Oma vertelde uit haar voorbije beroepsleven: Zoals zij zoveel heeft moeten doen,bracht zij een huisbezoek aan een oud gehuwd koppel dat'n verzoekschrift had ingediend om beter te wonen.Inderdaad zij woonden veel te duur in verhouding tot de woonst die helemaal geen confort bood.Met 'n objectief verslag kon oma bemiddelen wisten zij. En dat zou oma zeker doen,zeker wanneer zij zag dat het nodig was.Maar........ze moesten geduld oefenen want de wachtlijsten waren lang. Het aanvraagformulier werd bij het sociale verslag gevoegd en zou zo zijn normale weg volgen. Na een gemoedelijk praatje werd dit bezoekje besloten. n' Kleine zestal maanden later reed oma op de parking van een mutualiteit,en plaatste haar wagen op haar gewone plaats omdat zij iets te bespreken had met de voorzitter. Plots kwam 'n kleine zeer boze man van achter reeds geparkeerde wagens opduiken en begon met zij armen te zwieren!"ER AF " schreeuwde hij tot oma en nogeens met zeer autoritaire stemgeluiden "ER AF"oma kreeg geen kans hem uit te leggen,dat zij daar al jaren kwam parkeren want voor de derde maal keelde hij " ER AF ".Oma zocht op de straat in de buurt een plaatsje dat zij met moeite vond.Zij had de kleine man onmiddellijk herkend,hij haar echter niet. Na 'n drietal maanden ............
Zou het dan toch waar zijn? Ik heb gelezen,en anderen met en na mij,dat er wezenlijk een slaap-trein bestaat. D.w.z.:men ligt te bed,gezond,maar men kan hoegenaamd de slaap niet vatten.Het blijft maar duren en van dat wachten wordt men onrustig.Draaien naar links,draaien naar rechts ,het helpt geen moer. Plots denkt men aan die theorie van die slaaptrein waar men moet opspringen als hij voorbij rijdt!De slaaptrein dus! Dat kan toch niet zo moeilijk zijn,denkt men dan en men probeert. Best is,denken we,je verbeelding toch maar wat geweld aan te doen.Hoort of voelt ge hem komen (die trein!)ja dan moet ge u klaar houden en er op springen! Zo heb ik enkele uren mijn best gedaan!Géén trein,noch in de verte noch dichtbij,wel opkomende nervositeit!! Persoonlijk ben ik geen fantasiemens,'n felle treinreiziger ben ik evenmin en van springen heb ik helemaal geen verstand,op school bij het touwtje springen viel ik aanhoudend door de mand,tot ergernis van de medespringsters. Dus afwachten dan maar.......maar wie heeft die nonsens over die slaap-trein in de wereld gestuurd? Is het een reeele proefondervinding?Of heeft 'n goedaardig man(of vrouw?)dat geschreven om de auto-suggestie aan te wakkeren? In ieder geval bij mij lukt het dus niet ,ook niet na herhaalde pogingen tijdens verscheidene nachten.Nu ontsteek ik mijn leeslamp en begin verwoed te lezen.Moest er (per abuis)een T.G.V.voorbij mijn bed snorren dan kijk ik zelf niet meer op. Stel u voor dat ik(verstrooid!) er op wil springen en verongeluk in mijn eigen kamer!Nee,écht daar voel ik niets voor. Wat ik wél erg zou apprecieren is dat iemand (van mijn lezers?)mijn 'n goede raad zou willen en kunnen geven......... buiten pillen innemen en Kamillethee met honing slurpen. Hij of zij weze hiervoor bij voorbaat bedankt. Of nog.......HOE geraakte u op die wondertrein?
