Archief

Volkstradities moeten blijven.

Verloren Maandag gaat bij seniorenclub 't Anker niet verloren.

Een  veertigtal leden genoten op dinsdag 8 februari 2013 van warme, lekkere worstenbroodjes en appelbollen. Met een spoedbestelling kwam al dat lekkers vers uit de bakkersoven direct op de tafel.

Wie wil zulke gezellige namiddagen missen.

Geïnteresseerde senioren sluiten best zo vlug mogelijk aan.

Pyromaan : iemand met ziekelijke neiging tot bradstichten.
Melomaan : iemand met hartstochtelijke liefde voor muziek, vooral beluisteren.
Micromaan : iemand met een ziekelijk gevoel waarbij hij meent zeer klein te zijn.
Mythomaan : ziekelijke leugenaar.
Russomaan : iemand met blinde ingenomenheid met allen wat Russich is of uit Rusland komt.
Anglomaan : een blinde vereerder van alles wat Engels is of uit Engeland komt.
Bibliomaan : iemand die bezeten is door liefde voor boeken;
Erotomaan : iemand meet overdreven seksuele aandrift.

In deze lijst kunnen onnauwkeurigheden staan !!!

90  %
Wat is dat ?


Meer dan 90 % van de leden van seniorenclub 't Anker was aanwezig op het decenniumfeest van 30 oktober 2012. Enkelen werden door ziekte weerhouden.

Of dat feest geslaagd was ?
Niets kan dat beter bewijzen dan een mooie foto.

Tweede lustrum.

Fragment uit het gelegenheidswoordje 30 10 2012 ........

De seniorenclub ’t Anker is geen gewone vereniging.

Van bij het begin in het jaar 2002 werd het duidelijk dat de groep geïnteresseerden met veel vraagtekens in het achterhoofd, de voorzichtige start volgden.

Niemand van de eerste bestuursploeg  { Olga, Victorine, Albert of Hilda  } had enige ervaring in het omgaan met senioren.  

Heel voorzichtig groeide “ de goesting “ om wekelijks samen te komen. Vrij snel werd duidelijk dat de kersverse leden van toen een aangename vriendenkring zouden vormen.  

Wees gerust, ik ga geen opsomming maken van de meer dan 500 activiteiten.  

Daar zit wel stof in voor tafelgesprekken of om pittige anekdoten op te halen.

De fotoboeken daar kunnen jullie eventueel helpen.

En…waarom is ’t Anker in Mariekerke geen gewone vereniging ?

Wel, ik heb echt niet zo direct een beredeneerd of doordacht antwoord. Maar…

Ø     Geen  enkele organisatie heeft zo’n drukke wekelijkse activiteiten.

Ø     Nergens anders voel ik de verbondenheid tussen de leden zo sterk  als hier bij ’t Anker.

Ø     Een groet als : “ Alleee mannekes en haad aale goed hééé “ die komt recht uit het hart.

Ø     Dankbaarheid is hier meer dan een formaliteit.Dat wordt duidelijk in een vaak gehoorde avondlijke groet als " Saluu  hee, tot volgende week en bedankt voor deze gezellige namiddag.  Het was weer goed hee..."

Ø     Een spontane bekommernis blijkt uit  bemerkingen als deze: Waar is Paula ? Komt Jef niet ? Oei, Hipoliet is toch niet ziek zeker ?

Ø     Deze en nog meer dergelijke aanwijzingen maken van ons Ankertje iets buitengewoons.

En dat wij, bestuursleden,  senioren hebben zien open bloeien van schuchtere Mariekerkenaren tot echte,fantastische clubleden, dat is voor ons een extra motivatie om er het beste van te maken en om verder te werken.  Bij deze kan ik het toch niet nalaten om een korte oproep te doen : “ Kent u iemand in je buurt die lid zou willen of kunnen worden, spreek die aan want nieuwe leden brengen vaak nieuwe ideeën mee.

Bij gelegenheden als deze, worden gewoonlijk verdienstelijke personen extra naar voren gebracht.

Omdat seniorenclub ’t Anker geen gewone vereniging is, zal ik dat huldebetoon aanpassen als volgt:

    “ Proficiat en van harte gefeliciteerd, U allen, leden en bestuursleden van
’t Anker. Jullie hebben allen voorbeeldig gepresteerd de voorbije tien jaar. Ieder op zijn manier. “

En nu heb ik nog één probleem :Hoe sluit ik dit feestelijk woordje af ?
‘k Ga het op z’n Ankers doen : “ Alleee mannekes ;   haad aale goed hééé  en… “

          Als we nu aandachtig luisteren en   de stilte laten spreken,  dan horen we meer dan vijftig jubilerende hartjes.  Goed zo !
...........

Gedes