Archief

Mijne kuisdag-deel1.

Ja mannekes, vrijdag is het kuisdag en ook bij flipper de flip is dat niet anders.

’s Morgens een boterhammeke of twee meer eten en dan de handen uit de mouwen steken, om aan het echte werk te beginnen.

 Deze morgen heb ik al mijn glazen ruiten in de wasmachienne gestoken, en de knop op 30 graden gezet.

'k Heb er geen waspoeder ingedaan, want van waspoeder krijgt ge witte strepen hé.

Af en toe ziet ge op straat een witte streep hé.

Dat is omdat ze die straat gekuisd hebben met een wit product.

'k Heb er ook een halve liter bleekwater aan toe gevoegd, want ze hebben me gezegd dat ze daar goed van blinken.

Alé, als dat zo is, dan mogen mijn lichten wat langer uitblijven en gaat mijn energiefactuur minder stijgen.

Mijn vorige ruiten had ik gewassen op 90 graden, die waren zodanig gekrompen dat ze veel te klein waren.

En met te kleine ruiten heb ik twee volle weken in de kou gezeten.

Mijn twee goudvissen zwommen rond in hun aquarium met een zware verkoudheid, mijne hond had hem twee pullovers aangedaan en mijn kat was met een lopende bloedneus naar den doktoor gegaan.

Awel, ik moet u zeggen, dat mijn glazen ruiten zo klaar zijn als pompwater en dat ze naar javel ruiken.

Alé, 'k Ga nog wat voortdoen, want mijn kat doet niet anders dan zagen, omdat ze niet binnen mag.

Mijne kuisdag-deel 2.

Gisteren heb ik mijn ruiten gewassen met een washandje uit grootmoeders tijd, en met ne tandenborstel mijn vuile vloer proper gekuist, want ik heb hem per ongeluk vuil gemaakt.

Vandaag ga ik mijn kapot servies ook een wasbeurd geven, die mijn twee goudvissen hebben laten vallen.

Maar ik denk wel dat ik met dat gebroken servies naar de carwash zal gaan, want mijn wasmachienne is daarvoor niet geschikt.

Als dat werkske af is, zijn mijn 700 dakpannen aan de beurt.

Met die 300 doorkijk dakpannen moet ik heel voorzichtig te werk gaan hoor.

Bij mijn vorige kuis zijn die gesmolten, en ik kon die niet meer bestellen.

De levering werd stopgezet, omdat die fabriek fait was.

Ik heb mij laten wijsmaken, dat ge doorschijnende dakpannen niet mag kuisen met nat water. Maar de vraag is nu: Met wat dan wel?.

Weet ge wat?: Ik zal ze kuisen met nat water.

Dan kan ik daarvan drinken, als ik dorst heb of een droge keel.

Verleden jaar heb ik die dakpannen ook met nat water afgewassen.

Waarschijnlijk heb ik te veel water nat gebruikt zeker, want ze lagen daar allemaal te bibberen en te beven van de kou.

Enkelen onder hun had waarschijnlijk wat te diep in het glas gekeken zeker (te veel water gedronken), wat ze waren zo zat als ne zatlap.

PS. Ik deze namiddag twee ruitenwissers op mijn glazen ruiten gevezen en ook uitgeprobeerd. Maar ik peis toch dat ik ze gaan afdoen hoor, want mijn glazen ruiten worden langs om dunner.

'k Ga toch maar terug naar mijn oude gewoonte gaan, denk ik.

Groetjes van flipper de flip.

Bij ons op de boerdrij hadden wij af en toe ook last van ne virus, die op bezoek kwam.

Toen ik nog ne kleine snotter was, moest ik van den doktoor een paar dagen in bed blijven.

Ik had potverdikke op school de mazel-virus gekregen, van iemand die al de mazel-virus had.

Achteraf bleek dat diene virus met ons voeten aan 't spelen was, want hij speelde zodanig met mijn voeten, dat ik er nog zieker van werd.

Ook onze koeien werden ziet, maar dat was weer een ander ziekte hoor.

Ze noemde dat de koeieziekte, omdat die ziekte wreed veel van koeien hield.

Ze hield zodanig veel van onze koeien, dat mijn vader verplicht was, van ze in een karatainer te steken.

Een paar jaren later kwam onze papegaai naar huis, ook met ne virus.

Onze papegaai vloog elke dag vier keer rond onze boerderij, om te zien of alles wel in orde was.

Diene virus had ondertussen nen ander naam gekozen:

De vogelgriep.

Dat was ne griep waar de vogel niet blij mij waren hoor.

Hij bracht dan ook veel leed mee, want de vogels die er met gekonfroteerd werden, begonnen te hoesten en te beven.

In onze boomgaard stonden een paar appelbomen, waar de spreeuwen en andere vogels hun lege maag kwam vullen.

Diene griep moest dat waarschijnlijk geweten hebben zeker, want daar hield hij de wacht.

Ons moeder zei ne keer tegen mij:

- Flipper de flip, ga ne keer naar de boomgaard, achter een paar appels.

- Ja ma, en hoeveel moet ge er hebben?.

- Och, nen emmer is genoegd, 't is toch voor appelmoes.

Toen ik daar aankwam zag ik ne heleboel vogels liggen.

't Was precies of de vogel-oorlog was uitgebroken.

Met mij korte beentjes liep ik zo vlug ik kon weer huis.

- Pa, ge moet direct naar den boomgaard gaan, want al die vogels liggen daar zo dood als ne pier op de grond.

- Ja manneke, 'k zal ne keer gaan kijken.

