Naar de inhoud

Familie De Clipzelen

DE ZOETE INVAL
akke.beakke.be

Archief

Clementine, de jongste dochter van Leopold II

Clementine werd op 30-07-1872 geboren en stierf op 08-03-1955.
Over deze prinses is er bijna niets te vinden in de geschiedschrijving. Misschien dat ze een normaal leven geleid heeft, wat we nog niet kunnen zeggen van haar voorgangers.
Ze trouwde op 12 april 1910 met Napoleon Victor Jérôme Frédéric Bonaparte.
Na de dood van zijn vader in 1891 werd hij door de meeste Bonapartisten als familiehoofd erkend. Hij stierf op 3 mei 1926 te Brussel. Ze hadden 2 kinderen:
Marie Clothilde Eugénie Alberte Laetitia Généviève (1912 - 1996) gehuwd met Serge de Witt (Witt, de, Noord-Nederlandse regentenfamilie, die in de 17de eeuw een belangrijke rol speelde in Holland en de Republiek der Verenigde Nederlanden)

Louis Jérôme Victor Emmanuel Leopold Marie (1914 - 1997)
Geschreven door Ooikenaar om 11:10 Reageer op dit bericht

Koninklijke schenking van Leopold II

In het kader van de Koninklijke Schenking en overeenkomstig de wil van de schenker, Koning Leopold II, worden sommige andere residenties eveneens ter beschikking gesteld van de Koning. Het gaat momenteel om de volgende residenties :

· het Kasteel Belvédère
· het Domein Stuyvenberg
· de Villa Clémentine
· het Kasteel van Ciergnon
· het Kasteel van Fenffe

Deze residenties zijn eigendom van de Koninklijke Schenking, en via haar van de Staat.

Geschreven door Ooikenaar om 10:59 Reageer op dit bericht

Stefanie, tweede dochter van Leopold II

Stefanie werd geboren op 21-05-1864 en stierf op 23-08-1945.
Op 10 mei 1881 trouwde zij met de kroonprins Rudolf van Oostenrijk. In 1883 kreeg het paar een dochter:Elisabeth. Het huwelijk dat niet uit liefde gesloten was, was aanvankelijk heel gelukkig.
Later zette het uitblijven van een mannelijke erfopvolger het huwelijk onder druk.
Stefanie had weinig steun aan het Oostenrijks hof.
Op 30 januari 1889 pleegde Rudolf, samen met zijn geliefde Maria VETSERA, zelfmoord op het jachtslot Mayerling.
11 jaar erna, op 23 maart 1900 hertrouwde Stefanie met de Hongaarse vorst Elmer van Lonyay.
Geschreven door Ooikenaar om 10:40 Reageer op dit bericht

Louise, oudste dochter van Leopold II

Louise werd geboren op 18-02-1858 en stierf op 01-03-1924 in grote armoede.
Haar geboorte was een harde klap voor Leopold II die op een zoon had gehoopt. Ze groeide op in Laken en kreeg een Spartaanse opvoeding.
In 1875 werd ze uitgehuwelijkt aan haar achterneef Prins Filips van Saksen-Coburg-Gotha die behoorde tot de rijke Hongaarse tak van de Coburgfamilie en 14 jaar ouder was dan zij. Het huwelijk - ze hadden twee kinderen - was geen succes.
Prinses Louise, die na haar huwelijk met Filips in Wenen ging wonen en een voorname plaats innam in de plaatselijke high society (haar zus Sefanie huwde in 1881 met de Oostenrijkse troonopvolger Rudolf, ging al gauw haar eigen weg en amuseerde zich met talloze minnaars. De omstreden prinses raakte al gauw in geldnood en aangezien haar vervreemde echtgenoot niet langer bereid was haar schulden te betalen, raakte Louise in zware problemen.
Prinses Louise vond op latere leeftijd ware liefde in de persoon van de Kroatische Graaf MATTACIC maar samen geraakten ze aan lager wal. De graaf werd opgepakt voor geldverduistering en Louise, die ook geen steun vond bij haar kinderen en Belgische familie, werd naar een psychiatrische instelling gestuurd. Mattacic slaagde erin te ontsnappen en de Prinses op heldhaftige wijze te bevrijden waarna ze vluchtten richting Frankrijk. De Prinses, die zich liet scheiden van haar man en vervreemd was van haar vader, liet zich nog eenmaal opmerken toen ze samen met haar zusters een proces inspande tegen de Belgische staat om de erfenis van haar vader (1909), die het grootste deel van zijn omvangrijk kapitaal aan de Koninklijke Schenking toevertrouwde, aan te vechten. Prinses Louise verloor het proces en kreeg in haar ogen een ontoereikend deel van het fortuin uitgekeerd. Ze overleed in 1924 da ook in erbarmelijke omstandigheden in Parijs, de foto van haar inmiddels overleden minnaar in haar handen.
Geschreven door Ooikenaar om 10:34 Reageer op dit bericht

