Waarom kon iemand 'n uitgestoken hand zo vastberaden weigeren.Dat kon alleen maar wantrouwen zijn en dat hebben wij(de mensen)elkaar aangeda…
Waarom kon iemand 'n uitgestoken hand zo vastberaden weigeren.Dat kon alleen maar wantrouwen zijn en dat hebben wij(de mensen)elkaar aangedaan.
Verdrietig keek ik haar na,terwijl ze verder joeg in dit barre hondenweer.Arm vrouwtje zo bang voor iemand die zo vol medelijden was.
Ik hervatte mijn vele nodige terugdraaimanoeuvers(!)en reed naar huis. Gelukkig kon ik dit aan mijn lieve huisgenoten kwijt.
Dit kleine voorval stemde mij echter tot diep nadenken.
Maar toen gebeurde er enkele dagen later dat andere.
Aan de bushalte deed zij 'n stap vooruit terwijl ze mij diep in de ogen keek,ik reed heel traag want dat moet aan een bushalte.
Eigenlijk stapte zij vanuit een menigte die blijkbaar reeds lang te wachten stond.Ze stak haar handje in de lucht,ik opende het raam van de wagen en onmiddellijk boog zij haar hoofdje naar binnen."Mevrouw,hijgde zij "ik sta hier reeds
drie kwartier op de lijnbus te wachten .Over vijf minuten gaan mijn nog kleine kindjes uit de kleuterschool komen ,drie en vier jaar oud zijn ze .Ik heb ze nog nooit gemist ze zullen niet weten wat gedaan,mag ik met u mee a.u.b?
Stap in "zei ik" en startte
Wordt vervolgd .
Te midden van de plassende regen,dobberde ik heel alleen op een zeer smal en hobbelig kasseibaantje.Het was een sombere toestand ,geen mens in de buurt geen lichtpunt aan de horizon.
Aan beide zijden van het baantje een diepe gracht.Ik zocht wat muziek op de radio en 'n snoepje in het boordbakje en hotste verder huistoe ;de dagtaak zat er op.
Toen plots en nog te snel,reed ik een oud gebogen vrouwtje voorbij,zij was doorweekt en zo ellendig eenzaam.Onmiddellijk
dacht ik ,ik moet haar een lift geven dus moet ik heel voorzichtig terug draaien,voorzichtig omwille van het hele smalle baantje en de diepe grachten.Want moest ik daarin terecht komen ik zou de pret alleen niet op kunnen.
De draaimanoeuvers vergde uitzondelijk veel van mijn aandacht en krachten.Dus na veel heen en weer gedraai reed ik terug van waar ik gekomen was .Tevreden stopte ik naast het vrouwtje,in de gietende regen,en nodigde haar vlug uit plaats naast mij te nemen.
Zichtbaar opgejaagd door angst en wantrouwen schudde zij heftig met het hoofd van nee! en verhaastte, zo mogelijk nog haar stap,de grijze natte verlatenheid tegemoet.........
(wordt vervolgd)
Zaterdag 24 februari 2007
Mijn verbeelding begon mij pijnlijke parten te spelen,hoe kon het anders?Ik voelde de scherpe tanden van het kwade beest midden in mijn vlez…
Mijn verbeelding begon mij pijnlijke parten te spelen,hoe kon het anders?Ik voelde de scherpe tanden van het kwade beest midden in mijn vlezig achterwerk bijten en niet meer lossen!Vlug ,schuchter schuin en gauw keek ik naar mijn toekomstige echtgenoot en zag dat zijn korte baardharen stijf rechtop stonden!Dat was geen inbeelding maar pure realiteit!Onbetwistbaar was dus hij ook in een ver gevorderde stresstoestand!
Tot aan het verre eind van de privéweg wandelden wij in kramp naar de verlossing toe.Immers het zou niet de eerste keer zijn dat een afgerichte hond begon te bijten zonder opgeven, met zéér noodlottige gevolgen.
De kalfshond in kwestie heeft ons grommend gevolgd tot op één halve meter van zijn domein.
Toen kregen wij een tot dusver nooit eerder gekend gevoel van verlossing en vrijheid!!
Daar zijn we een ijsje gaan op smullen,heerlijk met room!!
Het is niet uitgesloten,dat de lezer ons heel kinderachtig gevonden heeft?Wij geven toe ,dat we zeer bang geweest zijn
en dat privéwegen door ons voortaan geschuwd worden als de pest,trouwens wat hadden wij daar te zoeken?
Besluit:goed uitkijken naar de privébordjes!
Jaren terug in de tijd!! Wij waren verloofd en aan 't wandelen in de prachtige ontluikende lente. Maar verliefden zijn meestal zo druk bezig…
Jaren terug in de tijd!!
