Sinds 9 mei 2009 heb ik in mijn blog over muziek geschreven. Die is nog altijd te bereiken via de link http://seniorennet.be/djmico1951/ - Jammer genoeg kan ik daar geen foto's meer toevoegen sinds begin 2019 zodat ik verplicht werd deze blog aan te maken. Mijn maximum capaciteit werd namelijk bereikt.
Veel plezier met deze blog maar vergeet niet dat het nog altijd mogelijk is te grasduinen in mijn eerste blog!
Tijdens een van mijn zoektochten in 1975 in mijn favoriete platenwinkel Metrophone nabij het de Brouckèreplein in Brussel hoorde ik een single spelen met geweldige saxofoonklanken.
Bij navraag leerde ik dat het een single was van de Belgische groep Chris Edwards And The Savages: 'Savage Boogie' / 'Tweedleedidum'.
Ik ontdek nu via Discogs dat Chris Edwards zijn echte naam Eddy Suys is. Meer weet ik er ook niet over.
Lang moest ik toen niet twijfelen en na slechts één luisterbeurt nam ik het plaatje mee naar huis.
De volgende single is een instrumentale single van het orkest van Percy Faith: 'Summer Place '76' / 'Chompin''.
De a-kant is een oud nummer dat in 1975 opnieuw werd uitgebracht met als tweede titel 'The Theme From "A Summer Place"' in een discoversie.
"A Summer Place" is een speelfilm uit 1959 van de Amerikaanse regisseur Delmer Daves.
Het bekende thema werd tig aantal keren gebruikt voor films en tv-series.
De Franse zanger met de mooiste snor van Pas-de-Calais tot Marseille is zonder twijfel Jean Ferrat.
In 1975 bracht zijn platenfirma Barclay de geweldige single 'Potemkine' / 'Je Ne Chante Pas Pour Passer Le Temps' uit. Jean Ferrat had de a-kant reeds uitgebracht in 1965. Hij bezong het dramatisch verhaal van de Pantserkruiser Potjomkin, in het Nederlands ook bekend als Pantserkruiser Potemkin. "Pantserkruiser Potemkin" is een zwart-wit stomme film uit de Sovjet-Unie uit 1925, die geregisseerd werd door Sergej Eisenstein en geproduceerd door Mosfilm. Het verhaal van de film, geschreven door Eisenstein en Sergej Tretjakov, is een gedramatiseerde versie van de opstand op het slagschip Potjomkin in 1905. Deze film is beroemd en klassiek vanwege de complexe montage in de trappenscène. Als jonge knaap werd ik bij het zien van de film hevig aangegrepen door zoveel onrecht!
En bij het horen van het lied in 1965 werd ik nogmaals emotioneel zodat ik de single uit 1975 niet kon laten liggen. Oordeel zelf maar.
We blijven nog even in Frankrijk voor de laatste single van vandaag alhoewel Nino Ferrer in Italië werd geboren als Nino Agostino Arturo Maria Ferrari.
Hij bracht in 1975 de formidabele single 'Le Sud' uit en op de b-kant liet hij zich bijstaan: Nino And Radiah Featuring Ice: 'The Garden'. Hier zingen ze in het Engels.
Oorspronkelijk was Ferrer een jazzmuzikant (dubbele basgitaar), in de jaren zestig amuseerde hij menigeen met grappige liedjes om in 1975 met dit kleinood op de proppen te komen.
John Denver (geboren als Henry John Deutschendorf Jr.) was een Amerikaanse gitarist, zanger, componist, en acteur die in 1975 een grote hit scoorde met zijn single 'I'm Sorry' / 'Calypso'.
Uiteindelijk was het de b-kant die vaker op de radio werd gedraaid en die ook mijn voorkeur wegdraagt.
De Ierse zanger Joe Dolan had mij in 1969 al bekoord met 'Make Me An Island' toen ik tijdens de maand juli bij een Engels gezin vertoefde. Ik was heel blij zijn nieuwste hit in 1975 te ontdekken op de radio.
