Spartelen

De wereld draait gewoon verder. Och ja, ze staken. Tegen wat…of om wat. Van Quickenborne heeft zich wat overhaast. Was te verwachten ik heb dat ventje altijd al een rare kwiet gevonden. Een wat afwerelds figuur dat denkt dat de wereld één groot virtueel twitterpretpark is. De ganse commotie die hij nu opwekt verbaasd mij dus niet. Die man heeft nog nooit meer dan gebakken lucht verkocht. Administratieve vereenvoudiging...mijn oog ! Het is allemaal nog wat ingewikkelder geworden. En het is niet omdat het via internet kan dat het per definitie eenvoudiger is.

Dus ja het land zou moeten stil liggen. Het openbaar vervoer heeft sowieso al geen klant aan ons. Bussen zijn oncomfortabele sardienenblikken waarop men toch lastig gevallen wordt door allochtonen. Geen politie te zien of te horen dan. Zelfs niet als men ze opbelt en de bus blijft staan. En een auto hebben wij toch nodig om naar het dichtst bijzijnde station (12 km) te rijden. Als men toch al een auto heeft is hij veel goedkoper in gebruik dan het openbaar vervoer. Vandaar…laat die lamzakken maar staken. Dat ook het internationale treinverkeer plat zal liggen ? Treintje spelen is blijkbaar wel echt voor lamzakken die niet graag werken…nationaal internationaal het maakt hen niet uit als ze maar kunnen niet-werken.

Ook het onderwijs zal staken…net die mensen die hun leven eigenlijk al in niets doen doorbrengen, gaan staken ! Omdat ze moeten blijven “staan” tot hun 60^ste ?! Van vakantie naar vrijaf hun carrière opbouwen en dan nog vroeger willen stoppen. Trouwens of die luitjes nu staken of niet. Deze week werken die toch al niet meer. De kinderen zwalken nu al doelloos rond op straat, zichzelf bezig te houden.

En de rest ? Het OCMW staakt…profiteurs gaan dus last krijgen van de luiheid van de ambtenaren ? Toch crimineel lollig ? En de bib blijft toe…ach ja wij kunnen wel enkele weken doorlezen zonder naar de bib te trekken. En het zwembad. Welk zwembad ? En TV en Radio…de VRT dan toch. Alsof die nog veel opstaat in de tijd dat er 100 kanalen beschikbaar zijn ? En de cipiers doen ook wat wij van hen gewoon zijn, namelijk staken. Om cipier te worden moet men allicht geen arbeidscontract tekenen maar een verklaring van stakingsbereidheid. Maar zoals steeds zal dat ook nu niet meer hinder opleveren dan een scheet in een fles.

En de post Willem…de post staakt ook. Ze lijken daar wel het orkest van de Titanic. Kunnen ze ook geen rekeningen meer aanbrengen. Taksen, belastingen en heffingen ronddragen. Maar ze werken met die domme staking ook heel hard verder aan hun eigen nutteloze overbodigheid. Wij zullen nog meer e-mails met PDF aanhangsels verzenden tot B-Post tot een atavistische ruïne is vervallen die alleen nog de museumfunctie bekleed om mensen duidelijk te maken tot welke machtspositie idioten konden uitgroeien voor de e-mail was uitgevonden.

Blijven de ziekenhuizen en de loodsen. Wie echt in medische nood zit, zal wel nog geholpen worden. Dokters moeten wel. Alleen de verpleging gaat op zondagsdienst….wat een arrogant gedrag. Het is een zware job, verplegende zijn. Maar die dames en heren moeten zich wel bewust zijn dat elke eurocent die aan hen gespendeerd wordt, wel word verdiend en belangeloos afgedragen door mensen die wel economische meerwaarde creëren. De witte meute leeft op ons kap ! Bovendien zouden deze mensen het ethische gevoel moeten hebben dat staken in sector gewoon pervers is ! En die loodsen die via de havens het land echt wel economisch kunnen treffen ? Wel hier krijgt Di Rupo een eerste kans om het haar op zijn tanden boven te halen ! Opeisen die zooi ! 

