Vorselaar in rouw.
Op de heksenwandelingen te Lille was hij een vertrouwde figuur, met zijn trekzak en mondharmonica.
Mandus was jaar en dag lid van de Sint Sebastiaansgilde van Lille, deze begeleide Mandus onder doedelzakmuziek van achter in de kerk naar het altaar, ontroerend.
Jaren geleden was er een wens en afspraak met Mandus dat er bij zijn doodskist
"In de stille Kempen" werd gespeeld, deze wens werd ingelost door Sus Cavoo met zijn lepelbasser en heksenmeester Eric zong, ik moet U niet vertellen dat gans de overvolle kerk dit meezong en menig traantje werd van de wang geveegd.
Zoon Leo schetste het harde, gelukkige en liefdvolle leven van zijn vader en moeder, ook de kleinkinderen eerden hun grootvader met een passende tekst.
Als slot gingen de leden van de Sint Sebastiaansgilde van Lille rond de kist staan en zongen een laatste lied voor hun Mandus.
De familie Paepen verliest een vader, grootvader, overgrootvader, de Kempen verliest een "GROOT, WIJS, FOLKLORISTISCHE" man, wij verliezen een goede vriend