Het kasteel van Laken

Het Kasteel van Laken

Het kasteel van Schonenberg te Laken werd gebouwd op initiatief van de Oostenrijkse Aartshertogen en Gouverneurs-generaal van de Nederlanden, Maria-Christina van Oostenrijk en Albrecht van Saksen-Teschen.
De plannen werden ontworpen door de Franse Architect Charles de Wailly en ze werden uitgevoerd door de aannemer-architect Louis Montoyer tussen 1781 en 1785. Het was bestemd als buitenverblijf voor de aartshertogen, die actief meewerkten aan de conceptie ervan. Centraal van het neoklassieke kasteel, bevindt zich een majestueus Italiaans salon, versierd met bas-reliëfs van de hand van Gilles-Lambert Godecharle die de tekens van de dierenriem voorstellen. De tuin van het kasteel werd aangelegd volgens de onderrichtingen van de bekende Engelse landschapsarchitect Lancelot Brown.
De Aartshertogen Maria-Christina en Albrecht genoten echter niet lang van het zomerverblijf. De Franse Revolutie en aanhechting van onze gewesten bij Frankrijk in 1794/5 noopten hen het kasteel te verlaten. De aartshertogen verkochten uiteindelijk het domein en de omliggende gronden raakten verdeeld. Het kasteel werd in 1803 van de slopershamer gered, dankzij Napoleon Bonaparte die het liet aankopen door het departement van de Dijle om er een residentie van te maken. François-Joseph Henry, architect van de stad Brussel, werd belast met de noodzakelijke werken. Na de val van het Keizerrijk werd deze residentie toegewezen aan het nieuwe Koninkrijk der Nederlanden. Enkele waardevolle meubels en wandtapijten uit Frans bezit bleven in Laken achter. Deze wandtapijten - onlangs nog geheel gerestaureerd bij de Koninklijke Manufactuur De Wit uit Mechelen - sieren nog steeds de Audiëntiesalons van het gelijkvloers.
De nieuwe grondwet bevatte zomer- en winterresidenties voor de koning, die één jaar op twee in de Zuidelijke Nederlanden resideerde. Het kasteel van Schonenberg te Laken werd hem daarom ter beschikking gesteld. Het werd tijdens het Nederlands regime verfraaid en vergroot met een theater en oranjerie, gerealiseerd door François-Joseph Henry, die met de bewindswisseling zijn functie bleef behouden.
De revolutie van 1830 maakte een einde aan het Nederlandse bewind. In 1831 nam Koning Leopold I zijn intrek in Laken. Hij zorgde ervoor dat het domein werd uitgebreid maar het kasteel zelf onderging tijdens zijn bewind geen grote veranderingen. Leopold II was daarentegen geboeid door architectuur en stedebouw. Hij liet in de tuin van Laken een prachtig serrencomplex optrekken door de architecten Alphonse Balat, Herni Maquet en Charles Girault. Het kasteel zelf werd bij het begin van deze eeuw uitgebreid met twee zijvleugels, ontworpen door Girault. De Koning vatte het plan op om in het domein een "Paleis der Natiën" te maken en wilde er via een ondergronds station de trein naartoe leiden. In dit plan paste ook de bouw van de Japanse Toren en het Chinees Paviljoen. De stukken van het domein van Laken uit persoonlijk bezit van de Koning werden samen met andere immobiliën door de Koning aan de Staat geschonken. Deze goederen worden beheerd door de Koninklijke Schenking.
Na de dood van Leopold II bleef de Staat het domein en kasteel van Laken ter beschikking stellen van de Koninklijke Familie. Het onderging geen noemenswaardige veranderingen meer op architecturaal vlak. Sinds enkele jaren wordt wel werk gemaakt van de noodzakelijk geworden restauraties. De meest recente zijn de restauratie en herinrichting van de Audiëntiesalons op de gelijkvloerse verdieping van het centrale gedeelte van het kasteel en de restauratie van de Theaterserre.
De Oranjerie
De Oranjerie te Laken werd gebouwd rond 1818-1820, voor Koning Willem I der Nederlanden. Het vormt één geheel met het Theater en met de Banketserre.
