Archief

De Turkoman ... zijn unieke kenmerk is zijn metaalglans ...


 


Benamingen voor de Turkoman veranderden vaak door de eeuwen heen. Naast Bactrisch, Nisaia, Scythisch en Parthisch, werd het paard door Westerlingen sinds de opkomst van het Osmaanse Rijk vaak �Turk� genoemd, wanneer hij uit bepaalde regio�s in Perzi� kwam zelfs �Arab�.

 

In de twaalfde eeuw werden Turken en Turkmenen reeds over ��n kam geschoren . Turkoman stond voor �Turk-achtig� en voor de meeste Westerlingen betekende dit dat het om een en dezelfde soort ging: de mensen waren allemaal �Turks�, zo ook de paarden. Turkomans werden dicht bij mensen gehouden. Merries en veulens liepen in kleine kudden op de woestijnvlakte. Hengsten werden aan een touw naast of zelfs in de nomadentent vastgebonden en bouwden een sterke band op met hun meester.

 

Vaststaat, dat de Turkoman over het algemeen een paard is dat hoog op de benen stond met een recht profiel en zeer dunne beharing. Bont was niet gewenst en de meeste paarden waren valkkleurig, bruin of schimmel. De metaalglans was een uniek kenmerk van de Turkomans en was onderdeel van hun overlevingsmechanismen voor de woestijn, omdat het zonlicht op een andere wijze gebroken werd op hun vacht dan bij andere paardenrassen.Wat men bedoeld met metaalglans kan je hier perfect zien in t filmpje let wel .... dit is geen Turkoman maar een Akhal -Teke !! Vergeet wel even het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken � ...

Volgens de Turkoman nomaden betekende dit dat de paarden daardoor minder snel oververhit raakten.
 

 



Westerse avonturiers beschreven met name hun uithoudingsvermogen, hun hazewindhondachtige uiterlijk en hun fijne beharing. Over het karakter van de Turkoman kan men kort zijn. Turkomans zijn gevoelige eenmanspaarden die slecht reageren op een harde aanpak. Wanneer men het vertrouwen van een Turkoman had, ging het paard door het vuur voor zijn meester. Deze kenmerken zijn terug te vinden in de tegenwoordige takken. 

  

De Turkoman werd tevens in onderlinge races ingezet om het paard in topconditie te houden voor rooftochten. Hier een prachtige compilatie van geboorte tot ...

 Het belang van zijn snelheid was niet alleen evident voor de mannelijke krijgers, maar ook voor de vrouwen.

Bruiden werden doorgaans weggegeven aan de man wiens Turkoman paard de hare het snelst zou inhalen, de bruid had hierin haar eigen paard in de hand zodat zij zoveel mogelijk de man van haar keuze kon helpen in de race 

 


De Britse kapitein van de Royal Light Infantry Rollo Burslem beschreef dat de gegadigden zich ongewapend verzamelden op de beste paarden die ze tot hun beschikking hadden, terwijl de bruid omringd door haar familie op de rug van de beste Turkoman hengst van haar stam, wachtte tot haar vader het startsein gaf Het hebben van een uitstekend paard was dus niet alleen van levensbelang in hun rooftochten en onderlinge vetes maar tevens in het �bemachtigen� van een goede levenspartner. 


  

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Samojeed is een middelgrote teddybeer met fonkelende pret-oogjes... !! 

 

De Samojeed is oorspronkelijk afkomstig uit het zeer koude polaire Russisch Mongolie en Siberie als manusje van alles van een zwervende nomadenstam. Hij werd gebruikt voor het hoeden en bewaken van de rendierkudden, voor het jagen op klein wild en het trekken van sleden. 

 
 

Bovendien hield hij de mensen, vooral de kinderen, warm in hun tenten. De Samojeed is een middelgrote teddybeer met fonkelende pret-oogjes. Flink gespierd en gelijktijdig zeer zachtaardig. 

 

De beharing bestaat uit een angora-achtige wollige ondervacht, die zich gemakkelijk laat spinnen om bijvoorbeeld warme kleding van te maken en een langharige bovenvacht, die hem van nature beschermt tegen vastklittende sneeuw. 