Wij waren verloofd en aan 't wandelen in de prachtige ontluikende lente.
Maar verliefden zijn meestal zo druk bezig met hun toekomtplannen,dat zij niet zoveel merken van al dat ontluikende jonge groen.Zodoende kuierden zij,zonder het te weten,in 'n privéweg,die zo bleek achteraf,naar een verscholen diep achterin liggende villa leidde.
Opeens kwam er 'n zwaar blaffende zeer grote hond op ons afgestormd.Eén meter voor ons hield hij halte,dus hopelijk een afgericht dier,dat het domein moest afbakenen en bewaken.
Weg toekomstplannen, want wij schrokken ons een aap en bleven verstijfd staan.Blijkbaar was dit niet de juiste reactie:we moesten terug dat zag je zo in zijn ogen!
Maar hoe?
Aangezien het geweten is ,dat men bij een kwaad achtervolgend dier geen looppas mag inzetten.... moesten wij toch zo gauw mogelijk uit de voeten Zo rustig als het kon deden wij 'n halve draai naar rechts en dan schijnbaar uiterst kalm naar het einde van de nog zeer lange privéweg.Weliswaar met stramme benen!!en kloppend hart!
Wordt vervolgd
Natuurlijk teende mijn zus naar de politie van haar gemeente en deed haar verhaaltje.Vol begrip zei hij(,de politie)dat hij de zaak ging uit…
Natuurlijk teende mijn zus naar de politie van haar gemeente en deed haar verhaaltje.Vol begrip zei hij(,de politie)dat hij de zaak ging uitklaren en zo volgde dan de volgende dag.
Aangezien de verkoopster ook naar de politie van haar gemeente was gestapt was mijn zus zeer benieuwd naar de
derde confrontatie.
Nogmaals begaf zij zich dus naar de kledingzaak en trof een zeer beleefde, gedienstige verkoopster aan(dezelfde)Zonder dralen nam zij het inmiddels beroemd geworden bloesje uit de kast en legde het op haar toonbank zeggende "gij zijt tenminste een eerlijk mens want ge zijt zelf naar de politie geweest"
Mijn zus kon de juiste woorden niet vinden om,wellevend ,haar verontwaardiging te uiten,daarom zei ze zeer weinig.
Zij betaalde het overblijvende bedrag, na aftrok van de waarborg, en verliet waardig de zaak én de verkoopster!.
Begrijpelijk nam zij zich vast voor, nooit of nooit dit raadselachtig huis nog een bezoekje te gunnen.
Hoe was dat fameuse bloesje kunnen afgehaald worden en hoe kwam het terug in de zaak??......en waarom werd het waarborgbewijs genegeerd?
We zullen het nooit weten!
slot
Mijn zus stapte langs vele winkels,helemaal niet van zins iets te kopen,tenzij bij de apotheker. Helaas, haar oog viel op 'n héél mooi bloes…
Mijn zus stapte langs vele winkels,helemaal niet van zins iets te kopen,tenzij bij de apotheker.
Helaas, haar oog viel op 'n héél mooi bloesje,dat ze best wou hebben en dus ging zij binnen.Ze paste haar maat,voor de zekerheid,en gaf een voorschot.Ze zou het ' s anderenaags komen afhalen.Het bloesje werd op haar naam terzijde gehangen.Dus de volgende dag ging mij zus het kwestieuse kledingsstukje ophalen zoals was afgesproken.
De verkoopster gebaarde aanvankelijk van kromme haas,toen herinnerde zij zich dat een jongetje van een jaar of tien dat bloesje in de voormiddag was komen opheisen......
Mijn zus kon er kop noch staart aankrijgen,zij toonde haar waarborgbriefje maar dat hielp geen barst
Bovendien was de verkoopster zeer verbolgen en er ontspon zich een kleine discussie,waarna m'n zus naar huis ging.
Wordt vervolgd.
Helaas,één étui was er niet bij.Ik moest duidelijk beschrijven hoe die er uit zag,want vermoedelijk lagen er meerdere bij de vriendin!!.Na een half uurtje stond ze er terug met het étui en een grote bos bloemen.Ze deed nogmaals restitutie en ik lifte naar boven om haar slippers te halen .
Toen ik weer beneden kwam vroeg ze " tot vrijdag?"
Met spijt moest ik,na overleg met mijn huisgenoten,het been stijf houden.Nee Julie,zei ik,ons vertrouwen is naar de haaien.We geven je een volgende kans(in een andere post)want we zullen je ouders hierover niet spreken.Als je er aan houd zal ik je bloemen in een vaasje zetten,mee terug nemen wilde ze niet(kon ze niet?)Ikzelf had niet verwacht dat ze voor ons bestemd waren.....maar begreep dat het met een goede bedoeling gepland was.