Het theater en de oranjerie werden gebouwd door de architect Ghislain-Joseph Herny, die de titel droeg van Architect van de Koninklijke Paleizen. Alvorens Henry voor Willem I werkte , bekleedde hij de functie van architect van het kasteel te Laken in dienst van het Empire. De conceptie van een oranjerie dateerde trouwens uit de tijd dat het kasteel ter beschikking stond van Joséphine de Beauharnais, de eerste echtgenote van Napoléon Bonaparte. Het project kwam dus niet zomaar uit de lucht gevallen.
Henry begon met de bouw van de oranjerie begin 1818. Eind 1820 waren de werken al flink gevorderd, wanneer Henry plots overleed. Zijn opvolger, Vander Straeten, heeft zich daarom niet moeten bekommeren met dit bouwwerk. De Oranjerie zelf vormde het hoofdgebouw, dat langs de ene kant begrensd werd met een klein theater waarin maximum 306 mensen plaats konden nemen. Het andere uiteinde van de Oranjerie herbergde een woonhuis voor de tuinmannen.
De oranjerie en het theater ondergingen veranderingen rond 1878, door architect Balat. De tuinierswoning ruimde plaats voor de Banketserre en de Theaterserre werd aangebouwd langs de kant van het theater. De oranjerie werd bij deze gelegenheid verbonden met de wintertuin via de annexserre. De ingang tot de oranjerie werd in 1892 gerenoveerd. Uit deze periode stamt waarschijnlijk het koninklijk monogram, dat de ingang ervan bekroont. In 1905 ten slotte, verving Girault de oude Theaterserre door de huidige serre.
De Oranjerie vervult een centrale rol in het domein van Laken: zij geeft uitzicht op het kasteel, waarmee ze ondergronds verbonden is en verschaft toegang tot de serres. Ze speelde onlangs een centrale plaats in het volksfeest dat georganiseerd werd ter gelegenheid van de 65e verjaardag van de Koning.
De Wintertuin
Deze majestueuze cirkelvormige serre sluit aan op de Oranjerie. Ze werd gebouwd door Alphonse Balat. De koepel, 25 m hoog met 57 m diameter, wordt gedragen door 36 stenen zuilen met Dorisch kapiteel. Daarrond loopt een 7 m brede galerij. De onderbouw uit baksteen met dekplaat in blauwe steen omvat 36 sokkels, vanwaar de metalen steunbogen naar de koepel leiden. De afmetingen van de serre maakten het mogelijk om er palmbomen in onder te brengen. De eerste bomen waren afkomstig uit de kweekserres van de Hertog van Arenberg in Edingen. In 1882 schonk het stadsbestuur van Leuven de Koning 4 grote palmen van 15 tot 17 m hoog, die te weinig ruimte hadden in Leuven.
Koning Leopold II wenste het serrencomplex te kunnen gebruiken om er gasten te ontvangen. De Wintertuin met zijn enorme afmetingen, speelt bij de ontvangsten een evidente rol. De verloving van Prinses Stephanie met Kroonprins Rudolf van Oostenrijk in 1880 werd aangegrepen om deze serre officieel te openen, met een optreden van een Weens koor.
De Grote Galerij en de Danszaal
Beide salons, die in mekaars verlengde liggen, maken deel uit van de grootse receptieruimten die Girault in Laken ontwierp. De nieuwe vleugel die deze architect bij het begin van deze eeuw optrok, herbergt onder meer een majestueuze trap, een banketzaal en een aantal salons die de verbinding verzekeren met het centrale gedeelte van het kasteel. De meeste van deze ruimten zijn samen met de serres bij uitstek geschikt voor ontvangsten die met staatsie gepaard gaan.
Het huwelijksfeest van Prinses Astrid en Aartshertog Lorenz van Oostenrijk-Este vond hier plaats in september 1984. De inmiddels gerestaureerde zalen vormden ook een prachtig decor voor het galabanket dat werd opgediend ter gelegenheid van het officiële bezoek van de Groothertog Jan en Groothertogin Joséphine-Charlotte van Luxemburg en enkele maanden voordien van de President van Duitsland.


