Archief

Nog steeds zijn de taken verdeeld.

3 April.

Prachtig weer vandaag we branden onze Caravan uit toen we wakker werden.

Nou dat wordt dus een wandeling vandaag, we zagen het helemaal zitten even de benen strekken en bergschoenen aan, fles water en boterhammen in de tas en we zouden een baai aflopen langs het strand naar het volgende dorp. Dat dorp heten Merimbula.

De buurman van ons die we inmiddels  Ron  noemde waarschuwde ons al dat het veel te ver was. Hij gaf zijn mobile telefoon nummer aan Berthus, als we het niet zouden redden dan pikte hij ons wel op in Merimbula, kwestie van een belletje en hij kwam onmiddelijk.

En hij waarschuwde ook nog , denk er aan de zee, vloed op dit moment tot 12 uur.

Dank u wel buurman Ron voor de bezorgdheid maar we gaan nu echt wandelen.

We moesten ook nog even bij de Receptie langs om de exstra dag dat we bleven te betalen. De vrouw van de Receptie zei toen wij vertelde waar we heen wilde , nou ik zie jullie wel weer om een uur of 6 vanavond wij lachen natuurlijk.

Berthus zei tegen haar als we er om 6 uur niet zijn dan weet je dat er wat is gebeurd dan waarshuw je de SOS maar. Kwart over 10 vertrokken met frisse moed langs het strand.

Prachtig om er te lopen de baai voor je het eindelose strand en wat achter bleef waren onze voetstappen in het zand.

De golven gingen inderdaad goed  te keer en af en toe moesten we even weg springen.

We hebben halve wege op een boomstam gerust en even een sigaretje gerookt om onze longen weer wat op te schonen en zijn weer verder gelopen. Om half 12 liepen we via een brug het stadje Merimbula in.

We zijn eerst even naar de Toeristen informatie gegaan want we wilde een kaart hebben om door de duinen terug te lopen. Dat ging niet helmaal we moesten eerst dan een stuk langs de weg en bij het vliegveldje konden we door de duinen en via strand weer terug komen op de Camping.in Pambula Beach.

We hebben in het stadje nog even een half uur geinternet en een ijsje gegeten en zijn toen met frisse moed weer aan de terug weg  begonnen. Nog een fotootje geschoten van het vliegveld en het meertje waar we langs kwamen. We waren om 3 uur weer op de Camping en hadden bij elkaar 15 kilometer gewandeld.

Terug  op de Camping vonden de buurtjes ons zeer sportief en dat wij wel hele erge fitte mensen waren We kregen ook nog de vraag wat voor een sporten we allemaal deden.

Nou wij vonden het helemaal geen prestatie want een mens loopt zo een eind weg en we waren niet exstra moe of liepen op ons laatste benen. We hebben een pilsje gedronken en zijn toen lekker gaan zwemmen en hebben in het Bubbelbad gelegen, dus we waren weer helemaal up to date. Ron bracht ons appels en tomaten uit zijn eigen tuin waar die zeer trots op was alles onbespoten. Dus Berthus eet nu als ontbijt tomaten op zijn brood ( getver ) en dat in de morgen moet er niet aan denken, heb al moeite met 2 boterhammen.

We zijn in de avond met Ron en Schirly uit eten geweest .Het is namelijk zo hier, heb je een grote golfclub dan heeft het ook een restaurant. Ron vertelde ons dat je daar goed kon eten , en wij wilde graag vis. Berthus en ik hadden vis besteld bestaande uit, krab oesters lobster gebakken vis file garnalen en inktvis dus de hele reutemeteut wat er aan vis was, een vis plate zeg maar voor 2 personen.

Ron en Shirly hadden elk een lamsbout een homp vlees van hier tot gunder.

Het was gezellig en we hebben veel gepraat over de culturen uiteraard.

Het restaurant was heel groot en alles zat vol.

Op een gegeven moment kijk ik om mijn heen en het was al bijna leeg naar 2 uur tafelen.

We zaten we nog  met ons viertjes, en Ron zei dat we moesten gaan.

We waren om 9 uur alweer op de Camping, nu moet ik wel zeggen we gingen om 6 uur al weg. Hier in Australie gaan de restaurants om 6 uur open en sluiten om 9 uur, ik denk niet in de grote steden maar op de dorpen wel. In Nederland als je uit eten gaat daar besteed je een hele avond aan.

Ik vertelde hun dat maar ze antwoorden in Australie niet, je gaat eten en je gaat weer weg.

We hebben de rest van de avond besteed aan een boek lezen. En toen maar onder de wol gegaan.

Welterusten.

4 April.

Goedemorgen mensen.

Het zonnetje schijnt weer .Op  naar de volgende Camping.

