Archief

  

 De Shiba Inu is oorspronkelijk gefokt om vogels op te jagen en om op klein wild te jagen. Dit ras ontleent zijn naam waarschijnlijk aan de Japanse woorden "Shiba", hetgeen zowel "kreupelhout" als "klein" betekent en "Inu" hetgeen "hond" betekent. Zodoende kan de "kleine kreupelhout hond" Shiba Inu genoemd zijn.

De Tweede Wereldoorlog was wereldwijd een moeilijk tijd voor vele hondenrassen en de Shiba Inu is in die tijd bijna uitgestorven. Het ras is gered dankzij fokprogramma's, waarbij honden van het platteland werden gebruikt. De Shiba Inu is tegenwoordig in Japan het meest populaire ras en wint aan populariteit in de Verenigde Staten, voornamelijk als gezelschapshond.

De Shiba Inu is een alerte, levendige en moedige hond. Hij is aardig, makkelijk af te richten, charmant, open en beminnelijk.

Het is een grote hond in een klein lichaam en hij is behendig, snel en speels. De Shiba Inu krijgt een nauwe band met zijn eigenaar, terwijl hij toch onafhankelijk blijft.

 

 
Deze hond kan enigszins gereserveerd zijn tegenover vreemden, in het bijzonder tegenover volwassenen. Het is belangrijk om dit ras op jonge leeftijd te socialiseren. De Shiba Inu is een makkelijk hond om mee te reizen. Omdat de Shiba Inu uiterlijk op een vos lijkt, moet men in het jachtseizoen voorzichtig zijn. De Shiba Inu is geen hond die men los kan laten lopen, omdat hij dan niet te vertrouwen is.

Hoe schattig lief ze wel zijn zie je in het hierop volgend filmpje ... prachtig naar voor gebracht op een hmmmm ... aangenaam fluisterend liedje ... Vergeet evenwel het muziekske bovenaan het logje niet uit te zetten é ... enjoy it ... knipoogje !!

De schone, harde, stijve en kortharige vacht van de Shiba Inu is makkelijk te verzorgen. Verwijder de dode haren door de vacht met een stevige bristle brush te borstelen. Baden moet alleen gedaan worden als het absoluut noodzakelijk is. Door te vaak baden wordt de waterdichtheid van de vacht aangetast.

 
Veel liefs … ...groetjes … Miryam

Een Burmees is gewoon gek op mensen... !


 


Burmezen zijn katten met een heel aanhankelijk karakter, lief, maar zeker aanwezig ! Een Burmees is gewoon gek op mensen, wel een beetje een aparte kat, niet direkt wat uiterlijkbetreft, maar wel het innerlijk, het karakter dus.

 
 


Hij komt heel graag op schoot zitten, of in je nek,lekker dicht bij je en wordt graag veel geaaid, wat voor zowel zijn mens, als voor hem zelf een genot is, met die supperzachte vacht, is het voor beiden heerlijk .


 


Een Burmees ligt ook graag samen met zijn soortgenoten, wanneer je
meerdere Burmeesjes hebt, liggen ze vaak allemaal op "een hoopje".
Ze hebben het ook graag lekker warm, dus een mandje op of aan de verwarming,
zien de meeste Burmeesjes niet direkt als een luxe maar vinden het heel normaal !


 

De meeste mensen denken wel eens dat de Burmees, hetzelfde is als de Siamees, nee, dus,ze komen beiden uit het Oosten, maar lijken totaal niet op elkaar. Ook op shows worden ze gewoonlijk in andere kategorieën ingedeeld. De ogen van een Burmees zijn een beetje brutaal, maar hebben de typische Burmezenblik,
ze kijken een beetje zwoel, wij noemen het "slaapkameroogjes".


 

Waar houden Burmezen Niet van !!
Burmezen houden helemaal NIET van alleen zijn, dan worden ze echt "depri" !
Op dat gebied zijn ze echt wel anders, dan vele andere rassen, en leven graag samen met hun mensen en soortgenoten.Een deur die dicht is, houden ze ook NIET van ! De meeste Burmeesjes, kunnen dan ook goed deuren open maken, daar zijn ze heel vindingrijk in !!Sommigen kunnen zelfs deuren openen, waar i.p.v. een gewone rechte deurkruk opstaat, reeds een ronde knop opgezet is, je kan zeggen dat er Burmeesjes bij zijn die echt een "diploma" verdienen in uitbreken !

