Naar de inhoud

Cursiefjes

akke.beakke.be

Archief

Walterke (2)

Walterke besluit het adchievoorvalletje met een luid lachje.Tante nonneke is echter voorzichtig.Liefst ziet zij de dingen niet te ver komen Daarom diept zij uit haar oneindige nonnekenszak,een schone verse zakdoek en neemt  Walterken's neusje eens grondig onder de hand.
Zo ver staan dan de zaken,wanneer Walterke door 'n hevige hoestbui wordt aangegrepen.Zeer beleefd gaat hij tewerk met z'n handje voor zijn mondje en vuurt daarbij ononderbroken z'n schalkse blikken in het rond!
'n Medelijdende zuster weet raad;inderdaad zo'n
lekker hoestkogeltje is de oplossing.Nu kan de kleine guit weer 'n poosje rustig blijven .........
De heerlijke lofgezangen hebben zopas opgehouden.Het is nu zeer stil in Gods 'huis.
Opeens weerklinken korte afgemeten smekgeluidjes.De reddende hoestkogel krijgt het lelijk te verduren.Walterke wil eerlijk spel spelen,Eerst het linker wangske smek,dan het rechter.Blijkbaar zijn z'n beide wangskens hem even dierbaar!
Gelukkig herneemt het orgelspel met zware ,ge-wichtige akkoorden en overmeestert de storende
gesmekgeluidjes.
(Wordt vervolgd)
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 16:09 Reageer op dit bericht

Walterke(1)

Non fictieverhaaltje over het gedrag van een kleutertje.
Walterke is drie jaar oud,heeft 'n schattig snoetje,grote bruine kijkers en mag met tante nonneke mee naar het lof.
'n Stevig knuistje heeft hij haar gegeven,en vrolijk huppelt hij mee de donkere gang door,de eiken trap op en de kapel binnen.
Zij komen 'n ietsje te laat,die twee goeie maatjes!
Maar dat hindert Walterke niet.Met vaste stapjes beent hij achter tante aan en mag naast haar op 'n hoge stoel tronen.Tante Nonneke is nml.de moeder Overste van haar kloostergemeenschap.
Walterke vindt het reuze. Zijn oogjes schieten vonkjes,z'n beentjes bengelen op en neer
Bovendien heeft hij 'n mooie paternoster gekregen en zonder dralen begint hij z'n eerlijk kindergebedje:Lieve Heertje wat is het hier plezant,de paternosterkralen  vliegen ineen wijde cirkel.
Tante Nonneke houdt waakzaam een oogje in het zeil.
Daar moet Walterke plotseling niezen en dat kleine kinderadchieke verrast zowaar het ganse kloostermidden!
Wordt vervolgd








.












.
.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 00:00 Reageer op dit bericht

Zeldzame ontmoeting( 2)

Terwijl ze prompt uit hun koorden stapten,zei ik"heren ,om te gekomen,mogen wij u uit -nodigen, de koffie staat bij ons steeds klaar ? Zij gingen daar graag dadelijk op in.
Het was een welgekome afwisseling op deze rustige namiddag.
En zij vertelden,dat zij liefhebbers- parachutisten waren,toebehorend aan een club.Het vliegveld lag hier niet zo ver vandaan.Dat hadden we reeds meerdere malen ondervonden op woensdag -namiddag bij de wekelijkse oefeningen.Zij kregen een opleiding en moesten na de dropping verder alles zelf regelen.
Terwijl wij aandachtig zaten te luisteren draafde een reeks paarden met hun ruiters vinnig langsheen ons domeintje.Het weergaf een heerlijke sfeer.Zon,groen,hoevengekletter en 
pittig gezelschap.
Na dit zeer apart "onderonsje", belden zij hun club op,die hen zeer hoffelijk met een ruime wagen zijn komen ophalen.
De lezer heeft wellicht begrepen,dat er een deeltje fictie in het verhaaltje zit.Geboren uit luierende geesten op het weitje!!

Zij zijn wél overgevaren,we hebben wél hun stemmen gehoord,maar ze zijn niet naar beneden gekomen.Zo ja,dan hadden wij met recht kunnen spreken over een zeer aparte ontmoeting  .....
slot




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 15:43 Reageer op dit bericht

Zeldzaam bezoek(1)............

