Archief

Vandaag nog een laatste keer naar mijn vader geweest voor de afreis. Zijn houding ivm. "mijn project" is nogal geëvolueerd gaande in 't begin van "moet je dat nu nog doen op je leeftijd" tot "de supporter" van in mijn competitieperiode van vroeger, geïnteresserd in de conditie, de evolutie en de trainingen met soms gezond kritische vragen daaromtrent.

Van bij hem heb ik het Citadelpark nog eens "platgelopen", tussen de gedenkstenen van musea en het SMAK door én onder het goedkeurend oog van van mijn trouwste supporter daar, steeds op post in weer en wind  (zie foto's).

Het was een duurloopje van 23,8 km in 10,2/u + 2,4 km uitlopen, totaal: 26,2 km maw. al een uur minder lang dan vorige week.

Ik zat dan ook nog helemaal niet "dood" daarna en gelukkig maar want vanavond misschien ... "ga ik dood aan jou" ? samen met Bart Herman in CC De Herbakker in Eeklo  

Na de zeer lange duurloop van afgelopen zaterdag en de voorbije onrustige nachten door het grillige karakter van 't klimaat begon ik vandaag met enige twijfel aan wat voor mij de zwaarste training is van de hele voorbereiding.

Wellicht ook door de hoge vochtigheidsgraad was het "harken" aan de Watersportbaan: in/uitlopen + 3 tempolopen van 5000m in 25' à 25'25" (deels op weg, deels op de finse piste) met telkens 700 m dribbelen (interval-recuperatie) ertussen in: in totaal 25 km.

En nu begint het AFBOUWEN  en zorgen dat ik goed recupereer, zééér belangrijk zoals collega Philippe Rosier (zie foto) ook aanhaalt in zijn doktoraatsthesis. En zoals hij beschrijft hebben we daar in de fasciatherapie zeker performante middelen voor. Naast de manuele behandeling is er ook de introspectie én een specifieke vorm van bewegen en dat gaan we dan zelf ook zo vaak mogelijk doen de laatste weken. Het creêert een innerlijke rust ... ontspanning van de fasciae en de kwaliteit van de vascularisatie (doorbloeding)  die gevoelig stijgt waardoor het ganse lichaam beter herstelt.

Dus nu wordt het in "kordate zachtheid" toeleven naar ...   

 http://www.safaricom.co.ke/safaricommarathon/

De laatste écht lange trage duurloop zit er op. Het begon deze morgen met een lekker weertje en met het oog op Kenia mocht het zelfs gerust nog wat warmer geweest zijn. De buiendouche tijdens de laatste kilometers kreeg ik er gratis bij.

De verleidingen onderweg langs de Lieve zijn talrijk (zie foto's) maar met het doel zo dichtbij kost het geen moeite om daar aan te weerstaan. Met mijn "marathoner vest", gevuld met camelbak met 2 l water (inclusief een snuifje zout) , 3 gelletjes, gsm, ID-kaart en, voor noodgevallen, wat toiletpapier heb ik een ruime bevoorrading bij me.

Deze avond nog een BBQ-tje meepikken waarmee we de sportieve garde van de handbalclub steunen maar toch ook denkend aan Ruben die zit te puffen in Brussel, middenin de examens.

De droge trainingscijfers van vandaag: 34 km à 10,2/u + 2,7 km uitlopen (met wat lichte oefeningen erbij) à 8,5/u. Totaal: 36,7 km

Sinds vrijdag heb ik het boek "Lopen met de Kenianen" uitgelezen. Ik vind het echt een aanrader, ook voor niet loop-fanaten. Het leest makkelijk en het geeft een "mooi" beeld van de leefomstandigheden van die mensen, ook van hen die in grote competities geschitterd hebben. De rode draad doorheen het boek is het proberen om te achterhalen waarom zij zo goed lopen én de voorbereiding voor de marathon in het Lewa-wildpark ... marathon die er ook voor mij over enkele weken aankomt.

In functie daarvan ben ik met mijn trainingsopbouw aan de 2 "super-weken" gekomen waarvan de 1-ste reeds achter de rug is. Voor hen die het interesseert hoe zo'n week er uit ziet geef ik graag het schema. Uiteraard moet ik in mijn trainingsopbouw rekening gehouden met wat mijn lichaam - op 61 - jarige leeftijd - aankan en da's wel eens iets anders dan wat "mijn geest" zou willen.

- Maandag: rust (dat begint al goed  )

- Dinsdag: late namiddag: In/uitlopen + 4 x 3150 m (à ongev. 5'10"/km) op zachte ondergrond van Finse pisterond de sportvelden met - per 3150 m - 3 x de heuvel - interval: 400 m. Trainingsomvang: 20,5 km

- Woensdag: 's morgens: herstelloopje van 6 km

- Donderdag : 's morgens: in/uitlopen + 11 km à 11/u met 3 x 300m (brug Peperstraat) + 3 x 150m (fietsersbrug) bergop à tempo van een 10 km-loop - interval resp. 300 en 150 m bergaf. Trainingsomvang: 15,3 km. s' Namiddags 32 km recreatief gefietst.

