Archief

1552. Zo ver is het al. Dat was het jaar van zware overstromingen Vlaanderen, Zeeland en Brabant overspoelt. De Sint Pontiaansvloed ! Toen al voor de “global warming”. 1552 is ook het gevolg van een wereldramp. Het was ooit 4552 maar wij zijn teruggefloten. Net zoals de Sint Pontiaansvloed 2/3 van de toenmalige wereld heeft weggeveegd, zo heeft nu de economische crisis 2/3 van alle beurskapitaal weggeveegd. En het wegvegen gaat gewoon door. Willem’s job weggeveegd. Samen met duizenden andere. Maar de Opel catastrofe in Antwerpen moet gered worden. Een door vakbondshoogheidswaanzin kompleet onrendabel bedrijf. Door overdreven kwaliteits-kafkaisme hopeloos duur gemaakte sector….die moet gered worden. De banen in metaal en textiel die zijn echt weg. Met 10, 15 tegelijk. Eens 200 of een beetje meer. Sluipend maar continu en definitief. Sint Pontiaan wreekt zich op de kleine economie. Willem durft de radioknop niet meer omdraaien. Het duister pessimisme vervuilt de huiskamer. Willem begint cynische spot in de onheilsberichten te horen. Willem hallucineert dat het nog werk hebbende journaille de crisisslachtoffers uitlacht. Ha, ha bla bla wij hebben nog werk, lijken ze te grijnzen. Willem moet zich gaan herpakken. Ik haast mij nochtans. Tegen 200 per uur in een doodlopend straatje.

Als ik kijk naar wat er nu aan het gebeuren is in onze pers, dan twijfel ik of de evolutie van de mens steeds vooruit gaat. Ik heb zo de indruk dat de mensheid op zijn minst stil blijft staan. Misschien zelfs in sneltreinvaart op de terugweg is. Hoe anders kan men het succes verklaren van extremistische randfiguren die de moderne versie van het brandmerken of de schandpaal terug willen invoeren. Ook al is pedofilie een krapuleus misdrijf dat alleen door en door smeerlappen begaan, de invoering van internetlijsten lijkt mij een terugkeer naar de zeer duistere middeleeuwen. Blijkbaar is een dergelijke lynchmentaliteit commercieel wel zeer aantrekkelijk. Onze Vlaamse pers verloor zichzelf kompleet in de verslaggeving van de kindermoorden in Dendermonde. Collectief en zonder uitzondering gebruikten ze de revanchistische standrechterlijke executie om te berichten over de misdaad en de dader. Een diepe plaatsvervangende schaamte maakte zich meester over mij. Het is niet alleen bedroevend dat “geletterde mensen” als hoofdredacteurs en journalisten zich laten verleiden tot het gebruik van deze laag bij de grondse aanpak om de commercie te laten floreren. Het is ronduit beangstigend dat er een groot deel van de maatschappij dergelijke openbare brandmerkingen terug als een gerechtvaardigd vertier beschouwt. Wij zijn terug in de duistere middeleeuwen.

Geheel terecht zijn wij collectief kwaad als onschuldige en onweerbare slachtoffers vallen. Marsen moeten het maatschappelijk verdriet kanaliseren. De media nemen hun rol van schandpaal maar al te ernstig. En gezien het succes van beiden, heeft het volk dit nodig na dramatisch onverklaarbare bestialiteiten.

Dit weekend hopen enkele niet mee ontwikkelde barbarenbreinen 40000 of meer onschuldige en kompleet onweerbare slachtoffers te maken. Houtduiven...ja het is dat maar. Och laten wij er snel over zwijgen ! Willem de Zeveraar neemt het op voor een simpele duif ?! Zwijgen zou collaboratie zijn aan deze massamoord. Sommige idealistische idioten liggen wakker van enkele miljoenste deeltjes CO2 meer in de atmosfeer. Ach hun strijd is nobel doch nutteloos. In een deellandje waar enkele jaren geleden nog miljoenen liter aromatische koolwaterstoffen in de lucht werden geloosd, staat het heel hypocriet om CO2 de zwarte piet door te spelen. Maar ach...zij doen het voor de natuur, het klimaat, de stagnerende temperatuur. Zij zijn groen meneer, en begaan met natuur, milieu en alle andere progressieve nieuw-religieuze dogma's.

