Dit experiment aan het Karlsruher Institut für Technologie brengt ons een stap dichter bij de moleculaire computer: een uiterst kleine en energiezuinige computer die communiceert via optische kanalen, niet meer met elektronische schakelingen op microchips.

De verbindingen van moleculen met koolstof nanobuisjes (zogenaamde CNT-molecule-CNT verbindingen) zijn pas de laatste jaren ontwikkeld, maar nog niemand was erin geslaagd de molecule te laten oplichten. De lichtgevende molecule tussen de twee buisjes vormt ook het eerste optische bewijs van het bestaan van deze verbindingen.

De metallische nanodraden fungeerden in de proefopstelling als elektroden. De onderzoekers maakten een onderbreking van minder dan tien nanometer (1 nanometer = 1 miljoenste millimeter) groot in de nanodraden en wisten in het gat een molecuul te positioneren. Het zes nanometer grote, staafvormige molecuul was speciaal ontwikkeld om elektroluminescentie te vertonen: het licht op als er spanning op wordt gezet.

De wetenschappers in Karlsruhe, die samenwerken met chemici uit Basel en een Poolse universiteit, ontwikkelen nu verschillende moleculen die verschillende golflengtes licht produceren.

"Alle data en informatie die voortdurend worden verzameld door satellieten en sensoren kunnen de wetenschappers enorm veel problemen bezorgen", zegt James Wang, hoogleraar informatiewetenschappen aan de Penn State-universiteit in de Verenigde Staten. "Ze hebben gewoonweg de tijd niet om elke pixel van elk satellietbeeld te analyseren. Onze doelstelling was hen een instrument te geven dat bruikbare informatie of kennis haalt uit de enorme zee van data."

Het computerprogramma is gebaseerd op een database over oceaanstructuren. Met de kennis van experts leerden de informatiewetenschappers het programma om veranderingen in de oceaan te herkennen en identificeren.

De technologie werd getest op satellietbeelden van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee ter hoogte van Spanje. Bij de beste combinatie van filters en classificatiemethodes werden de echte klimaatveranderingen boven de oceaan in 89 procent van de gevallen correct geïdentificeerd.

De vorsers zijn tot die conclusie gekomen na het bestuderen van het landschap van de Sahara op satellietbeelden en digitale kaarten. Er zouden ook meren en moerassen zijn geweest.

"De Sahara was geen barrière in de migratie van dieren, dus het is goed mogelijk dat de eerste mensen ook via dit gebied uit Afrika trokken", aldus hoofdonderzoeker Nick Drake bij LiveScience.

Volgens de onderzoekers hebben heel wat vissen de woestijn overgestoken, omdat er heel wat soorten aan beide zijden van de Sahara voorkwamen.

Het onderzoek is maandag gepubliceerd in het wetenschappelijke magazine Science. Het vermogen om zich in te leven in het standpunt van een ander is een essentiële vaardigheid voor mensen en stelt mensen in staat om samen te werken.

Volgens de hoofdauteur van de studie Ágnes Kovács (Hongaarse Academie voor Wetenschappen) kan deze stelling worden gedistilleerd uit het tekenfilmexperiment. Bij dat experiment was het niet nodig dat de 7-maanden oude kinderen het gedrag of gedachten van anderen expliciet konden beoordelen.

Smurf met bal

De onderzoekers lieten 56 kinderen naar tekenfilmfragmenten kijken van een smurfachtig figuurtje dat een bal ziet voorbijrollen. De bal rolt voor de ogen van de smurf achter een driehoek door en komt niet meer tevoorschijn of verschijnt vervolgens aan de andere kant om uit het beeld te rollen. Als laatste fragmenten in die repetitieve reeks werden twee gevallen getoond met een afwijkend scenario. In een scene was de smurf al verdwenen alvorens de bal in zijn afwezigheid van achter de driehoek tevoorschijn rolde. In een tweede scene verdween de smurf ook vroeger uit beeld, maar verdween ook de driehoek uit beeld en was er geen bal meer te zien.

Deze laatste scene, die een verrassende wending toont voor de afwezige smurf, werd langer bekeken dan een verwacht resultaat, namelijk de bal die doorrolt. De baby's zouden volgens de onderzoekers langer naar de onverwachte scene hebben gekeken omdat ze verrast werden, net zoals het te vroeg vertrokken tekenfilmfiguurtje zou zijn geweest. Baby's zouden zich met andere woorden inleven in het standpunt van de smurf.

De capaciteit voor kinderen om zich in te leven in de zienswijze van een ander manifesteert zich volgens gangbaar onderzoek pas op de leeftijd van 4 jaar. Maar in 2005 en 2007 hebben wetenschappers aangetoond dat 15 en 13 maanden oude kinderen zich in sommige gevallen in anderen kunnen inleven.

Vraagtekens

Toch zijn er nog enkele vraagtekens. Volgens psychologe Alison Gopnik (University of California) is het onduidelijk of de kinderen naar de juiste elementen in beeld kijken. Om deze bevindingen hard te maken, zullen de oogbewegingen moeten gevolgd worden.

Indien ze bevestigd worden door andere studies, tonen deze resultaten wel aan dat kinderen vanaf de leeftijd van 7 maanden al gevoelig zijn voor sociale informatie en voor wat andere te zien krijgen. Maar je kan daarom niet beweren dat ze anderen "begrijpen" zoals vierjarigen, Alison Gopnik.