De singlefooter ... een paard met een goed karakter dat graag wil werken !!

 

In 1991 is de North American Single-Footing Horse Association opgericht met als streven een paard te registreren en te fokken dat met een comfortabele gang erg geschikt is voor lange afstanden. Het moet dus vooral een paard zijn met een goed karakter dat graag wil werken, uithoudingsvermogen en een zekere en comfortabele gang heeft in meerdere tempi oftewel de singlefoot.

  

De singlefooter is geen ras maar een registratie van paarden die de z.g.n. singlefoot vertonen. Dit kunnen paarden van alle rassen zijn mits ze deze gang kunnen uitvoeren. De registratie is open wat wil zeggen dat alle paarden opgenomen kunnen worden mits ze aan een aantal eisen voldoen. In dit geval is de enige eis dat de paarden de singlefoot moeten kunnen uitvoeren.


  

.Zie hier een fenomenaal snelheidsduivel en whoooow ... wat een tempo ... !!
Voor de snelheidsduivels onder jullie vergeet het liedje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé...

Hierdoor is het dus zo dat de singlefooter tot nu toe niet echt een bepaald type paard is maar dat er paarden van allerlei rassen en/of kruisingen in voorkomenDe singlefoot is een gang in viertakt met weinig opwaartse beweging: er is altijd minstens één been aan de grond.


 





De singlefoot wordt door de paarden zonder teveel knie-actie uitgevoerd. Het is eerder een economische gang dan een showgang.

Border Collies ... ! !

De Border Collie is afkomstig uit het gebied dat men "the Border" noemt, tussen Engeland en Schotland, daar werden ze gebruikt voor het drijven en hoeden van schapen. Hoe de naam Border Collie is ontstaan is erg onduidelijk, er bestaan namelijk vele verklaringen voor deze naam.

 


Het zou een verwijzing kunnen zijn naar hun witte kraag "collar". Ook "coaly" een afleiding van "coal" wat steenkool betekent in het Engels. Het kan ook verwijzen naar het type schaap waarmee er veel werd gewerkt "coalies". Of een woord dat de Kelten gebruikten voor bruikbaar "colley".


 

De reuen kunnen een schofthoogte bereiken van 53 cm. De teefjes blijven meestal iets kleiner. Algemeen geldt dat bordercollies harmonieus gebouwd moeten zijn. Het silhouet moet sierlijk zijn, echter zonder fijnheid. De collie moet tonen dat hij gemakkelijk in staat is om lang achter elkaar actief te zijn. De bordercollie dient uithoudingsvermogen te hebben en snel en schrander te zijn.

 
 

Het lichaam moet matig lang zijn met goed gebogen ribben; diepe en tamelijk brede borstkas. Brede en sterke rug en goed gespierde en licht gebogen lendenen. Achterhand breed en gespierd, waarbij het kruis vloeiend verloopt richting staartwortel. Krachtige sprong, en tamelijk laag geplaatst. Krachtige hals, iets breder wordend naar de schouders toe.

"Het is natuurlijk niet zo dat een Border Collie altijd bij de schapen moet werken. Als er een goed alternatief is om z'n werklust te bevredigen, geeft hij vaak geen problemen. Goede alternatieven blijken te zijn: behendigheid, flyball, obedience, agility etc. Waak er wel voor dat voor de meeste Borders een dagelijkse wandeling van een paar uur niet voldoende is, met alle gevolgen vandien. Ziehier een prachtig samen gesteld filmpje ...Het dagdagelijks leventje van een Border "groot en klein ..." Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ....




Indien de Border Collie zijn geestelijke en lichamelijke werklust niet voldoende kan benutten, zal dit zich vaak uiten in een neurotisch gedrag. Dit zal zich ontladen in slopen, blaffen, janken, de bank van binnen bekijken, etc.Ze hebben veel beweging en werk nodig, maar met veel aandacht buitenshuis is het een fantastische hond. Degene die zo'n hond aanschaft, moet hem de ruimte geven en veel tijd aan hem besteden om hem te trainen en te laten werken. Dan is hij in zijn element.De bordercollie is heel waaks en verdedigt zijn baas en diens eigendommen met volle overgave, maar is niet agressief!

 

Veel liefs ... Groetjes ... Miryam

Veelikser ... kenmerkend zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit

 

Kenmerkend voor de Veelikser zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit, de roze neus, witte bef en witte voetjes.