Ron nog gedag gezegt en Shirly zagen we niet. We hooorde van Ron dat de Lamsbout niet goed was bekomen en dat ze de hele nacht in de weer was geweest.

Ben je klaar mee, ze had al een idee toen ze het at dat het een beetje zurig was aan het bot.

Nou dat heeft ze vannacht geweten dus. Jammer voor haar ik hoop dat ze gauw opknapt, die zal voorlopig geen lammetje meer kunnen zien.

We zijn weer al slingerend langs de kust gegaan en door dalen en groene bossen naar Blackfellows Point daar was een Camping met heel veel Kangoeroe`s.

Daar aan gekomen in de midlle of nowhere was er geen mens alleen de Camping beheerder. Uit gestorven bende en geen goede toiletten en geen stroom, maar wel veel Kangoeroe`s een kleiner soort.

We hebben toch maar ons karretje gedraaid en zijn weer terug gereden naar de grote weg en zijn naar het volgende dorp gereden.

Onderweg zagen we veel rook in de bergen, en na nog eens goed kijken en inzoemen met de camera stonden er 3 grote bergen in brand op een afstand van zo`n 25 kilomter van ons vandaan, een gigantische bosbrand. Nu hebben ze hier geluk er staat om dit moment geen wind, het gaat echt over kilometers brand. Dit is de eerste keer dat we dit zien.

Hopen maar dat ze het snel onder controle hebben.

We staan nu in het dorp Turros Head voor een nacht.

Kleine Camping lekker rustig, allen het staat op een berg, lastig de Camper staat scheef.

Berthus nog wat geprobeerd metertje naar voor metertje naar achteren.

Ik zei hou maar op het heeft geen zin we staan gewoon op een schuine helling.

Enigste nadeel die je vanavond hebt is dat ik op je lip lig, want ik rol naar je toe.

Hij zij dat hij dat niet zo erg vond, zou eens tijd worden dat ik eens op zijn lip lag.

Het koken ging dus ook niet zo goed de pannen schoven het gasstel af.

Leek wel of we op een boot waren we kregen er zee benen van.

Na het eten heeft Berthus zich toch bedacht en zag zich al de hele nacht een vrouw tegen zich aan liggen met dat gesnurk.

Dus wat deed meneer hij ging een steen zoeken om daar een band op te rijden.

Vol trots kwam hij met de steen aan toen ik stond te afwassen, hij zou het probleem even oplossen. Dikkie hou je effe stevig vast want ik rij de Caravan op de steen.

Ja Berthus dat doe ik. Hij geeft gas en mijn hele bak met zeepsop van de afwas klotste er uit en ging over de zitbank annex slaapplaats de grond op.

Ik schreeuwen natuurlijk van  STOPPPPPPPPPPP. Was dus niet zo handig van het mannetje en ik kon gaan dweilen .Van schrik heeft hij me nog geholpen met afdrogen van de vaat en toen hebben we alles weer in de kasten gedaan en alle deuren gesloten en hebben het wiel op de steen gezet.

We staan nu recht dus Berthus kan rustig slapen vannacht geen Dikkie op zijn lip.

Ben een half uur aan het fohnen geweest om de bank droog te krijgen en dat is ook goed gelukt.

Ja mensen vakantie is niet LEUKKKKKKKKKKK!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Nu ga ik eindigen en we zullen nu even kijken of we het kunnen verzenden via de telefoon en of  er  en goede verbinding is hier op de berg.

Groetjes van Dikkie en Berthus.

1 April.

We werden vroeg wakker en we waren benieuwd hoe het weer vandaag zou zijn, dus even de gordijntjes weggeschoven en zagen dat het weer bewolkt was en het regende af en toe een paar spetters.

Zoals jullie weten waren wij in Paynesville, we wilden vanmorgen over varen naar een klein Eilandje Raymond. Na veel wikken en wegen en wat zullen we doen zijn we toch maar gegaan. Want er waren veel Koala Beren en grote Kangoeroe`s.

Dus we zijn over gevaren, de man die ons de ticket verkocht voor de boot zei 54 Dollar.

Nou we schrokken er van en keken elkaar eens aan of we nog wel moesten gaan.

Het was nog geen 100 meter over varen. We zeide dan ook its very expensive maar de man lachte en hij zei it’s a joke, its seven dollar retour, was zeker in het verleden een Hollander want het was 1 April.

Op het eiland woonde niet zoveel mensen , we waren de straat nog niet uit en inderdaad er waren overal Koala`s te zien en ze zaten ook nog laag in de boom want het was winderig en koud. Ik heb dan ook mooie foto`s kunnen maken en gefilmd.