 

Burmezen zijn gek op mensen, zitten dolgraag op schoot delen als het kan graag ook uw bed.Ziehier een korte intro van deze toch unieke prachtige kat ... gelieve eerst het muziekje bovenaan het logje uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ...





 Ze zijn ook zeer intelligent en nieuwsgierig; bij alles waar u mee bezig bent willen ze graag mee "helpen". Men noemt ze ook wel eens de hond onder de katten.


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam 

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Lundehond ...
het meest interressante en ongewone ras door zijn specifieke unieke kenmerken...

  

De Lundehund is het meest interressante en ongewone ras door zijn specifieke unieke kenmerken. Ze zijn een zoölogische rariteit die minstens 6 volledig ontwikkelde tenen aan elke poot hebben.

 

  

Ze kunnen hun gehoorgang afsluiten en zijn in staat om hun hoofd achterwaarts over hun schouders te bewegen. De poten zijn extreem flexibel en kunnen uitgestrekt worden naar de zijkant toe. Door de extra tenen en de flexibiliteit van hun poten hebben ze een speciale manier van lopen. Ze peddelen met hun voorpoten, steeds kleine circels makend in de lucht.

6 volledig ontwikkelde tenen.De kop over hun schouders naar achter buigen.De voorpoten zijn erg flexibel en hij kan ze tegelijkertijd naar links en naar rechts spreiden .De gehoorgang afsluiten. Hun ovale voeten zijn licht naar buiten gedraaid.  Er zijn zes tenen aan elke voet, 8 voetzooltjes aan de voorbenen en 7 voetzooltjes aan de achterbenen.(bij andere honden is dit 6 voor en 5 achter )



 


 

Er bestaat een speciale band tussen de Lundehund en zijn baas. Je kan je hond los laten zonder bang te hoeven zijn dat hij wegloopt. Ze zijn van nature "geprogrameerd" om altijd bij je in de buurt te blijven. Ze blijven altijd op zicht- of gehoorafstand.


 

De Noorse Lundehund heeft zich zelf ontwikkeld zonder ingrijpen van de mens. "Lunde" is Noors voor papegaaiduiker en "hund" is hond. Als je naar de bouw en unieke kenmerken van de hond kijkt, kun je zien hoe hij heeft kunnen overleven op zo'n ruig eiland.


 


Sinds de jacht op de papegaaiduiker verboden is, is het overleven van het ras volledig in handen van de mens. We moeten dan ook samen proberen de unieke eigenschappen van dit ras te behouden, anders gaan ze voor altijd verloren.


 

De Lundehund komt van origine van de Lofoten eilanden aan de noord- west kust van Noorwegen. Een goede jager was net zo waardevol voor zijn eigenaar als een melk koe.De lundehund heeft 38 tanden, een "gewone" hond heeft er 42. Alle standen zijn toegestaan op shows, behalve overbijt en een grote onderbijt.
 

 

Een Lundehund hebben is het hebben van een mix van een kat, net zo lenig, een vos, net zo slim, en een wolf, net zo wild.


 


Ze leren snel en gemakkelijk, ze leren jou meer dan jij hun. De gouden regel is:"werk altijd samen met je hond, niet tegen hem".Lundehunden zijn heel graag bij hun eigenaar. Ze geven weinig om vreemden. Door hun kleine formaat zijn ze heel gemakkelijk overal mee naar toe te nemen.  

  

Veel liefs ...'t speurneusje ... Miryam

Na de Lundehond nu ook een meertenige kat ... meer bepaald de Polydactyle kat ...

  

Katten hebben gewoonlijk 18 tenen, 5 aan elk van de voorpoten en 4 aan elk van de achterpoten. Polydactyle katten (ook wel hyperdactyl genoemd) hebben extra tenen aan hun poten. Bij polydactylie zijn er meer dan het normale aantal tenen. Het komt van het Griekse "poly" dat "veel" en "dactylo" dat "vinger of teen" betekent.

