Gabriel Garcia Marquez... De kolonel krijgt nooit post
De kolonel krijgt nooit post. Of het Zuid-Amerikaanse wachten op Godot. Een brief die niet komt. Al vijftien jaar niet. De pensioenregeling. De aankondiging van betaling. Elke vrijdag gaat de kolonel naar de post. En Godot komt niet. De brief ook niet. Het leven tekent deze man. En het geldgebrek. Honger, het verkopen van de laatste bezittingen. Overleven en zijn kruisen dragen. Want naast de brief die nooit komt, is de sukkel getrouwd met een astmatische vrouw.
En toch heeft zelfs zulke man fierheid. De vechthaan van zijn zoon. Een zoon trouwens die negen maand voor het verhaal begint is doodgeschoten. Tijdens een hanengevecht. De kolonel spaart het eten uit eigen mond om het beest in leven te houden. Het is zijn hoop. Enige hoop. De haan zal vechten en winnen. Ook geld. En dan zijn de zorgen voorbij.
Een dunne roman. Nog geen 100 bladzijden. Maar Marquez is een meesterverteller die zelfs in de beknoptheid zijn meesterschap toont. Een boeiend, ja zelfs beklijvend verhaal van armoede met een geniale eindzin…Meer dan het lezen waard. Geen moeilijkdoenerij. Een heerlijk goed uitgewerkte roman met echte mensen met echte zorgen. Dus een 8 op 10. Zeker !