Geachte dames – heren veelverdieners...als u echt teveel verdient ga dan naar uw baas en doe het voorstel om alles wat u meer dan 1200 euro per maand netto verdient terug aan uw patroon over te maken ! Als u na 6 maand leven van 1200 euro netto op de maand nog zo overtuigd bent dat de indexkoppeling moet afgeschaft worden, schrijf dan nog eens een opiniestuk. Nochtans ik persoonlijk vind het gegeven van moeten rondkomen met 1203 (om precies te zijn) euro per maand een economisch argument genoeg om die indexkoppeling toch maar te behouden. Vanuit een overbetaalde luxepositie is het gemakkelijk roepen dat Di Rupo het niet kan. Vanuit de situatie van 1200 euro per maand ben ik echt wel heel blij dat Di Rupo mensen van mijn inkomenscategorie wil ontzien ! Mochten wij wisselen van job, en ik ben daar wel eens een paar maand voor te vinden hoor, dan zou ik de lofzang zingen in mijn opiniestukken over een moedig politicus die eindelijk de fiscale wantoestanden met de bedrijfswagens wil aanpakken, over de verantwoorde houding van politici die de luiaardij-cheques willen duurder maken en niet meer fiscaal afrekbaar...en zou ik, in volle bewustzijn dat er weldegelijk nieuwe belastingen moeten komen, blij zijn dat men eerst denkt aan eerste klas vliegreizen, beleggingen (met geld dat toch op overschot is),..... Maar blijkbaar heb ik nooit het geluk gekend de juiste kruispunten in mijn leven tegen te komen zodat ik kon evolueren van een dwazekloot die zijn schaars inkomen verdedigt naar een slim en erudiet man die pleit om arme mensen nog armer te maken. Misschien gelukkig maar, want ik zou niet meer in de spiegel durven kijken.

Vanwaar dat pervers genoegen om die domme NVA weer bij enige onderhandelingen te betrekken ? Meer dan een vol jaar heeft die compleet geconstipeerde partij de kans gehad een construktieve bijdrage te leveren aan de toekomst van ons land. Tot spijt van wij er zijn ijdele electorale hoop in gelegd had, heeft NVA op geen enkel moment een milligrammetje constructivisme kunnen opbrengen om ook maar één positief zinnige bijdrage aan het debat te leveren. Met een grote "zeg-eens-ferm-neen-met-bart" show heeft de NVA zichzelf geheel buiten de onderhandelingen geplaatst. Geen dwang (hebt u dwang gezien ?) geen druk. Gewoon vrijwillig opgeven.

En de rest fietste rustig verder. En werkte één voor één een aantal zeer belangrijke etappes af. NVA voelde zich niet echt goed in hun rol van "zeikers aan de zijlijn". De kakafonie van miscommunicatie bewees dat....trouwens ook nu alweer kon NVA geen enkel onderbouw woord van kritiek geven op de akkoorden. Ze moesten zielig in hun calimero-schelpje een beetje stampen naar de andere partijen die wel verder hun kiezers wilden vertegenwoordingen op de plaats waar het echt op aan kwam, namelijk de regeringsonderhandelingen.

En dan gisteren. 1 april op 6 november. Jambonsconi of Janjambondreou mocht alweer opdraven. Het is dan steeds lachen gieren brullen...herinner u Linkebeek en zijn 3000 oude verzuurde ventjes. Ook daar was Jambon in beeld ! Lachen gieren brullen dus. Ze willen terug meedoen....joehoe jongens....wij wisten niet wat neen betekent ? Wij willen wel meespelen....Zielig ! En ongeloofwaardig en helemaal niet ernstig. Welk normaal denkend mens wil in volle crisistijd, als elke dag de te saneren miljarden oplopen als hopscheuten, welk normaal mens dus wil nog een 500 dagen verspelen door de opgevers terug met de kopgroep te laten meerijden ? Enkele kompleet irrealistische gekken allicht....maar toch geen rationeel denkend mens. Trouwens in het echte leven hebben opgevers ook niet het recht om enkele etappes later terug mee te huppelen met diegenen die wel hebben doorgedaan. Dus in de politiek kan dat ook niet....trouwens de diepstgelovigen moeten dat niet erg vinden....die denken dat de belachelijke opgevers volgende keer alle stemmen gaan halen. Ondertussen moeten wij het met Jambon doen...en toegegeven een groter politieke clown bestaat er niet in het Vlaamse poucinellentheater.

Papandreou wil een referendum ! Het moet zowat het beste nieuws zijn wat er de laatste maanden te rapen was ! Eindelijk wordt de mening van de burger gevraagd. Democratie noemt zoiets. Een van de meest waardevolle waarden die het Westen kent.

De afwijzing van de andere Europese politici is dan ook niet goed te begrijpen. Met die Eurocrisis bleek meer Europa te gaan bestaan uit nog meer boven de hoofden van de mensen beslissingen nemende politici. Een groepje onderling konkelfoezenden politiekers die er alles aan deden hun achje te redden. Europa de meer en meer verglijdt naar een permanente inkomensgarantie voor nationaal geloosde politici. Mensen die door de wil van de kiezer getekend zijn als prutsers en ongeschikten. Europa als vluchtoord voor zulke onbenullen. Een vehikel dat alleen tot doel heeft de schade van de politieke onkunde van de politici van einde 20^ste en begin 21^ste eeuw naar de geldbeugel van de burger af te wimpelen !