Als mijn vader thuiskwam, heeft hij direct naar de gemeente gebeld, om te zeggen dat er minder vogels gingen rond vliegen, in ons boerendurpke.

Ieder overlijden moet gaan aangeven, want dan moeten ze later veel minder pensioen uitbetalen hé.

Nu ik groot ben:

Alhoewel ik al heel wat gekrompen ben, zitten we met een ander gevaarlijke virus opgezadeld. Diene virus heeft ook nen piksplinternieuwe naam uit onze alfabet gekozen en gekregen:

Ze noemen hem de Corona-virus.

Van waar hij komt, dat weet niemand.

Maar één ding is zeker en dat is, dat het hoogst waarschijnlijk ne buitenlander is.

Maar ook deze zal verdwijnen, als hij het hier beu is.

De vraag is: Welke virus gaan we dan krijgen?.

PS. Mijn twee goudvissen zitten nu ook in ne caratainer, en worden beademd door twee zuurstofvlessen.

Groetjes van flipper de flip.

Een man die pas met pensioen is gegaan, gaat zijn pensioenaanvraag in orde brengen.

Nadat hij vrij lang op zijn beurt heeft moeten wachten, staat hij bij het loket.

De vrouwelijke loketbediende vraagt hem naar zijn identiteitkaart, om zijn leeftijd na te gaan.

De man voelt in zijn zakken en komt erachter dat hij zijn portefeuille thuis heeft laten liggen. Moet ik naar huis gaan en terugkomen?, vraagt hij.

De vrouw denkt even na en zegt:

Wilt u alstublieft uw hemd uitdoen?.

De man doet zijn hemd uit en laat een mmassa krullende, zilveren haren zien.

De vrouw zegt: Dat zilveren haar op uw borst is voldoende bewijs voor mij.

Ze gaat verder met zijn aanvraag.

Als hij thuuiskomt, vertelt de man aan zijn vrouw over zijn opgewonden ervaring, waarop zij zegt:

Gelukkig heb je niet één van je blauwe pillen ingenomen, voordat je ernaartoe ging.

Als ze had gevraagd of ze nog meer van je mocht zien, zou ze nooit hebben geloofd dat je 65 jaar bent.

En Hollander ligt op sterven.

Zijn vrouw en een paar vrienden staan rond zijn bed.

Mien, vergeet niet dat we van Jansens nog zeshonderd euro tegoed hebben, zegt de man met een zwakke stem.

Mien wendt zich tot de omstaanders en zegt:

Hebben jullie dat allemaal goed gehoord?.

Iedereen knikt van ja.

Even later slaat de stervende opnieuw de ogen open en zegt:

En de heer Schuldennaar heeft nog negendonderd euro van ons te goed.

Mien schudt haar hoofd en zegt tegen de anderen: Horen jullie dat?. Hij ijlt.

Een Hollander stopt met zijn auto op een Belgisch landwegje.

Het is bloedheet.

Een boer staat op een schop geleund, op het land Warm hé?, zegt de Hollander.

Het is eigenlijk veel te warm om te werken.

Wat bent u aan het doen?, vraagt de Hollander.

Dat ziet u toch, zegt de boer.

Ik sta op mijn schop te leunen, en wachten tot het waait.

Op een dag komt Bert, een sportieve man van in de zestig, depressief thuis na een middag golven.

Ik heb besloten dat ik stop met golven.

Mijn gezichtsvermogen is zo slecht geworden dat ik niet kan zien waar de bal naartoe gaat wanneer ik hem toch één keer heb geraakt.

Zijn vrouw troost hem, zet een kopje koffie voor hem op tafel en zegt:

Waarom neem je mijn broer Peter volgend weekend niet met je mee en probeer je het nog eens?.

Dat zal niets helpen, zucht Bert.

Je broer is tien jaar ouder dan ik.

Hij kan me niet helpen.

Hij mag dan wat ouder zijn zijn dan jij, zegt zijn vrouw, maar zijn gezichtsvermogen is nog altijd in topconditie.

Dus het volgende weekend gaat Bert met zijn zwager naar de golfbaan.

Hij legt de bal op de tee, slaat hem weg en kijkt turend de fairway af.

Hij draait zich naar zijn zwager om en vraagt hem: Heb jij de bal gezien?.

Natuurlijk, zegt Peter.

Mijn gezichtsvermogen is perfect.

Goed, waar is hij dan naartoe gegaan?, vraagt Bert.

Oh, sorry, dat ben ik vergeten.

Jansen logeert in een klein hotteltje, tijdens zijn zakenreis.

De volgende morgen komt het kamermeisje en maakt hem wakker.

Als hij op de klok kijkt, ziet hij dat het pas vijf uur in de morgen is.

Maar kind, hoe komt je erbij om me zo vroeg wakker te maken?, zegt hij.

Ik wil pas om acht uur opstaan, dus wek me nog maar eens om halfacht.

Ja, meneer, maar dat kan ik niet.

Er is nog een gast, de meneer in de kamer naast die van u.

Hij wil om halfzes ontbijten, maar u slaapt op het tafellaken.

Een Belgische parachutist springt uit het vliegtuig, trekt aan de juiste touwtjes, maar merkt tot zijn schrik dat de parachute niet opengaat en vliegt met volle vaart naar beneden.

Halverwege vliegtuig en aarde ontmoet hij een andere Belg, die met evenveel snelheid omhoog schiet.

Hé, heb jij verstand van parachutes?, roept hij.

Nee, zegt de ander Belg.