'Lady In Blue' / 'My Darling Michelle' kocht ik dan ook heel snel.
Wat een krachtige stem had die zanger!
Carl Douglas, (echte naam Carlton George Douglas), is een Jamaicaanse discozanger die in 1974 twee grote hits had: 'Kung Fu Fighting' en 'Dance The Kung Fu'.
In 1975 had hij een minder grote hit, vooral in de discotheken, met de instrumentale song 'Blue Eyed Soul (Part 1)' / 'Blue Eyed Soul (Part 2)'.
Hij werkte veel samen met de Brits-Indiase producer Biddu Appaiah.
Van Jamaica naar Canada is maar een kleine stap in mijn platenverzameling op 45 toeren want de volgende single was er een van de Canadese zangeres Diane Dufresne.
Zij bracht in 1975 (twee jaar voor het overlijden van The King, nota bene) al een ode aan Elvis Presley: 'Chanson Pour Elvis' gekoppeld aan 'Actualités'.
Had zij een glazen bol om de toekomst te voorspellen of was het louter toeval? Niets daarvan, het was een ode alhoewel de laatste strofe toch ietwat onheilspellend klinkt. Oordeel zelf maar:
"Tu vieillis mal Elvis t'aurais peut–être dû mourir Comme Marilyn ou Janis t'avais pas le droit de vieillir Aujourd'hui y'en a des plus jeunes y'en a des ben plus fou que toé Mick Jagger, Elton John et pis David Bowie Y'en a même un qui s'appelle Alice Y s'en fait plus des mâles comme toé Elvis Y s'en fait plus des mâles comme toé Love me tender love me true ou ou ou ou ou Elvis tu sauras jamais ce que t'étais pour moé"!
Op de b-kant bezingt ze de droevige nieuwsberichten uit die tijd: oorlogen en misdaad, hongersnood, rassenhaat, aardbevingen, petroleumcrisis, vliegtuigkapingen, enz.
Joe Dassin (echte naam Joseph Ira Dassin) was een Frans-Amerikaanse zanger die vaak hits had met covers van Angelsaksische nummers. Maar in dit geval nam hij een Franstalige versie op van 'Africa', een lied geschreven door de Italiaan Toto Cutugno.
'L’été Indien (Africa)' / 'Moi J'ai Dit Non' kocht ik in 1975. De a-kant werd een geweldige zomerhit en de temperaturen speelden mee! De b-kant is een cover van 'No No Song', een hit voor Ringo Starr in 1974.
En ik had geluk want een tijdje later in 1975, tijdens een van mijn zoektochten in de koopjesperiode, vond ik het origineel van 'L'été indien' en dat is 'Africa'. Daarvoor moest ik slechts 10 BEF neertellen!
Albatros was de uitvoerder, een Italiaanse melodieuze pop/soul/disco groep, opgericht in 1974 door Toto Cutugno en opgedoekt in 1978.
Op de b-kant staat het nummer 'Ha-Ri-Ah'.
Een andere single die aanspraak mocht maken op de titel van zomerhit 1975 was de instrumentale single van Paul de Senneville & Olivier Toussaint.
'Dolannes Mélodie' (Trompette) / 'Dolannes Mélodie' (Flûte De Pan) is het thema uit de Franse misdaadfilm "Un linceul n'a pas de poches" van regisseur Jean-Pierre Mocky uit 1974.
Het was inderdaad een lange, hete zomer!
De laatste single voor vandaag komt van Kiki Dee: 'Once A Fool' met op de b-kant de Kiki Dee Band en 'Someone To Me'. Uitgebracht in 1975 op het bekende platenlabel The Rocket Record Company, opgericht in 1972 door Elton John, Bernie Taupin, Gus Dudgeon en Stephen Brown.