Dergelijke hautaine politieke mislukkelingen tonen nu een schandalige dedain tegenover de democratie. De kleine Griek moet betalen en zijn bek houden. Stel je voor, die betaalslaven hun mening vragen ? Ongehoord !

Maar Willem, die Grieken, ook de kleintjes leefden toch ver boven hun stand. En dan nog op kosten van de staat. Ja, dat zal wel. Maar kan men dat die kleine Griekse burger verwijten ? Het zijn toch de politici die systemen opzetten en administraties uitbouwen die alles in goede banen moet leiden. Als die verkeerde systemen uitbouwt of gewoon willens en wetens systeemdodende constructies in stand houd, kan men de werkende burger toch niet verwijten dat ze ervan profiteren. Naar die kleine Grieken meppen is gemakkelijk. Maar waar blijft de vernietigende kritiek op parasitaire profitariaten zoals de subsidie van zonnecellen, brugpensioen, notionele interestaftrek, dienstencheques…ook deze zuigen het land financieel volledig droog en brengen het systeem in ademnood. Maar ja…die Grieken hé….echte profiteurs met de verkeerde mentaliteit. Kijk naar die Vlamingen, die verzaken spontaan aan zulke wantoestanden ? Euh ?

De beelden schokten. Flitsen. Lucht. Voeten. Bloed. Maar hij liep. Gekrijs, hongerige leeuwen zijn beschaafder. Gieren vechtend om het vlees. Meute, bende, cohorte, zooi, crapuul. Middeleeuwse gevangenname. Maar hij leefde. Ze leken er op los te beuken. Lucht, voeten, grond, ruggen, bloed. Veel lawaai. Geroep. Getier. Schoten. In de lucht, naar ik verhoop. Dierlijk, maar op de beelden waren het mensen. Lybiërs.

Stilte, en dan het nieuwsanker even. Foto’s. De wandelende man is dood. Opgezwollen gezicht. Ze beukten er niet naast. Bloed. Ontluisterend.

De dode man was een monster. Zeggen ze. Is ook zo. Geen groot gemis voor de gemeenschap. Hij verdiende niet beter ? Ola. Lybië wou bevrijd worden van een moordende smeerlap. Oog om oog is geen goed begin op weg naar de moderniteit. Wie heeft dat ooit geloofd ? Bengazi in maart – april. Het was crapuul. Toen al. Ongeloofwaardig en ongedisciplineerd. Ik zou zo en bende nooit steunen. Onze westerse leiders wel. Waarom ? Het is mij nog niet duidelijk. Bescherming van de bevolking ? Zijn Lybiërs dan van goud en Syriërs van lood ? Oliebelangen. Allicht.

Lybië wacht nu een stralende toekomst. Elke Lybiër zou een zonnebril moeten kopen. Het westen heeft ook daar de democratie een handje geholpen. Irak straalt nog. De rechtstaat komt wat later. Nu mogen levenden gewoon worden afgeknald zonder proses. Leuk hé ? Hoe gaan onze grote leiders, vroegere Kadhafi-vrienden dat verklaren ? Prille democratiën hebben minimi’s nodig. Louis Michel wist dat al vroeger.

En nu ? Bescherming voor de inwoners van Lampeduza ? Als het “bevrijdde” schorem merkt dat ze niet vooruit komen door alleen maar een man te doden ? De Arabische lente is gedoemd tot een complete mislukking als er daar geen beschaafde mensen gaan inzien dat vrijheid maar komt als het volk wat rijkdom vergaart. Dat een goed draaiende economie meer wonderen verricht dan een zootje ongeregeld uit Bengazi of een Tahrirplein vol met werkschuwe mannen ?

Ze is dood…Sinds gisteren. Mijn vriendin.
Laat mij niet verkeerd verstaan. Ik ben gelukkig, heel gelukkig getrouwd. Al 22 jaar.
Maar Lucie was mijn vriendin. Van mijn 9^de jaar reeds. Dus nu zo’n 38 jaar.
Wij groeiden op…iedereen zei dat wij liefjes waren. Maar wij wisten beter. Zonder al dat hartstochtelijk gedoe, matchten wij elkaar. Wij vulden elkaar aan waar nodig, steunden elkaar waar niemand anders steun kon bieden en verstonden de wereld samen beter dan wie ooit.

Moppie kwam, en Bert. Een ander lief ? De wereld zag een breuk. Wij verzaamden sterker dan ooit. Moppie had nooit een concurentiegevoel. Bart is de beste café-maat die ik heb. Nooit heb ik Moppie of Bart bedrogen. Of zou het Lucie en mijzelf geweest zijn die wij zouden bedrogen hebben ? Gelukkig weet ik het niet. Boezemvrienden door dik en dun…maar dan van een ander geslacht.