Culinaire raadgevingen krijgen we meer dan voldoende op T.V.daar niet van.Maar wat wij onder ons samenstellen daar heeft niemand zaken mee! Zo eet ik persoonlijk doodgraag 'n pekelharing met veel donkere bruine suiker tot grote jolijt van mijn man en kinderen.Ik stoor me daar absoluut niet aan want ik vind het heerlijk!. Een collega-viendin eet stevast een boterham belegd met een dikke snede oude kaas daar bovenop een laagje hesp uit de Ardennen en dat werkt ze af met 'n bedenkelijke laag confituur liefst aardbeien maar ander fruit mag ook.Ik heb de test eens gedaan ,maar daar is het bij gebleven! Wat ik dan onlangs vernam van een zeer goed bekend lief vrouwtje is dat zij 'n boterham eet met een grote groene appel en daarbij 'n groot dik stuk zwarte chocolade.Ze zegt dat het het summum is.Een buitengewone combinatie! Nu voor mij niet gelaten.Toch schrok ik daar 'n beetje van omdat ik in ons mondwerk deze twee ingredienten zo moeilijk kan gemaald zien en vooral voelen. Om dan over de smaak maar te zwijgen. Ik beken,dat ik de moed niet heb het zelf uit te proberen.Eerstens is een grote groene appel niet aan mij besteed en lust ik helemaal geen zwarte chocolade.Dus deze keuze is vlug gemaakt. Geef mij maar 'n pekelharing met veel donkere bruine suiker en laat mijn lievelingen maar lachen/Daarenboven is lachen zeer gezond en wordt dit tegenwoordig veel te weinig gedaan! slot
Neen,ik ben niet zo jong meer en wellicht daarom heb ik nog zoveel vragen in mijn hoofd die onbeantwoord blijven,ook al leest men erover en spreekt men met zgz.bevoegden. Jaren geleden volgde ik ,omdat het moest, 'n cursus over de mens en zijn sexualiteit en zei de prof dat we er niet onderuit konden want dat we allemaal bi -sexueel waren,maar dat de overhelling verschillend was.Dus de geaardheid dachten we. Laten we dat aanvaarden.Tamelijk vroeg ondervindt de betrokkene dat hij anders is en richt er zijn leven naar.Tot hier kan ik volgen.Maar..........waarom eerst trouwen en kinderen verwekken ,daarmee komen bluffen,terwijl men reeds een jongere vriend heeft?Waarmee men dan " trouwt"de goede echtgenote en de flink studerende kinderen ten spijt?Men huwde met een vrouw en beloofde trouw in goede en kwade dagen.......speelt men zo met dergelijke ernstige zaken? Nog iets waar ik mee zit,waarom maken homo's zich zelf zo grenzeloos belachelijk tijdens de openbare zgz.roze dag.?Denken zij dan werkelijk dat zij op die wijze ernstig zullen genomen worden door de maatschappij?Iedereen heeft deze walgelijke demonstraties reeds gezien ,waar is hun verstand op die protestdag?Nee echt ik kan er niet bij. In onze buurt destijds bestond een herenhemdenzaak,de man bediende de klanten en had een mooie vrouw en drie jongetjes.De man kon zijn herenklanten moeilijk met rust laten en zijn echtgenote begon hem te wantrouwen voor zijn eigen kinderen,daar zal dan toch wel 'n specifieke ziekte mee gemoeid geweest zijn en een psychiater bij te pas gekomen zijn.Later is de vrouw toch moeten verhuizen met de aankomende jongens.Héél droevig vonden wij dat allemaal in de buurt. Om deze treurnis te besluiten:wij kenden twee vrienden die veertig jaren bevriend waren,die beiden een pracht van een betrekking hadden,zich zeer correct gedroegen,oprecht van elkaar hielden en elkaar tot aan de dood verzorgd hebben,mits de nodige huishulp. Op die manier kan een anders geaardheid zonder veel moeite aanvaard en zelfs begrepen worden.Wat vindt u?
