Naar de inhoud

Cursiefjes

akke.beakke.be

Berichten van 8 juni 2009 tot 14 juni 2009

De "bosdoktoor"(vervolg)

Foto Pascal Vyncke seniorennet





Er kwam dus een aparte en onverwachte kink in de kabel!
Liesje kwam totaal onvoorbereid in 'n sectegezelschap terecht(die gebeurtenis zou op zich zelf al 'n cursiefje kunnen zijn!)Wat ze daar hoorde en zag begeesterde haar intens.Ze ging er zodanig in op dat ze vrij spoedig de leidster van de plaatselijke groep werd.Zij die voorheen catechiste met vuur geweest was!ze gaf nu de brui aan haar christelijk geloof.De klassieke medische wetenschap kreeg ook de bons/Al wat uit noodzaak door een gewone geneesheer werd voorgeschreven moest eerst de goedkeuring en toestemming krijgen van "hun" bosdoktoor".Oordeelde hij "niet nemen" dan werd het medicament opzij gezet.
Hij,de bosdoktoor, woonde vanzelfsprekend in een donker bos!in een klein houten huisje,helemaal alleen.Wél ging hij sporadisch naar een congres van zijn wetenschap.
Hij werkte met foto's en 'n pendel.
Deze nieuwe levenswijze en filosofie van Liesje en haar nieuwe bijbeluitleg werkte zéér sterk op mijn zenuwen.Wanneer zij op bezoek kwam trachtte zij mij allerlei aan  te smeren(ik was ondertussen gehuwd)mijn man kon haar veel beter tewoord staan maar ik liet maar begaan.
Tot ze 'n beetje er over ging........... zo vertelde zij, dat destijds O.L.Vr.met Satan verloofd geweest was..........Ook in het aardsparadijs waren er vreemde dingen gebeurd er waren goede en stoute engelen  enz.enz.
Wij zaten schromelijk onze tijd te verliezen!!
Kortom zo is onze vriendschap stilaan uitgedoofd.We schrijven nu nog een kaartje met Nieuwjaar en eentje voor de verjaardag en dat is het dan.
Dergelijke voorvalletjes behoren nu eenmaal tot het leven hoe jammer men dit ook kan vinden.
slot

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 19:17 Reageer op dit bericht

Het herstellingsoord

Foto Pascal Vyncke seniorennet





Na een kleine chirurgische ingreep had ik recht op 14 dagen ziekteverlof in een mooi herstellingsoord!(lang geleden!)
Toen ik daar met de wagen arriveerde werd ik ontvangen door 'n zeer vriendelijke Moeder Overste die zelfs zelf mijn  valiesje naar boven droeg en slechts drie woorden Vlaams sprak.Never mind!
Mijn kamertje gaf uit op 'n prachtig verzorgde tuin met een vijver(tje)en veel eenden.Ik was toen reeds verloofd en had het prettige vooruitzicht op " zijn " bezoek de volgende zondag.
Mijn mede verblijfsgasten,die ook aan't herstellen waren, bleken wel 'n beetje ouder maar wel zeer aangenaam.Zij wandelden veel op de aangelegde paden.Er was ook een binnenruimte die héél gezellig oogde met bovendien aardige meubilering ,gezelschapsspelen en zelfs 'n piano !
Algauw verdiepte ik mij in meegebrachte lectuur en babbelde ook met de anderen.
Toen kwam Moeder Overste met 'n dame van mijn leeftijd  aangestapt en zei" ik denk ,dat ik 'n gezellin voor u gevonden heb,ze is zopas gearriveerd".
En ja,dat klikte onmiddellijk tussen ons.Haar kamer lag aan de zijkant van het gebouw tegenover de boskant maar dat speelde hoegenaamd geen rol
De maaltijden werden op de kamer opgediend en waren heerlijk.
Het weder was uitstekend.Wij,Liesje en ik ,gingen badmingtonnen en als we moe waren,al gauw!gingen we dammen of scrabbelen.
De tijd vloog zo voorbij.Ook in de gezelschapszaal kwamen we met de piano aan onze trekken.Liesje was ook in haar nopjes en kreeg bezoek van  haar man en zoontje.Wij herstelden zichtbaar en kwamen dus weer flink op krachten.
Wij achtten ons vriendinnen voor het leven.
Toch kwam er ,toen we reeds terug thuis waren, een aparte kink in de kabel.
(wordt vervolgd) 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 16:03 Reageer op dit bericht

Poeze Mina

foto pascal Vyncke seniorennet




Wij zaten op ons terras te middagmalen bij puik zomerweer!
Plots weerklonk vanuit het nabije bos een jammerlijk miauwgeluid!Onmiddellijk sprongen wij recht en zagen moederpoes met vier jongskens komen aangestapt,zichtbaar uitgehongerd!
Daar moesten we dadelijk iets aandoen.Sito presto haalden wij twee kommetjes,eentje met water en eentje met afgeroomde melk.Dadelijk werd er geslabberd, want angst hadden ze niet.
Onze Tom sprong meteen op zijn fiets naar de " Techno"om doosjes kattenvoer.Geen kwartiertje later zaten ze allevijf te smullen dat het een lieve lust was.Nadien,en dat was héél mooi en aandoenlijk,gingen de kleintjes op hun rugje liggen rollebollen in de zon en op de dennennaalden.
Hadden ze kunnen spreken ze zouden hun dankwoordje hebben uitgejubeld!
Zo hebben we dat enkele dagen mogen volhouden,ze sliepen in de bergplaats.
Maar op 'n zekere morgen waren ze alle vijf  verdwenen,vermoedelijk verder getrokken naar weer andere oorden.We hebben ze niet meer weer gezien.
Wél nog verscheidene dagen naar uitgekeken, tevergeefs.
Vreemd hé?  
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Jibé om 16:30 Reageer op dit bericht

Meer van Cursiefjes

↑ Terug naar de berichten