Wij trouwenden, beiden met een ander. Peterschap en meterschap van de kinderen. Ondeugende knipogen, fantastische etentjes, bowlingavonden …het ultieme vangnet. Moppie doet raar…ach koop ze een bloemetje. Bert ziet mij niet meer staan…zou hij misschien opgebruikt worden door het werk…een weekendje aan zee met zijn vieren streek alle plooien vlak.

Tot die rampzalige 17^de april 1992. Altzheimer ! 28 jaar. Ze vergat nogal veel de laatste tijd. Stress dachten wij. Ook zij. Toch maar eens naar de dokter. Antistress pillen hoopte ze. En ja…daarmee moest ze het doen. Tot ze vergat welke dag het was, en rustig in bed bleef op een donderdag. Het was toch zaterdag beweerde ze. Ze reed zich verloren naar het werk. Ach ja…dat kan. Tot ze de verjaardag van haar dochter vergat. Dat doet een moeder niet !

Het werd erger. Ze legde dingen verkeerd. Vond ze nooit meer terug. Maar ze bleef werken. Functionerend werken. Dingen kwamen moeilijker naar buiten. Het duurde soms enkele keren voordat we begrepen wat ze nu net wou zeggen. Maar de weekends aan zee gingen door. De bowlingavonden bleven leuk. Tot ze drie weken na elkaar de eerste bladzijde van een boek las. Drie dagen later was haar laatste werkdag.

Halftijds werd één dag in de week. En minder. Woorden vervangen door kneepjes met de hand. Flikkeringen in de ogen. Op den duur niets meer. Bert zocht en vond tijd. Om haar thuis op te vangen. Moppie verzorgde haar. En ik ging langs en we steunden elkaar alle vier. Soms gaf ik haar eten. Ze kon niet meer. Soms voelde ik mij gewoon een voeder. De sonde moest komen. Anders zou het snel afgelopen zijn. Zouden wij ? Is dit nog menselijk ? Heeft zij er nog iets ? En wij ?

Ze was 44, toen de sonde kwam. Woorden waren helemaal weg, zelfs de geluidenbrei was stil gevallen. Ogen twinkelden niet meer, vingers knijpten niet. Maar we steunden elkaar alle vier. Midden september, onlangs dus. Ik was er. Ze ging achteruit. Snel. En sneller. Ik  keek naar haar…en daar viel één traan ! Bij mij vele. Nu zelfs op mijn klavier. Sorry. Ik omhelsde haar. Ze legde haar hand op mijn arm. Man, ik weende… van geluk.

Nu praten ze over euthanasie voor dementen. Gevraagd dementendoders ! Soylent green is op komst. Mocht ik ooit gevonden hebben dat ze dood mocht gaan voor de sonde…ik zou mij gaan ophangen aan een viaduct over de autostrade. Iemand die dat éne grootste moment van geluk wgedoodt, verdient niet meer dan een publieke vernederende dood.

Willem is gechockeerd ! De NVA machinerie in Vlaanderen beperkt de vrije meningsuiting. Mijn antwoord op het editoriaal van Rik Van Cauwelaert van Knack is niet langer dan enkele minuten blijven staan. Dan is het verwijderd. Een reactie op die censuur is zelfs nooit op de site verschenen. Dat NVA-gelovigen niet met kritiek omkunnen is reeds langer bekend en hebben reeds vele mensen mogen ondervinden. Voor niets schrikken de nationalisten terug….tot zelfs doodwensen toe. Maar dat Knack zich nu ook al tot censuur begeeft laat mij schrikken !

Vlaanderen verkrampt. Onder het mom van forumregels is het op DS-online reeds heel moeilijk NVA kritische reacties te posten. Ook al heb ik het volste respect voor het ter beschikking stellen van de reactiemogelijkheden en begrijp ik dat de mensen die deze fora ter beschikking stellen het laatste woord hebben.

Rik Van Cauwelaert heeft zich de laatste jaren ontpopt als reclameman voor de NVA. Kritiekloos neemt hij alle winden die BDW laat over en bazuint ze verder als de grote nieuw-Vlaamse waarheid. Daarbij schuwt hij de persoonlijke aanvallen niet en verzand hij meer en meer in een stijl die een verkrampte boze verzuurdheid  uitstraalt die op zondag 18 september in Linkebeek laagtij vierde.

Ik vraag mij af waar dhr Van Cauwelaert de illusie haalt dat iedereen de NVA standpunten zomaar zou moeten overnemen. In een meerpartijen democratie vallen politieke tegenstanders niet zomaar in katzwijm van bewondering voor elkaars standpunten. In zulke (west Europese) democratie-modellen moet door onderhandelen de eigen politieke standpunten in een regeerakkoord worden ingebracht. Onderhandelen als democratische geplogenheid dus !