Geschreven door Ooikenaar om 09:54 Reageer op dit bericht

De koningin die nooit is gestorven

Haar tragische dood op 29 augustus 1935 bezorgde koningin Astrid een bijna mythische status. De sneeuwprinses was amper 30 toen ze in het Zwitserse Küssnacht verongelukte. Astrid, pas achttien maanden koningin, liet drie kinderen en een ongelukkige echtgenoot na. Honderd jaar na haar geboorte opent in het Brusselse Museum van de Dynastie een unieke tentoonstelling over de eerste vrouw van koning Leopold III.

Bang en schuw

Astrid werd als kind nauwelijks betrokken bij de officiële plechtigheden van het Zweedse hof. Naar verluidt was ze een schuw en bang meisje dat eigenlijk niet goed voorbereid was op haar rol als koningin. Astrid kwam, als dochter van de broer van de Zweedse kroonprins, niet in aanmerking voor de troon.

De kus

De mythe rond Astrid begon van zodra ze op 9 november 1926 voet aan wal zette in Antwerpen. Leopold, die zijn aanstaande bruid stond op te wachten, kreeg van Astrid zo’n tedere omhelzing dat de harten van de Belgen smolten. Het was heel ongewoon dat prinsen en vorsten in het openbaar kusten. De volkse Antwerpenaren juichten het gebaar uitbundig toe.

De eerste ontmoeting

Over omstandigheden waarin Leopold en Astrid kennismaakten, doen veel tegenstrijdige geruchten de ronde. Kwatongen beweren dat Leopold eerder toevallig met Astrid in contact kwam, tijdens een staatsbezoek aan Stockholm. Op hetzelfde ogenblik liepen ook Margaretha en Theodora, de dochters van Alice Battenberg en van Andrea van Griekenland, daar rond. Leopold viel echter op Astrid. Hij trok de daaropvolgende tijd geregeld onder een schuilnaam naar Zweden om er zijn officieuze verloofde te bezoeken.

Het huwelijk


Voor de Belgen trouwden Astrid en Leopold op 10 november 1926. Eigenlijk waren ze zes dagen tevoren al getrouwd in Zweden. Het Belgische kerkelijke huwelijk had nogal wat voeten in de aarde. Astrid was immers niet katholiek. Ze moest zich bekeren om te kunnen trouwen. Voor de huwelijksplechtigheid droeg Astrid deze zilverwitte bruidsjurk. De lange sleep werd door vier in het wit geklede bruidsmeisjes gedragen.

De kroost

Op 11 oktober 1927 krijgt Astrid haar eerste kind, Josephine-Charlotte. Het jonge gezin woont dan in het Paleis Bellevue. Drie jaar later krijgt ze een eerste zoon, Boudewijn, die later koning zal worden. Astrid en Leopold zijn inmiddels verhuisd naar het Stuyvenberg-landgoed in Laken.

Verre reizen

In de periode tussen 1928 en 1934, het jaar dat Leopold koning zal worden, trekt het koppel achtereenvolgens naar Nederlands-Indië, het Verre Oosten en naar Belgisch Kongo en de mandaatgebieden. Hier poseren ze met de Broeders van Liefde in Burundi in 1933.

Dromerig waas

Bijna alle foto’s van Astrid baden in een dromerige, romantische sfeer, die schril contrasteert met de harde economische realiteit van begin de jaren dertig en het nogal saaie hofleven van een prinses. In 1934 wordt Leopold koning na het plotse overlijden van Albert. Datzelfde jaar wordt prins Albert, onze huidige koning, geboren. Bij die gelegenheid stuurt Astrid doopsuiker naar alle gezinnen waar op 6 juni een kind geboren is.

Sterven in Leopolds armen

Op 29 augustus rijdt Leopold met zijn nagelnieuwe Packard 120 cabrio door Zwitserland. Astrid zit naast hem, zijn chauffeur zit achterin. In Küssnacht am Rigi verliest Leopold de controle over zijn stuur en duikt de auto de berm in. Astrid wordt uit de wagen geslingerd en overleeft het ongeval niet. Ze sterft in de armen van haar echtgenoot.

