Naar de inhoud

Cursiefjes

akke.beakke.be

Archief

Oma(2)

Wat kon er nu gebeurd zijn?
Om 9u.laat Oma steeds de rolluiken de hoogte in gaan en ziet ze meteen haar kleinzoon komen aanlopen met grote stappen en 'n beetje bleekjes.Oei,zou er iets voorgevallen zijn?
Oma ,heigt hij,U hebt ons opgebeld en daarna hoorden wij niets meer tenzij de radio,wij konden u absoluut niet meer bereiken en uw G.S.M stond ook af.......wij waren zeer ongerust.
De lieve jongen kwam tijdens zijn verlof van linker oever getuft.
Wat was er nu eigenlijk gebeurd?
De looptelefoon van Oma zit steeds in haar linker kamerjaszak. Haar laatste gesprek van de vorige avond was met het jonge paar geweest.Dus het geprogrameerd knopje
moet een deuk gekregen hebben en onschuldig en onvrijwillig
naturlijk,zijn gang gegaan zijn!!!terwijl Oma  van toeten of blazen wist.
Vanzelfsprekend heeft ze zich gemeend verontschuldigd.
Maar de hamvraag is nu waar moet ze voortaan het loopapparaatje opbergen om het altijd bij zich te hebben en geen onvrijwillige knopjesaccidenten meer mee te maken?Kan iemand haar raad geven?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 20:01 Reageer op dit bericht

Oma(1)

Oma is bijna 84 jaar oud,maar nog heel goed bij de pinken.Niet zozeer wat de orthopedie betreft dan wel de ratio!
Zij zou haar laptop niet meer kunnen missen,evenmin haar piano want ze speelt nog behoorlijk genietbaar.Tekenen en schilderen liggen ook in haar mogelijkheden en ze rijd nog met haar wagen!
Zopas heeft ze zich de nieuwe Assimil Italiaans aangeschaft,ze is al aan settima lezione en ze vind het uitermate boeiend.
Maar......onlangs heeft die moderne techniek haar toch een voetje gelicht!
Haar dagelijks ritueel is;'s morgens met het trapliftje naar beneden komen en dan onmiddellijk haar hondje Teddy in de tuin laten,dan volgt het ontbijt met thee of koffie en afruimen.
't Is dan rond half negen en dan gaat ze, steeds nog in kamerjas, naast Teddy op de canapé liggen.Dat is hun intiemste moment en ze zijn er beiden opgesteld!
Dus, we zeiden het reeds, de moderne techniek heeft haar parten gespeeld
Wordt vervolgd
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 16:32 Reageer op dit bericht

De wandeling(2)

Een méér dan oorverdovend hotsend en botsend lawaai kwam achter ons aan gestoven,we liepen op het zijpaadje.
Dat hevig plots gedonder kwam zeker van een hele grote,zware vrachtwagen in nood?Ditalles schoot als 'n pijl door ons opgeschrikt breinwerk.Als de bliksem zetten we het op één spurten en plakten onze borst en buik tegen de eerste gevel van de meest nabije boerderij.Er viel geen mens te bekennen en toen we durfden om te kijken bleef het baantje vrij.Maar...........wat wel spookachtig kwam aangestotterd was een enorm vliegtuig,zo laag dat we de bemanning duidelijk konden zien zitten en dat we ons aan een zware noodlanding verwachtten.Ja,dat ging neerstorten,dat ging heel naar verlopen...........
Van dat neerstorten kwam Goddank,niets in huis.Het tuig begon hortend terug op te trekken en met héél veel lawaai
vloog het de verte in  boven het maisveld en zo terug naar de vliegbasis, niet zo ver uit de buurt.
Wij zijn toen onbedaarlijk beginnen lachen om onze grote schrikreactie,de neiging tot levensbehoud kon zeker niet geloochend worden.We hadden er waarempel de slappe lach
aan overgehouden,zodat de schaarse voorbijwandelaars moesten meelachen!!
We hebben het erop gewaagd dit voorvalletje te verwoorden,maar het is evident dat een videoopname veel
sprekender en veel leuker zou geweest zijn!

slot

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 16:48 Reageer op dit bericht

De wandeling(1)