 

Het lichaam is van gemiddelde grootte, slank maar toch stevig gespierd met een brede borst. De voetjes rond, de staart lang en zwart
De oorsprong van dit ras ligt waarschijnlijk in Europa. Net zoals aanvankelijk b.v. de Maine Coon en de Turkse Van, heeft dit natuurras zich zonder fokprogramma ontwikkeld tot een gezonde sterke kat waar steeds meer belangstelling voor ontstaat

 
  
       
Het sociale karakter maakt de Veelikser tot een leuke, lieve en gezellige huisgenoot die graag in gezelschap van mensen vertoeft.

Het is een vriendelijke kat, die andere dieren en mensen vol vertrouwen tegemoet treedt. Hij voelt zich net zo thuis op een flat als in een rijtjeshuis. Wel moet er rekening mee worden gehouden dat hij het prettig vindt om af en toe op een afgeschermd balkon, of in een afgeschermde tuin een frisse neus te halen. 

 



Ziehier een super lief filmpje van kitten tot volwassenen poes ; ... Vergeet wel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dat aan te klikken hé

 

 

De legende vertelt dat er lang geleden een jaloerse koopman leefde die een jonge mooie vrouw had. Toen hij voor een lange tijd op reis moest, bracht hij haar ver weg naar een donker woud en beloofde haar op te halen zodra hij terug was. De jonge vrouw was bang dat ze een eenzame hongerdood zou sterven. Gelukkig had ze een zwart kitten waar ze erg aan gehecht was.





Het beestje leidde haar naar struiken met bessen en ving vissen voor haar, zodat ze samen in leven bleven. Uiteindelijk vond het katje de uitgang van het woud en zodra hij met zijn snuit in het daglicht kwam werden de zwarte haren die het eerst in het zonlicht kwamen spierwit. Vanaf dat moment ontstond de karakteristieke tekening van de omgekeerde witte V, de witte bef en de witte voetjes in een zwarte vacht. 

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

 Garnaalvissers te paard ! ... indrukwekkend schouwspel ... ! 
 
 


Een uniek en indrukwekkend vertoon, van visser en paard één in volkomen harmonie, in de schuimende baren en onder het spel van de wolken.


 
      
Duizenden keren werden en worden ze vereeuwigd door fotografen, kunstschilders, beeldhouwers. De vissers te paard zijn werkelijk wereldberoemd. 


 


Steeds opnieuw brengen ze een indrukwekkend schouwspel van een vrij eigenaardige visserijmethode die vroeger over heel de Vlaamse kust beoefend werd, maar die tot op vandaag enkel in Oostduinkerke standhield. Het bonkige boerenpaard trekt aan lange koorden een net door het strandwater. Dat net schuurt over het zand. De garnalen springen op en belanden in het net.





Garnaalvissen te paard gebeurt altijd met laagwater: anderhalf uur vòòr het precieze tijdstip van laag tij, en anderhalf uur erna. Er wordt in totaal dus telkens zo’n drie uur gevist. Eén trek, zoals men dat zegt, duurt ongeveer een half uur. 


    


De garnaalvisser komt dus vijf à zes keer uit het water om het net te ledigen en de vangst over te gieten in een rieten mand of “ben”. Ondertussen wordt het paard wat rust gegund.


 


Na het vissen stappen ruiter en paard weer naar huis, waar de garnalen onmiddellijk gewassen en gekookt worden. Elke garnaalvisser heeft wel zijn eigen geheimpjes om de lekkerste garnaal op te dienen. Nog dezelfde dag blinken ze “levende vers” in de handpalmen van vele fijnproevers!


 

Ziehier een prachtige intro van " De laatste der garnaalvissers " Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken !

De beste periode om het garnaalvissen te paard te beoefenen is het voorjaar en het najaar: vanaf eind april tot eind juni enerzijds, en anderzijds de maanden september en oktober. Dan is de temperatuur van het strandwater op zijn best en voelen de garnalen zich in hun sas. Met wat geluk wacht de garnaalvissers in die maanden een rijke vangst.

 


Oostduinkerke telt nog een zevental actieve garnaalvissers te paard. Hier een prachtige docu van dit alomvattende spectakel te Oostduinkerke ....De gemeente koestert ze allen als kostbare parels.

