Hé, mijn kat doet vreemd!

Soms heb je een handleiding nodig om je kat te begrijpen. Een kat kan gedrag vertonen waar wij mensen het raden naar hebben. Waarom krabt hij naast zijn etensbak, mekkert hij naar vogels of kneedt hij je schoot tijdens het knuffelen? Wat voor ons ronduit vreemd of grappig gedrag lijkt, is meestal logisch te verklaren.

 

Zie hier een prachtig Reklame filmpke ...!! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... !!





Meestal gaat het om natuurlijk gedrag dat ooit nuttig is geweest, en nog steeds zit ingebouwd in het instinct van je kleine huistijger. . Kneden op je schoot
Als je je kat knuffelt, hoe gedraagt hij zich dan? De meeste katten zullen tijdens het knuffelen spinnen en met hun voorpoten je schoot kneden.

 

Het zijn de uiterlijke tekenen van een tevreden kat. De reden hiervoor is terug te vinden in de kittentijd. Wanneer de kittens wilden drinken, moesten ze eerst de tepelhof van de moederpoes ‘kneden’ om de melk te doen vloeien.
 


Ook op deze leeftijd ging het kneden gepaard met tevreden gespin. Het gedrag stamt dus af uit de kittentijd maar is op volwassen leeftijd zijn functie verloren. Ook een kat die zijn ‘bed opmaakt’ zal meestal eerst de lakens of een kussen kneden. Het is de lichaamstaal van een gelukkige en ontspannen kat.

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Een Rhodesian Ridgeback heeft een uitstekende zesde zintuig voor gevaar !!

 


"Deze Zuid-Afrikaanse hond ontleent zijn naam aan de streep van haren op de rug (ridge of pronk) die juist verkeerd zijn geïmplanteerd, vandaar zijn bijnaam "pronkrug".


 


Zijn voorouders zouden honden zijn die destijds door de Hottentotten gebruikt werden en die gekruist werden met honden geïmporteerd door de eerste kolonialen komend uit Europa in de 17e eeuw; en meer bepaald mastino's, doggen en bloedhonden.


 


Hij werd door de boeren in Zuid-Afrika ontwikkeld, en zijn standaard werd in 1922 vastgelegd in ex-Rhodesia.
Zuid-Afrikaanse jagers gebruikten de ridgeback om grof wild op te jagen en terug te vinden, maar ook voor de leeuwenjacht."

"Vergeleken met andere hondenrassen kan het karakter van de Ridgeback het best worden omschreven als excentriek. De volwassen Ridgeback is onafhankelijk, straalt rust uit en kan gereserveerd zijn tegenover vreemden. Ook laat hij een bepaalde vorm van arrogantie en zelfverzekerdheid zien.
 

 


Een Rhodesian Ridgeback is een bijzonder hondenras voor wat betreft de inprenting. Hij heeft namelijk een zeer goed associatievermogen en neemt dan ook alle positieve maar vooral de negatieve indrukken, die zijn omgeving hem bieden, in zich op. Deze indrukken zijn van beslissende invloed op zijn gedrag gedurende de rest van zijn leven.


 


Zijn eigen wil, vastberadenheid en gevoel voor eigenwaarde maken dat de Rhodesian Ridgeback niet tot onderworpenheid gedwongen kan worden. De houding van deze hond is niet die van een slaaf maar van een partner en de Rhodesian Ridgeback dient als zodanig behandeld te worden. De enige manier om een Ridgeback goed te laten functioneren en om respect van hem te krijgen is gebaseerd op wederzijds vertrouwen en een goede training.


 

Als huisgenoot en vriend demonstreert de Ridgeback een bijzondere trouw en toewijding aan zijn huisgenoten en zoekt een individu uit die hij als van hem beschouwt. Vaak wordt er gezegd dat "U" een hond bezit, uw Ridgeback ziet dat anders; "hij" bezit U. Om deze reden is een Ridgeback een uitstekende bodyguard en waakhond. Hij beschouwt namelijk uw eigendom als het zijne.

 
 


Van nature een luilak, zal hij geen onnodige energie verspillen om zijn doel te bereiken. Hij zal vaak tevreden zijn als hij zijn tijd kan gebruiken met dutten. Dit mag gezien worden als het tegenovergestelde op de omschrijving van de energieke en dynamische hond waarvoor de Rhodesian Ridgeback vaak doorgaat. Voor de beweging en de conditie van de volwassen Ridgeback zijn lange wandelingen noodzakelijk.Hier een prachtige Duitstalige docu van deze toch wel uitzonderlijk biezonder mooie ras ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é

Van oorsprong is de Rhodesian Ridgeback een jachthond met een grote presentatie en aanwezigheid. Hij heeft een uitstekende "neus". 