Toen zijn we naar een andere plaats op het Eiland gegaan waar dan de Kangoeroe`s moesten zitten, we hebben ze gezien maar ver weg ,de beesten waren schuw maar ze waren gigantisch groot. Om half 1 zijn we weer terug gevaren en hebben onze reis voortgezet. Onderweg zei ik tegen Berthus kijk eens wat daar loopt een grote Kangoeroe dus hij gelijk boven op zijjn rem en we stuiterde zowat door het voorraam. WAAAAAR VROEG HIJ.??????? Ik zei 1 APRIL ik lag natuurlijk dubbel van het lachen.

We zijn naar Cann River gegaan. De weg liep door een prachtig regenwoud, al slingerend kwamen we in Cann River. We stonden alleen op de Camping die in een Wildlife natuurpark lag. We zagen prachtige parkieten met een rode borst en groene veren. Ik probeerde ze te lokken maar dat ging niet. De eigennaar van de Camping heeft toen zaad gestrooid en we konden er van genieten hoe mooi ze waren en fotograven.

Het weer begon slechter te worden en het begon te onweren en keihard te regenen het kwam met bakken naar beneden en de hele nacht is dat door gegaan. Dat was dan de derde dag al dat we geen zon hadden gezien. We vonden het gebied ook zo mooi groen maar nu wisten we het hier valt in de bergen veel regen vandaar dat het zo groen was.

Maar het was er prachtig en nou maar hopen dat het morgen goed weer is dan blijven we hier een dag om te wandelen. Vanavond moeten we de klok een uur vooruit zetten ook hier veranderen ze de tijd. We gaan nu naar bed .

Welterusten.

2 April.

Goede morgen allemaal,

Het regent nog steeds dus we pakken onze biezen en vertrekken weer. Jammer we hadden hier graag gebleven een dag. We gaan nu naar een andere Staat, New South Wales.

Het laatste stadje in Victoria was Genoa. Toen we uit de bergen kwamen en richting kust afzakte klaarde het weer op.

Het zonnetje kwam er weer door en hoe meer we aan de kust kwamen hoe beter het werd.

We zagen alweer de mooiste baaien en vergezichten en de blauwe Tasman Sea.

We staan nu op een Camping in Pambula Beach. Deze Camping is speciaal, iedereen die ons adviseerde waar heen te gaan aan de kust vertelde ons dat we hier moesten gaan kamperen. Nou dat deden we dus.

Voor dat we bij de Camping aan kwamen liepen er overal in het straatje al hele grote Kangoeroe`s, we hadden ze nog niet zo groot gezien, en die liepen overal in de tuintjes van de mensen rond te struinen. Op de Camping aan gekomen precies het zelfde hele kudde`s lagen op het gras tussen de tenten en de caravans.Ze haarde of verstaarde niet.

Als je uit de Camper stapte moest je er tussen door lopen om naar het toilet te kunnen.

Eerst vond ik het wat eng ,maar later was ik er aan gewend, het zijn geen kleine Wallibietjes. Ik weer stom doen natuurlijk en geef een Kangoeroe een boterham, met het gevolg dat al die rot beesten bij de deur van de Caravan belanden. Ik gauw de deur dicht schrok me rot.

De buurman kwam dan ook direct op mij af en zei dat moet je niet meer doen want ze gaan vechten en springen zelfs in je Caravan. Nou zie het al gebeuren die beesten binnen.

Doe dit dus nooit meer, hou me maar bij de Papagaaien en Parkieten.

Rond de schemer gaan alle beesten van de Camping weg en gaan dan op het strand of een weiland in de buurt eten en komen morgen weer terug.

We hebben hier een mooi buiten en binnen bad met Bubbelbad.

Dus we blijven hier nog een extra dag, de buurman vertelde dat er geen regen gevallen was aan de kust alleen wat harde wind, dus wij hadden pech gehad in het binnenland.

Vanmiddag weer lekker in het zonnetje gezeten en wat gezwommen wat wil een mens nog meer.

Het is nu 8 uur in de avond en Dikkie en Berthus sluiten af.

Ik hoop dat het weer in Nederland ook opknapt dan gaan we daar het voorjaar in als we terug zijn.

Groetjes aan iedereen die dit Webblog volgt.

Dikkie en Berthus.

29 Maart.

Vandaag de verjaardag van onze schoonzuster Mieke.

Van uit Australie van Harte Gefeliciteerd en een gezellige dag toegewenst door Dikkie en Berthus.

We zijn weer uit het Park Wilson Promontory gereden en zijn naar Yarram gegaan om nieuwe bergschoenen voor Berthus te kopen dat is goed gelukt, made in China.