Maar waar blijft dan nu hun protest tegen het ongeoorloofd (misschien zelfs onwettelijk) afslachten van onschuldige dieren ? Maar domme Willem. Die stomme dieren eten ongeveer alles op wat ze zien. Zelfs onze trots, het witloof, vreten die dieren kaal. Koolzaad vernielen ze...straks kunnen de progressieve rakkers niet meer met hun oververvuilende bio-mobiel rondtuffen. Ze slingeren terug. Gewasbescherming in samenspraak met de landbouw ! Diezelfde argumentatie die enkele tienduizenden amoebe-intelectuelen in mei 2003 naar Gent dreef om "Groen Hoer" te gaan balken.

Voor Willem is dit een holocaust weekend. Onderontwikkelde venten (veel vrouwen zullen er wel niet geweest zijn) met kleine piemeltjes die hun gebrek compenseren met een tweeloop hebben zich mogen uitleven. In volle vogeltrek....een modelstaat zou dergelijke ondermaatse bestialiteiten toch niet mogen toelaten. De dieren die kansloos worden afgemaakt zouden binnen enkele weken in Polen, Zweden,...ja zelfs Finland zitten om rustig een nieuw broedsel op de wereld te kunnen zetten. Ver weg van de zogenaamde, vermeende schade die ze zouden aanrichten. Antropogenic genocide...ja dat bestaat. In Vlaanderen. Wanneer gaan we een minister krijgen die haar op zijn of haar ballen heeft om dergelijk ongeciviliseerde onmenselijkheden strafbaar te stellen ?

Als Willem in een dergelijke machtspositie was, hij zou die onderontwikkelde klein-piemelige debielen laten vastbinden aan een paal op de markt van hun gemeente. Willem zelf zou de stenenverkoop controleren. Maar in elk geval, die piemel-gebrek-compenseerende-bende-onbenullen zou aan de lijve moeten ondervinden wat ze andere levende wezens aandoen. Langzaam....heel langzaam....... de rest moogt u bijfantaseren na het lezen van een meer begeesterd boek van Val Mcdermid

Come Backs kunnen mooi zijn. Neem als voorbeeld Grace Jones of misschien zelfs Lance Armstrong. Zij beantwoorden een collectief gevoel van nostalgische hunkering met een bevestiging van hun vroegere kunnen door nieuwe fenomenale exploten te tonen. Maar, beste lezer, wees ervan bewust dat dit de uitzonderingen zijn die het nut van come backs bevestigen. In de betere gevallen blijft een come-back steken in een herhaling van vroegere prestaties. Door heimwee benevelde geesten durven het belang van dergelijke come-back wel eens overroepen. Ach onze Tina heeft nog mooie benen op haar tweehonderdennegende. En Sting kan nog steeds een vijfsnarige bas vast houden. Applaus.

De meeste come-backs worden echter vanuit een gebrek aan zelfsituering van de terugkomer ondernomen. Zelfrelativering is een te grote zeldzaamheid bij diegenen die eenmalig als een vallende ster het menselijke duister enkele seconden spektakel hebben geschonken. Potsierlijk verdrinken ze in hun eigen stijfkoppigheid die hen tracht wijs te maken dat hun eenmalige gelukstreffer eerder een kenmerk van hun kunde is dan louter een onbegrijpelijke speling van het lot. De muziek kent zulke Plastic Betrands met hopen. Ook de sport kent dergelijke Frank Vandenbrouckes. En de Vlamingen hebben er nu ook zo’n politicus bij.

Dhr Y. Leterme, amateur geitenhouder uit I. wil terug volledig in de politiek stappen. Is er nu echt niets of niemand in het universum die ons van deze misstap wil behoeden ? De loze veelbelover heeft reeds 18 maanden de kans gehad te bewijzen dat hij een sprankeltje talent zou hebben in die sector. Elke opportuniteit heeft hij eigenhandig en zeer professioneel de nek om gedraaid. Zelfs de normaal voor iedereen weggelegde portie beginnergeluk heeft hij van zich afgestoten. Hij zong verkeerde clubliederen, hij deed aan miscommunicatie, hij zei net die uitspraken die hij niet mocht doen, hij slaagde er niet in een deftig gesprek te organiseren, hij verloor zijn electoraal gouden ei en wat hij als zijn verdediging aanbracht is uiteindelijk zijn eigen ondergang geworden. Kortom iemand uit een beschutte werkplaats zou minder schade aanrichten als operator van de Genèefse deeltjesversneller dan dat dhr Y.L uit I. aan ons land heeft aangebracht. Hij schoot er zijn gezondheid en zijn geloofwaardigheid bij in. Op den duur was iedereen blij dat hij “goed bestuur” verwarde met niets doen. Hij richtte dan toch al geen extra schade aan. Vijf minuten politieke moed vertaalde hij in achttien maanden knoeierij. Hij voorspelde vette vis met stijve benen. Het werd niet eens een borrelhapje. Lege handen was zijn geschenk aan zijn land, zijn volk, zijn kiezers en zijn partij. En die Guust die wil terug in de politiek ! Ik zie nog eerder Axl Rose een echt goeie CD maken dan onze Flaterkeizer iets goed doen voor de politiek. In elk geval zal ik mijn kans om niet twee keer tegen dezelfde steen te schoppen, niet laten voorbij gaan.