 

Specialisten spreken dit ras toch enigsinds tegen , daar ze het over de " pronkrug hebben , zij beschrijven dit eerder aan aangeboren afwijking nml Spina bifida of "open rug" is een aangeboren afwijking die het gevolg is van een ontwikkelingsstoornis van ruggenmerg en wervelkolom. Meestal is de afwijking ter hoogte van de lendenwervels (lumbaal) gelegen, soms ter hoogte van het heiligbeen (sacraal) of de borstwervels (thoracaal). Fokkers beweren het tegendeel  Ziehier een pro en contra van specialisten en fokkers ... !!

 De Ridgeback heeft een zesde zintuig voor gevaar en staat open voor indrukken uit zijn omgeving, zoals men dat vaker kan vinden bij wilde dieren. Wellicht is dit het gevolg van de strenge selectie die de jagers op groot wild vroeger doorvoerden. Deze eigenschappen zijn in de erfmassa van de Rhodesian Ridgeback verankerd.

 
 


Hij is intelligent en toegewijd zonder dat hij zijn aanhankelijkheid verbergt. De Ridgeback laat zijn toewijding zien bij het werken met zijn eigenaar en het beschermen van zijn eigendom. Kortom een hond die voor eenieder, die eerlijk met hem omgaat, een trouwe en toegenegen huisgenoot is die in extreme omstandigheden tot buitengewone prestaties bereid en in staat is."

 

Veel liefs …   Miryam



http://blog.seniorennet.be/awards_dierenopvoedster
/

De Turkoman ... zijn unieke kenmerk is zijn metaalglans ...


 


Benamingen voor de Turkoman veranderden vaak door de eeuwen heen. Naast Bactrisch, Nisaia, Scythisch en Parthisch, werd het paard door Westerlingen sinds de opkomst van het Osmaanse Rijk vaak �Turk� genoemd, wanneer hij uit bepaalde regio�s in Perzi� kwam zelfs �Arab�.

 

In de twaalfde eeuw werden Turken en Turkmenen reeds over ��n kam geschoren . Turkoman stond voor �Turk-achtig� en voor de meeste Westerlingen betekende dit dat het om een en dezelfde soort ging: de mensen waren allemaal �Turks�, zo ook de paarden. Turkomans werden dicht bij mensen gehouden. Merries en veulens liepen in kleine kudden op de woestijnvlakte. Hengsten werden aan een touw naast of zelfs in de nomadentent vastgebonden en bouwden een sterke band op met hun meester.

 

Volgens de Turkoman nomaden betekende dit dat de paarden daardoor minder snel oververhit raakten.
 

 



Westerse avonturiers beschreven met name hun uithoudingsvermogen, hun hazewindhondachtige uiterlijk en hun fijne beharing. Over het karakter van de Turkoman kan men kort zijn. Turkomans zijn gevoelige eenmanspaarden die slecht reageren op een harde aanpak. Wanneer men het vertrouwen van een Turkoman had, ging het paard door het vuur voor zijn meester. Deze kenmerken zijn terug te vinden in de tegenwoordige takken. 

  

De Turkoman werd tevens in onderlinge races ingezet om het paard in topconditie te houden voor rooftochten. Hier een prachtige compilatie van geboorte tot ...

 Het belang van zijn snelheid was niet alleen evident voor de mannelijke krijgers, maar ook voor de vrouwen.

Bruiden werden doorgaans weggegeven aan de man wiens Turkoman paard de hare het snelst zou inhalen, de bruid had hierin haar eigen paard in de hand zodat zij zoveel mogelijk de man van haar keuze kon helpen in de race 

  

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Kattige katers ... Hoe laat je een bazige poes wennen aan een vriendje ...

 



Is een poes een Einzelgänger of is het een sociale viervoeterke die vlug vrienden maakt''. ,,Een poes is eigenlijk een territoriumdier, in tegenstelling tot de hond, die een roedeldier is. Dat wil zeggen dat ze haar eigen plekje liever niet met anderen deelt." Om kattengedrag te kunnen begrijpen, moet je naar de natuur kijken'',

 




  ,,Er bestaan twee soorten katers. De eerste soort is het tijgertype. Die leeft alleen en mannetjes en vrouwtjes komen alleen bij elkaar om te paren. Daarna maakt het mannetje zich uit de voeten en laat hij het wijfje met rust. 