  

Vroeger waren ongeveer 40% van de Maine Coons Polydactyl. In de Amerikaanse volksverhalen werd gezegd dat deze katten wilde jagers waren en dat ze hun overgrote voeten daar bij gebruikten om levende vis uit de rivieren te vangen. Onderzoeken aan katten met Polydactyl tussen de 40er en 70er jaren wezen uit dat het begin van deze eigenschap bij katten waarschijnlijk zijn voorgekomen door de uit Engeland meegebrachte katten door Puriteinen naar de Boston omgeving.

  

Volgens de engelstalige wikipedia is een polydactyle kat een kat die meer dan de normaal aantal tenen heeft aan zijn poten. Polydactylie bestaat in de dierenwereld, maar ook bij mensen. Normaal gezien hebben katten vijf tenen aan elke voorpoot en vier aan elke achterpoot. Bij polydactyle katten is het zelfs mogelijk om 7 tenen te hebben aan voor- en/of achterpoten.

 
 

Polydactylie is afkomstig van een dominant gen in één van de voorouders van een poes. Het is niet schadelijk voor de poes. Tegendeel zelfs, het kan soms een voordeel zijn voor de poes. Het komt vaak voor dat een polydactyle kat een extra teen heeft die te vergelijken is met de menselijke duim. Door deze extra teen wordt de poes in staat gesteld om dingen vast te grijpen of te openen.

 

Hier een korte voorstelling van een Polydactyle kat ... vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é  ...



Polydactylie lijkt het meest voor te komen aan de Oostkust van de Verenigde Staten en in Zuid-West Engeland. 

 

Geruchten bestaat dat polydactyle katten een uitzondering zijn in Europa omdat deze aanzien werden als gelijken met heksen. Andere geruchten vertellen dan weer dat polydactyle katten veel voorkomend zijn in de Cardigan gebieden aan Wales. Daar zijn ze beter gekend als Cardi-cats.

Nobelprijswinnaar Ernest Hemingway is de meest bekende polydactyle kattenliefhebber. Na zijn dood werd zijn huis dan ook omgevormd tot museum en opvangtehuis voor katten, waaronder verschillende polydactyle katten) 

 

Veel liefs ... spinnende groetjes... Miryam

Entoen ... was er paardenmelk ... !!

 

Al 3000 jaar geleden werd paardenmelk in China gebruikt ter verbetering van de gezondheid en als een algeheel genezend middel. Ook de Romeinen, Grieken en Egyptenaren zagen paardenmelk als een heilzaam middel; het zou bijdragen aan een lang leven, een goede gezondheid en een blijvende schoonheid. En wel steeds meer en meer mensen maken gebruik van paardenmelk. Sommigen omdat ze het lekker vinden, vele anderen omdat ze baat hebben bij de heilzame, gezondheidsbevorderende werking van deze melksoort. Merries produceren melk voor hun veulens. En net als bij koeien geldt ook hier dat de melk die overblijft richting humane consumptie kan gaan. In Nederland en België worden al merries ( trekpaarden ) gehouden puur voor de melkproductie.

 

Wanneer de veulens 8 weken oud zijn en dus zelfstandig hooi, gras en krachtvoeder kunnen eten, beginnen ze de merries te melken.
's Morgens worden de merries van de veulens gescheiden in een aparte loopstal zodat ze gedurende de dag 5 keer kunnen melken (om de 2 1/2 uur). Voor een goede melkproductie en het welzijn van de veulens krijgen ze de ganse dag een gezonde, gevarieerde voeding. Tijdens de lactatieperiode (ongeveer een half jaar) worden de merries niet met medicijnen behandeld en regelmatig door de dierenarts gecontroleerd. 