Ik kon een preekje niet achterwege laten over eerlijkheid en betrouwbaarheid, wilde zij een werk kunnen behouden.
Ze beloofde het maar.....heeft ze de draagkracht van mijn woorden wel écht begrepen??
Wij hopen het ten gronde.
slot
Haar ouders waren afwezig,zei het broertje dat openmaakte,maar z'n zus was wel thuis.Dat was een meevaller,althans voor mij!En daar stond ze…
Haar ouders waren afwezig,zei het broertje dat openmaakte,maar z'n zus was wel thuis.Dat was een meevaller,althans voor mij!En daar stond ze reeds in de hal.
Mevrouw riep ze blij,wat fijn u hier te zien!
Ik priemde mijn ogen diep in de hare en verkondigde de reden van mijn komst.Aanvankelijk gaf ze geen krimp maar toen ik verder sprak ging zij al vlug door de nog jonge knieen.Ze bood haar excuses aan maar zo dadelijk kon ze nog niet alles terug geven,want het lag allemaal bij een oudere vriendin die haar " heelster " was!
Ik stelde een ultimatum;morgen tussen tien en elf bij mij thuis met de vracht, zoniet werden haar ouders en de Jeugdpolitie op de hoogte gebracht.
's Anderendaags was zij op de afspraak,éérst 'n tikkeltje
agressief, duidelijk onder de invloed van de oudere vriendin
en of ik eens wilde opsommen wat ik zoal terug wilde hebben!
nee kindje,zei ik droogjes,niet jij
stelt hier de vragen maar ik
en nu vlug voor de dag ermee.
Ze deed haar tas open en haalde stuk voor stuk mijn eigendommen voor de pinnen...............
wordt vervolgd
want toen de badkamer aan de beurt kwam sloot ze de deur achter zich,van al onze poetsvrouw in het verleden,was zij de eerste die dat deed!Vermoedelijk was dit haar werkwijze om de hoekjes niet te vergeten.
Bij haar vertrek werkte ze met stijl;ze deponneerde een lichtblauw naamkaartje op de tafel ,voor.....als we haar eens dringend mochten nodig hebben en ze ging naar huis, zei ze
Omdat ik me die namiddag 'n beetje moest optutten,gleden mijn vingers tussen mij opgehangen halssnoeren en ja die ik wilde omhangen was er niet meer bij.Het was de mooiste!!
Ik graaide naar een tweede die ook verdwenen was.
De reputatie van Julie kwam ernstig op de helling te staan.
Toen ging ik naar de badkamer en ja,nog vier toiletattributen waren spoorloos.
Pas toen betreurde ik het sterk niet méér informatie te hebben ingewonnen.Aangezien ik wist welke school zij pas gelopen had, belde ik Moeder Overst op, die mij uiterst negatieve dingen meedeelde.Vooraleer verder stappen te ondernemen sprak ik nog eerst met een collega die bij de Jeugdbrigade werkte en vroeg ook haar om raad.
Dus er restte mij niets beters dan streng op te treden en haar thuis te gaan vinden.........
Wordt vervolgd
Even terug in de tijd.........
Onze vorige poetsvrouw moest geopereerd worden en daarna ging ze er de brui aangeven,aan ' poetsen,zei ze.
Omdat dit juist in de verlofperiode viel en wij,bij wijze van spreken ,om de haverklap uithuizig waren,plaatsten wij pas een maand later een aankondiging in het gemeentelijk,veel gelezen krantje
Drieentwintig responsen hebben wij telefonisch mogen beantwoorden.Daaruit weerhielden wij er drie voor persoonlijke kennismaking.Ik pikte er een frisse jonge blonde uit,kwestie van er lang plezier van te hebben!en ze 'n beetje naar mijn hand te kunnen zetten.......En ze kwam.
Ze kwam binnen, terwijl mijn man juist buiten ging, en ze vertelde al gauw dat ze hem kende van in de klas!!
Ze begon daarop hevig te snuiten,dat kwam door de verkoudhei die zij tijdens de Eerste Communie van haar broertje had opgelopen.Blijkbaar wilde zij mij hiermee enige referenties geven!
Dat was dan dat.Persoonlijk vond ik het een positieve eerste ontmoeting Wellicht lagen er degelijke fundamenten aan de basis!
Toen legde ik haar onze trend van poetsen zo'n beetje uit en zij begon.Zeer ijverig moet ik zeggen.
Wordt vervolgd
Contrasten(2)