 


De vacht neemt vuil op, maar hij schudt dat, na droging, moeiteloos van zich af. De vacht moet wel regelmatig geborsteld worden, vooral tijdens de rui in de lente en de herfst, waardoor de haaruitval versneld wordt en hij er weer snel mooi uitziet.


 


Karakter :
Het karakter laat zich omschrijven als zachtaardig, vriendelijk, aanhankelijk en speels. Naast zijn onbegrenste nieuwsgierigheid is hij ook zeer eigenzinnig en soms dominant. Mag ik u voorstellen ... een prachtige mooie voorstelling van deze snoezige wollige teddybeer ...met een al evenzo prachtig mooi fluisterend liedje ... ... maar voor aleer je dit aanklikt vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten hé ... Just  ... ... enjoy it ... knipoogje  ...!

  De opvoeding vereist een zachte, doch consequente hand met veel geduid en liefde. Een juiste opvoeding zal hij eindeloos terugbetalen met zijn trouw.

 
  

Met die donkere ogen in dat onweerstaanbare hoofd met die specifieke "Samojedenglimlach" steelt hij, ondeugend als hij is, telkens weer ieders hart.

Naast zijn dagelijkse uitgebreide wandelingen houdt hij van veel aktie; trekt hij zich terug, gun hem dit dan. In huis maakt hij weinig problemen en is zeer kindvriendelijk. Gedrags- en gehoorzaamheidscursussen zijn niet voor elke Samojeed weggelegd. Met die donkere ogen in dat onweerstaanbare hoofd met die specifieke "Samojedenglimlach" steelt hij, ondeugend als hij is, telkens weer ieders hart.

 

Veel liefs .... groetjes ... Miryam

Ezels zijn aan een revival bezig als gezelschapsdier...

 

Ezels verdwenen uit beeld als lastdier, maar zijn aan een revival bezig als gezelschapsdier. Bijna 11.000 zijn er al in België. Daarvan grazen er 7.531 in Vlaanderen, weet De Morgen. "Ik kan iedereen een ezel aanraden als huisdier, maar weet waar je aan begint. Een ezel is geen grasmachine waar je verder niet meer naar hoeft om te kijken", zegt Guido Meul, secretaris van stamboekvereniging De Belgische Ezelvrienden.

Ezels lijken het favoriete huisdier te worden van Vlamingen die het graag wat groter hebben. Een comeback die de beesten vooral aan zichzelf en hun eigenzinnige karakter te danken hebben !

 

"Een ezel heeft een compleet ander karakter dan bijvoorbeeld een pony of een paard. Het is geen vluchtdier dat gaat lopen wanneer het schrikt", vertelt Guido Meul. Dat maakt van ezels een veel aantrekkelijker troeteldier voor kinderen.

Zie hier de vele voordelen van zo een ezeltje ... Gelieve eerst het liedje bovenaan uit te klikken alvoren dit aan te zetten ...

Ezels moeten verplicht geregistreerd worden, maar bij de invoering van het oormerk ontsnapten ze daar nog aan. "Veel hobbykwekers wilden toen die extra kosten niet maken voor schapen of geiten en haalden een ezel in huis", aldus Meul. Intussen hebben de dieren de harten van een heleboel amateurboeren veroverd.

De verhalen van enkele ezelliefhebbers in De Morgen maken ook duidelijk dat een ezel houden niet zo eenvoudig is als het lijkt. "Hoeven laten kappen, ontwormen, borstelen. Er kruipt best wat werk in", beaamt Guido Meul. "Bovendien kan zo'n dier 30 tot zelfs 40 jaar oud worden." De ezel blijft dus, ook al zijn de kinderen volwassen en trekken ze het huis uit. Dan loert het gevaar van verwaarlozing om de hoek.

 

Veel liefs ... Miryam

Het knippen van nagels  bij katten ...
( deel 1 )


 


Katten houden ervan om hun nagels te scherpen. Dit doen ze instinctief, bij voorkeur aan mooie meubels en mandwerk. Katten kennen de waarde van uw spulletjes niet. Gelukkig willen ze ook wel een krabpaal / plank of sisal / kokosdeurmat gebruiken.