- Vrijdag: rust

- Zaterdagmorgen: lange trage duurloop: 33,8 km à 10/u + 1,5 km uitlopen : Breskens - Groede - Nieuwvliet - strand en terug via strand en panoramaweg naar Breskens met daar nog nog enkele lokale rondes. Bedoeling was om alle soorten terrein te hebben: vlak en golvend; weg, licht verharde pad van gemalen schelpen met zand tot mul zand op het strand. Zie foto's. Trainingsomvang: 35,3 km

- Zondagmorgen: herstelloopje van 6 km

Totale trainingsomvang : 83,1 km + fietstochtje 32 km recreatief

Het was me het weekje wel !

Dinsdag gingen de tempolopen heel moeizaam. Ik wijtte het aan de 25 km van de loop van Vlaanderen die nog in de benen zat. Maar toen 's avonds de keel begon te prikkelen en daarna pijnlijk werd, wist ik al beter: een fikse verkoudheid komt er aan. Ik was echt wel kwaad op mezelf omwille van mijn nonchalance op dat vlak: 5 dagen ervoor had ik een patiënte, die zwaar verkouden was, behandeld en daarna beginnen eten zonder mijn handen te wassen. En eigenlijk weet ik dat ik daarna "prijs" heb!

Op woensdag morgen wel nog losgelopen maar de donderdagtraining (met tempolopen "bergop") heb ik wijselijk aan mij laten voorbijgaan. Herstel naar gezondheid heeft op dat moment voorrang. De vrijgekomen tijd heb ik gebruikt om te lezen: een boek, dat "neefje" Klaas me uitgeleend had met de uitdrukkelijke vermelding dat ik het zeker moest lezen voor ik naar Kenia vertrok. De titel: " Lopen met de Kenianen". Ja, Klaas, als je nog eens zoiets weet (grapje, hé) … als ik dan las dat de Kenianen zelf die safaricom marathon in het “Lewa-wildpark” als een zware beschouwen begonnen toch gevoelens van angst en twijfel de kop op te steken: gaat me dat wel lukken … en nu nog verkouden erbij …

De dag erna kreeg ik dan nog een mailtje van het kinderkankerfonds ivm. gestorte sponsorgelden: al meer dan 1400 euro … fantastisch maar wel héén en weer geslingerd tussen gevoelens van druk en stimulans.

Maar mezelf kennende weet ik: eens de symptomen van de verkoudheid beginnen te verminderen én de lichamelijke paraatheid begint te stijgen worden de gedachten meteen ook een stuk positiever.

Dat was vanmorgen al te merken: lange, zééééér langzame duurloop (32,5 km) in het Leen op een tempo bepaald door mijn lichaam waarbij mijn geest én de GPS toeschouwer waren en bleven. En meteen kwam er al een voorzichtig optimisme naar boven.

Ik ga me verder goed verzorgen én morgen gaan supporteren voor Christine en Magda, voor Esther die broer Brecht als loopgezel meekrijgt, voor Iris en voor andere gekende deelnemers die ik zie passeren in de 10 km van de Stadsloop van Gent. Jammer voor Ruben die “en pleine période d’examens” zit en bovendien geblesseerd is. Maar ook dat passeert wel.    

Tot de inschrijvingsdatum voor de 20 km van Brussel heb ik getwijfeld: de 20 km van Brussel of de 25 km van de trail-run: de Loop van Vlaanderen. In functie van mijn marathon in Kenia (heuvelachtig én op natuurpaden) heb ik geopteerd voor de Loop van Vlaanderen en dit bleek de perfecte keuze. Er was niet alleen het sterk "golvend terrein" maar dit ging ook "off road en zelfs de warmte had zich al een beetje aangepast.

De bedoeling was om een tempo van rond de 10/u te lopen, een tempo waar ik ook in Kenia wil op lopen. Door het soms verplicht temporiseren op 1-persoonswegeltjes, de temperatuur met daardoor de echt noodzakelijke stops aan de drankbevoorrading en uiteraard de 7 hellingen (met 4 x de Koppenberg van verschillende kanten) die zwaarder doorwogen dan verwacht kwam ik net onder de 10/u uit. Daarbij ben ik bewust nooit "in 't rood" gegaan én had ook niet echt afgebouwd voor deze testloop.

Dus: al bij al tevreden en een groeiende overtuiging dat bij een verdere blessurevrije voorbereiding, mét 2,5 weken afbouwen op 't einde, mijn slaagkansen in Kenia echt reëel zijn.

Het was ook prettig om hier nogal wat cava-lopers te ontmoeten ( o.a. dé " PR-vrouw" van hen, Patricia Verschuere : zie foto) waarvan er een aantal deelnamen aan de 50 km. Daar neem ik wel mijn hoedje voor af, zeker gezien het parcours én de temperatuur.

Het cijfermateriaal: 473-ste op 890 gestarte deelnemers en 7-de bij de 60-plussers in een tijd van 2u30'33" over die 25 km.

Leuke en voor mij verrassende anekdote: toen ik aankwam op de Grote Markt in Oudenaarde hoorde ik de speaker tot mijn grote verbazing zeggen: " en hier zien we nu ook Dirk Vispoel, de papa van Ruben, aankomen" ??????

Na een mentaal dipje in 't begin van de week werd het zowel op gebied van intensiteit als trainingsomvang een "topweek" met 79,2 km op de teller.

Als afsluiter hebben een groep jonge violisten me - tijdens hun moederdagconcert : les violons d'été - Pachelbel laten herontdekken en die neem ik zeker mee naar Afrika. De cava als afsluiter zal moeilijker zijn ...