Weet jij iets van gaskachels?.

Karel komt opgewonden thuis en zegt tegen zijn vrouw:

Margriet, pak vlug je koffers, want ik heb de lotto gewonnen.

Oh Karel, wat heerlijk, waar gaan we naar toe?, vraagt Margriet.

Nergens, je gaat terug naar je moeder.

Een man gaat naar de dokter met vreselijke pijn in zijn rug.

Als de dokter hem uitgebreid onderzocht heeft, zegt hij:

Ik heb slecht nieuws voor u.

U heeft nog maar drie minuten te leven.

Oh, dokter, zegt de man, kunt u helemaal niets voor mij doen?.

Wil ik een eitje voor u koken, vraagt de dokter.

De auto vloog van de weg af, dook over de vangrail, duikelde de heuvel af, knalde tegen een boom en kwam zo eindelijk tot stilstand.

Een toekijkende motorrijder zag tot zijn verbijstering de automobilist heelhuids uit het wrak stappen.

Allemachtig, zei hij.

Bent u soms dronken?.

Ja, zei de man, terwijl hij het vuil van zijn pak veegde.

Je denkt toch niet dat ik stuntman ben?.

Een rijke boer vraagt zich al een tijdje af, waarom het tussen de middag zo rustig is op zijn erf. Op een dag ziet hij rond dat tijdstip zijn knecht Frans met zijn gulp open loopt, in de richting van de schuur.

O, we doen daar altijd een leuk spelletje.

De meiden moeten hun hoofd in het hooi steken, hun rokken omhoog doen en achteraf proberen te raden, wie van ons...

U begrijpt me wel, wat ik bedoel hé.

Aan dat spel zou ik ook wel eens willen meedoen, zegt de boer.

U mag gerust meespelen, hoor.

Per slot van rekening doet uw vrouw ook al wekenlang mee.

Een Hollander moet zijn schoonmoeder laten begraven, maar de prijs van de kist valt hem enorm tegen.

Een grote kartonnen doos alleen al komt op ruim tweehonderd euro.

Als de doodskistenmaker merkt dat zijn klant dit zelf te duur vindt, zegt hij:

Dan kan ik u het beste een oud-Hollandse begrafenis aanbevelen.

Breng uw schoonmoeder maar hier, dan zal ik haar van vier handvatten voorzien.

Lieve help, roept de chique geklede dame plotseling uit, nu wil ik de rekening betalen, maar ik merk dat ik mijn portemonnee thuis gelaten heb.

Dat is heel vervelend, ober.

Is het goed, als ik één van de komende dagen langskom, om alsnog af te rekenen?.

In orde, mevrouw, zegt de ober kalmpjes.

Maar wilt u dan wel uw naam hier op dit bord opschrijven, dat aan de muur hangt.

Maar dan ziet iedereen toch dat ik bij u in 't krijt sta. Welnee, we hangen er gewoon uw bontmantel voor.

De hoogleraar vertelt zijn vriend over zijn 25 jarig jubileum en zegt:

Ik kom 's morgens in de kliniek en niemand die me feliciteert, geen gebak, geen feest, helemaal niets.

's Avonds vraagt een leuk verpleegstertje of ik met haar mee naar huis ga, een kopje koffie drinken.

In haar huis gekomen, verdwijnt ze rap in de slaapkamer met de woorden:

U mag pas binnenkomen, als ik roep.

Ik wacht en na 5 minuten roept ze:

Komt u maar binnen.

Ik ren naar binnen en daar staat iedereen van de afdeling, met een groot bloemstuk in de handen.

Zijn vriend zegt verwonderd:

Toen ging je zeker wel even van de sokken, of niet soms?.

Nee, de sokken waren het enige dat ik nog aan had.

Wij hebben een wolkenkrabber, die tot de maan reikt, zegt de Amerikaan.

De Duitser laat zich niet overbluffen en zegt:

Wij hebben de grootste boot ter wereld gebouwd, die is zo enorm lang dat de kok zich alleen met een supersnelle Mercedes in zijn keuken kan verplaatsen.

De Nederlander glimlacht en zegt:

Wij hebben bij ons een man met een penis waarop acht kippen naast elkaar kunnen plaatsnemen.

Na een tijdje geeft de Amerikaan toe dat hij heeft zitten bluffen en ook de Duitser bekent dat hij overdreven heeft.

De Nederlander zegt op zijn beurt:

Nou ja, om eerlijk te zijn, mijn verhaal klopt ook niet, maar de achtste kip zit wel wat ingeklemd hoor.

Een Hollander heeft een baan in Belgë gevonden.

Als hij na de eerste maand zijn salaris krijgt uitbetaald, blijkt dat er vijfduizend euro te veel is overgemaakt.

De maand daarop ontvangt hij vijfduizend euro te weinig.

Als hij het aan zijn chef vertelt, zegt hij:

Waarom heb je vorig maand niets gezegd?.

Ik heb niets gezegd omdat ik toen pas hier was, zegt de Hollander.

Maar nu er voor de tweede keer een fout is gemaakt, vond ik toch wel dat ik het moest zeggen.

Een zestigjarige vrouw besluit dat het hoog tijd wordt voor een facelift, en ze gaat naar een chique kliniek.

We hebben een nieuwe procedure, legt de chirurg uit.

We monteren een kleine schroef aan de bovenkant van uw hoofd, zodat u elke keer dat u weer rimpels ziet verschijnen, gewoon aan de schroef kunt draaien om de huid te verstevigen en te liften.

Ze vindt dat dit geweldig klinkt en tekent dezelfde dag nog voor deze procedure.