Vingervlugheid is eigenlijk een term die men bij de pianisten gebruikt maar dan noemt men het gewoonlijk vélociteit.Hier gaat het over een ware échte vingervlugheid zonder toetsen. De man waarover ik ga vertellen is eigenlijk veel te braaf voor deze wereld,zo zegt men dat voor écht degelijke mensen,die nooit kwaad over een ander spreken en nooit denken aan bestolen ,noch bedrogen worden . Hij ging ,van God geen erg ,dus gewoon over de straat , die weinig bevolkt was, op linker oever in de late morgen.Komt er opeens een vreemde vrouw voor hem staan,die argeloos vraagt of hij voor haar een euro wil wisselen.Onze brave man haalt op slag zijn porte-feuille boven water en laat dat madameke zelf in het voorzakje van de klein centjes die euro,die zij in haar hand houdt ,wisselen.Terwijl ze dus aan ' t rommelen is in dat kleingeldzakje,haalt ze al de grote brieven uit de grote achterzak en onze brave man heeft de kans niet gekregen dit op te merken.Zij is natuurlijk begiftigd met twee handen,en wat de linker deed ,de rechter geen weet!! Onze voorbeeldige sociale man,gaat verder zijn weg en heeft zijn porte-feuille niet meer nodig die dag.Echt waar. Dan gaat hij ' s anderendaags een groot warenhuis binnen om vlug iets te halen en bemerkt dat hij fameus is beet genomen,hij bezit in het centenzakje nog enkele stukjes van 5 cent.Al het overige is ribbedebi. Thuis doet hij zijn verhaal en zijn moeder zegt"jongen toch wanneer gaat gij nu eens geloven dat er "stoute" mensen zijn!!Wat gaat je vrouw daar nu van zeggen?In deze crisistijd is 300€ toch zo maar niets. Hij is de politie gaan verwittigen dat er van dat gespuis op linker oever " zijn kost aan' t verdienen is"en de politie antwoordde terecht" ja dat is hun broodwinning/We zullen een oogje in het zeil houden." Op die manier is geld incasseren natuurlijk niet moeilijk maar.....het blijft toch'n kunst .Probeer het zelf eens ik denk dat ge gaat verschieten hoe vlug ge tegen de lamp zult lopen. Sinds dat grapje(Antwerps!!)loopt onze brave man tot nogtoe steeds maar met 2O€ in zijn geldbeugel.Maar.......hoe lang zal hij dat kunnen volhouden temeer dat men met 20€ qua aankopen niet ver meer geraakt,dat zal de lezer ook wel weten!?? Goede raad,draai je rug naar dat soort vrouwen en loop een stapje vlugger en vooral laat je door medelijden niet in de doeken doen.
We kwamen elkaar tegen,'t was een poosje geleden en hoe gaat het,goed en met jou?U kent die inleidende gesprekken,een dialoog noemen we dat nu Zo kwamen we bij de kinderen,ja ook goed alleen de zoon zit nu al 'n tijdje zonder werk en heeft nu een leefloon.En kan hij zich bezig houden?......... Ik zou het geloven met al zijn wagens!!!hij zoekt nu een groter magazijn om te huren want hij wil ze goed bergen. Ik kon mijn mond niet houden en zei héél voorzichtig" dat zouden we vroeger met onze dop toch niet gekund hebben hé,geen werk ,veel occasiewagens als collectie en een magazijn huren,ik sta daar wel even van te kijken!.Had ik ze niet zo goed en reeds zo lang gekend ik zou wellicht gezwegen hebben.Nu zag ik dat ze dicht klapte en voor goed,want als we elkaar nu ,zeer sporadisch, ontmoeten kijkt ze de andere kant op.Toch ben ik blij deze opmerking gemaakt te hebben,ieder zijn mening natuurlijk en ook zijn levenswijze daar niet van. Alleszins is het nog steeds toegelaten 'n beetje kritiek te hebben ,al is het dan maar heel eventjes en niet altijd in gedachten over " dingen " die naar onze mening" erover" zijn. slot
