtzwaai in de lucht uitvoerde.

Bij mijne vorige hond hebben die vervelende muggen gans zijne platte rug afgebeten van colére, omdat hij geen gepast bloed had. Ik moet u wel zeggen dat mijne vorige hond altijd buiten sliep,hij was namelijk alergisch.

Awel mannekes, ik heb mij ne keer laten wijsmaken,als ge dezelfde bloedgroep hebt gelijk die vervelende muggen, dat ze u dan niks doen.

Maar dat is ook niet waar hoor. Het beste dat ge kan doen, als er een vervelende mug in uw slaapkamer rondvliegt, dat is op uw kopkussen een beetje reukwater (parfum)spuiten en wachten tot die vervelende mug van vermoeidheid dood valt.

En wat ge zeker kunt doen, is een muggenraam plaatsen. Ik heb nu een plakbriefke op mijn glazen ruit geplakt met de volgende boodschap erop, gelieve te bellen of te kloppen AUB.

Maar allé, er zijn toch muggen bij die kunnen lezen, want ze komen nu uit beleefdheid aan mijn deur bellen. 'k Heb ze niet binnengelaten, want ze willen mij toch geen huishuur betalen.

't Is maar om u te zeggen dat muggen vervelende beesten zijn, zeker als ze honger en dorst hebben.

Groetjes van flipper de flip.

Gisteren ben ik voor de zoveelste keer met mijne vélo door het mooie Vlaamse heuvelland gereden.

Ja mannekes, ne mens moet af en toe een beetje ontspanning hebben, anders krijgt ge teveel stress. Allé ontspanning, 't is in feite meer afzien en zweten, om uwe conditie een beetje op pijl te houden.

En als ge daarvan strees krijgt, moed ge wreed voorzichtig zijn dat uwe bloeddruk niet te rap naar omhoog stijgt, anders vallen al uw wilde haren uit en loopt ge dan rond met nen kletskop en dat is ook niet goed hé.

Tijdens de oplopende beklimmg van de Leberg zie ik in de verte iemand rondlopen met zijne zwarte krullekop kop tussen zijn gespierde benen, en zijn zwarte krullen recht omhoog als smekend van: Help mij. Ik had da direct gezien, dat diene treurde mens wreed in de misére zat.

Omdat ook mijne kletskop tussen mijn trainigsbenen hangt en mijn bruin rood zwart haar op mijne afgeschoren kletskop recht omhoog staat, als ik in de misére zit. Bij het naderen van diene treurende persoon, had ik hem direct herkend.

't Was toch wel Chauffeurke zeker. Hij was op zoek naar zijn tweepotige gekleurde zomerkiekens, die waren gevlucht uit hun modern historische oude villa van Willem de Grootte.

Omdat Chauffeurke met zijne zwarte krullekop tussen zijn twee gespierde benen rondliep, had hij mij waarschijnlijk niet zien afkomen, omdat hij naar de laaghangende grond keek.

Ja mannekes, als ge iemand tegenkomt die wreed in de misére zit, omdat zijn tweepotige gekleurde zomerkiekens op wandel zijn, dan wilt ge diene mens ook troosten hé.

Maar Chauffeurke was zo ontroostbaar, dat hij vergeten was welke dag dat het vandaag was.

Ja mannekes, wat wilt ge, als ge samen met uw tweepotige gekleurde zomerkiekens zijt opgegroeid, en samen in dezelfde katholieke school hebt gezeten.

Ik had hem nog een beetje moed ingesproken, door te zeggen dat die tweepotige gekleurde kiekens wel zullen terugkeren, naar hun moderne historiche oude villa.

Maar ja, Chauffeurke was zo ontroostbaar geworden, dat zijn rechtstaande krullend haar begonnen uit te vallen. En wat kunt ge dan beter doen, verder rijden hé.

Want als ge niet verder rijd, dan vallen ook uwe wilde of tamme haren uit, uit het medeleven van diene persoon hé.

Allé, ik ben dan maar verder gereden en bij het binnenrijden van Geraardsbergen juist voor de Muur van Geraardsbergen staat onze Yitse met haar lege palmhanden te wuiven.

Ja mannekes, ik dacht eerst dat onze Yitse moest meelopen in de Heilige bloedprocessie als palmkoningin. Of dat diene Muur was ingestort, door de zwaartekracht van al die verniste kasseien die erop liggen. Ik stopte direct en vroeg haar wat er scheelde.

- Awel Yitse, moet ge in de stoet lopen, als palmkoningin.
- Nee flipper de flip, ik kan Chauffeurke niet bereiken, zijt ge hem nergens tegengekomen?.
- Ja, over een klein kwartierke stond Chauffeurke nog boven op diene oplopende Leberg, met zijne kop tussen zijn gespierde benen en zijn zwart krullend haar stond recht van colére.
- Zeg flipper de flip, gij kunt toch rap rijder hé, als het meewind is?. Zou gij niet willen terugrijden naar diene oplopende Leberg, om te zeggen dat zijn tweepotige gekleurde zomerkiekens getelefoneerd hebben, om te zeggen dat hij direcht naar huis moet komen, want dat die beesten geen eten meer hebben.
- Awel, weet ge wat, ik heb mijne GSM bij, jamaar, ik heb al 15 keren gebelt, maar ik peis niet dat hij zijnen GSM bij heeft.

Ik keerde mij om en zo blij als ne gieter vloog ik terug naar diene oplopende Leberg, om te zeggen aan Chauffeurke dat de misére is opgelost.

Tot mijn grote verbazing zat Chauffeurke daar aan ne rechstaande treurwilg te roepen en te tieren van verdriet, achter zijn tweepotige gekleurde zomerkiekens.

Toen ik daar aankwam waren al zijn rechtstaande krulharen uitgevallen van de opgehoopte stress, en zijn bollend rond gezicht was van de misére wreed gekrompen.

't Was precies of Chauufeurke had heimwee en verdriet. Toen ik hem het blijde nieuws vertelde, was hij zo blij als een kind dat hij op mijne nek sprong, om samen in sneltempo bij zijn tweepotige gekleurde zomerkuikens te zijn.

Onderweg begonnen zijn zwart krullend haar weer te groeien, en zijn bollend rond gezicht werd weer normaal.
Ondertussen had ik ook al onze Yitse op de hoogte gebracht, zodat ze zich geen overbodige zorgen niet meer hoefde te maken.
Iedereen was weer blij en opgelucht, en ik, ik was blij om iemand uit nood te helpen.

't Is maar om u te zeggen, dat heimwee en verdriet heel dicht bij elkaar liggen.


Groetjes van flipper de flip.