We lagen "uit te blazen"op ons weitje,toen we duidelijk stemmen hoorden boven onze
 hoofden.Vanzelfsprekend gingen we nieuwsgerig rechtop zitten en wat zagen wij?
Juist,bengelende benen van twee parachutisten-amateurs,zij converseerden tegen elkaar in de
lucht en kwamen met grote spoed naar beneden.
Zij zakten op de grote weide naast ons, die totaal verlaten lag.Voorzeker te weinig wind, overwoog mijn man,of verkeerde manoeuvers?
In ieder geval stonden zij veilig op hun benen en dit slechts op 'n goeie boogscheut van ons verwijderd .Natuurlijk zijn we er dadelijk naartoe gestapt en inderdaad  zij gaven onmiddellijk te kennen,dat er 'n groot te tekort aan zweefwind was maar vooral 'n tekort nog aan ervaring.Ze werden nochtans op 'n uitstekende plaats gedropt.
Wordt vervolgd 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 15:02 Reageer op dit bericht

Relaas over relaxeren(5)

Zo,dat hadden we dan weer gehad .Na deze redelijke afrekening konden we weer verder!
We deden de gebruikelijke uitstapjes,met en zonder bergtreintje en we aten van de lekkere streekgerechten.
Maar ......... er zat een addertje onder het gras.We hadden thuis ons poedelbeestje aan een lieve bezorgde tante toevertrouwd,menende dat hij in het vliegtuig niet bij ons mocht blijven.
Welnu,hier struikelden we bijna over de mooie verzorgde poedels.Hun baasjes zaten vooral ' s morgens,aan een terrasje hun krant te lezen terwijl hun hondje tussen hen rustig lag te soezen.Er kwam er zelfs eentje op mijn voeten liggen!En dat stak,dat stak zelfs zeer diep.Het ging zo ver,dat we naar de terugreis begonnen te verlangen.
Toen we dan, na een bewogen reis(zwaar onweder terwijl we in de lucht hingen!)'s avonds terug thuis kwamen, liepen we op onze teentippen omdat we wisten dat al te grote emoties nefast konden zijn voor gevoelige hondjes.
Het weerzien was dan ook zeer intens kortom werkelijk onvergetelijk.
Besluit nooit of nooit zijn we nog zonder onze Tjip met verlof gegaan
De ervaring is werkelijk de beste leer.Ook om die reden schaften we ons een buitenverblijf(je)aan
en hebben ons dat nooit beklaagd.
Slot
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 15:48 Reageer op dit bericht

Relaas over relaxeren(4)

Bij aankomst zagen we inderdaad het mooie hotel en de paradijselijk exotische tuin daar omheen.Ook de zwemkom was present en onze kamer was ruim en aangenaam,maar naar het terras met zicht op het meer konden we fluiten.
'n groot zinken dak lag vooraan,dan tussen twee bomen een scheutje van het grote meer!.......
'sAnderendaag verkenden we de omgeving v an het lieve schilderachtige stadje en genoten van een geurend koffietje aan een caféterrasje en toen we terug in ons hotel arriveerden constateerde mijn lieve man dat hij zijn "porte-feuille" met al zijn geld erin ,kwijt was.
'n Raar gevoel was dat: zo ver van huis en zo arm als Job!
Na de eerste schok brachten we de mensen  van de balie op de hoogte.Die nacht  sliepen we niet zo best!
De volgende avond vernamen we dat, een dienster onze buit gevonden had,volgens plaatselijke gewoonte moesten we haar 1O%, wegens eerlijke teruggave,uitbetalen
 
Wordt vervolgd 


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 17:25 Reageer op dit bericht

Relaas over relaxeren(3)