In een democratie is het ook normaal dat men als kiezer zich laat informeren over partijprogramma’s. Dat men zich laat overhalen omdat zo’n programma aansluit bij de persoonlijke ideeën. Maar elke kiezer met een intelligentie meer dan een bedlegerige amoebe kijkt niet alleen of de analyse van de partijen juist is, maar ook of de aangeboden oplossingen in de realiteit haalbaar zijn en of de partijen hebben nagedacht hoe ze hun oplossingen in de praktijk gaan brengen.

NVA heeft dit laatste nooit gedaan. In die zin is NVA zeer gelijkend met Vlaams Belang. De thema’s die deze laatste partij aanhaalt zijn ook zeer relevant. Maar ook hun oplossingen lijden aan een totaal gebrek aan realiteitszin. Bovendien hanteert ook VB een kwalijk conflictmodel om de duurzaamheid van de maatschappij te ondermijnen. Op vraag hoe ze denken hun systemische staatshervorming en Copernicaanse omwenteling te realiseren, wist de NVA niet meer te verzinnen dan de krakkemikkige strategie van het “been stijf houden”. Dit was voor de verkiezingen van 13 juni 2010 reeds bekend. Dergelijke strategie van het stijve been is bij mensen met enige ervaring in het onderhandelen synoniem voor niet willen praten ! Onwil. Maw…mensen die NVA stemden in de hoop dat die hun woord zouden houden en hun “oplossingen” zouden realiseren, die hoopten eigenlijk op een NVA staatsgreep. NVA dictatuur. Pikken en slikken van de eigen standpunten. Wat zich uitte in de nota De Wever.

Maw mensen met een opinievormende job die de NVA standpunten zeer verstard uitbazuinen zijn blijkbaar de democratische geplogendheden in een meerpartijendemocratie vergeten. Onderhandelen. Dat mensen in een verantwoordelijke opiniemakende job verkrampt de NVA van reclame voorzien, kan moeilijk aan hun domheid geweten worden. Anders raakt men nooit in zulke functie. Maar ook mensen met intelligentie en aanzien worden soms slachtoffer van oplichterij. De grootsten geven dan deemoedig toe op het verkeerde been gezet te zijn en trekken lering uit hun misstap. Wie echter diegenen wegcensureert die hen op hun verkeerde uitgangspunten en niet correcte premisses wijst…die zijn een bedreiging voor de vrije meningsuiting en democratie.

Koppen gingen er geteld worden ! De achterban draaide al meer dan een week op volle toeren. Alle projecties en estimaties werden sans gêne op het net gegooid. De Vlaemschten der Vlaamse Vlamingen zouden eens naar Linkebeek trekken, sie !  Het weghonen van de “SHAME” betoging en het minimaliseren van de opkomst, wekte natuurlijk hoge verwachtingen. Toch bij diegenen die over een geheugen beschikken dat langer werkt dan 3 weken.  De NVA gelovigen raakten nog eens begeesterd, na de fenomenale dreun van vorige week. Maar Willem, dat was geen dreun ! Ha Neen ? Enkele dagen ervoor nog groot bekkend arrogant de hoop op een mislukking rondspuiend, moet BDW eventjes niet goed geworden zijn toen hij over het BHV akkoord hoorde. Ook Jan Blafbom heeft zich weer een hopeloos belachelijk gemaakt, met de broek op de enkels orakelde hij. Om dan enkele moeilijke uren later te moeten toegeven dat het allemaal zo erg niet is. Jambon Courbé ! Ach en kom, als zelfs de huis, tuin en keukenideoloog van de NVA, Maddens, zegt in de krant dat het een moeilijk moment was. Dan moeten wij niet zoeken. Het heeft een patat van jewelste gegeven daar bij de NVA.

Dus Linkebeek leek een herkansing. Zeker nadat NVA zichzelf buiten spel had gezet voor de onderhandelingen. Na het akkoord leek deze weigering van De Wever uit te draaien op het cynische scenario dat de tweede kans van de Vlaams extremist in de handen van het FDF kwam te liggen. Gelukkig speelt MR dat spel niet mee en worden de extremisten aan Waalse kant (hopelijk) geloosd. De NVA-reclame pers draaide overuren. BDW mocht in kwaliteitsgazetten allerhande zijn oproep doen om naar Linkebeek te trekken. Zelfs nog op zondagochten kon de NVA-promotie-zender VRT het niet laten om Ben Weyts nog een oproep te laten doen ! En om 11.30 zond onze Vlaamse NVA televisie een life verslag uit van hun sjoesjoekes in Linkebeek. Het werd echter een hilarisch fiasco !

