Het valt nog allemaal te besien.
De Groen-roepers. Wie zijn ze ? Wat doen ze ? Wie heeft ze nog nodig ?
Ze vinden amper nog een voorzitter voor hun clubje. Het is dan ook niet plezant om nu naar buiten te komen met een “groen” imago. Jarenlang hebben “gore” tafelspringers het groene basisgoed gehypothekeerd met onwaarheden. Een opwarming die al enkele tijd niet echt wil meewerken. Het smeltende Noordpoolijs was ook al in staking deze zomer. Bovendien kapen alle andere politieke strekkingen de basisbekommernis van de groenen. En het is nog crisis ook. Zo wie zo al een moeilijke tijd om ideeën te verkopen die de rustige vastheid overhoop halen.
Ook het imago uit het verleden is niets om fier op te zijn. Mie Volvolgels was ook al niet echt een geschenk voor de ecologisten. De chocoladesigaretten….het is nog zo’n een billenkletser. Nepal en het pacifisme, een afgang van jewelste. En wie is er nu graag oppersmurf van een bloedarmoedig partijtje dat niet verder komt dan ecotaksen om hun dweperijen aan de mensen op te dringen ? Of men eer haalt uit het leiden van zo’n groepje dat valt nog te besien.