Al snel ondervindt de vrouw echter problemen en een paar maanden later keerd t ze terug, om de chirurg haar mening te geven.

Dit is de grootste fout die ik ooit heb begaan.

Kijk eens naar die vreselijke wallen, onder mijn ogen.

Mevrouw, dat zijn geen wallen, dat zijn uw borsten.

Een dame loopt een cosmeticawinkel binnen en vraagt naar een nieuwe créme tegen veroudering die ze op tv heeft gezien.

De maand die erop volgt, gebruik ze die ’s ochtends en ’s avonds, maar ze is er niet zeker van of hij werkt of niet.

Ze besluit om het aan haar man te vragen:

Schat, wees eens eerlijk, hoe oud zou je zeggen dat ik ben?.

Wel, zegt hij, aan je huid te zien, zou ik zeggen twintig, aan je haar achttien en aan je lichaam vijfentwintig.

Oh, jij zegt alle juiste dingen, roept ze, en ze overlaadt hem met kussen.

Wacht even, zegt de man, je hebt me de kans niet gegeven om de getallen op te tellen.

In een Amsterdamse metro is het erg druk.

Een oude man met grijs haar die een zitplaats heeft, zegt tegen het meisje, die naast hem staat:

Wilt u soms even op mijn schoot zitten, juffrouw?.

Het meisje hoeft er noet onver na te denken en gaat op zijn schoot zitten.

Even later staat ze echter weer op, met rode kaken.

Bent u niet moe meer?, vraagt de oude heer onschuldig.

Meneer, u bent niet zo oud als u eruitziet, zegt ze verontwaardigd.

Een stotteraar gaat naar de dokter en zegt:

D-d-dokter, u-u m-moet m-me hel-helpen.

De dokter onderzoekt de wanhopige man en komt tot de conclusie dat het stotteren verholpen kan worden, als de penis van de stotterende man met minstens twintig centimeter ingekort wordt.

Kijk meneer, het gewicht van uw penis is een te zware belasting voor uw ruggegraat.

Met als gevolg dat er een overbelasting vanuit de rug naar de nek trekt, hetgeen weer te veel inspanning op de stembanden tot gevolg heeft.

De patiënt stemt in met de operatie.

Alles gaat goed, tot de man een paar weken later in opperste wanhoop weer bij zijn arts langsgaat.

In het was het fantastisch.

Ik was vol zelfvertrouwen.

Maar, mijn vrouw heeft nu totaal geen belangstelling meer voor me, ze wil me zelfs verlaten. Alstublieft, dokter, zet het verwijderde deel weer aan mijn geslacht.

S-sorry, e-eens ge-gegeven, bl-blijft ge-gegeven.

Jantje zijn vader is dood.

Als Jantje de volgende dag op school komt, zegt hij het aan zijn Keesje.

Ik weet het al, zegt Keesje, ik heb het gisteren gehoord.

Ze zeiden ook dat je vader zelfmoord gepleegd heeft.

Welnee, zegt Jantje, ze hebben alleen lasso gebruikt om hem de hemel in te krijgen.

Twee succesvolle jonge mannen maken in lange trektocht door het Amsterdamse bos.

Plotseling horen ze achter zich een gerucht, ze kijken over hun schouders en staan oog in oog met een gigantische grizzle-beer, die langzaam naar hun komt toegelopen.

De twee mannen zetten het op een lopen, maar de grizzle-beer haalt hun beetje bij beetje in. Dan beginnen ze te sprinten, maar de grizzle- beer doet dat ook.

Plots stopt één van de twee mannen, haalt een paar hardloopschoenen uit zijn rugzak en trekt ze aan.

Waar ben jij in hemelsnaam mee bezig, roept de ander.

Die beer is ons aan
het inhalen en jij stopt om andere schoenen aan te trekken.

Dan ziet de beer dat ik een hardloper ben, en keert hij zich om.

Vader Ooievaar tracht zijn zoon een beetje gerust te stellen, omdat moeder Ooievaar 's nachts altijd maar uitvliegt.

Huil maar niet, jongen, zegt vader Ooievaar.

Je moeder brengt baby's naar de mensen en dat maakt de mensen heel gelukkig.

De volgende nacht is het de beurt van moeder Ooievaar, om zoon-lief te troosten.

Jongen, je vader is zo weer terug, als hij de pappies en mammies hun kindje heeft bezorgd.

Een paar dagen later zijn vader en moeder Ooievaar vreselijk ongerust, want hun jongen is de hele nacht niet op zijn nest geweest.

Als hij eindelijk, in de vroege ochtend terugkeert, vragen zijn opgeluchte ouders waar hij de hele nacht geweest is.

Ooh, ik heb een paar scholieren de schrik van hun leven bezorgd.

Jan is met zijn vrouw een dagje naar de dierentuin.

Ze staan voor de kooi van de orang-oetan.

Plotseling trekt de orang-oetan de tralies uit elkaar en sleurt Jan zijn vrouw de kooi binnen, waar hij al de kleren van haar lijf begint te scheuren.

In angst roept zijn vrouw:

Jan, wat moet ik doen?. Zeg dat je hoofdpijn hebt.

Een vrouw komt in het drijfzand terecht en zakt langzaam maar zeker steeds dieper weg, in de zuigende bodem.

Ze is al tot haar midden weggezakt als er een man passeert.

Uiteraard roept de ongelukkige vrouw om hulp.

De voorbijganger wil wel helpen, maar alleen als de vrouw met hem naar bed wil.