 


Zo raken ze wat losse nagelschede's kwijt. Maar dat ze daarmee hun nagels zelf mooi kort zouden houden, is een fabeltje, wel mooi scherp!  Zeker als de poes met haar nageltjes in het tapijt blijft hangen, is het gewenst de nageltjes te knippen. Katten die veel buiten komen, slijten hun nagels op een natuurlijke manier af, zodat die niet extreem lang worden.


 


Binnen - katten kunnen echt last krijgen van lange nagels. Bovendien zijn die binnenshuis overbodig. Zij hoeven bijvoorbeeld niet in een boom te kunnen klimmen om aan een agressieve hond te ontkomen. Bij oude katten gebeurt het ook niet zelden dat een duimnageltje sterk gekromd in het vlees van het pootje groeit. Bovendien scheuren nagels dikwijls af, als ze ergens in blijven hangen, erg pijnlijk !

 

Bij de dierenarts of – speciaalzaak hebben ze een uitgebreid assortiment nagelknippers. Ik heb zelf ook een guillotinemodel aangeschaft, maar kan er niet mee omgaan. Ik gebruik een gewoon tangetje, zoals ik voor mijn eigen nagels ook gebruik, een nailclipper, maar niet zo'n hele kleine ! De tang moet in ieder geval goed scherp zijn, dus geen afgedankte teennagel - tang. Als de tang niet scherp is, plet en splijt hij de nagels terwijl ze geknipt worden. Je verricht hiermee onnodige schade aan de nagels

  

Zorg altijd voor goede verlichting. Als je het eng vindt om het alleen te doen, kan het handig zijn als er iemand wil helpen de kat vast te houden. In het begin een of twee nagels per keer, later verder ... Zo went de kat eraan zonder dat de " knipcessie " te lang duurt. Vasthouden kan o.a. gebeuren door de kat op tafel te zetten, zijn nekvel stevig vast te grijpen en haar / hem iets omhoog te trekken, zodat haar voorpootjes net los van tafel komen.


 


Als je een kat stevig bij haar nekvel pakt, ontspant ze automatisch. Je kunt daar handig gebruik van maken door dan snel een pootje te pakken (als je rechtshandig bent), de klauwtjes tussen je linker duim en wijsvinger, om de beurt vast te pakken, er zacht op te drukken, zodat het nageltje tevoorschijn komt, en knippen maar! Een zware, volwassen poes mag je nooit optillen aan haar nekvel. Ze moet met haar achterpoten op tafel kunnen blijven steunen. Misschien dat je een andere manier wel prettiger vindt. Uiteindelijk heeft iedereen zijn eigen manier van vasthouden en knippen. De kat zal eraan wennen.
 

 


Voordat je dit de eerste keer doet, verdient het aanbeveling, bijvoorbeeld tijdens het knuffelen met de kat, te oefenen hoe je het pootje vast moet pakken om de nageltjes te voorschijn te toveren. Als een poes haar pootje wordt vastgepakt, trekt zij dit meestal in een reflex terug. Als je het opnieuw pakt, laat ze meestal toch wel toe dat er even aan haar pootjes gefrummeld wordt. Zo begint de kat, zowel als het baasje aan het ritueel van nageltjes knippen, te wennen.Hier een knap filmpke van hoet het eventueel zou moeten .... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten voor je dit aanklikt é .... 

 



Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Tervuerense herder... 2de (4) in de groep van de Belgische herders 

 

De Tervuerense herder, ook Tervurense of Tervuurse herder gespeld, behoort tot de groep van de Belgische herders. Hij is naar de gemeente Tervuren, bij Brussel vernoemd.

Ze komen voor in rood, grijsbruin gemêleerd en alle kleurschakeringen van grijs en bruin tot en met een zwart masker is altijd verplicht. De kleuren hebben allemaal een naam, zoals grijs: Gris charbonné is. Beharing is lang en ze hebben een typishe 'kraag'. Zijn schofthoogte is 56 tot 66 centimeter, afwijking van enkele centimeters naar boven of naar beneden is toegestaan. Zijn gewicht kan hierdoor variëren van 25 tot 35 kilogram.