Er waren 3000 extremistische vendeliers komen opdagen ! Drieduizend ! Tien tot vijftien keer MINDER dan de zo weggelachen betoging in Brussel. Een afgang was het. Drieduizend kwaad zuur kijkende ouderlingen en andere woest springende dwergen. Ik heb het een aantal keer terug gespoeld, herlezen…maar elke keer waren het er het fenomenale getal van 3000 ! Ondertussen lagen de V-partijen wild ruzie makend te rollen over de straatstenen. Onder het oog van de camera en het oor van de micro. Het was een verheven spektakel op Vlaemsch nationalistisch niveau. Het zal een goed kriekenjaar worden…gewoon van het lachen.

http://www.standaard.be/artikel/deta...MF20110906_041

NVA, bij monde van Bracke, wil niet naar nieuwe verkiezingen indien de onderhandelingen mislukken ! Dit is pas nieuws ! BDW hoopte nog maar net dat de onderhandelingen zouden mislukken omdat dit zijn partij voordelig zou uitkomen bij verkiezingen...enkele minuten later orakelt Bracke net het tegenovergestelde. Deze communicatieve kakafonie tussen Bracke en De Wever is ook niet voor het eerst te horen!

Is de NVA zich gaan bezinnen over de signalen die uitgestuurd worden zoals de hartverwarmende massale niet-opkomst bij de gordel ? Toch raar dat Bracke net nu met zijn gebrabbel naar buiten komt.

Nog leuker wordt Bracke's verhaal als we naar de reden kijken waarom NVA geen verkiezingen zou willen ! Hij, Bracke dus, momenteel kopstuk bij NVA haalt de financiële markten aan ! Ik geloofde mijn ogen niet toen ik het las ! Net dat argument dat door NVA steeds is afgedaan als een fabel van de Belgicisten om toch maar de NVA eronder te krijgen...net dat argument wordt nu door Bracke als eerste aangehaald ! Fenomenaal !

Ook zijn tweede argument zint mij wel. Ook dit wordt door de NVA-gelovigen afgedaan als Belgicistische praat, maar nu wel leuk overgenomen door Bracke (NVA'er voor wie in de war ligt met de man zijn politieke overloperijen). De NVA kan niets forceren ! Zelfs monsterscores zullen geen verandering brengen. Op Belgisch niveau, waarvoor federale verkiezingen dienen, haalt NVA nooit een meerderheid en zijn ze dus gedoemd om toch compromissen te sluiten met andere partijen ! Ook al heeft BDW in Der Spiegel gezegd dat hij dat nauwelijks overweegt omdat dit zijn partij schade zou toebrengen !

Als derde reden haalt Bracke de zogenaamde verantwoordelijkheid naar de mensen toe, aan ! Wat een giller ! NVA is niet verantwoordelijk ! Door Maingain bij de gesprekken te willen wist NVA heel goed dat er geen akkoord mogelijk was ! Maar dat wilde ze net ! De Wever zegt bovendien foert tegen zijn kiezers en wil hen niet verder vertegenwoordigen in de onderhandelingen en laat ze daardoor gewoon over in de handen van "collaborateurs" ! En deze partij durft het woord verantwoordelijkheid tov van de mensen nog uitspreken zonder dood te gaan van schaamte....hoewel Den Brack en schaamte, dat gaat niet samen.

Hilarisch is al helemaal zijn zogenaamde alternatief. Eerder zijn utopische droom. Hij haalt nog eens het Loch Ness  van artikel 35 boven. Hoeveel keer moeten die NVA’ers met hun kompleet onrealistisch gedachtengoed tegen de muur te pletter lopen ! Wij leven nog steeds in België. Artikel 35 is mooie theorie, ooit uitgevonden om één of andere Vlaamse proto-extremist tevreden te houden. Niet realiseerbaar in de Belgische context met de Franstaligen erbij ! In plaats van moeite en tijd te verspillen aan zulke domme ideeën zouden de krachten eerder moeten ingezet worden om oplossingen te zoeken binnen de realistische en gegeven context….Tenzij men de context wil veranderen. Maar ook daar geeft de NVA niet thuis.

Het hoge woord is eruit. BDW ziet liefst de onderhandelingen mislukken. Het zou hem en zijn partij goed uitkomen ?! Euh ?! De Wever bevestigt zelf persoonlijk zijn destructief negativisme ! Het was voor velen al langer duidelijk. NVA en dus BDW wilden geen akkoord ! Veertien maand heeft de man zitten wachten op het Belgisch politiek Fukushima. Maar het kwam niet ! Hij is dan maar zelf aan de zijlijn gaan staan. Zichzelf teruggetrokken uit de onderhandelingen. Zelf geweigerd zijn kiezers verder te vertegenwoordigen in de gesprekken. Een perverse strategie blijkt. Een vies politiek spelletje om er zelf beter van te worden.