 

Gebruik van paardenmelk
Paardenmelk is voor meerdere doeleinden te gebruiken.
Paardenmelk wordt aangeraden:
 - bij problemen met de stofwisseling, het bevordert de inwendige reiniging
 - bij onregelmatige stoelgang, darmrommelingen, opgezette buik en gasvorming - bij moeilijkheden met de vertering, opgeblazen gevoel, oprispingen en misselijkheid - bij onreine huid, huiduitslag en intolerantie (koemelk, zon of pollen)
 - bij cholesterolproblemen - bij stijve gewrichten en ongemakken tijdens het keren der jaren - voor een sneller herstel na een operatie - voor wie vaak moe is en veel stress heeft- als energieverhoger bij sportlui

  

Hier een prachtige docu van een paardenmelkerij van Nortier-Buijze in Oostburg (Zeeuws-Vlaanderen) Voor meer informatie zie  http://www.trekpaardenmelk-zeeland.nl/   tevens ook een prachtige boerderijcamping !! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ....




Paardenmelk is lichaamsversterkend, weerstandsverhogend en zorgt voor vitaliteit en energie. Door zijn unieke samenstelling en lichte verteerbaarheid geeft het bijzondere ondersteuning tijdens een herstelperiode.
 

Het Smousje ... waar paarden gestald waren vond je het Stalhondje  ...

 


De 19e eeuw mag gerust de eeuw van het paard worden genoemd. Waar paarden zijn, zijn stallen. In deze stallen wemelde het van de muizen en ratten omdat het voedsel van de paarden daar ook werd opgeslagen. In de stallen werden daarom honden gehouden die uitblonken in het verdelgen van ongedierte.Van oorsprong een stalhondje. Het is een vrolijke lieve rattenvanger !

 


En hier, in de paardenstal, begint de geschiedenis van de Hollandse Smoushond. In de stallen, waar ook het paardenvoer werd opgeslagen, had men vaak erg veel last van muizen en ratten. De kleine, felle, gele hondjes moesten dit ongedierte verdelgen. Daarnaast begeleidden zij hun heer wanneer die met zijn rijtuig een rit ging maken. Het stalhondje moest dus een zeer goede conditie hebben om het paard ook op langere tochten bij te kunnen benen.


 


Oorsprong
De herkomst van de Smoushond is in nevelen gehuld. Er zijn niet veel documenten uit het verleden die over dit ras van eigen bodem gaan. Zoals bij veel gebruikshonden het geval is, zag men aanvankelijk niet veel nut in het beschrijven van "maar een stalhond". Veel blijft dus Giswerk. Er zijn mensen die beweren dat Smoushonden in verschillende delen van Nederland reeds voorkwam rond 1800. Het ras zou destijds geliefd zijn als boerenerfhond. Of dit waar is, zullen we wel nooit meer kunnen achterhalen. Als het waar is, zou de Smous wellicht een authentiek landras zijn. . 


  


Het ras kende een korte periode van bloei in het midden van de negentiende eeuw. De hondjes waren razend populair in de omgeving Amsterdam, maar waren ook op het platteland een bekende verschijning. Door steeds verder oprukkende mechanisering verloor het paard zijn belangrijke positie. En toen het paard zijn taken niet meer kon uitvoeren er steeds minder paardenhouders waren, werd ook de Smous werkeloos.

 


Mag ik u voorstellen ... het smoushondje Sven  ... hij word hier vriendelijk uitgenodigd  om mensen kunstjes aan te leren in een prachtige demo ,als voorbereiding op Doggy dance , Hoe begin ik eraan ... ?? Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é ...knipoogje ...

Het ras raakte in verval en kwam daarna nooit meer van de grond. Toen de Smous zeldzamer werd, heeft men geprobeerd der de Ierse Terriër in te fokken, maar dit bleek niet zo'n succes. Men kreeg honden met te lange hoofden en een te korte vacht. Dus kwam men daar al snel van terug. Anderen probeerden de Griffoen Bruxellois of te grote Affenpinschers om het ras terug te fokken, maar het enige resultaat wat al deze pogingen hadden, was dat men de uniformiteit verloor.


  

Zowel in 1920 als vlak voor de Tweede Wereldoorlog werd een poging gedaan om het ras in ere te herstellen, maar beide pogingen mislukten.Het ras verdween vrijwel geheel om het te behoeden voor uitsterven. Begin jaren zeventig van de vorige eeuw heeft mevr. H.M.Barkman-van der Weel een poging gedaan het ras nieuw leven in te blazen. Haar drijfveer was de herinnering aan de 'ruige, gele rakkers' uit haar jeugd


 


Zij zocht bastaardhonden uit die een sterke gelijkenis hadden met de Hollandse Smoushond en begon hiermee aan de wederopbouw van het ras. Door een strengen selectie was zij in staat om het ras terug te fokken. Tegenwoordig wordt de fokkerij binnen de rasvereniging begeleid door de Stichting Terugfokprogramma Hollandse Smoushond en worden er jaarlijks een paar honderd pups geregistreerd die binnen dit programma zijn gefokt.