De communautaire dialoog is dood. Gisteren heeft Minister-president Kris Peeters hem begraven. Uiteindelijk van in goede conservatief christelijke traditie was men zich rond deze patiënt echt wel te buiten aan het gaan aan therapeutische hardnekkigheid. Eigenlijk had deze communautaire nooit mogen geboren worden. Ik wil maar zeggen dat hij uiteindelijk het kreupel geboren kind is geworden van de pre-electorale verwachtingsverkrachting door Yves Leterme way back ergens begin 2007. Blijkbaar geldt het typisch Vlaamse spreekwoord nog steeds dat veel beloven zotten in vreugde doet leven. Want nog geen week na de verkiezingsoverwinning was het voor iedereen duidelijk dat Yves Leterme te zwak was om zijn leugenachtige beloften te kunnen waarmaken. Het communautaire werd van zijn wankele schouders gehaald. De keizer van de fröbelschool mocht er zich gaan mee bezig houden. Baat het hem niet, dan schaadt het hem misschien, want die minister president is een iets verstandiger politiek en electorale concurrent van Yves Flatermans. Nu ook de echte problemen al een tijdje niet meer aan de Ieperse geitenhouder zijn uitbesteed, nu dus kan dhr Peeters zijn gezicht redden en de oorzaak van de mislukte gesprekken met de Waalse medebelgen in hun schoenen schuiven. Wat de schade gaat zijn voor zijn partij die nu zonder de hard beroepen staatshervorming en zonder kartel achterblijft, is niet te voorspellen. Dat ze aanzienlijk zal zijn lijkt zekerder dan de verkiezingsbeloften van de CD&V terminator Leterme.

Geachte heren en dames politiekers. Zou het volgende gesprek niet met een advocaat gespecialiseerd in het scheidingsrecht moeten plaatsvinden ? 

Neen best mr. Reynders ik ben zo geen flamskilion die uw vel wil. Ik steun u mr. Didier met hart en ziel en vooral met mijn portemonai. En nu hoor ik die Vlaandimentalisten al juichen ! De transfers natuurlijk en eindelijk ook die Willem heeft het nu door ?

Maar neen best Didier Reynders mijn steun is echt en gemeend en tweeërlei. Vooreerst ben ik het volledig eens dat de Belgische regering stemrecht had moeten hebben op de aandeelhoudersvergadering van Fortis. Verdomme ik kan mij kwaad maken over zoveel hypocrisie bij de aandeelhoudende bende laagbegaafd pluimvee die wel vindt dat de Belgische overheid eindeloos geld moet pompen in hun potsierlijke miskleun deel te nemen aan het egoïstische casinokapitalisme van de beurs. Maar anderzijds niet duldt dat die reddende overheid ook maar een greintje inspraak heeft in de Fortis affaire. Awel mr. Reynders van mij mag die Fortis Holding kloteboel nu helemaal failliet draaien !

Anderzijds steun ik u, beste mr. Reynders omdat ik een goeie typische Belg ben. En omdat u fundamenteel werkt aan hetzelfde als waar ik naar streef. Namelijk geen belastingen betalen. U timmert aan de weg, beste Didier ! Door de verwaarlozing en ruinering van de dienst financiën zijn er nu veel minder controles en herzieningen. Dank zij u ! Als iemand die toch een deeltje van mijn inkomen uit een zelfstandige activiteit haal, en samen met mij waarschijnlijk alle vrije beroepers, ondernemers en andere werkverschaffers kijk ik met schrik om het hart uit naar de dag dat uwe genialiteit uit de functie van financiënminister zou moeten verdwijnen.