 

De Tervuerense herder moet, net zoals zijn naaste familielid de Groenendaeler, van jongs af aan gewend raken aan kinderen en andere huisdieren, dan levert dat later geen enkel probleem op. Ze zijn aanhankelijk en zijn het liefst dicht bij hun baas.



De 4 Belgische herdershonden ...
Van links naar rechts herkennen we de Lakense , de Mechelse , de Groenendaeler en de Tervuerense Herder

Hier een prachtige slide van de Tervuerense herder ... Gelieve eerst het liedje bovenaan uit te zetten alvorens dit aan te klikken ..

Zoals alle Belgische herders wordt hij vaak als gezinshond of beschermhond gehouden.

 

De Tervuerense herder is razend intelligent , gevoelig, attent, energiek en zeer beweeglijk, volhardend, werkwillig, slim en ze hechten zich zeer hard aan het gezin. De Tervuerense Herdershond is ook waaks, daarom zal hij zijn gezin en de bezittingen overtuigend beschermen. Het zijn absoluut geen kennelhonden

 


Veel liefs ... Miryam

Het Konikspaard...een opgewekt en vlijtig temprament

 

Een konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland gehouden paardenras, dat klein van stuk en heel resistent is. Koń is Pools voor paard, konik (konjiek) voor paardje.Het konikpaard heeft geen verzorging nodig en kan het hele jaar vrij rondlopen. Om deze reden wordt het dier vaak ingezet voor begrazing in natuurgebieden in Nederland. Hoewel alle paarden nazaten zijn van hun wilde voorouders wordt voor begrazing vaak gekozen voor de konik, omdat er geen storende factor is van "liefhebbende fokkers" en omdat de konik nauw verwant is aan de tarpan, een oorspronkelijk wild paard. De konikpaarden bleken bovendien nagenoeg vrij van gebreken die onze huispaarden hebben


 

De konik heeft nog veel overeenkomsten met zijn voorouders: de tarpan (het oorspronkelijke wilde paard). Door deze geërfde kenmerken wordt het konikpaard veel ingezet bij begrazing in natuurgebieden. De dieren zijn zelfverzorgend en komen zelfs strenge winters relatief goed door. 

 

 
De grootste kudde konikpaarden ter wereld leeft momenteel in de Oostvaardersplassen (Lelystad - Flevoland). In 1985 zijn hier de eerste twintig Poolse koniks losgelaten. Per september 2006 leven er 980 exemplaren in het bijna 6000 hectare grote natuurgebied (waarvan circa 2000 hectare begrazingsgebied).



Eigenlijk is het konikpaard een kruising van diverse paardensoorten, dit verklaart ook waarom er tussen de overwegend muisgrijze paarden soms felgekleurde exemplaren kunnen zitten. 
  Stokmaat : Tussen de 1.25 en 1.35 meter Kleur : Koniks zijn vaal met een aalstreep over de rug . Sommige Koniks worden 's winters wit . Karakter : De meeste Konikpaarden hebben een opgewekt en vlijtig temprament;
niet alleen het uiterlijk, maar ook het karakter is echter authentiek De Konik galoppeert en springt uitstekend . 



 Hier een prachtig natuurfilmpke van het doen en laten van het Konikspaard in het prachtig rivieroeverreservaat de Blauwe Kamer... gelieve eerst het liedje bovenaan het log niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...




Exterieur:De Konik heeft alle uiterlijke kenmerken van een oerpaard en doet sterk denken aan deTarpan .Het is een taai, sober en wendbaar paard met een grote weerstand. Het profiel is concaaf en de oren klein.De hals is enigszins gedrongen en romp is stevig en lang.

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam !

Het beroemdste kattenras ter wereld ... de Pers

 


Langharige katten waren tot aan het midden van de zestiende eeuw onbekend in Europa. De eerste voorouders van de Pers werden vanuit Perzië (het huidige Iran) in de zeventiende eeuw door Pietro della Valle in Italië geïmporteerd.
Later bracht Nicolas Fabri de Peiresec, raadgever van het Parlement in Aix-en-Provence, vanuit Turkije katten naar Frankrijk (mogelijk van het type Angora). Deze katten waren erg in trek bij de Europese adel.

 


Zie hier een korte beschrijving van deze toch zo prachtige kat! Vergeet wel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé

Louis XV bezat een witte angora Pers.
In de eerste helft van de negentiende eeuw werden enkele in Italië gefokte 'Perzen', in Frankrijk en Engeland geïntroduceerd en gekruist met Perzen van Turkse oorsprong.

 


De eerste dieren werden in het Crystal Palace in Londen in 1871 tentoon gesteld. Rond die tijd werd door Britse fokkers een fok- en selectieprogramma op poten gezet. Kruisingen met Angora katten werden uitgevoerd om de vachtkwaliteit te verbeteren. Anderzijds werd systematisch werk gemaakt van een uitbreiding van kleuren en aftekening, met als resultaat een tweehonderd tal variëteiten.


 

 
Algemene kenmerken
Middelgroot tot groot, gedrongen type met een massief lichaam, korte ledematen, erg lange vacht, adellijk en majestueus voorkomen, gewicht 3,5 tot 7 kg.
Karakter/bijzonderheden
Vreedzame, rustige, nuchtere, huiselijke kat die zich erg goed thuis voelt in een appartement. Sociaal, vredelievend, nooit agressief, zacht en heel vriendelijk. Hij is erg gehecht aan zijn baas. Hij kan goed met andere katten, honden en kinderen overweg, maar stelt zich iets wantrouwig op tegenover vreemden. Hij heeft rust nodig om zich prettig te voelen en gaat soms wel eens graag op ontdekkingsreis ....


 

Hij verdraagt de eenzaamheid. Hij miauwt niet vaak en heeft een zachte stem. Het ras is pas met twee jaar volwassen. De puberteit wordt pas laat (met twaalf maanden) bereikt. Weinig vruchtbaar en soms moeilijke bevallingen.
De verzorging is een niet te onderschatten bezigheid (borstelen, kammen en wassen). De lengte van de haren zorgt ervoor dat zich makkelijk knopen en klitten vormen. Dagelijks moet de vacht ontward worden, de dieren ruien in de lente en de zomer. De ogen, die vaak tranen, moeten regelmatig gereinigd worden.


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Shiba Inu is een alerte, levendige en

moedige hond ...

 

De Shiba Inu is een oud Aziatisch ras, waarschijnlijk met invloeden van de Chow Chow en de Kyushu. Men neemt aan dat dit ras tweeduizend jaar geleden van Japan naar China gebracht is.
 

 


Uit de oorspronkelijke honden zijn zes rassen ontwikkeld. De Shiba Inu is daarvan het kleinste ras, met zijn puntige rechtopstaande oren en zijn gekrulde staart.

 De Shiba Inu is oorspronkelijk gefokt om vogels op te jagen en om op klein wild te jagen. Dit ras ontleent zijn naam waarschijnlijk aan de Japanse woorden "Shiba", hetgeen zowel "kreupelhout" als "klein" betekent en "Inu" hetgeen "hond" betekent. Zodoende kan de "kleine kreupelhout  hond" Shiba Inu genoemd zijn

De Tweede Wereldoorlog was wereldwijd een moeilijk tijd voor vele hondenrassen en de Shiba Inu is in die tijd bijna uitgestorven. Het ras is gered dankzij fokprogramma's, waarbij honden van het platteland werden gebruikt. De Shiba Inu is tegenwoordig in Japan het meest populaire ras en wint aan populariteit in de Verenigde Staten, voornamelijk als gezelschapshond.

De Shiba Inu is een alerte, levendige en moedige hond. Hij is aardig, makkelijk af te richten, charmant, open en beminnelijk.

Het is een grote hond in een klein lichaam en hij is behendig, snel en speels. De Shiba Inu krijgt een nauwe band met zijn eigenaar, terwijl hij toch onafhankelijk blijft.