Uiteraard weigert de vrouw het voorstel af en zakt dieper en dieper, en alle vorbijgangers willen haar graag helpen, als....

En steeds weigert de standvastige vrouw, tot het water haar aan de lippen staat.

Vanuit haar ooghoeken ziet zij een man naderen en volkomen ten einde raad vraagt zij hem of hij met haar naar bed wil.

Geschokt en gekwetst duwt de man met een snelle voetbeweging het vrouwtje helemaal onder, uitroepend:Kunnen jullie vrouwen nou echt nergens anders aan denken?.

Een jonge man laat zich door zijn huisarts onderzoeken.

Na een volledig onderzoek vraagt de arts belangstellend naar de seksuele activiteiten van zijn cliënt.

De jonge man zegt dat hij gemiddeld zo'n twee à drie keer per week de liefde bedrijft.

Waarop de arts hem zegt dat een man van zijn leeftijd en in zo'n puike conditie toch minimaal iedere dag zou moeten kunnen vrijen.

Waarop de patiënt zegt:

Dat zal maar moeilijk gaan, dokter, want ons dorpje is daar veel te klein voor.

Jantje komt helemaal overstuur bij zijn onderwijzer de klas binnengelopen en vertelt snottend dat de andere kinderen hem steeds uitschelden voor Schele Jan.

De onderwijzer legt een troostende arm om het jongetje zijn schouder en zegt:

Ach, wat kan jou dat nou schelen, Jantje.

Meneer pastoor stond in de tuin een rek in mekaar te timmeren, voor zijn klimrozen.

Een beetje onhandig sloeg hij met een hamer de nagels in het hout.

Opeens merkte hij dat de buurjongen door de haag stond te gluren.

Dag jongen, riep meneer pastoor woedend:

Verwondert het je misschien dat een pastoor zo een werk uitvoerd?.

Nee, ik wacht alleen om te horen wat een pastoor zegt, als hij op zijn duim slaat.

Een man komt op klaarlichte dag onverwachts thuis en vindt zijn vrouw naakt in bed, terwijl de slaapkamer sterk naar sigarenrook geurt.

De man kijkt onder het bed en in alle kasten, maar vindt niemand, tot hij uit het raam naar beneden kijkt en bij de bushalte een sigarenroker ziet staan.

Woedend sleurt hij de koelkast naar het raam en gooit deze naar buiten.

Even later arriveert de verpletterde roker bij de hemelpoort.

Wat is er met jou gebeurd?, vraagt Petrus.

Geen idee, zegt de man.

Ik sta op de bus te wachten en ik krijg een koelkast op mijn kop.

Kom maar binnen, zegt Petrus.

Even later arriveert er weer een man.

Wat is er jou gebeurd?, vraagt Petrus.

Ik had zo’n vreselijke berouw dat ik iemand met een koelkast vermoord had, dat ik mezelf heb opgeknoopt, zegt de man.

Ga maar naar binnen, zegt Petrus en vijf minuten later arriveert er weer een man.

En wat is er met jou gebeurd?, vraagt Petrus.

Geen idee, zegt de man.

Ik zit in de koelkast rustig een sgaartje te roken en word ik ineens van het balkon gegooid.

Een jongeman die al een paar jaar aan de dop staat, is zijn werkloosheidsuitkering grondig beu en krijgt een baantje in het dierentuin aangeboden, waar hij verkleed als gorilla de oude moest vervangen en nabootsen.

Hij sprong van de ene tak naar de andere, maar opeens miste hij zijn sprong.

Hij viel naar naar beneden in een plas water en in dat water zaten er krokodillen.

De jongeman riep om hulp, als er plots een krokodil naar hem kwam gezwommen en zei:

Niet te luid roepen, anders zijn we onze baan kwijt en mogen we weer gaan doppen.

De paus gaat weer een op reis, per vliegtuig.

Om te beginnen bezoekt hij Engeland.

Als hij in de deuropening van het vliegtuig verschijnt, roept de aanwezige menigte:

Elvis, Elvis, Elvis.

Nee, beste mensen, ik ben Elvis niet, ik ben de paus.

Enkele dagen daarna vliegt hij naar Duitsland.

Hij heeft zijn gezicht nog niet laten zien of de mensen roepen:

Elvis, Elvis, Elvis.

Ook in Frankrijk hetzelfde tafereel.

Moedeloos gaat de paus naar zijn hotel, opent de deur van zijn kamer en ziet daar drie prachtige meiden liggen, die terstond beginnen te roepen:

Elvis, Elvis, Elvis.

Waarop hij begint te zingen:

Its now or never.

Twee jagers worden door een vreselijk noodweer gedwongen te overnachten op een afgelegen boerderijtje, dat slechts bewoond is door een eenzame, oude weduwe.

Als de twee elkaar het jaar daarop weer ontmoeten, vraagt de ene:

Zeg eens, heb jij met die oude dame vorig jaar het bed gedeeld?.

Ja, dat klopt.

En heb je toen mijn naam als dekmantel gebruikt?.

Ja, ook dat klopt. Waarom vraag je dat?.

Je wilt toch niet beweren dat ze je lastig valt?.

Nee, glimlachte de vriend.

Alleen, ze iseergisteren overleden en ze heeft me het boerderijtje plus honderdduizend gulden nagelaten.

Een muis loopt door het bos.

Plotseling hoort hij vanuit een grote, diepe kuil:

Help, help trompetter.

De muis kijkt in de diepte en ziet op de bodem een olifant zitten.