 

Veel liefs ... knipoogje .. Miryam

De Centraal - Aziatische Ovcharka is een zelfstandige en eigenwijze hond.

 


De Centraal Aziatische Ovcharka is een zeer oud ras en men neemt aan dat het ontwikkeld is uit de Tibetaanse Mastiff. Het ras komt veel voor in gebieden in Rusland, Iran en Afghanistan.Vroeger werd de Centraal - Deze uitstekende schaapshond neemt tegenwoordig in Centraal Azië en Europa in aantal af. In de Verenigde Staten daarentegen zijn fokkers juist begonnen dit ras te fokken.


 


Bruin, rood - bruin, wit, zwart, grijs of een combinatie hiervan zijn de kleuren van de vacht. De Centraal - Aziatische Ovcharka kan een langharige of kortharige vacht hebben.


 


De Centraal - Aziatische Ovcharka is een zelfstandige en eigenwijze hond. Het is een hond met een goed temperament en de Centraal Aziatische Ovcharka zal het goed kunnen vinden met alle leden van de familie. Deze honden zijn zeer beschermend ten opzichte van hun familie en ook zeer aanhankelijk. Dit ras heeft door de geschiedenis heen altijd met hun families samengeleefd en heeft interactie nodig met hun familie in hun dagelijkse bestaan. 




 Ten opzichte van vreemden neemt de Centraal - Aziatische Ovcharka een afwachtende houding aan. Enige ervaring is nodig voor de opvoeding. De Centraal - Aziatische Ovcharka is geen geschikte hond voor een beginner.


  


Het is een dominant ras en de Centraal Aziatische Ovcharka heeft dan ook de neiging om de baas te spelen over andere honden. Deze hond ziet zichzelf als bewaker en houdt er van zich dienovereenkomstig te gedragen. Dit ras heeft zeer uitgebreide socialisatie nodig en een gehoorzaamheidstraining op jonge leeftijd, als men ze als gezinshond wil gebruiken

 


Heel veel beweging is wat de Centraal - Aziatische Ovcharka nodig heeft. Hij hoort niet thuis in een rijtjeswoning of een flat. De Centraal - Aziatische Ovcharka voelt zich het beste thuis op een groot stuk terrein rond een woning (boerderij) met een goede omheining. Hierop kan hij naast de dagelijkse lange wandelingen, zijn energie kwijt. Tegelijkertijd zal hij dit terrein goed bewaken.Ziehier een aangename kennismaking met deze toch zeldzame hond  ! Vergeet wel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten é ... !

 

Veel liefs …  Miryam

Een mooie oude dag voor uw kat ...
( De tand des tijds ... 2 )

  

Als uw poes ouder dan 10 jaar is, wordt ze tot het clubje van de 'senioren' gerekend. Het is dan raadzaam om een medische check-up te laten doen en haar voedingspatroon aan te passen. Op die manier kunt u haar een rustige oude dag bezorgen, zonder veel problemen.

De tand des tijds .... deel 2

 

De hoge bloeddruk is in dit ziektecomplex de grote boosdoener. O.i.v. van de hoge bloeddruk knappen de fijnste bloedvaatjes in het lichaam waardoor organen kapot kunnen gaan. Het meest berucht zijn: De ogen: Kat wordt plots blind (kunnen ze in een vroeg stadium overigens nog genezen!).De hersenen: Vallende ziekte, plots dood door hersenbloeding.De nieren en het hart: En die hadden het al zo moeilijk.

 


Voordat dit hele griezelverhaal op uw bordje terecht komt, is er al een hele aanloopfase aan vooraf gegaan. In het begin zie je weinig of niks aan de kat: Hij zit hooguit niet lekker in z'n vel en "wordt oud". Maar dan, opeens, gaat het helemaal fout.

Het is heel verdedigbaar dat u uw oude kat, die praktisch niet meer buiten komt, niet meer jaarlijks laat vaccineren.

 

Als afsluiter van " De tand des tijds " .... wil ik je graag nog dit kort maar super lief filmpje meegeven ... i never let you go .... vergeet envenwel het liedje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... !!




 Wilt u echter toch nog een zinvol stukje zorg aan uw "senioren kat" besteden, kies dan tenminste voor een jaarlijkse bloeddrukmeting, zo nodig in combinatie met een klein bloedonderzoek op nierfunctie, schildklierwerking en suikerziekte.
De kosten van een bloeddrukmeting liggen op het niveau van een vaccinatie.