 

Zij moet het verder maar zelf uitzoeken en haar jongen alleen opvoeden. Als er een andere mannetje het territorium binnendringt, volgt een gevecht. Een indringer zet zijn geurvlaggen uit door te urineren."

 

,,De tweede soort is het leeuwentype. Leeuwen leven in een groep die bestaat uit één mannetje en verschillende leeuwinnen. De man doet in feite helemaal niets.... hmm !!  De dames gaan voor hem op jacht en meneer komt aan tafel. Pas als hij gegeten heeft, mogen de vrouwtjes gaan eten....   !! 
  

 

Hij draagt zorg voor de bewaking van de groep en is een absolute potentaat. Hij duldt geen andere kerels om zich heen en bijt de nieuw geboren mannetjes dood. Katers kunnen evenwel toch aan elkaar gewend raken, soms zelfs vrienden worden, maar je moet geduld hebben.''

 

Katten zijn zeer nauwgezet in het uitzoeken van hun lievelingsplek in huis.Oooh ja ... zie hier hoe zelfs een kater aan zijn trekken komt als t poesje hem wandelen stuurt ... euh humm ... KNT ... knipoogje ....!! Ghiiiii ... Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens je dit aanklikt hé...  !!

Poezen verkiezen een plek in de hoogte om alles wat in hun territorium gebeurt goed te kunnen overzien. Deze plek willen ze het liefst warm (bij de kachel), zacht (op een fleece) en tochtvrij (afgeschermd in een mand of zelfs een kartonnen doos). In dit log uitsluitend foto's van Bengaalse katten ... !!


 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Schotse Deerhound is een vriendelijke heer met elegante manieren ...

De Schotse Deerhound is een vriendelijke heer, met elegante manieren en beschaafde affectie. Er wordt beweerd dat alle Deerhounds onder het sterrenbeeld Tweelingen worden geboren omdat ze een dubbele persoonlijkheid bezitten, die ze succes geeft tijdens de ruwe jacht en liefde in een warm huis .Vanwege hun omvang hebben zij veel ruimte nodig en dat schrikt veel mensen af. Het is een slimme, trouwe kameraad met een zacht en liefdevol karakter.


 


Hij vertoeft graag tussen de mensen. De Deerhound is een zeer oud ras, dat reeds bezongen wordt in gedichten uit de 3de eeuw.  De Scottish Deerhound leefde al in Keltische tijden in Schotland.De ontwikkeling van het Schotse ras volgde die van zijn Engelse tegenhanger : de Greyhound.  Schotten en Picten, de oorspronkelijke bewoners van de Highlands, voerden zelfs oorlogen om deze windhond. Hij is ideaal gebouwd voor de jacht.

 


Hij is sneller dan het hert en heeft voldoende gewicht om prooien van meer dan 100 kg neer te halen. De hond was lange tijd de exclusieve eigendom van de Schotse adel.  Door sociale veranderingen en overbejaging door gebruik van het geweer, kwam het ras tot verval


 

Zie hier een aangenaam kennismaking met deze prachtige Giant ...Vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten vooraleer je dit aanklikt é ... !! 

Vroeg in de 19de eeuw werd het ras echter door Archibald en Duncan McNeill, de latere lord Colonsay, in ere hersteld. In Schotland, het land van herkomst, dragen nog vele plaatsen in de bergen namen van omgekomen honden.
 

Voor de echte liefhebbers van de Schotse Deerhound , ziehier een prachtig mooie slide ... zij worden aangenaam getrakteerd op een eigen liedje van deze toch uitzonderlijk hoogbegaafde hond !

Als huishond is de Deerhound goedgemanierd en trouw; hij heeft wel veel ruimte nodig en moet veel bewegen. Hou echter rekening met zijn felheid en jachtpassie wanneer je de hond laat rennen !  De Deerhound van vandaag wordt maar door een beperkt aantal mensen gehouden.

Veel liefs... groetjes ...Miryam

 

 

  

En wat hij van zijn Keltische voorvaderen geërfd heeft, is vandaag nog volop zichtbaar.

 



Andere kenmerken: een harmonische bouw, een sterke en gewelfde hals, een korte rug en krachtige lenden, wapperende manen en een zijdeachtige beharing. Stokmaat tussen 1,32 m en 1,47 m. De toegelaten kleuren zijn grijs, zwart, izabel en baai. Aalstreep en zebrastrepingen op de benen en zeer goede voeten.