Maar geloof het of niet, de BDW aanbidders en NVA-fans hebben alweer de bekentenis van kwaadwillige onwil niet gehoord. Die extremistische Vlamingen leven blijkbaar met een vervormer op hun oren. BDW gooit in een anderhalf uur durende zeg-eens-neen-met-Bart-show de handdoek. Hij plaatst met veel poeha zichzelf buiten de onderhandelingen. Maar de NVA-verslaafden hebben gehoord dat de anderen hem buiten gesloten hebben ?! Nu hij zijn onwil tot het bereiken van een akkoord toegeeft, zijn eigen belang in een mislukking duidelijk stelt, nu hebben ze weer niets gehoord. Nieuw Vlaams ? Mijn oor ja, selectief doof en blind voor de realiteit noemen ze zoiets.

En hoe lang is dit perverse spelletje van BDW reeds bezig ? Ik ben ervan overtuigd dat zowel BDW als EDR een welgemeende poging hebben gedaan om “eruit” te komen. Ongeveer tot het moment dat BDW dacht een kopij van zijn partijprogramma te moeten overhandigen als compromisnota die EDR sneller dan de wind doch logischerwijze naar de prullenmand verwees. Was de hierna volgende vraag van BDW om de MR met Maingain bij de onderhandelingen te betrekken niet al zo’n berekende perverse zet ! Iedereen wist dat met Maingain geen akkoorden konden gesloten als NVA erbij zat. BDW wist dat natuurlijk ook. Zo dwaas is die vent nu ook weer niet. En nu zijn masker is gevallen en hij duidelijk heeft toegegeven geen akkoord te willen, nu kan men zich afvragen of zijn verzoek om de MR er niet is gekomen omwille van de aanwezigheid van Maingain ? Die man zijn Francofone extremisme komt de NVA goed uit…..

U hebt ze ook al gezien, daar ben ik zeker van. De beelden van negers en negertjes die honger lijden. Ach ze gaan u door het hart ? Mij niet ! Kijk, ik wil wel geven. Ik ben niet harteloos. Ik heb een, voor mij, vrij mooi bedrag gegeven aan Japan na de aardbeving. Ik moest dit doen via het Playstation netwerk, want hier in België vond geen halve kat het nodig enige hulp aan Japan te coördineren. Nochtans is Japan een land met een bevolking die zich wil inzetten voor wederopbouw of om hun problemen op te lossen. Is Japan een land met een bevolking die dankbaar is als er Westerse hulp komt. Een bevolking die hard werken verkiest boven vechten, plunderen en elkaar afslachten. Een bevolking die de handen uit de mouwen steekt om het malheur zo snel mogelijk te verwerken en te vergeten en die niet jammerend op god of allah zit te roepen boven op het puin. Aan zulke landen wil ik echt wel geven.

Maar als er landen getroffen worden waar ouders hun kinderen willen grootbrengen in een sfeer van moorden, plunderen en vechten ? Ouders die wapens belangrijker vinden dan eten voor hun kinderen. Neen, dan is de miserie hun eigen verantwoordelijkheid ! En wat ik dan geef ? euh niets ! Sans gêne ! En dat heb ik zaterdag een keihard in het gezicht gezegd van die naïeve idealisten die meenden van mij nog geld los te krijgen voor de moordende en vechtende bendes.

Pukkelpop heeft mij aangegrepen. 5 doden. Zeker als je de ouders van één van de slachtoffers goed kent. Zij, de mama, werkend in de plaatselijke winkel van mijn geboortedorp. Hij, de papa één van de twee zoons van de zaaleigenaar die op onze trouw mee het feest hebben gemaakt. Ik leef mee met deze ouders. Ouders die met een bang hartje en zonder hun volle goesting hun kinderen zien afdruipen naar zulke fesstivals. Ouders die dan enkele weken later de oorsprong van het woord tentslet mogen lezen in hun krant of over over coma zuipen en druggebruik op festivals. Ouders dus die niet de dwarsdrijver durven uithangen en hun kinderen verbieden om naar zulke dingen te gaan. Ouders die nachten wakker liggen.

Willem is niet zo voor festivals. Maar zulke ramp kan men niemand toewensen. Ik kan mij inleven in de gevoelens die zulke organisatie moet ondergaan op zulke moment. Een feest. Het grootste van de zomer. En een zomeronweer ruïneert alles. Ook je persoonlijke leven.

Toch mogen wij ons geen zand in de ogen laten strooien door het drama. Er moeten vragen gesteld worden . Naar verantwoordelijken en naar nalatigheden. Kon buienradar niet helpen ? Of het KMI ? Kon men na het dramatische weer in Brussel en de doorschuifpiste die duidelijk was echt niets ondernomen hebben ? Tuurlijk is het achteraf altijd gemakkelijk kritiek geven natuurlijk. U zult het maar voorhebben. En dan blijkt de communicatie nog kompleet mank te lopen. Zoveel GSM operatoren maar als er een onweertje uitbreekt ligt alles plat ? Euh ? Komaan dat kan toch niet. En op de weide ? Nederlanders gewaagden van kippen zonder kop. Komplete chaos ? Maar ach wat mag men op zulke zomer orgiën verwachten aan communicatie ? Vanop de weide zelf meestal wat apestoned gebral hoe leuk dat alles wel is, uitgekraamt door de oetlul van dienst al dan niet met plastiek tieten op zijn hoofd. En de officiële communicatie ? Die komt enkele weken later…als men in de krant de oorsprong van het woord tentslet mag lezen.