Wij kwamen in een grote half donkere ruimte waaraan onze ogen wat moesten wennen.Toen zag ik kleine witte kopjes uit een zwarte meststof steken,mooi in grote vakken verdeeld. In het midden een gaanpad en ontelbare kwekelingen langs beide zijden van ht pad.De fotograaf vertelde hoe dat in zijn werk ging en naarmate wij dieper in de ruimte doken hoe meer de paddestoelen van formaat vergrootten.Als ze helemaal voor consumptie klaarwaren moesten zij verpakt worden volgens formaat en dat was een hele klus.Maar er waren vaste afnemers wat het werk enigzins verlichtte. Over de opbrengst of de winst durfde ik niet spreken,trouwens dat kwam niet aan de orde. Toen de omleiding ten einde was en wij voor de nog vergrendelde poort stonden begonnen wij over de oorlog en al wat er kwam bij kijken,ditalles in een ontspannen sfeer. Toen de grote poort ontgrendeld werd deed het mij deugd weer in de frisse lucht te staan.Mij zouden ze zeker geen vaste "job "moeten aanbieden in een halve duistere bierstekerij,ook niet wanneer ze paddestoelen zou kweken die ik nochtans zeer graag lust. De joviale houding en de sympathieke spreektaal van de stadsgenoot zal ik me nog lang herinneren.Ook de donkere sfeer en het sleutelgeknars!!en het klein beetje angst dat ik daarbij voelde en dat helemaal niet nodig was geweest!! slot
Oma vertelde ons,tijdens de bomaanvallen van de V1's hadden wij ook prijs:al onze ruiten aan stuk ,zolderingen half naar beneden en vele muren gebarsten.Spoedig werden al de venstes met dik karton dicht gespijkerd.ZO konden wij niet blijven wonen.Gelukkig boden vrienden in het Leuvense ons een klein appartementje aan,zijzelf sliepen uit angst in de kelder Met 'n kleine verhuiswagen namen wij het hoogstnodige mee en onze twee fietsen en trachtten ons te schikken in ons lot De V1 bommen vlogen boven ons hoofd,vooral s' nachts,maar van " overvliegen" hadden wij geen schrik,wel betreurden wij hevig de schade die voor Antwerpen weerom bestemd was.(wraak van de lozer)Onze Papa moest in de stad blijven voor zijn werk,maar op vrijdagavond kwam hij per spoor ons vervoegen en bracht telkens droevig nieuws mee.(instortingen,gekwetsten en doden)Onze mama was héél benauwd geworden en ging veel naar onze vrienden die bestendig in ons dorpje woonden. Mijn zus en ikzelf reden met de fiets, als vluchtelingen, naar de boeren.die ons zeer welgezind waren,zij hadden welgemeend medelijden met deze toestand.Voor een prijsje kochten wij dagelijks groenten vers uit het veld getoverd Mijn zusje ging op bezoek bij onze vrienden en ik trok er alleen op uit met de fiets om de omgeving eens wat verder te bekennen. Zo reed ik voorbij een totaal verlaten oude brouwerij, richting Aarschot en juist toen ikmijn tred(of trap?) wat vertraagde ging de grote poort open en stond een vriendelijke man in het deurgat en knikte mij gemoedelijk toe .Hij kwam een stapje nader en zei"ik sta hier op wacht,de eigenaar is naar de markt."Omdat ik meende dat hij mij iets wilde vragen stapte ik van de fiets en zag toen dat hij zin had in een praatje.Dadelijk hoorden wij dat we van dezelfde stad waren.Hij was ook bij vrienden op vlucht met zijn echtgenote en een welbekend fotograaf in het Antwerpse. Hij nodigde mij uit 'n kijkje te komen nemen in deze tot paddestoelen kwekerij omvormde brouwerij.Van deze gelegenheid wilde ik wel gebruik maken want zulks had ik nog nooit gezien Wij stapten binnen en de poort werd dicht gegrendeld.Dat sleutelgeknars gaf mij wel even een onveilig gevoel.Ik was 2O jaar.