 

 
Deze hond kan enigszins gereserveerd zijn tegenover vreemden, in het bijzonder tegenover volwassenen. Het is belangrijk om dit ras op jonge leeftijd te socialiseren. De Shiba Inu is een makkelijk hond om mee te reizen. Omdat de Shiba Inu uiterlijk op een vos lijkt, moet men in het jachtseizoen voorzichtig zijn. De Shiba Inu is geen hond die men los kan laten lopen, omdat hij dan niet te vertrouwen is.

Hoe schattig lief ze wel zijn zie je in het hierop volgend filmpje ... prachtig naar voor gebracht op een hmmmm ... aangenaam fluisterend liedje ... Vergeet evenwel het muziekske bovenaan het logje niet uit te zetten é ... enjoy it ... knipoogje !!

De schone, harde, stijve en kortharige vacht van de Shiba Inu is makkelijk te verzorgen. Verwijder de dode haren door de vacht met een stevige bristle brush te borstelen. Baden moet alleen gedaan worden als het absoluut noodzakelijk is. Door te vaak baden wordt de waterdichtheid van de vacht aangetast.

 

 

Veel liefs … ...groetjes … Miryam

Het Fjordenpaard ...één van de oudste paardenrassen van Europa ... !

 

Het Fjordenpaard komt uit Noorwegen en kan tot één van de oudste paardenrassen van Europa worden gerekend. Het Fjordenpaard dankt zijn naam aan de 'fjorden', de diepe inhammen in de rotsachtige, grillige Noorse kust .


In Noorwegen bewees de Fjord zijn diensten voornamelijk als last en trekdier en ook om de bevolking in lichte rijtuigjes te vervoeren. Men had daar een goed harddravend paard voor nodig om de grote afstanden te overbruggen.


 

Het Fjordenpaard deed in 1954 voor het eerst zijn intrede in Nederland. Er werden een aantal paarden als proefproject door de Kleine Boeren Commissie geïmporteerd. Een aantal kernen in Nederland kreeg Fjordenpaarden toegewezen om zodoende de gebruiksproef in het boerenwerk te testen.
 Deze gebruiksproef onderving veel kritiek doch de bruikbaarheid van het Fjordenpaard op de kleine landbouwbedrijven voldeed boven alle verwachtingen en de populariteit van de Fjord nam sterk toe.

 


De Fjord kent een enorme trekkracht en werkwilligheid waardoor het ingezet werd bij vele vormen van licht landbouwwerk als ploegen, maaien, schudden, eggen, enz. Daarnaast en vooral later toen de trekker het werk van de paarden overnam werd de Fjord een geliefd paardje om recreatief mee te mennen en onder het zadel te rijden.Ziehier een prachtige filmpje ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

Het Fjordenpaard wordt in Nederland voor velerlei doeleinden ingezet. In de eerste plaats is het een uitstekende gezinspony.

Zowel volwassenen als kinderen kunnen de Fjord onder het zadel berijden en daarnaast kan het tevens worden aangespannen. 



 

Dit gebeurt in recreatieve zin maar ook op wedstrijden is de Fjord steeds vaker te vinden. Hoewel de bouw van sommige Fjorden het niet altijd makkelijk maakt (zware hals) kunnen ze toch ook in de dressuur aardig meekomen.  

Daarnaast worden de Fjorden veel ingezet op maneges voor gehandicapten en zijn ze geliefd in de Westernsport (trail-rijden) en Endurance (lange afstandsritten).

De echte Fjord liefhebbers kennen zeker dit pareltje nml .. Guusje
Guus had geen papieren bij de aankoop en niemand wist waar hij geboren was of wie zijn ouders waren. Dat Guusje een echte fjord is was wel met zekerheid te zeggen. Guus heeft niet de bekende zwarte aalstreep in zijn manen die de meeste fjordenpaarden hebben omdat hij een rodblakk fjord is.Ziehier een kür op muziek ... Guusje en Jolanda op Utrechtse paardendagen !!

 


 
Veel liefs ... groetjes ... Miryam