Maar ook de foto op de eerste pagina van de krant (De Standaard) greep mij aan. Twee varkensachtig met modder besmeurde plodden die initiatiefloos tegen elkaar met lege blik zitten te wachten. Neergeslagen zonder enig drang om terug recht te komen. Zoals wij sommige islamieten boven op hun hoop puin zien zitten als er daar een ramp heeft geweest. Gelaten, lamlendig. Waar is die Vlaamse mentaliteit om terug te vechten, op te staan en verder te doen ? Niet bij de zooiïge plodden op de voorpagina ! Het symbool van onze Vlaamse jeugd. Fuiven en feesten…maar als er iets misloopt liggen ze lamlendig te wachten tot anderen hen uit hun zelf gezocht miserie haalt ! Een aangrijpend beeld ! Het einde van de vechtende Vlaming.

Ach ja…ze zullen wel snel dat zomeronweertje tot een ramp verklaren. Dan zijn alle vragen naar verantwoordelijkheden afgeweerd. En komen de kosten nog eens op de rug van de gemeenschap terecht. De politieke druk om zo’n afwikkeling is al volop aan de gang. Schandalig…maar ach ja. Het leuke is dat er eindelijk een discussie lijkt op gang te komen of zulke massale zomer-vozigheden nog wel verantwoord zijn ? Misschien betekent Pukkelpop 2011 wel het definitieve begin van het einde van de zomerse massa-orgiën. In elk geval zullen er al flink wat meer ouders zijn waar de bezwaren groot genoeg zijn om hun kinderen van zulke hoogmissen van decadentie weg te houden.

Een boek als reactie op de bloedige gebeurtenissen van 1944 ?! Dat sprak mij aan. Een getuigenis uit de eerste hand. De dwerg….

Wat een begin van het boek ! Het slaat aan en grijpt je vast en voert je mee. En dat gevoel blijft tot helemaal op het einde. Naar de vorm is het boek een historische roman. Een dwerg aan het hof van een Italiaanse stadstaat in de renaissance is de verteller en het ik-hoofdpersonage. Eigenlijk is het boek een soort dagboek van de dwerg, alles wordt vanuit zijn perspectief vertelt. Het kereltje is behoorlijk misantroop. Hij haat ongeveer iedereen, houdt van brutaliteiten en van oorlog. En kan eigenlijk niet tegen wijzigende verhoudingen en situaties.

Het verhaal is dus een ketting van gebeurtenissen die we via de dwerg vernemen. De komst van meester Bernardo, de voorbereidingen op de oorlog, de verzoening, maitresses, dood, liefde, de pest… Wij leren de vrouw van de koning kennen, zijn dochter, de naburige vorst Lodovico Montanza en zijn zoon, de op Da Vinci geïnspireerde meester Bernardo…En Lagerkvist laat al deze personage door het verhaal evolueren onder invloed van de gebeurtenissen. Alleen de dwerg blijft zijn eigen zelf. Onveranderbaar. Het verhaal is meeslepend en wekt goesting op naar het vervolg. Het einde is redelijk verrassend, maar heel geloofwaardig.

Het boek lijkt dus bol te staan van symbolen. De dwerg is het kwade. Het slechte. De koning is de macht, het gezag. De vrouw is de verdorvenheid, de dochter de zuiverheid, onschuld of naïviteit. Bernardo is de “uomo universale”. Deze interpretatie vindt men gemakkelijk op internet. En ligt, ik moet het toegeven, voor de hand bij het lezen van het boek. Wetende dat het boek een reactie is op de tweede wereldoorlog, heb ik steeds getracht deze symboliek naar die periode terug te brengen. En dan ziet men dat de symboliek algemeen voor “de mens” kan gelden, maar ook verschillende aspecten van één enkele persoon kan zijn. Deze symboliek maakt van het einde van het boek wel een heel deprimerende en akelige bedoening.

“De dwerg” is dus een boeiend boek. Eentje dat de lezer spontaan tot nadenken uitnodigt. Geen gekunsteld denkwerk achteraf waar hooggeleerde doch weinig in de realiteit staande professoren zich een kluif aan uitvinden. Mooi geschreven met een krachtige beeldende taal. Men kan zich zo een film bij het boek voorstellen. Elke regelt nodigt uit de volgende te lezen. Geen flauwe of mindere momenten. Eindelijk nog eens een prachtboek….een vergeten pareltje. Een dik verdiende 8,5/10.