Voltige ! ! Wat is voltige ...?


 

Voltigeren wordt waarschijnlijk het best beschreven als gymnastiek op een paardenrug. Tegenwoordig is het een internationaal erkende sport, die sinds 1982 onder auspicien van de FEI staat. 

           
  


Voltigeren is ooit ontstaan als leermethode om beginnende ruiters aan de bewegingen van het paard te laten wennen en balans en zelfvertrouwen te geven. Vooral cavaleriescholen gebruikten voltige oefeningen om nieuwe rekruten te leren in balans te blijven op een bewegend paard.Hier een korte introductie van het voltigeren , in dit logje uitzonderlijk 3 filmpjes te zien !! Vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan t blog niet uit te zetten vooraleer je dit aanklikt é ... knipoogje !! 

 

 

Het paard moet een rustig karakter hebben, sterk en onverstoorbaar zijn. Gedurende de hele oefening moet het constant, ritmisch en evenwichtig aan de longeerlijn kunnen galopperen. Het grootste nadeel van de sport is dat je altijd een helper nodig hebt. Namelijk iemand die het paard longeert.


 

De wedstrijden
Internationale voltigewedstrijden kennen categorien voor teams, individuele ruiter en paren. De maximale leeftijd bij teamvoltigeren is 18 jaar. een team bestaat uit 8 ruiters, een paard, een longeerder en een reserve longeerder. Bij de indivuele en teamwedstrijden wordt er een verplichte en een vrije kur uitgevoerd .Ziehier een prachtig staaltje aan voltige en thevens winnaar van de Internationale Competitie gebracht door Adrian Toth , hij is vrijwel tot nog toe de enige die al dansend te paard gaat ... zeker eens de moeite om zien !!!  

Het paard werkt altijd in de linkergalop op een volte van ten minste 13 meter. Er zijn 2 internationale wedstrijd categorien namelijk: CVI een ster en CVI twee sterren. 

 
  
De wereldkampioenschappen worden om de twee jaar gehouden en er zijn ook internationale kampioenschappen met categorien voor heren-, dames- en gemengde teams. De eer naar de dames in dit filmpje gaat naar Katie Haynie ..

 

Veel liefs warme groetjes … Miryam

De kangal is groot, indrukwekkend en uitzonderlijk moedig ...

 

 

 

De kangal is groot, indrukwekkend en uitzonderlijk! Bewaker van kudden en mensen sinds eeuwen. Hij is enorm waaks, buitengewoon snel en wendbaar. In zijn afmetingen en kracht komen zijn Mastiff voorouders tot uiting. Turkse herders vertrouwen hem met een gerust hart hun geiten en schapen toe. Traditioneel leeft hij in weinig bevolkte streken.
 

 

 

 

Eens was hij een jager en gladiator tegelijkertijd, hij versloeg groot wild, waaronder ook leeuwen. De kangal is zeer gesteld op de mensen die hij kent maar, vreemden benadert hij met een zeker wantrouwen. Pups vragen zeer veel aandacht en moeten bijzonder goed worden gesocialiseerd. Het is een hond met een sterke eigen wil en veel behoefte aan ruimte en beweging.

Vacht: De vacht bestaat uit kort, glanzend, aanliggend dekhaar, dat rond de kraag en op de staart wat langer is. De meest gewenste kleur is effen roomkleurig tot fawn met een zwart masker en zwarte oren.

 


Verzorging:
De kangal heeft relatief weinig vachtverzorging nodig dan andere honden.
In de ruiperiode gebruikt u een kam met een dubbele rij metalen tanden om de dode en losse onderharen te verwijderen. Aard: Evenwichtig, moedig, hard voor zichzelf, gereserveerd ten opzichte van vreemden, soms eigenzinnig en dominant, redelijk zelfstandig, zeer waaks.
 

Opvoeding: De kangal is geen hond voor beginners. Hij heeft een baas nodig die van nature een zeker overwicht uitstraalt. De beste resultaten bereikt u met een besliste, consequente en liefdevolle opvoeding. Hier een korte overzicht van deze "giant " ... in een prachtige slide weergegeven ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ....