De olifant vraagt aan de muis, of hij hem eruit helpen kan.

Natuurlijk, zegt het muisje, ik haal even mijn dikke Mercedes en ik trek je eruit.

Zo gezegd, zo gedaan.

De volgende dag loopt de olifant door hetzelfde bos en hij hoort, van uit een kuil:

Help, help gepiep.

De olifant kijkt en ziet in de diepte het muisje zenuwachtig ijsberen.

Uiteraard vraagt de olifant of hij kan helpen.

Dat kan hij.

Hij laat zijn enorme slurf in de diepe kuil zakken en het muisje kan zonder problemen uit de diepe kuil klimmen.

Moraal is:Als je een lange slurf hebt, heb je geen dikke Mercedes nodig.

Drie olifanten zitten in een boom en hebben vreselijke zin in een potje klaverjassen.

Helaas ontbreekt de vierde man.

Ongedurig kijken ze uit naar een toevallige voorbijganger en gelukkig, er komt een ei langs gelopen.

Zin in een potje klaverjassen, roepen de olifanten in koor.

Jazeker, maar ik heb nu geen tijd, want ik moet naar de kapper.

Tijdens de les van seksuele voorlichting vraagt de juffrouw aan de leerlingen:

Welk lichaamsdeel gebruikt je het meest bij het mastruberen?.

Jantje steekt zijn vinger in de lucht en zegt:

Je oren, juffrouw, om te luisteren of er niemand aan komt.

Nog nooit eerder in zijn leven was Hans zo gek op een vrouw, als op deze 22 jarige brunette. Maar helaas, toevallig hoorde hij haar opmerken dat ze hem te oud en te lelijk vond. Vastbesloten begon de 70 jarige man aan een rigoureus zelfverbeterings-programma.

Hij nam een facelift, kocht een toupet, liep iedere dag zeven kilometer, deed aan body-building en ging over op een streng vegetarisch dieet.

Binnen een paar maanden won de herboren grijsaard het hart van de prachtige brunette, en zij stemde in met een huwelijk.

De jonggehuwden waren nog niet de kapel uit, of Hans werd getroffen door een bliksemflits.

Woedend arriveerde hij aan de hemelpoort en zei tegen Petrus:

Hoe kun je me dit aandoen, na alle moeite die ik gedaan heb.

Eerlijk gezegd, Hans, ik had je niet herkend, zei Petrus.

Ja mannekes, bij mijn geboorte kon ik nog niet veel doen hoor, want ik zat negen lange maanden opgesloten in een donkere kamer en ik had niks uitgestoken hoor.

En ik moet u zeggen, dat ik tijdens die negen maanden opsluiting alles gehoord heb wat ze zeiden. Tijdens mijn opsluiting heb ik dan ook alles gehoord, wat mijn ouders tegen elkaar gezegd hebben. Welke taal het was, weet ik niet hoor, want ik had toen nog gene woordenboek bij.

Als ik honger had gaf ik mijn moeder ne stamp op hare buik, en die wist precies wat ik moest hebben, want die kende mij zodanig goed of het was dan ook mijn echte moeder. Mijn moeder pakte mij op en legde mij aan haar rechter borst, want haar linker borst lag langs de andere kant.

Hoe meer witte melk ik drong, hoe witter ik werd. Ik moet u wel zeggen, dat ik na die negen lange maanden opgesloten te hebben gezeten, wreed goed uitgerust was hoor. Het eerste wat ik deed bij het contact met de buitenwereld was bleiten (huilen) gelijk een klein kind, want ik kreeg van die madam direct ne slag op mijn kont.

Vraag mij niet waarom, want ik weet het niet. Van ’t verschieten werd ik dan ook uit mijne diepe slaap gehaald en tot mijn grote verbazing zag ik dat die mannen daar al feest aan het vieren waren zonder mij.

Ja mannekes, ge gaat mij waarschijnlijk niet geloven, maar van al mijn gebleit waren al die klein mannen wakker geschoten. Ik had zodanig veel gebleit, dat die kamer onder water stond. Nog een geluk dat mijn ouder een verzekering hadden tegen waterschade, anders ging dat een dure affaire worden hoor.

Mijn vader was ondertussen ook al flauw gevallen, van mijn gebleit zeker. Alé, na een paar dagen in het kliniek te hebben verbleven, mochten we eindelijk naar huis gaan. Toen we thuis kwamen en de mijne pa de deur open deed, viel onze kanarie van het verschieten toch wel van zijn stokske zeker. Van onze hond kreeg ik direct een pootje, als welkomstgeschenk.

Ik dacht eerst dat ik ne dierentuin terechtgekomen was, want ze kwamen mij allemaal ne goeie zeggen en ieder in zijn eigen taal. Eén ding vond ik wel spijtig en dat was: Dat ik nog een gans jaar heb moeten wachten op mijne eerste verjaardag, want ik had mij ouders en broers al uitgenodigd Ja mannekes, ik hoor mijn kleine broer nog altijd zeggen tegen ons ma:

- Ma, ons klein boeleke doet niet anders dan bleiten.

Maar daar kwam direct verandering in hoor, want ik was ondertussen al een paar maanden ouder geworden. Mijn pa zei altijd tegen mij dat ik hem goed in de gaten moest houden, want dat ik er veel kon van leren.

's Avonds bij het tv kijken trok mijne pa af en toe van die rare smoelen, en ik moest proberen van hem na te doen. ‘t Was precies of hij had in ne zure citroen gebeten, ofwel had hij met het knutselen op zijne duim geklopt. Ik was zo verschoten dat ik op één, twee, drie, op onze ma hare schoot zat en ze zei:

- Awel kleine pruts, wat komt gij hier doen?.