Geschreven door Ooikenaar om 00:00 Reageer op dit bericht

ALBERT I

Albert werd geboren op 8 april 1875 te Brussel.
Hij was de tweede zoon van Filips, Graaf van Vlaanderen, en Maria van Hohenzollern-Sigmaringen.
Filips was de jongere broer van Leopold. Hijzelf overleed in 1905.
De oudere broer van Albert, Boudewijn, was in 1891 overleden en zo was Albert de wettelike troonopvolger.
Hij huwde op 2 oktober 1900 met Elisabeth, hertogin van Beieren (25 juli 1876 - Brussel 23 november 1965). Ze hadden drie kinderen:
Leopold: geboren op 3 november 1901
Karel: geboren op 10 oktober 1903
Marie-José: geboren op 4 augustus 1906
Op 23 december volgde Albert Koning Leopold II op.
Op 4 augustus 1914 bij de schending van de Belgische neutraliteitdoor Duitsland  (begin van de eerste wereldoorlog) nam hij het opperbevel over het leger op zich, waaraan hij de gehele duur van de oorlog zou vasthouden.
Hij leidde in september 1918 de noordelijke legergroep in het bevrijdingsoffensief en op 22 november 1918 hield hij zijn triomfantelijke intocht te Brussel. In zijn rede kondigde hij belangrijke hervormingen aan. het algemeen enkelvoudig stemrecht
       de volledige gelijkheid van de twee landstalen
       de vervlaamsing van de universteit van Gent  
       de syndicale vrijheden
       gevoelige uitbreiding van de sociale wetgeving
In de naoorlogse jaren hernam hij, met verstevigd persoonlijk gezag, zijn taak van grondwettelijk vorst, waarbij hij vooral belangstelling had voor 's lands herstel.
Op 17 februari 1934 vond Koning Albert I de dood bij een beklimming van de rotsen in Marche-les-Dames.
Eindelijk eens een koning die voor en tussen de Belgen geleefd had.

ZM Koning Albert I (1909-1934)     Civiele Lijst

3.300.000
(81.805 €)

588.720.000
(14.593.988 €)

Dotaties

50.000
(1.239 €)

8.920.000
(221.121 €)

Civiele lijst na de devaluatie van 1927 (zie opmerking 1)

9.500.000
(235.499 €)

193.800.000
(4.804.177 €)

Geschreven door Ooikenaar om 00:00 Reageer op dit bericht

Bezoek neurochirurg

Gisteren moest ik om 16h00 bij mijn neurochirurg in het UZ te Gent zijn.
Gezien er om te zeggen geen resultaten geboekt zijn, gaan ze mijn bloed onderzoeken of er daar geen infecties te vinden zijn, + een gewone scan en donderdag 24 november in de voormiddag terug een MR. en om 13h30 heb ik diezelfde dag een afspraak met de neurochirurg. Nu gaat het op een versneld tempo. Geen goed teken als je het me vraagt. We zien donderdag wel maar ik heb al mijn vermoedens.
Onze Adhémar is al volledig ingeburgerd en onze Tobie durft er al eens bij te gaan.
's Avonds eist ons kleine mylord zijn plaatsje op in de grote zetel. Dan ligt hij aan mijn vingers te bijten of aan die van Karoline. Eén en al vitaliteit is dat baasje en een loebas. Daar hebben we nog niet met gedaan.
Om te veranderen is het weer aan het regenen en een max temperatuur van bijna 50°F.
De winter zal nu snel zijn intrede doen. Maar in feite mogen we niet klagen. Het kon al lang aan het vriezen zijn en met de prijs dat de stookolie nu staat. Ik heb 2.500 liter laten komen en dat kost 1.250 EURO. Een halve EURO de liter of 20 oude Belgische frankjes.
De scholen zien zich verplicht om de ouders per kind een bijdrage van 10 EURO te vragen of ze kunnen geen verwarming aanzetten. De onkosten qua verwarming is meer dan verdubbeld, maar natuurlijk krijgen ze daar geen aangepaste subsidies voor. Jan Modaal zal weer mogen betalen.
Voor de rest is alles nu een beetje rustig. Frankrijk haalt de voorpagina's niet meer. En op TV ook niet. De rellen zijn nog bestaande maar er worden niet meer dan 400 auto's per nacht in de fik gestoken en dat is in vergelijking met de vorige dagen maar een peulschil.
Wel neemt Jean Marie Le Pen (Frankrijk) van het Front National ( bij ons het Vlaams Belang) de kans waar om de bevoling op te stoken en dat hij het gebeurde al 30 jaar eerder voorspeld heeft. Ik denk dat zijn partij veel stemmen zal bijkrijgen, sedert Chirac pas na 14 dagen rellen de moeite gedaan heeft om op TV een toespraak tot het Franse volk te houden. Dat zal hem en zijn partij zwaar kosten. Mensen die door zinloos geweld hun wagen en soms hun appartementen verloren hebben, vergeten zo iets niet. Het vuur in de banlieus die niet door de ordediensten konden onder controle gehouden worden, zullen ze ook niet vergeten. De beelden van enkel Noord-Afrikanen die opruiende taal spraken alsof zij de enige benadeelden van de maatschappij zijn, zullen zij ook niet vergeten. In diezelfde wijken wonen ook Fransen in armoedige toestanden en die doen zo geen vandalenstreken. En ze hebben ook geen snelle BMW's om met te pronken. De Franse politiek heeft veel goed te maken, als we maar geen extreem rechtse regering aan de macht krijgen!??
Geschreven door Ooikenaar om 10:22 Reageer op dit bericht