 

 


Gezelschap
De smous is een intelligente hond die gemakkelijk op de voeden is tot een gezeglijke hond. Hij doet niets liever dan zijn baas te plezieren. Hij is vriendelijk en graag in gezelschap. Bij vreemden kan hij zich wat stil terugtrekken, maar als het ijs eenmaal gebroken is, geeft hij zich ook helemaal. Hij is gevoelig, sober en aanhankelijk. De smous past zich gemakkelijk aan verschillende leefvormen aan en kan ook prima gedijen in de stad. Wel is het hierbij noodzaak om voldoende beweging te geven.


  

De smous is graag buiten. Voor zo,n kleine hond houdt hij van lange wandelingen prima vol en hij geniet er ontzettend van. Bovendien is hij een uitstekend zwemmer. Men zal hem er een groot plezier doen als men met hem iets actiefs gaat ondernemen, zoals een cursus behendigheid of gehoorzaamheid. Dat hij vroeger talloze kilometers moest maken achter de koets aan, is nu nog terug te vinden in zijn snelheid en uithoudingsvermogen. Hij kan als het moet nog steeds een paard bijhouden!

 

Veel liefs ... t speurneusje ... Miryam

De Seychellois Een experimenteel ras ...

Een experimenteel ras dat in de jaren tachtig in Engeland werd gecreëerd. Eigenlijk een mooie naam voor de Siamees of Balinees Bi-colour.


 


Oosters van bouw, met een slank, elegant lichaam, lange hals en wigvormig hoofd met grote oren. De vacht is wit met gekleurde vlekken. Seychellois kunnen zowel lang- als kortharig zijn, hun ogen zijn blauw.

De witte tekening komt in diverse patronen voor, onder andere : Seychellois Septième : wit, met een gekleurde staart en grote gekleurde vlekken op kop, lichaam en poten. Seychellois Huitième : wit, met een gekleurde staart en kleine gekleurde vlekken op kop en poten. Seychellois Neuvième : bijna geheel wit, met een gekleurde staart en slechts kleine gekleurde vlekken op de kop.


 

Een reportage over de Seychellen vormde de inspiratie voor dit ras.  De Britse fokster Pat Turner nam zich voor om het vachtpatroon te gaan fokken van de katten van de Seychellen. Dat bestond uit een bijna witte kat met kleine gekleurde vlekken en een geheel gekleurde staart (eigenlijk het Van-patroon).


 

 Zij startte haar project in 1984, samen met een andere fokster, Julie Smith. Als uitgangsmateriaal kozen ze twee Perzische poezen, schildpadkleurig met wit, en twee Siamese katers.


 


De nakomelingen werd teruggepaard aan Siamezen en Oosters Kortharen. Ziehier een prachtig speels filmpje ... van Siamese kittens ... grappig mooi om zien... Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ... knipoogje ... smile ! !

 

 

Veel liefs  ... groetjes ... Miryam 

Allergie voorkomen dankzij contacten met het allergeen... !!

 


Reeds lang wordt afgeraden dieren in huis te houden, omdat dit het risico om later allergisch te worden zou verhogen. Maar de resultaten van een Amerikaanse studie, uitgevoerd bij 474 baby's die werden gevolgd vanaf de geboorte tot de leeftijd van 7 jaar, toonden formeel het tegendeel aan.


 

 
De onderzoekers hebben 184 baby's die opgegroeid zijn in het gezelschap van minstens twee honden of katten, vergeleken met 220 baby's die geen nauw contact hebben gehad met dieren. Of je kind nu allergeen heeft of niet , heel soms nemen "ook"  dieren hun verantwoordelijk op in t ouderschap tegenover de kinderen , hiiiiiii ... dat zie je hier in het prachtig stukje van de speelfilm " Firehouse Dog " ... Vergeet evenwel t liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ....