 
 

De Bombay ...
treffende gelijkenis met de zwarte panter ! 

 

 
Herkomst: Amerika
De Bombay is in de jaren vijftig in amerika onstaan door de kruising van een American-shorthair met een Burmees... de vacht kenmerkt zich door zijn diepzwarte kleur.


 


 
 De Bombay is vernoemt naar de stad Bombay (India) om zijn treffende gelijkenis met de zwarte panter die daar leeft. De Bombay is een zeer sociale kat die gek is op mensen en ondanks zijn gelijkenis met de zwarte panter er betrekkelijk weinig moeite mee heeft altijd binnen te zijn.

 
 



Ziehier een prachtig mooi filmpje van twee kittens die zich naar hartelust uitleven ... schattig om zien met een super leuk achtergrond muziekje ... ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten  , alvorens dit aan te klikken ...  !!

Buiten de verenigde staten komt de Bombay nog nauwelijks voor ( is in Engeland nog niet eens erkend)maar vermoedelijk zal dit gezien zijn pracht niet lang meer duren. 


 


Kenmerken :
Kop: Rond met een bol gezicht dat driehoeksvormig uitloopt in een goed ontwikkelde snuit
Ogen:Rond, wijd uiteenstaand goud tot koper kleurig
Oren: breed aan de basis met een afgeronde top iets naar voren gericht


 


Lichaam: gespierd, maar tegelijkertijd lenig, middelgroot formaat.
Staart: een staart van gemiddelde lengte.
Vacht: De vacht moet kort en glad aanliggend zijn.
Kleur:De kleur is glanzend diepzwart . 


 



Veel liefs ... groetjes ... Miryam  

De witte herder ...
oftewel De Canadese herdershond ...! !

 

Het originele land van herkomst is Duitsland.
Voordat de eerste officieel geregistreerde Duitse Herder er was, waren er al witte herders in Duitsland. Maar ook andere kleuren herders kwamen voor. De eerste officieel geregistreerde Duitse Herder had een grootouder die wit was.
In de eerste instantie kwamen er dan ook witte Duitse Herders in Duitse keuringen en shows voor. Tot ca. 1930 was de kleur wit volledig erkend voor een Duitse Herder Een voorbeeld hiervan is Berno von der Seewiese.

 

Doch al spoedig besloot Duitsland dat de kleur wit niet gewenst was voor de Duitse Herder. Dit was een probleem, want witte en gekleurde pups kwamen in een nest voor. Al die tijd werd er niet op kleur gefokt en het gen voor de kleur wit was van het begin af tevens recescief aanwezig gezien de eerste officieel ingeschreven honden dit gen bij zich droegen.


 

Algemeen:
De Witte Herder is een krachtige, goedgespierde, middelgrote (lang) stokharige herdershond met staande oren, rechthoekig formaat, van middelzware bouw en met elegante, harmonisch vloeiende belijning. Ziehier een super lief filmpje van een 4 maand oud puppy...  Vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ..!

Gedrag en karakter:
Temperamentvol zonder zenuwachtigheid, opmerkzaam en waakzaam; naar vertrouwde mensen toe vriendelijk, vertrouwelijk en aanhankelijk; makkelijk te leiden en evenwichtig; tegenover vreemden gereserveerd, echter NIET angstig of agressief; benadert onbekende invloeden eerst terughoudend/voorzichtig, daarna nieuwsgierig.






In Nederland waren de witte pups meestal uit het nest verwijderd en er waren dus weinig of geen witte Duitse Herders die uit de oorspronkelijke Nederlandse Duitse Herder kennels kwamen.

 

Veel liefs ... groetjes  ... Miryam

De Appaloosa ... betrouwbaar, verdraagzaam en evenwichtig paard ...


 

Een Appaloosa valt direct op. Met zijn bijzondere vachttekening trekt hij onmiddellijk de aandacht. En toch is de Appaloosa meer dan een gevlekt paard, veel meer ... ! De door de Nez Perce indianen gefokte Appaloosas stammen af van de door de Spanjaarden rond 1600 meegebrachte gevlekte paarden.

 

Deze stam, gefascineerd door de kleur, snelheid, uithoudingsvermogen en het karakter van deze paarden, werd de Appaloosa fokker bij uitstek. Alleen de beste dieren werden voor de fokkerij gebruikt; minder goede exemplaren werden verhandeld of gecastreerd. Aan het einde van de 19e eeuw kwam er  bijna een einde aan het bestaan van de Appaloosa. De indianen werden door de regering gedwongen in reservaten te gaan wonen.