In een flits zag ik gans onze reis als 'n groot kluwen in de war:geen aansluitingen meer,gewoon niets meer dat nog ging kloppen.
" Monsieur;zei ik,het hoofd van schuin gebogen,
"nous étions de bonne foi,si nous râtons cet avion
tout notre voyage sera gâché" De man bezag mij streng en doordringend.Dat ik wilde F rans spreken scheen hem enigzins te bewegen.Hij keerde zich om en haastte zich  naar de piloot.Na een kort onderhoud wenkte hij ons autoritair.
Zwijgend liepen we , als berouwvolle zondaars, recht in de staart van onze ijzeren vogel.
De vlucht verliep gewoon,zonder kaper aan boord!wel met veel currie en kauwgom en af  toe riemen los en riemen vast.
De airhostess vergat ook  niet te zeggen" "nous sommes maintenant à une hauteur de 1O.000 mètres.Daar dachten we gewoonlijk niet te diep  bij na!
In Zurich reed de luchthavenbus ons naar de stadsbus en die zette ons dan eindelijk af aan het treinstation!
Die treinreis,na de vlucht viel heel erg tegen.
Omgekeerd ware beter geweest,nu  was het de  trein der traagheid!!Het duurde vier volle uren.
Met weemoed dachten we aan de belofte v an de reisagent"regelrecht ter plaatse"We hadden reeds acht voertuigen in en uit gestapt......
(Wordt vervolgd)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 14:40 Reageer op dit bericht

Relaas over relaxeren(2)

Inmiddels werd er aan de reis niet zoveel aandacht meer besteed,maar....juli stond voor de deur en meteen ook de taxi ,die ons vroeg in de morgen naar de trein voor Brussel bracht.Dan met 'n tweede treintje tot in Zaventem.
Omdat we met vliegen reeds vertrouwd waren voelden we
 hoegenaamd geen stress.We kuierden wat rond in het nomansland,gingen nog een sandwich eten en omdat er nog steeds geen vertrekuren op de schermen naar Zurich verschenen,brachten  we nog een bezoekje aan de zeer aparte kapel.
Toen begonnen we argwaan te krijgen!
Met verhaaste stap kwamen  we net te laat om in "ons" vliegtuig toegelaten te worden!
De man van de "knip in de kaartjes"zei met 'n zeer strenge en onverbiddelijke stem":vous auriez du etre ici au moins vingt minutes
d'avance!!"

Mijn echtgenoot stapte reeds gelaten en gehoorzaam naar de kleine wachtzaal om daar twee volle uren te gaan wachten.Bij mij klopte mijn hart zichtbaar op z'n plaats!
Wordt vervolgd
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 10:59 Reageer op dit bericht

Relaas over relaxeren(1)

Met de kraag en de schouders hoog opgetrokken,liepen wij die ijskoude januarimorgen het reisburau binnen.Wij gingen onze julireis vastleggen.N iemand dacht die dag aan zomerreizen,dat zag je zo aan al die rode neuzen.Je proefde,als het ware, de kerstlucht nog op je lippen.Maar wij gingen"vastleggen" om
maar zeker niet te laat te komen!
Zo vlot en overtuigend als die reisagent kon praten......nee,zoiets liet je niet liggen.
Dat werd een luchtprivéreis "regelrecht" ter bestemming,met daar ginds 'n paradijselijke tuin,
verwarmede zwemkom met gratis ligstoelen en zonneschermen.Ditalles op 'n hoogte gelegen.
Kortom een luxehotel om
nooit meer te vergeten.We hapten toe als verhongerde visjes en ....met de haak aan de
beurs!!
wordt vervolgd
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 15:54 Reageer op dit bericht

Even schrikken(3)slot

Veilig(?)achter deuren en vensters restte ons niets anders dan gespannen af te wachten  en naar de verte te turen.
Toch hadden we al vlug begrepen ,dat het hier een zeer oud beest betrof.Maar toch........
Misschien verlangde hij zelf terug naar zijn volk? .Wat moest hij nu hier gans alleen in dat vreemde bos?
Geen kwartier later daagde er 'n wagen met gesloten cicusaanhangwagen op aan de draai van de bosweg.
Wij herademden!
Twee mannen sprongen voorzichtig vanuit de cabine.De één voorzien van een lasso,de ander van een groot rood stuk vlees.
Dan verliep het als vanzelf,als een hondje liep de leeuw  over de latten van de  aanhangwagen;Dat had hij zeker nog gedaan!
die lasso kende hij blijkbaar
nog van vroeger!
De deuren werden dicht geklapt,en de wagen vertrok . Wij moesten er toch nog een tijdje over napraten!Was dat even schrikken!!
(slot)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jibé om 17:09 Reageer op dit bericht

Meer van Cursiefjes

↑ Terug naar de berichten