Ondertussen was gans de familie ook al ne keer komen kijken, om te zien hoe het met mij was en om te overleggen wie peter en meter, tante en nonkel mocht worden. Ondertussen was mijn moeder patatten aan het ontdoen (schillen) van hun veldkledij. Patatten die nog niet geschild zijn, noemen wij: Patatten in veldkledij.

Mijn pa had nog maar juist de beesten eten gegeven, en hij had er honger van gekregen. Ik was ondertussen ook al overgeschakeld: Van de borst naar de papfles, maar af en toe kreeg ik wel eens een ander menu voorgeschoteld. Ik kreeg dan bettefort-koeken die lag te weken in witte melk, of een banaan die geplet werd met bettefort-koeken. Omdat dat wreed gezond en voedzaam was.

Ondertussen was ik één jaar geworden en ik mocht van mijn moeder overal mee gaan. Ik moet u wel zeggen dat mijn moeder altijd bij mij was, want ik was nog veel te klein om alleen weg te gaan.

En van 't verschieten schoot ik in een luide lach, zodat ik nu als lachend door 't leven ga.
Maar ik moet u zeggen dat ik nu soms teveel lacht, maar dat is dan wel voor drie dagen, tot ik uitgelachen ben hoor.

't Is maar om u te zeggen dat lachen gezond is voor hart en bloedvaten, maar ook gezond is voor onze humeur.
En toch wordt er den dag van vandaag nog maar zelden gelachen, of kunnen en durven we niet meer lachen.
Wie zal het zeggen?.

Groetjes van flipper de flip.

Deze morgen ben ik wat vroeger opgestaan dan anders, omdat ik goesting had om een wandeling te maken.

Mijn hond mocht ook meegaan, want hij heeft ne ganse nacht onder mijn bed geslapen.

Op mijn bed wil hij niet springen, want hij heeft hoogtevrees.

Om 5 uur ben ik opgestaan, want mijne wekker was al aan 't zingen.

En van dat zingen waren ook mijn twee goudvissen wakker geschoten.

Ja, die dachten dat de hemel naar beneden was gevallen, en die vliegende engelkes dood op de grond lagen.

Mijn kat had gisteravond twee oordopkes in haar twee oren gestoken, want ze heeft al twee weken last van oorontsteking.

En mijne koekoek draait op zijn gemak zijn rondjes, om tegen het einde van de dag zijn kilometers bijeen te hebben gedraait.

Terwijl ik mij een douche aan het nemen was, merkte ik plost dat het water nat was en ook gans mijn lijf was nat.

'k Heb mijn dan vijf minuten in de droogkast gezet, en tijdens het draaien was gans mijn lijf aan 't krimpen.

Met mijn twee gekrompen handjes heb ik een paar boterhammekes klaargesmeerd:

Twee met choco, twee met gehakt en nog drie met hondenbrokken, voor mijne hond.

Deze in een rugzak gestoken, samen met twee emmers lauw en plat water.

De dierenarts had mij gezegd, dat ik elke dag mijn hond minstens acht liter lauw en plat water moet geven.

Met de rugzak op mijne platte rug en de hond aan een leiband van honderd meter lang, zijn we dan vertrokken.

Omdat hij graag achter hazen en kleine konijntjes loop, was ik wel verplicht om zo'n lange leiband te nemen hé.

Ik had gekregen van ne landmeter, voor mijne verjaardag.

'k Was nog geen honderd ver gewandeld, als mijne hond daar ineens ne spurt pak, gelijk Ben Jonson in zijn kinderjaren.

En ik met mijn korte beentjes, ne dubbele salto moest maken, om hem in te halen.

Tijdens die dubbele salto vlogen al die hondenbrokken in de lucht en werden ze opgepikt door de voorbij vliegende vogels.

Terwijl mijn acht liter water aan het verdampen was, van de opkomende zon en mijne rugzak met al de rest, hoog in de boom hing.

Tien minuten nadien kwam mijne hond aangelopen, met een blinde vink in zijn muil.

Zijn tong bengelde van vermoeidheid uit zijn muil, gelijk diene rode loper die vroeger aan kerk lag, toen ik trouwde.

- Maar de vraag is:

Hoe krijg ik mijne rugzak uit diene boom?.

Awel, ik ga u dat direct ne keer ga zeggen zie.

- Er kwam daar ne trage luiaard af en ik vroeg hem, als hij boven is, om mijne rugzak naar beneden te smijten (gooien).

Potverdikke zeg, 'k daar toch wel twee uur moeten op wachten zeker. Azo een traag beest, dat diene luiaard was.

'k Had dat beter gevraagt aan diene ooievaar, die de kindjes kwam brengen aan een bejaard koppel.

Maar ja, diene ooievaar was wreed gehaasd, want hij kwam van over de grens, en met die Corona-virus gingen de grens voor de buitenlanders een uurke vroeger dicht.

Alé, na twee lange en vervelende uren had ik eindelijk mijne rugzak terug, en kon ik samen met mijne hond de wandeling verder zetten.

Potverdikke zeg, mijne hond was toch wel in diene rugzak gekropen zeker, en hij had nod een briefke bij ook.

Op dat briefke stond te lezen in grote koeieletters:

- Flipper de flip, wilde gij mij dragen, want mijn voeten doen zo'n pijn.

Awel merci, ik moest hem nog dragen ook.

Had ik dat geweten, 'k had mijn kruiwagen meegebracht.