 


De Nez Perce indianen weigerden dit, vluchtten richting Canada, maar werden vlakbij de Canadese grens door het leger overmeesterd. De indianen werden naar een reservaat gebracht. Enkele honderden Appaloosas werden neergeschoten om te voorkomen dat de indianen opnieuw zouden proberen te vluchten.




De Appaloosa is een zeer betrouwbaar en verdraagzaam paard met een evenwichtig karakter dat net zo van mensen houdt als deze van hem. De Appaloosa is intelligent, gemakkelijk te trainen, ideaal voor oudere alsook jongere mensen en daarmee het paard voor de hele familie. Maar het is ook hèt paard wanneer er hoge eisen gesteld worden. Het is een solide paard maar gelijkertijd ook een super atleet met grote successen in de westernsport, lange afstandsritten en op de renbaan.

 


Een veel voorkomende fout is echter dat elk gevlekt paard een Appaloosa genoemd wordt. Dit is verre van juist! Er zijn namelijk ook nog andere, gevlekte rassen zoals bijvoorbeeld de Knabstrupper uit Denemarken en de Pinzgauer uit Oostenrijk.Ziehier een prachtige slide ... vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ....

 

Veel gevlekte paarden in Nederland zijn ontstaan uit kruisingen met deze rassen en worden ten onrechte "Appaloosa" genoemd. Tegenwoordig spreekt men in Nederland vaak over Amerikaanse Appaloosas en Nederlandse Appaloosas.





Eigenlijk is dit jammer en geheel overbodig; een Appaloosa stamt altijd af van de paarden uit Noord Amerika en heeft altijd een Amerikaans registratiepapier; het is het enige paard dat met recht APPALOOSA genoemd mag worden!

 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Dieren hebben sinds mens en heugenis een grote betekenis in het leven van de mens. Maar dieren kunnen ook van grote invloed zijn op de gezondheid van bijvoorbeeld ouderen. Voor veel ouderen is het moeilijk structuur te geven aan de dag. Wanneer er niemand of niets is om naar om te kijken, is men al snel geneigd om de hele dag in bed te blijven.

 

Het hebben van een huisdier biedt structuur. Het dier moet gevoed en honden moet ook uitgelaten worden. Een huisdier biedt aanspraak en tijdens het wandelen met de hond komt u behalve buiten in de frisse lucht, vaak ook andere hondenliefhebbers tegen. Dat is weer goed voor de sociale contacten.

 

Huisdieren maken ons gelukkig, zo blijkt uit een recente enquête. Maar liefst 64 procent van de baasjes geeft dan ook toe dat hij zijn lieveling als een echt lid van de familie beschouwt. Meer nog: 43 procent geeft toe dat ze meer over hun huisdier praten dan over hun partner, kinderen of het werk.

 

Wellnesscoach Elizabeth Scott vindt dat niet overdreven, maar net een goede zaak. "Niemand kan in een slecht humeur blijven als een puppy je met zijn lieve ogen aanstaart of als een superzachte kat tegen je hand wrijft",En daar blijft het volgens haar niet bij, want huisdieren maken je ook socialer. Zeker wanneer je gaat wandelen met je hond, biedt dat meer kansen om nieuwe mensen te ontmoeten.



Verder bleek ook dat de meerderheid van de mensen opgevrolijkt wordt door schattige foto's van dieren. Zoals verwacht geldt dat meer voor vrouwen dan voor mannen, met 81 procent ten opzichte van 66 procent.

 

Verder gaf 87 procent ook aan dat leuke verhalen over dieren een glimlach op hun gezicht kunnen toveren. En dat is niet alleen het geval bij baasjes, want ook 57 procent van de ondervraagden zonder huisdier bevestigde dat.Overtuig jezelf door het prachtig filmpke te zien... liefde tussen mens en dier !! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

 

Serotonine
Ten slotte is er ook wetenschappelijk bewijs dat huisdieren ons gelukkig maken. Zo kunnen ze de stress verlichten en helpen ze ons om kalmer te zijn.
"Door te gaan wandelen met je hond of paard ,of te spelen met je huisdier, komen er chemicaliën zoals serotonine en dopamine vrij in je hersenen", bevestigt Blair Justice van de University of Texas School of Public Health aan WebMD. "Het zijn die stoffen die je dat gelukkige gevoel geven." (lbs)

Veel liefs ... warmhartige groetjes ... een knuffff voor je geliefde huisdier ... Miryam