Archief

• kan.....tot ik eindelijk een zusterziel ontmoette,die mij werkelijk aanstond.Zij had werkelijk alles voor zich;vooreerst was zij ook alleen,zeer sociaal en vriendelijk en bekommerd om 't leed en de tekorten van anderen.Als vrijwilligster kon iedereen op haar rekenen.Bovendien was zij zeer handig en werkelijk bekwaam.Last but not  least was zij een mooie vrouw.Héél voorzichtig naderden wij elkaars innerlijke,werkelijk met schroom want opdringerigheid zou alles kunnen vernietigen.
   En zo groeide het tot een ware, echte vriendschap,wederzijdse steun in alle omstandigheden  is zo waardevol zeker als men alleen wenst te blijven.
  Tante vertelde dit opdat velen wellicht, en hopelijk, aan haar verhaal iets zouden hebben.
  slot

Ja en toen gebeurde het,het moest er toch eens vankomen,maar liefst op een andere manier!!Zij reden tegen elkaar terwijl zij verstrooid bromden naar hun caritatieve bezigheid op een vrije dag.Je zou nu zeggen hoe kan dat nou??En toch benadert het de realiteit.Zij keek om terwijl hij naar haar keek want ze gingen beiden stoppen en zo reed hij in haar voorste wiel.Het werd inderdaad jammer want hij,de brommer was nog zo nieuw en mooi!<ze lachten tegen elkaar zo van och 'tis niet zo erg.Hij nam het heel ernstig op zijn geweten,ging alles terug laten in orde brengen op zijn kosten en ja ja dat moest zij aanvaarden.En zo was er eindelijk een gesprek dat reden van bestaan had.Ze gingen samen naar de nabije garage die zij beiden kenden en die er terug het beste zou van maken.Er was reeds lang eenliefdesdraadje gespannen tussen die twee dat maar niet van de grond wilde komen (of uit de lucht?)nu ging het spinnen van dat zeldzame draadje verder en het gaat nog steeds verder.Alle dagen wordt er GMS'st in de liefste woordjes zo ' avonds als ' s morgens.Mooi is dat, je kunt het je niet indenken zo mag het nog lang duren,zo lang tot zij zelf er  zullen over beslissen.
Dit is een ware geschiedenis.Besluit:nooit opgeven wat men verlangt<<<<<;
einde