We  hadden zéér hard gewerkt in en op ons buitengoedje en 't zag er nu héél netjes uit.Dus gingen we ons wat opfrissen en wat uitrusten.
Na een uurtje vonden we dat het welletjes geweest  was . We konden onze grote wandeling beginnen.
Zoals steeds stapten we eerst langs het rustige bos met hier en daar ,soms, een wegspringend haasje ,dan langs Marieke onze enige buurvrouw van op enkele minuten afstand en dan liepen we het binnenbaantje over om aan de boerderij te komen met de vele loslopende hennen en hanen.Zij schrokken helemaal niet door onze onverwachte komst en kakelden er lustig verder op los.
Toen draaiden we naar rechts om enkele verzorgde huisjes met ruime voortuin te passeren en dan kwam de ruimte weer in zicht;de wijde weiden en in de verte een uitgestrekt maisveld.
We genoten écht van onze wandeling en van ons samenzijn.en toen......toen gebeurde het!
Wordt vervolgd

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 19:03 1 reactie Reageer op dit bericht

Zij kwam en ze ging!(2)

Inderdaad wij wisten niet wat wij meemaakten!
Eerst dachten we er heel even aan contact op te nemen met de poetsdienst in kwestie, maar we vonden de vertoningen zo leuk en verrassend dat we het niet deden.Wie weet wat ging ze nog ten beste geven!?
Rond 10u.waren wij gewend aan onze vaste Steffy koffie of thee met koek aan te bieden doch  met dit scenario was integreren
niet makkelijk.!
Toen de lunchpauze voorbij was  ging ze verder met het dweilwerk.Het afstoffen hadden we reeds voor onze rekening genomen.Nog éénmaal heeft ze zich afgezonderd naar de plaats waar we allemaal alleen willen zijn,ze bleef echter verontrustend lang binnen!Cigarettenreuk kan men niet camoufleren!!
We hebben haar het verschuldigd bedrag betaald en ze is gegaan zoals ze gekomen was........
Toch hebben wij het nodig geacht de poetsdienst er van te verwittigen met het oog op de volgende klanten!
Slot

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 19:09 1 reactie Reageer op dit bericht

Zij kwam en ze ging!(1)

Blijkbaar hebben wij iets met poetsvrouwen!
Men gaf ons 'n vervangster want de onze was met jaarlijksverlof en dus keken wij tevreden uit.....
Die maandagmorgen stond ze daar,héél zwarthuidig en corpulent,maar wat opvallend was ,was haar hooghartigheid.
Ze kwam binnen en sprak geen woord.We vonden dat wel'n beetje jammer en vervelend en probeerden enkele talen uit
zonder het minste succes.
We gaven haar het nodige poetsgerief en ze begon te stofzuigen, zonder één woord.
Na een uurtje sloot ze zich op in onze kleine veranda deed dus de deur potdicht en begon  tamelijk luid te praten .We vermoedden dat het Lingalees of zo iets was.......we waren op dit moment het bestaan van de GSM even vergeten.
Dit samengesprek duurde wel 'n tijdeke.
Nadien kwam ze terug buiten,van God geen erg,en ging verder met stofzuigen.Met ons had ze nog steeds geen woord gesproken geen "gebenedijde syllabe!"
Tegen de middag aan begon ze het kleine ronde tafeltje van de veranda te dekken,niets ontbrak:gleiswerk, bestek,cola,
en 'n koudschoteltje vanuit haar draagtas vers en fris daarin
bewaard(?)
Nogmaals sloot zij de deur ,zette haar miniradioke aan en begon(het moet gezegd!)smakelijk te eten.......
Wij stonden achter het keukenraam dat in verbinding staat met de bewuste veranda en wisten niet wat wij zagen!
wordt vervolgd 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 12:12 Reageer op dit bericht