Leopold II heeft er voor gezorgd dat er mooie bouwwerken in Brussel werden opgericht.
De koninklijke serres hebben we ook aan hem te danken;
De eerste staatslening om zijn spoorweg aan te leggen in Afrika hebben we ook aan hem te danken.
Dat hij Kongo aan België gegeven heeft is een DIKKE LEUGEN. Hij had het als onderpand voor de lening gegeven. Die verplichtingen om de lening af te lossen heeft hij nooit nagekomen. Daarom heeft de staat in 1908 Kongo overgenomen.
Het bloed van 10 miljoen zwarten hangt aan zijn handen.
Hij heeft NOOIT zijn eigen kolonie bezocht.
Zes maanden per jaar zat hij op zijn jacht dat gemeerd lag aan de Azurenkust met zijn Blanche. Grote delen aan de Azurenkust waren zijn eigendom.
Een deel van zijn immens fortuin is nooit teruggevonden. (Blanche is zeker met een 30 miljoen frank vertrokken richting Frankrjk)
Om zijn dochters niets na te laten, heeft hij al het geld in fondsen gestoken om de verzorging van zijn gebouwen te bekostigen.
Zijn jaarlijkse toelage was:

ZM Koning Leopold II (1865-1909)    
Civiele Lijst

3.300.000
(81.805 €)

524.700.000
(13.006.973 €)

Dotaties

200.000
(4.958 €)

31.800.000
(788.301 €)


Hij heeft geregeerd in een periode vol met sociale onrusten en grote armoede. Nooit iets aan gedaan.
Voor zo een man houden we op 15 november een herdenking met mis en gans de hutsekluts.
Vandaag de dag zou zo iemand opgenomen worden en in Den Haag voor de rechtbank verschjnen voor volkerenmoord. Was dat de zwartjes beschaafd maken en bekeren?????????????
Geschreven door Ooikenaar om 00:00 Reageer op dit bericht

