Dat zij nog steeds met haar wagen reed op 85 gaf mij een fameuze kik,dan had ik zelf nog 'n goed aantal jaren te goed Ja,nu wist ze weer met…
Dat zij nog steeds met haar wagen reed op 85 gaf mij een fameuze kik,dan had ik zelf nog 'n goed aantal jaren te goed
Ja,nu wist ze weer met wie zij onverwacht aan ' t bellen was!!We hebben toen een flink en aardig woordeke geplaceerd over vanalles;de huidige toestand van onze politiek en daar kunt ge wat over zeggen hé?en dan de huidige situatie van de kerk.Clementijntje zei, mij kunt ge niet wijs maken dat die slachtoffers niet vroeger gesproken hebben,maar die zwegen voor de goede punten tijdens de examen.Ik beaamde haar bemerking enigzins want daar zat iets in!
En verder hadden wij het over onze lang voorbije studies en nog eens over de wagen die ze sinds drie jaren op stal gezet had wegens haar arthrose.Momenteel zat ze met een geplitste pols van de linker hand,maar rechts kon ze nog goed hare plan trekken.We hebben ons geen minuut verveeld want gelukkig zijn we alle twee rad gesneden van tong!!Toch zijn we gestopt op één minuut voor zeven (19u.)want dan kwamen de berichten en die kunnen wij niet missen!
Dus ,lieve lezers,niet getreurd op 96 is het leven nog boeiend en nog niet beeindigd!.
Ik beloofde C lementijntje NOG telefoontjes daar kan ze van op aan en zij bedankten me reeds op voorhand.
Dit cursiefje is vooral gericht tot de ECHT gepensioneerden,d.w.z.tot de zeventigers en de tachtigers!Jong gepensioneerden gaan nog op reis …
Dit cursiefje is vooral gericht tot de ECHT gepensioneerden,d.w.z.tot de zeventigers en de tachtigers!Jong gepensioneerden gaan nog op reis en sporten en dus hebben van op
rust zijn nog geen kaas gegeten!!
Ik kreeg een dame op bezoek,die mij vertelde over Clementijntje en dat ze nu 96 is en tot haar 93 met haar wagen gereden heeft.Ze woont nog steeds alleen in het centrum in haar appartement.......
Toen kreeg ik achteraf een idee,ik zocht haar adres op en telefoon en belde haar op.We hebben samen in hetzelfde Instituut gestudeerd maar zaten n iet in dezelfde klas.Vaak gingen wij naar de vergadering van de beroepsgroepering en zo babbelden wij samen
over de dingen des levens!!
In dat telefoongesprekje moest ik mij natuurlijk bekend maken want het was ruim 12jaren geleden sinds ik haar voor het laatst zag in een patisserie waar zij binnen stoof met drie vriendinnen.Daar had zij mij onmiddellijk herkend,was van achter haar tafeltje uit gekomen om mij te omhelzen en in mijn oor te fluisteren,dat ze85 was en nog steeds met de wagen reed.
wordt vervolgd
De dochter was voor haar ouders 'n waar geschenk dat enorm verwend werd!Zij bezocht zeer befaamde scholen met select publiek,was modieus gekleed en deed opvallend afstandelijk,uit de hoogte zoals men zag.Bovendien wist ze dat ze beeldmooi was.
Toen gingen wij verhuizen en hoorden amper,met mondjesmaat,af en toe nog iets over de hoedenzaak.
Wij hadden begrepen,dat Nini nu héél gelukkig was en dat was voor ons voldoende.
Toen,geheel onverwacht, vernamen wij,dat Nini uit de echt ging scheiden,ja daar schrokken wij echt van,dat hadden wij nooit kunnen bevroeden.De rede hebben wij never geweten,toch betreurden wij deze omstandigheden.En het leven ging verder,tot ik op zekere dag vanuit het Bankgebouw stapte en met mij Nini en haar man(of exman?)zijwaren uiterst vriendelijk en een klein gemoedelijk gesprekje ontspon zich.
Dan gingen er jaren maar écht veel jaren voorbij.........en toen we in een oude hoeve,buiten de stad gelegen midden in het groen, een dame aan 'n tafeltje zagen zitten zei ik bijmezelf,dat is Nini.En het was ze! ik ging naar haar toe en wij begonnen een babbeltje.Opeens zei ze alsof ze zich wilde verontschuldigen,dat zij volgende week 90 jaren werd.Dit te horen gaf mij ambivalente gevoelens,enerzijds wist ik dat zij in de hoge leeftijdscategorie zat maar het getal 90 ontroerde mij toch.Ik zei haar mij te herinneren dat zij zulk een moeie dochter had" dat is ze nog ,ze is nu 60j wedervoer ze trots.Ze woonde in een moderne eigendom en reed nog met de tram en de bus,alles gewoon zoals vroeger!Zulke ontmoetingen maken je vrolijk en geven je moed en vertrouwen.
slot
Nini was de naam van haar hoedenzaak voor dames.Destijds was een welgeklede modebewuste dame niet op straat te zien zonder hoed,tenzij om b…
Nini was de naam van haar hoedenzaak voor dames.Destijds was een welgeklede modebewuste dame niet op straat te zien zonder hoed,tenzij om boodschapjes te doen.Stel je voor paraderend in een kostelijke bontmantel zonder hoed!De zaak draaide behoorlijk goed zelfs héél goed.Nini was uiterst creatief en paste een hoedje aan,aan het voorkomen van haar klante.Ze was bovendien steeds vriendelijk en voorkomend evenals haar moeder met wie zij samenwoonde,ook 'n moderne dame.
Helaas,onverwacht werd moeder ziek en overleed spijts alle goede zorgen van de specialisten.Nu was Nini alleen en hoe ze zich ook tenvolle aan haar zaak gaf haar verdriet kon dit niet verzachten.
Op een droeve regendag,maanden nadien,zagen wij Nini stijf gearmd over de laan stappen,zij had een vriend gevonden die er, uiterlijk althans, mocht zijn.Een zeer flinke man met een uitermate sympatiek aangezicht.
Nini zag er gelukkig uit,er volgde voor haar een glorietijd en ook een aandoenlijk huwelijksgebeure.Na de huwelijksreis ging de zaak verder en haar echtgenoot reisde dagelijks naar Brussel waar hij zijn vast werk had.
wordt vervolgd
Clementijntje (2)