Ode aan mijn tante nonneke

Zij was de jongste zus van "ons Tante Marie"maar uit een héél ander hout gesneden.Toch hadden zij onderling een zeer goede verstandhouding.
Tante nonneke was een prima en gedreven kloostelinge ,helemaal niet kneuterig en zeer begaan met het welzijn van haar familie.Wij noemden haar de missionaris van
ons allemaal.Zij was bovendien een uitstekende lerares door
haar leerlingen op de handen gedragen.
Niemand ging bij haar ongetroost vandaan,iedereen kon ook bij haar terecht.Zij was een begaafde bemiddelaarster in elke
omstandigheid.
Al de meisjes van onze familie zijn in de kostschool door haar handen gegaan,qua opvoedster was zij haast niet te evenaren.Immer welgezind en bemoedigend
Persoonlijk had ik een sterke band met haar we konden samen zo diep redeneren en ook samen hartelijk lachen zelfs om kleine dingen.
Helaas op haar 84ste hebben we haar moeten afgeven.Toch blijven we in contact met haar en in zeer moeilijke omstandigheden  toont ze dat ze meeleeft en ja ook helpt.
Ik durf hopen,dat de lezer begrip kan opbrengen voor deze
mijne persoonlijke ontboezemingen die mij langs deze weg
eens van't harte moesten.
slot
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 00:00 Reageer op dit bericht

Ons Tante Marie (4)

Dat gezellige feestje heeft haar veel plezier gedaan en zij was dankbaar.
Het gewone leven liep een tijdje zonder "kortsluitingen " door, tot wij opeens en zeer onverwacht 'n telefoontje van de bovenbuurvrouw kregen " of wij spoedig naar onze tante konden komen want ze was ziek en te bed.
Het bleek een zware bronchitis te zijn, zei de dokter, en toen ben ik 3X p/dag met de fiets naar haar toegereden om haar te verzorgen.Gelukkig kwam ze er weer bovenop,tenminste zo dachten wij , want 'n poosje later werd, totaaal onverwacht,  een hartstilstand haar fataal.
Nu ligt ze bij nonkel Jef samen voor eeuwig te rusten.
Mijn zus,dankbaar als ze is,verzorgt hun eeuwigdurende eigendom .Een mooi graf waar men niet achteloos kan  voorbijgaan.
Wij spreken nog vaak over de eigenschappen van ons tante Marie het zou moeilijk anders kunnen!
slot

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 18:33 Reageer op dit bericht

Ons Tante Marie (3)

Na zowat een jaar begon Mimi aan kindjes,ze zette  samen met haar goede echtgenoot 4 jongens op de wereld, zodat zij niet zoveel tijd meer had om eens af te komen.Maar de banden met Tante Marie werden ,als mogelijk, nog nauwer.
Want nu kon laatstvermelde gaan helpen  zo vaak als haar knieen het haar toelieten.
Zo ineens begon de kwestieuze tante over kiekens en een kiekenhok en een huisje met een tuintje waar ze luidop van beginnen dromen was.
Wij dachten ,in koor, dat dit wel een vlaagje van voorbijgaande aard zou zijn maar.....niets daarvan!!
Ze vond een geschikt benedenappartementje met hofje en in
no time stonden de kiekens in een behoorlijk hok.
Verse eitjes kwamen er ook en die droeg ze vol moederliefde naar de kindjes van mijn zus.
Toen werd Tante Marie 75 j.en dat gingen wij bij ons thuis vieren met vele familievrienden samen.
Wordt vervolgd
 


 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 11:22 1 reactie Reageer op dit bericht

Ons Tante Marie(2)

Ja,twee stenen doen vechten.....jammer,met zoveel huishoudelijke kwaliteiten.
Mij droeg ze niet heel hoog in haar hart,ik denk dat ik niet gedwee genoeg was.Mijn zus daarentegen was haar God.Ze was intussen weduwe geworden en ze MOEST kunnen moederen en daar ze nu gans alleen was ,was mijn zusje het gedroomde kind.
Inmiddels was ons Tante Marie bij ons boven komen wonen en dus een gevaar geworden voor onze eens zo vredige gezinsrust!!........
Wanneer mijn zusje van de school kwam liep ze regelrecht naar boven waar alles voor haar klaar stond ;ze kon er rustig studeren en zelfs eten als ze dat wou.
Iedere dag droeg zij kraakwitte bloezen voor haar schooluniform door tanteke gewassen en gestreken ofschoon de vorige helemaal nog niet aan wassen toe waren.
Mimi, mijn zus dus,voelde zich daar kiplekker bij en ons mama zag er ook geen benen in!
Het moet gezegd; Mimi was absoluut een mooi meisje  dat bracht met zich dat zij vlug verkering had en vlug huwde!
(Wordt vervolgd) 



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 19:58 Reageer op dit bericht

Meer van Cursiefjes

↑ Terug naar de berichten