De Vrijstaat Congo

Naast de jacht op vrouwen, hij was één van de grootste koninklijke charmeurs van de 19de eeuw, ging hij ook op jacht naar een kolonie. Hij had onderandere een maandelijks contract met een Londens bordeel om hem jonge meisjes toe te sturen. Is toevallig uitgekomen doordat er door het Engels gerecht een onderzoek over dit bordeel werd gedaan. Werd nadien in de doofpot gestopt omdat er iemand van het Engels Koningshuis ook als vaste klant bij betrokken was. De wereld is toch klein, hé
De jaren 1870 waren aan de andere kant ook de jaren van de grote ontdekkingsreizen door Afrika. Onder andere Livingstone en Stanley. Doel van hun tocht was de ontdekking van de oorsprong van de Nijl.
Livingstone ( 1813 gestorven 1873) was een goede man en streed tegen de slavernij. In 1870 raakte Livingstone zoek en Stanley ging in opdracht van een Amerkaanse krant The New York Herald hem zoeken. Hij vond hem op 10 mei 1871. Livingstone zou nooit meer "uit de wildernis" te voorschijn komen, maar stierf in mei 1973 nog steeds op zoek naar de bronnen van de Nijl.
Wie was die Stanley? Stanley was een bastaard. Zijn echte naam was John Rowlands. Werd later in New Orleans door de rijke katoenhandelaar Henry Hope Stanley geadopteerd. van dan af heette hij Henry Morton Stanley. Was een arrogant, agressief, dominant, gefrustreerd en scrupule vrije man. ( karaktertrekken pasten goed bij die van Leopold II). Hij ontpopte zich als oorlogscorrespondent en na het einde van de burgeroorlog trok hij door de wereld als (oorlogs) correspondent en werd beroemd door zijn zoektocht naar Livingstone.
Hij kreeg van zijn krant de opdracht om van kust tot kust te trekken in Afrika en onderweg de raadsels op te lossen over onder meer de grootte van het Victoriameer en natuurlijk weer een onderzoek naar de bronnen van de Nijl.
In augustus 1875 organiseerde Leopold II een "wetenschappelijk" Aardrijkskundige Conferentie in Brussel. Het lukte Leopold II om uit allerlei landen vertegenwoordigers naar Brussel te lokken. In zijn grote en historische rede stelde Leopold II dat de beschaafde mens een grote taak had te vervullen in Centraal Afrika, het gebied moest beschaafd en bij voorkeur bekeerd worden.
Voel je de geslepenheid al van die man!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
L' Association Internationale Africaine (AIA) werd opgericht onder zijn voorzitterschap en werd gevestigd te Brussel
Op dat moment dook Stanley weer op uit de wildernis. Leopod II liet Stanley opvangen in Marseille ( ging naar Londen) en deed hem het voorstel in dienst te treden van de AIA. Twee soortgelijke karakters ontmoetten elkaar en het klikte direct tussen Leopold en Stanley.
En wat stelde Stanley voor : er moet een spoorweg worden aangelegd tussen alle stations van de AIA en Leopold II was het hiermee meteen eens, maar hoe kwam je daarvoor aan geld ??

oprichtingkerpinc

Leopold II nam o.m. kontakt op met Pincoffs in Rotterdam, ook een man met altijd grootste plannen. Pincoffs was in 1857 samen met zijn zwager, de Rotterdammer H(endrikus) Kerdijk, zaken gaan doen in de Kongo, in 1868 werd o.m. hiervoor de Afrikaanse Handelsvereniging opgericht (AHV). Net als Leopold II had dus ook Pincoffs flair en bezat ook voldoende overtuigingskracht om bijvoorbeeld mensen als de Rotterdamse Bankier Mees en Prins Hendrik, de broer van Koning Willem III, te laten investeren in de AHV.
In augustus 1879, dus een paar maanden al na de vlucht van Pincoffs, komt Stanley, in opdracht van Leopold II, weer aan in Kongo. Bij zich, in opdracht van Leopold II, een groot aantal te ondertekenen verklaringen waarin de bewoners van en rondom een AIA station zouden gaan verklaren dat zij alleen exclusief voor de stations zouden gaan werken, om het maar zoo samen te vatten, een begin van de overdracht van de soevereiniteit aan Leopold II, achteraf....
In augustus 1879, dus een paar maanden al na de vlucht van Pincoffs, komt Stanley, in opdracht van Leopold II, weer aan in Kongo. Bij zich, in opdracht van Leopold II, een groot aantal te ondertekenen verklaringen waarin de bewoners van en rondom een AIA station zouden gaan verklaren dat zij alleen exclusief voor de stations zouden gaan werken, om het maar zoo samen te vatten, een begin van de overdracht van de soevereiniteit aan Leopold II, achteraf....
In augustus 1879, dus een paar maanden al na de vlucht van Pincoffs, komt Stanley, in opdracht van Leopold II, weer aan in Kongo. Bij zich, in opdracht van Leopold II, een groot aantal te ondertekenen verklaringen waarin de bewoners van en rondom een AIA station zouden gaan verklaren dat zij alleen exclusief voor de stations zouden gaan werken, om het maar zoo samen te vatten, een begin van de overdracht van de soevereiniteit aan Leopold II, achteraf....