Ik moet u wel zeggen, dat mijne hond niet kan spreken, want hij heeft nooit naar school geweest.

Vandaar, dat hij alles moet opschrijven, wilde hij mij iets vragen of zeggen.

En een rijbewijs had hij ook niet, want zijn poten waren veel te kort, om aan die pedalen te geraken.

Alé, ‘k heb toch nog ne schoone dag gehad, en als ik thuis was viel mijne hond direct in slaap en snurken dat hij deed.

Gans de straat en de omliggende gemeentes kwamen kijken, wat er gaande was.

En op mijn salontafelke had mijn twee goudvissen een papierke gelegd, en er stond op:

Ook in grote koeieletters:

- Flipper de flip, we hebben gestofzuigd, gedweild en de ramen gewassen en nu zijn we doodmoe.

Awel, 'k Wist niet dat ik zo slimme goudvissen had.

Vanaf nu mogen ze elke dag een karweitje opknappen hoor.

En mijn kat was bezig met mijne koersfiets te kuisen.

Normaal steek ik hem ik de wasmaschien of doe ik hem naar de carwasch.

Groetjes van flipper de flip.

Toen ik deze morgen wakker werd en wilde opstaan, omdat mijn twee goudvissen aan het bleiten (huilen) waren, lag gans mijn kamer vol met bloemen.

Ik was toch wel vergeten zeker, om die twee drinkbakskes op te vullen met maiskorrels.

Ze eten dat toch zo graag hoor.

Vooral, als het verse zijn.

Ik moet u zeggen dat mijn twee goudvissen nog in hun groeiperiode zitten, en dat ze nog moeten groeien.

'k Had gisteren al mijn bloemen water gegeven, die op mijn behangpapier gedrukt stonden. Waarschijnlijk heb ik die te veel water gegeven zeker ofwel zijn ze bezweken aan de kamertemperatuur.

't Waren potverdikke gele klaprozen, waar ik iedere nacht tegen sprak, om zo vlug mogelijk in diepe slaap te belanden.

En als dat niet helpt, dan tel ik al mijn schaapjes, die op mijn glazen plafond zijn getekend door ne muurschilder die nog wat verf over had.

Er waren daar ook nog enkele gele Chrysanten bij, die ik volgend op mijn vader zijn grafsteen wilde zetten.

Een twee tal cactussen stonden er ook nog op, om de toverheksen te steken, moest ik per ongeluk dromen over heksen.

Als ik ne knop aan mijn zakdoek of aan mijn kousen moet naaien, dan pak ik een naald uit diene cactus, want er staan er toch genoegd op.

Ja, ik hoor u al zeggen:

- Flipper de flip, waarom naai gij ne knop aan uwe zakdoek en aan uw kousen?.

Awel, dat is om mijne zakdoek en mijn kousen 's avonds aan de kapstok te kunnen hangen, als ik ga slapen.

Aangezien ik bij de plantsoendienst heb gewerkt, zal dat waarschijnlijk geen problemen zijn, om die bloemen te verplanten hoor.

Ik heb nog een stukske grond onder mijn bed, waar nu mijn patatten (aardappelen) op staan.

Maar wat ik wel eigenaardig vind, is dat diene vent in mijne glazen plafond, mij altijd in de gaten houdt, als ik slaap.

Ondertussen is mijne verdwenen hond terug thuis, maar zijn linker oor is afgevallen.

Ik denk dat diene Corona-virus honger had, en een hondenoor met een beetje mayonaise is goed voor virussen hé.

Groetjes van flipper de flip.

Waar gaan we naartoe en waar zal dat eindigen?.

Dat zijn vragen die wij met met zijn allen ons stellen, en waar we op dit ogenblik geen antwoord kunnen op geven.

We mogen potverdikke nimeer buiten komen, of de blauwe garde is daar en dat stellen ze u allerlei vragen:

- Waar gaat u naartoe?, en wat u doen?.

't Is precies of we zitten hier met zijn allen in een contratie-kamp, waar de soldaten ook moesten luisteren naar hun overste, of ze werden gestraft.

Deze morgen wilde ik een fietstocht maken door de Vlaamse Ardennen, en ook dat werd mij afgeraden.

Ook het bezoek bij mijn lieve moeder, die in een rusthuis verblijf, is mij afgeraden tot en met 19 April.

Nu zit ik me hier thuis te vervelen, terwijl buiten de zon zich afvraagd wat er in feite aan de gang is.

Ik kan wel met mijn tenen of met mijn vinger spelen, om de tijd wat in te korten. Ik moet u eerlijk zeggen:

Mijn tenen hebben dat niet graag hoor.

Mijn vingers is een ander probleem hoor. Die worden te rap moe, want ze zijn ook geen twintig jaar meer.

Mijn twee goudvissen zitten hier in hun aquarium te kaarten, terwijn mijn kat de tango aan 't dansen is.

Ja mannekes, die beesten moeten wat doen hé, om hun tijd te verderven.

Gisteravond was ik naar de tv aan 't kijken, en plots viel de donkere nacht uit de hemel.

Ik dacht eerst dat hij besmet was, maar hij hing niet al te goed vast.

Ik ga straks al mijn bloemen water geven, die op mijn behangpapier zijn gedrukt en mijn moeder haar tanden kuisen, die in een kader zit opgeborgen.

Als dat allemaal achter de rug is, ga ik nog wat op mijn rollen rijden.

Want virus of geen virus, mijn spieren moeten slap blijven hoor.

Groetjes van flipper de flip.