Op 7-jarige leeftijd bleken de kinderen die met huisdieren waren opgegroeid, tweemaal minder risico te lopen om allergisch te worden volgens de klassieke huidtests waarmee deze aandoening kan worden opgespoord.


 





Die resultaten stroken met de 'hygiënistische' theorie die stelt dat het aantal kinderen met astma toeneemt doordat we alsmaar hygiënischer leven.
Als kinderen spelen met huisdieren, krijgen ze likjes.
 

 


De bacteriën die daarbij worden overgedragen, beïnvloeden de wijze waarop het immuunsysteem reageert op potentieel allergene stoffen.

 

Het Tennessee Walking Horse is een vriendelijk,mens georiënteerde verschijning.

 


De originele Tennessee Walking Horses werden gefokt op efficiënte, comfortabele gangen; met een vriendelijk, werkwillend, mens georiënteerd karakter; goeduitziende, stoere verschijning en voor alle taken geschikt rond de boerderij of plantage. Ze werden zowel onder zadel, als voor de koets gebruikt.

 

Het hedendaagse Tennessee Walking Horse ras, is een ideaal vrije tijds-, buitenrit- en familiepaard voor mensen van alle leeftijden en alle niveaus, kinderen en volwassenen. Ze passen bijzonder goed in elke paardenactiviteit, waar gevraagd om een soepel, alert, gemakkelijk paard, dat dagelijks lange afstanden met een gemiddelde snelheid kan afleggen.

 

Ziehier een Filmpke ... voor de paardenkenners ... hou nauwlettend de achterhand in t oog .. het zwieren van t hoofd ... en dan natuurlijk de hoeven en beenactie ... pffffff ... later in t log meer daarover .... ! ! Vergeet het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

Het Walking Horse is als volgt te karakteriseren: Alert, goed gemanierd, werkwillend, een respectvolle, meewerkende instelling en een vriendelijk, mens georiënteerd verschijning. Walking Horses zijn gehoorzaam, vriendelijk, tolerant, gemakkelijk in de omgang, intelligent, vergevingsgezind en willen graag een plezier doen.

 
 Ze zijn erg toegewijd, goed van vertrouwen en te vertrouwen. Deze paarden zijn vaak levendig, nieuwsgierig en communicatief en willen graag een band opbouwen en samenwerken met hun berijder. Deze kwaliteiten maken deze paarden tot plezierige huisdieren, terwijl ze voor je werken.Tennessee Walking Horses gedijen het best, als ze regelmatig werk hebben, een goede basis verzorging en liefde krijgen. Er is geen speciale of complexe verzorging nodig en kunnen zonder ijzers of hebben genoeg aan simpele ijzers.

  

De Tennessee Walker is ook een veelzijdig show of paradepaard, dat het succesvol kan opnemen tegen paarden van andere rassen, in zowel normale- als gangencompetitie binnen de rassen. Walking Horses kunnen elke uitdaging in welke klasse van een wedstrijd aan: Halster of Model, Engels, Western (inclusief werken met vee, reining en Western rijden), dressuur, lange afstanden, veedrijven, Voltige of zonder zadel.

 

In Amerika zien we soms hachelijke trainingsmethodes waarbij paarden in een bepaalde gang gemanipuleerd worden. Dit wordt bijv. gedaan met gewichten, een onnatuurlijke hoefstand en een soort dikke klompen tot aan zelfs vernageling toe en erger (om het paard te laten lopen met veel beenaktie).

    

Het gaat te ver om er hier op in te gaan maar iedereen kan begrijpen dat dit vaak om pure  grrrrrrr ... gaat en deze methodes gelukkig niet in Europa zijn toegestaan.
Dit soort methodes en afbeeldingen/filmpjes hiervan geven een slecht/vertekend beeld van het ras. Terwijl de Tennesse Walker een zo ontzettend lief paardje is ...
Het enige wat het eigenlijk aangeeft is dat de paarden een té goed karakter hebben dat ze dit soort praktijken helaas zonder tegendruk accepteren.

 

Veel liefs  ... groetjes ... Miryam