In augustus 1879, dus een paar maanden al na de vlucht van Pincoffs, komt Stanley, in opdracht van Leopold II, weer aan in Kongo. Bij zich, in opdracht van Leopold II, een groot aantal te ondertekenen verklaringen waarin de bewoners van en rondom een AIA station zouden gaan verklaren dat zij alleen exclusief voor de stations zouden gaan werken, om het maar zoo samen te vatten, een begin van de overdracht van de soevereiniteit aan Leopold II, achteraf....

In augustus 1879, dus een paar maanden al na de vlucht van Pincoffs, komt Stanley, in opdracht van Leopold II, weer aan in Kongo. Bij zich, in opdracht van Leopold II, een groot aantal te ondertekenen verklaringen waarin de bewoners van en rondom een AIA station zouden gaan verklaren dat zij alleen exclusief voor de stations zouden gaan werken, om het maar zoo samen te vatten, een begin van de overdracht van de soevereiniteit aan Leopold II, achteraf....

In augustus 1879, dus een paar maanden al na de vlucht van Pincoffs, komt Stanley, in opdracht van Leopold II, weer aan in Kongo. Bij zich, in opdracht van Leopold II, een groot aantal te ondertekenen verklaringen waarin de bewoners van en rondom een AIA station zouden gaan verklaren dat zij alleen exclusief voor de stations zouden gaan werken, om het maar zo samen te vatten, een begin van de overdracht van de soevereiniteit aan Leopold II, achteraf....

En toen kwam dus Leopold II met het geniale voorstel om van de Kongo inklusief het kustgebied een Vrijstaat te maken, iedereen mocht er vrij in en uit en handel drijven.
Zijn vele zeer uitgestrekte AIA stations waren door Stanley ondertussen bemand door een militaire macht van totaal honderden goed getrainde inheemse soldaten, die, aldus Leopold II, de rust en orde zouden handhaven. De Britse regering vroeg toen wel heel voorzichtig hoe Leopold II dit alles dacht te financieren. Het antwoord van Leopold II was wederom geniaal: de AIC, de inderhaast opgericht Association Internationale du Congo, gepresenteerd als de rechtmatige opvolger van de meteen opgeheven AIA. Volgens Leopold II was de AIC te vergelijken met het net opgerichte Rode Kruis, ook de financiering van het AIC zou dus geen problemen moeten opleveren. Portugal kwam toen nog wel met het argument dat in de Korte Verklaringen van Stanley toch ook duidelijk monopolistische regels waren afgesproken, maar Leopold II wuifde dit weg met het vaak gehoorde koloniale argument dat je eerst het monopolie wel moest bezitten voordat je het weer met anderen kon delen...... een heerlijke logica

Hoe dachten de Fransen over zijn Vrijstaat idee ? De Fransen geloofden er niet in en wisten al bijvoorbaat dat het experiment van Leopold zou mislukken en dan zou de Kongo, aldus hun angst, wel eens aan de Britten toe kunnen vallen. Ook hier had Leopold II een geniale oplossing voor, als de Fransen nu eens het AIC zouden erkennen, dan zou Leopold II in de statuten van de AIC laten opnemen dat bij een faillisement van de AIC de Fransen een 'droit de préférence' zouden krijgen. De verbaasde Fransen konden niet anders dan toestemmen, tegelijkertijd was deze clausule voor Leopold II een soort verzekering dat Portugal zich niet zou mengen in de Vrijstaat, zou door hun toedoen de Vrijstaat failliet gaan, dan zou Frankrijk het gebied binnentrekken. Dat de Fransen Leopolds clausule serieus hebben genomen en goed hebben onthouden, bleek in 1960 toen niemand minder dan Charles de Gaulle bij de onderhandelingen over de Kongolese onafhankelijkheid nog even met het 'droit de préférence' dreigde, gelukkig zette de Gaulle niet door.
Lenin zou later dit 'droit de préférence' als het hoogste stadium van het imperialistische opportunistische denken bestempelen, een achteraf groot compliment voor Leopold II, niet waar ??
En de rest is bekend, uiteindelijk kreeg Leopold II zijn kolonie, dankzij de Britse Amerikaan Stanley en de financiele impuls van een man als Pincoffs.

Geschreven door Ooikenaar om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Familie De Clipzelen

↑ Terug naar de berichten