TJIP(3)

Maar ......dat beloofde poedelbeestje kwam,als \'t lukte,pas in april bij ons inwonen.Dit impliceerde dus dat het allemaal flink moest meevallen:het huwelijk,de bevalling,de verdeling van de boorlingskens en zo.Natuurlijk zou mevrouw van daarnaast ook wel haar beste beentje  voorzetten en als er dan maar ééntje te verdelen viel,dan stond ik daar voor schut.
Neen,zei plots man-lief,zolang moet ge niet wachten......
Pas toen kreeg mijn obsessie echt fabelachtige afmetingen!
Op de straat begon ik iedere dame en zelfs heer,
vergezeld van een poedelbeestje,  zo maar aan te spreken en te interviewen.Daar kwamen  zelfs te-
lefoon en consultatiegesprekken van ten huize van de dierenarts,ja zoiets als een prenatale voorlichtingsconversatie.
Adressen van  betrouwbare en ja befaamde poedel-
kenners werden zorgzaam genoteerd en in het hoofd geregistreerd!!
De vrucht van al deze arbeid stond op \' t springen!
Wordt vervolgd

Nee,U wéét niet wat het is aan een poedelobsessie te hebben geleden,dat weet U beslist niet,maar ik wél.
Hoe ik dat zo te pakken kreeg kunt U meteen van mij vernemen:Toen ik op een mooie voorherfstdag bij een lieve dame op bezoek was,stelde deze mij bij wijze van kennismaking,haar enig mooie poedel voor.......
Nadja was haar naam en om in goede gezondheid te blijven mocht zij  over een zestal weken huwen
en dus kindjes krijgen.
En u, zei de dame, mag dan één van die kindjes komen kiezen als u dat graag zou willen?en of ik wou!.......
Daarmee was de vonk aan de lont en ze begon pas hevig te vlammen toen thuis echtgenoot-lief er eveneens mee akkoord ging.
Nu kon ik er in de volgende morgenuren waarempel niet meer van slapen en al mijn overwegingen van voor en tegen konden niet meer baten.
Natuurlijk,overdacht ik,zouden er formidabele nadelen mee gepaard gaan:geen tuin,baasje en vrouwtje veel uithuizig,hondje aanvankelijk nog te jong om steeds maar mee te tuffen.Bovendien
vier maal per dag hondje buiten,dus gedaan met de spontane leefwijze van pantoffeltjes aan ,in kamerjasje voor het teeveetje en daarna recht tussen de veertjes.....
Nee,\'t mocht al niet baten,\'t was al boter aan de galg.Het werd onweerstaanbaar.Zeg nu eerlijk hebt U zoiets al eens meegemaakt?
                                      
Wordt vervolg!