Archief

Dit is Molly! Ze is een kattinetje dat net bevallen is van drie witgrijze baby's. De poes woonde bij een zeer oude dame die zwaar ziek is. Ze kon het onmogelijk nog opbrengen om voor Molly en haar kroost te zorgen, dus woont het gezinnetje momenteel bij Den Dierenvriend.



Molly is een geboren moeder! Niet alleen haar drie kleintjes worden verwent, maar iedereen die wil komen "aanliggen" en tutteren is welkom! Het lijkt wel een buffet bij de Oude Romeinen...



Probeer ze maar eens te tellen
Molly mag ook buiten de kooi wandelen maar ze komt toch altijd terug naar de baby-afdeling. Daar voelt ze zich duidelijk het gelukkigst, als ze maar voor 't kleine grut kan zorgen. Met fijne kreetjes roept ze de kleintjes en ze moet echt niet aandringen. Binnen de minuut is 't aanschuiven voor een plaatske aan 't banket!
Zie die rechtste op de tipjes van zijn tenen staan om toch maar mee te kunnen drinken! Prachtig!
In de loop van de volgende dagen komen er nog meer foto's van Molly. Want ook voor haar moeten we dus voor een thuis zorgen.

De papflesbende groeit als kool! Ze mogen nu al samen met de andere kleintjes in de grote ren spelen, ze zijn er nu sterk genoeg voor. En op 't bakje gaan doen ze als grote poezen!
Dit nestje zijn natuurlijk echte "mensen"-poezen geworden omdat ze met de papfles groot gebracht zijn. Het zullen dus meer dan normale flodderaars en knuffelaars worden, zij zoeken dus een gezin waar veel liefde en tijd voor hen gemaakt wordt.









Voor foto's van de papflesbende als ze nog veel kleiner worden scroll naar beneden!

Dit groepje van vijf is geboren op 18 april, ze worden op 18 juni ingeënt en dan kunnen ze geplaatst worden. Het zijn prachtige, speelse en sociale kittens waaronder drie vrouwelijke tijgertjes, 1 tijger jongen en 1 zwart katertje met witte sokjes.
In deze kluwen zouden jullie onder andere Balou, Babs en Bengel moeten kunnen onderscheiden...

"Van wie is die poot?"
"Van mij."
"Waarom zit gij die dan te wassen?"
"Omdat ik dacht dat het de mijne was."
"Dat worden hier wel surrealistische gesprekken, zo vroeg op de dag..."



"Als ge die achterpoot nu een wat intrekt dan is er toch plaats voor ons allebei hé seg!"
"Zwijg nu ne keer grijze! Ik ben aan 't poseren! Ge haalt me uit mijn concentratie!"




"Is 't zo goed? Ik kan nog sexier kijken ook als ge wilt. Maar dan zijn mijn ogen bijna dicht en bij een zwarte kat lijkt het dan of ze geen ogen meer heeft snapt ge? Ja, ik ken al alles van verleidelijk poseren."

Momenteel verblijven er 22 poezen bij Den Dierenvriend...
Velen hebben reeds een baasje gevonden die met ongeduld zit te wachten tot ze groot en sterk genoeg zijn om afgehaald te worden, maar er is nog keuze te over voor mensen die zo'n lieverd een goeie liefdevolle thuis willen schenken!

lieve  bloggers - ik heb gisteren een meisje ontgoocheld, maar ik heb een schattig poesje de eenzaamheid voorkomen - u zal misschien niet akkoord zijn met mijn beslssing, maar ik deed het in het voordeel van het poesje.  Hier bij ons leeft zazoe in gezelschap - in contact met mensen en knuffels alle dagen op elke uur van de dag - zij speelt met haar kameraadjes, en alle dagen wordt zij geknuffeld - wel dat zou gisteren niet meer zo zijn, want het poesje kreeg als leefruimte een (keuken) en een waskot en een hof maar mocht onder geen enkel beding binnen - dus 's avonds tussen het wasmachine en de droogkast en dat was het dan. Zal nooit 's avonds geknuffeld worden als tv opstaat - neen - niet in huis. Dat waren de woorden van bomma - en zij had het voor 't zeggen. Wel lieve vrienden, ik vond dat zeer droef voor het meisje, maar ik zag al voor mijn ogen hoe Zazoe veel zou missen en daarom heb ik ze niet meegegeven.  Bovendien vernam ik dat wanneer het meisje naar huis zou gaan (hoe die vork in de steel zat is mij een raadsel, maar voor mij geen zorg) Bomma met de LAST ZOU ZITTEN - "last" inderdaad - mijn oren werden groter en groter en voorzag waar  Zazoe zou terecht komen. Het meisje had verdriet maar dat had ze dan aan haar Bomma te danken. Als ze later volwassen is kan ze zelf beslissen of haar poesje bij haar mag komen wanneer zij het wil - maar nu beslissen grote mensen voor de kinderen, dat is nu eenmaal zo tot groot verdriet soms-