Daarna zijn we naar SeaSpray gereden aan de 90 mile Beach en zijn daar een nacht over gebleven. De Camping lag direct achter de duinen. We hebben daar nog een klein wandelingetje gamaakt over het strand. Het was een ongezellige Camping en niet schoon, de eerste Camping die we tegen kwamen waar we wat op aan te merken hadden.

We hadden die dag veel gereden dus verder niets gedaan alleen een boek gelezen en vroeg naar bed.

30 Maart

We zijn vertrokken uit SeaSpray en hebben een stuk langs de duinrand gereden richting Sale. Het gebied is zeer rustig en je komt haast niemand tegen, een vlak gebied waar boeren hun land hebben. Het land is verdroogd je kan je niet voorstellen dat die beesten er nog voedsel af kunnen halen. Ze zullen dan ook waarschijnlijk bijgevoerd worden.

Een troosteloos gebied ze schreeuwen hier dan ook om water. In Sale aangekomen zijn we eerst naar het Informatie bureau gegaan om folders te halen van het gebied en wat er te doen is.

Sale ligt zo beetje aan het eind van 90 Miles beach..Het is een wat groter stadje en vandaar hebben we alle berichten voor het Webblog verzonden bij een internet café.

Dus we zijn weer helemaal bij. We hebben daar een wandeling in een park gemaakt  met prachtige vogels die daar huisden bij een meertje, we zijn om het meertje gelopen en er was ook nog een klein wild parkje. Daar hebben we nog Pauwen gezien en Wallibies.

Toen de Camper weer in en zijn naar een Camping gereden in het stadje Sale.

Deze stadjes lijken bijna allemaal op elkaar, typish Engels, je waant je af en toe gewoon in Engeland.

Ook de sporten die ze hier doen, paardrijden en paarden race, honkballen, honden race kanoën, cricket en nog meer van die Engelse sporten.

Ook de oudere mensen doen hier nog aan een sport een soort Jeu de Boulle. Ze hebben dan allemaal witte kleren aan. Bejaarden huizen heb ik nog niet gezien onderweg misschien zijn ze er wel maar niet zoals bij ons, ik heb een keer een Eldery Community gezien, mischien was dat wel een bejaarden tehuis.

Je ziet de mensen wel met een rollator lopen maar dan doen ze nog gewoon hun boodschappen hoe moeilijk het ook gaat. Deze keer niet zoveel te vertellen niet veel meegemaakt in dit gebied Gippsland .

Het lijkt  op de Nederlandse kust zee en duinen.

31 Maart.

Hallo Bloggvrienden.

Al weer 4 weken onderweg vandaag wat gaat de tijd snel de helft zit er al op.

We zijn vandaag gearriveerd in Bairnsdale niet zover van Sale af.

Het was onze tweede bewolkte dag daar moesten we even aan wennen geen zonnetje toen we vanmorgen opstonden. Het is dan ook de hele dag bewolkt gebleven .

We zijn richting kust gereden en naar een wildlife park gegaan om kangoeroe`s te spotten.

Dat is gelukt we hebben ze gezien niet de kleintjes maar de grote, prachtig gezicht als je die beesten ziet huppelen, ze springen inderdaad over de afzettingen van de boeren en die zijn toch al gauw een anderhalve meter hoog.

We hebben ook de kerk bezocht, een Roomse kerk de grootste in dit gebied.

Het was een Barrok kerk dat verwacht je hier helemaal niet, heb er mooie foto`s van gemaakt.

Ja en wat doe je met een bewolkte dag en veel wind aan zee???? niet veel dus maar weer een Camping in Peynesville gezocht en daar staan we nu.

Heb de was gedaan en die is ook weer schoon kunnen we er weer even vooruit.

Goede wasmachines en drogers op de Camping voor drie en een halve Euro heb je alles schoon en droog.

Toen ik terug kwam van het douchen na het eten gingen de vogels in de bomen heel erg tekeer en de parkieten krijsten of er wat te gebeuren stond, nou dat klopte wel.

Het is 8 uur in de avond en het regent en stormt.

Dit is de tweede regenbui in die 4 weken maar nu dan met wind er bij, hopen maar dat het morgen over is.

We willen namelijk morgen vroeg naar een eilandje over varen en daar heb je een Koala bos en ook Kangoeroe`s, dus hopen maar op goed weer dat het vannacht allemaal  van de lucht waait .

De Australïer zegt je kan 4 jaar getijden op een dag hebben nou dat is dan de eerste dag dat we dat mee maken.

Zoniet dan vervolgen we onze reis maar weer verder en gaan dan weer een berg gebied in.

Ja de laatste 2 dagen zijn niet zo spannend geweest en dan heb je ook niet veel te vertellen.

Groetjes van Dikkie en Berthus.