Hoe is dat toch gekomen zo vroegen wij onze Oma,dat één man de ganse wereld op zijn kop heeft kunnen zetten?En toen vertelde onze Oma wat zij ervan wist door lectuur en ervaring.Hitler,zo begon zij,woonde alleen met zijn moeder als jongeling.Hij verlangde vurig aan de tekenacademie te mogen studeren want hij tekende héél graag.Zodra hij voor een toelatingsexame werd aangeschreven lukte hij niet in de opgaven en werd niet aanvaard.Dat betreurde hij héél erg en stemde hem zéér bitter. Dan ging hij maar bij het leger en na een tijdje sloot hij zich aan bij de nationalistische partij.Hij werd er een vurig aanhanger van en toen hiij eens de kans kreeg'n woordje in het openbaar te spreken,stonden enige officieren daar toevallig op te luisteren en vonden hem een puike woordvoerder.Adolf zelf ontdekte ook dat hij gemakkelijk in het openbaar zijn woordje deed. Hij is dan hogerop geklommen in die nieuwe partij en er tenslotte de leider van geworden met al de gevolgen vandien. Wij,de kleinkinderen van Oma,namen genoegen met deze beknopte uitleg en hebben de gevolgen er mee van gedragen en ondervonden. Inderdaad een verbitterd iemand met bovendien autoritaire en opvallende leidersgaven met ook 'n buitengemeen doorzettingsvermogen én'n oratorisch talent is tot héél veel in staat Vaak vergalloperen ze zich,denken we ook nog maar eens aan Napoléon!!. .
Wanneer men nergens pijn gevoelt dan is men meestal tevreden,men waardeert die situatie en da's maar goed en redelijk ook.Maar..........als u 's nachts zo op het onverwacht pijn krijgt aan uw linker grote teen dan begint men zich toch vragen te stellen want dit is iets dat men nog niet heeft mee gemaakt.En het doet pijn ,echt pijn.Bovendien zo midden in de nacht komt dat zeer ongelegen.Wat heb ik nu? vraagt men zich af, terecht.Wel ik kan het u zeggen ; u hebt jicht. En wat kan de rede daarvan zijn?...Te veel urinezuur . Wat moet ik daarvoor doen vraagt u zich af.Ten eerste héél veel water drinken(het mag kraantjeswater zijn zegt de dokter)e, dan Colchicine innemen volgens voorschrift van uw huisarts want u hebt een opstoot van jicht die kan eventjes duren en terwijl moet u op uw tanden byten want het is alsof een ijzeren tang op uw grote teen geprangd werd!! De huisarts geeft u zéker een dieetblad en de Colchicine werkt tegen de pijn maar geeft onaangename bijwerkingen zoals diarree,misselijkheid soms overgeven.(niet altijd) Na die behandeling en het beeindigen van de opstoot mag men Allopurinol innemen(1OOmg)om te beginnen en dit voor de rest van uw leven om geen aanvallen meer te krijgen.De Allopurinol(heet nu Zyloric) zorgt voor het wegebben van het urinezuur.Meestal worden de 100mg.opgedreven tot,ja voor sommigen zelfs tot 300mg.maar die krijgen dan ook geen opstoten meer(aldus onze goede apotheker met veel ervaring) ook onze huisarts is van dat gedacht en werkt op die manier. Voor de hardnekkige gevallen wordt wel eens 'n spuitje van Depo-Medrol gegeven tegen ontsteking en voor diegenen die geen anti- inflamatoire pillen verdragen. Ziezo,beste lezers,hopelijk heb ik aan sommigen van u 'n goede raad gegeven of u tenminste toch op de goede weg gezet. Dat was mijn enige bedoeling.
'''n gewone herinnering