Bij de kangal is het erg belangrijk de opvoeding al heel vroeg te beginnen, omdat eenmaal volwassen exemplaren te sterk en te groot geworden zijn om nog gecorrigeerd te kunnen worden.

Beweging:
De kangal heeft redelijk veel beweging nodig.
Als ze vrij kunnen bewegen in een grote omheinde tuin, kunnen ze zelf hun lichaamsbeweging bepalen.
De kangal hoort niet thuis op een etagewoning.
 

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Sokoke is een actieve en levendige kat .In tegenstelling tot hun soortgenoten zijn het bovendien goede zwemmers.

 

Op een dag in 1978 vonden Jeni Slater en haar man David, Britten die in Kenia woonden, een vreemde kat in hun tuin. Dit bleek een Khadzonzo te zijn. Khadzonzo's zijn wilde katten, die al jaren in het Sokokewoud in Kenia leefden. Het diertje bleek jongen te zogen en het echtpaar besloot een katertje en een poesje uit het nest zelf te houden.

 

Gloria Moldrup, een vriendin van het echtpaar, besloot uiteindelijk 2 kittens naar Denemarken te brengen. Daar zette ze, samen met enkele andere fokkers, een fokprogramma op.In 1983 werden deze katten "Afrikaanse Korthaar" genoemd.




In 1992 werd het ras voor het eerst officieel erkend in Denemarken. Later volgden er nog meer landen.In 1993 werd het ras erkend door de F.I.Fe. Op internationaal niveau kreeg het de naam "Sokoke" mee.De Sokoke is een actieve en levendige kat. In tegenstelling tot hun soortgenoten zijn het bovendien goede zwemmers. Ook klimmen en klauteren kunnen zij als de beste.

 

Hij is sociaal met soortgenoten en honden en heeft een zacht en vriendelijk karakter. Dit maakt de Sokoke tot een fijne gezel. Hij kan zich aanpassen in een appartement, maar heeft wel voldoende ruimte nodig. Hoe goed ze wel met andere dieren omgaan kun je in dit prachtig filmpje zien ... let wel ... in het hieropvolgend filmpje is enkel een Bengaalse huiskat te zien ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... !!




De ogen van de Sokoke zijn groot en enigzins amandelvormig. Net als de oren staan ook deze matig uit elkaar en lichtelijk schuin geplaatst richting de neus.De vacht van de Sokoke is kort en glanzend, maar niet zijdeachtig. Ze hebben niet of weinig ondervacht. Een wekelijkse borstelbeurt zal al voldoende moeten zijn.De erkende vachtkleur is brown tabby blotched (classic tabby, marbled tabby).De staartpunt is altijd zwart.

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Het Drum Horse ...
is een ras met een lange geschiedenis

 

De Drum Horse in Nederland is een relatief nieuw begrip onder de paardenrassen terwijl de naam al eeuwen lang bekend is, vooral in Groot-Brittannië. Er gaat dan ook een lange historie aan vooraf.


  

De naam Drum Horse is in Engeland ontstaan en gebruikt voor paarden die in staat waren een ruiter plus 2 zilveren kettledrums te kunnen dragen tijdens bepaalde ceremoniële gebeurtenissen.


 

Belangrijk dus was dat het grote sterke paarden waren met een rustig karakter. Ruiter met drums woog zeker rond de 140 kilo ,bovendien moesten zij hun handen vrij hebben om op de drum te slaan, dus een kalm karakter was een must.

  

Het Drum horse is een zwaarder rijpaard, waarbij de bloedlijnen van de Shire, Clydesdale, het Friese Paard en de Gypsy Cob worden gebruikt. Het ideale Drum Horse moet het zware beendergestel en overvloedige beharing hebben van bijvoorbeeld de Drum Horses die tegenwoordig in gebruik zijn bij de cavalerie van het Britse Koningshuis.


  

Daarnaast moeten zij de wendbaarheid, beweging en soepelheid bezitten die nodig zijn om uit te blinken in verschillende rij- en mendisciplines. Minimale hoogte: 1.62. De meeste Drum Horses zijn echter veel groter!

   

Om enige idee te hebben wat voor trillingen zo een paard moet opvangen ... denkend aan t gewicht van de Ketlledrums kun je hier zien in dit toch ritmisch daverend Filmpje ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten voor aleer je dit aanklikt .... !!