The Kiki Dee Band was een vrolijke bende muzikanten die bestond uit Bias Boshell, Jo Partridge, Kiki Dee, Mike Deacon, Mike Wedgwood, Pauline Matthews, Phil Curtis, en Roger Pope.
De Engelse zangeres Kiki Dee is het schoolvoorbeeld van "blue eyed soul".
De single 'Yuppi Du' / 'La Ballata' van Adriano Celentano kocht ik in 1975 tijdens diezelfde koopjesperiode, ook voor de belachelijk lage prijs van 39 BEF.
Geen idee wat de peetvader van de Italiaanse rock met 'Yuppi Du' bedoelde maar hij droomde blijkbaar van een vreedzame wereld, zonder oorlogen.
"Now before me a cemetery do I see Where all the arms of war are buried deep And from the heavens descends a grand feast Where all the nations of the world are united"!
Op de b-kant danst Celentano lustig op een rock-'n-roll-nummer.
Phil Spector producete in 1975 de single van Nilsson & Cher: 'A Love Like Yours (Don't Come Knockin' Every Day)' met op de achterkant Cher alleen: (Just Enough To Keep Me) Hangin' On'.
En geloof het of niet, ook dit schijfje kostte slechts 39 BEF.
The Wall of Sound was op de a-kant heel nadrukkelijk aanwezig op het nummer van Holland-Dozier-Holland. De b-kant had drie producers: Arif Mardin, Jerry Wexler, en Tom Dowd en werd geschreven door Buddy Mize en Ira Allen.
Van de Britse gitarist/zanger Eric Clapton had ik in 1975 al heel wat in huis op 33 toeren: The Yardbirds, John Mayall & The Bluesbreakers, Cream, Delaney & Bonnie & Friends, Derek & The Dominos, Blind Faith, en zijn eerste solo LPs.
Maar de eerste solosingle die ik van hem kocht was pas in 1975 en dan nog voor de schappelijke prijs van alweer 39 BEF, want de koopjes waren nog niet voorbij.
'Knockin' On Heaven's Door' / 'Someone Like You' werd geklasseerd onder de C van Clapton. De a-kant is een cover van een knappe Dylan compositie die hij overgoot met een "reggae" sausje en de b-kant werd geschreven door Arthur Louis, een Jamaicaanse muzikant.
De Franse zangeres en actrice Nicole Croisille had mij in 1967 verrast als Tuesday Jackson met haar geweldige single 'I'll Never Leave You' en samen met Pierre Barouh en het thema uit de gelijknamige film 'Un homme et une femme'.
In 1975 bracht zij nog een geweldige single uit: 'Une Femme Avec Toi' / 'C'est Comme Un Arc En Ciel'.
Gisteren postte ik een instrumentale single van Alain Barrière. Samen met Noëlle Cordier scoorde hij een grote hit met 'Tu t'en vas' dat heel snel werd vertaald in het Engels voor Barry & Eileen, een Brits popduo dat bestond uit het echtpaar Barry Corbett en Eileen Corbett.
Zij scoorden in 1975 een grote zomerhit met 'If You Go' ('Tu t'en vas') met op de b-kant 'Mama, Don't Leave Me'.
In 1974 kwamen Barry, Eileen en hun twee kinderen in België terecht en werden daar ontdekt door toenmalig DECCA producer Roland Uyttendaele. Hij producete dan ook de single.
En toen kwam daar ene Hamilton Bohannon met een nieuwe dans op de proppen: de zogenaamde "disco stomp". Tussen 1965 en 1967 werkte hij bij Motown als arrangeur bij Stevie Wonder en bij andere top acts van dat geweldig platenlabel.
Zijn single 'Disco Stomp' / 'East Coast Groove' werd in 1975 vaak gedraaid in de discotheken.
Zijn artiestennaam werd al heel snel ingekort tot Bohannon.
En toen waren The Captain & Tennille weer van de partij. Het echtpaar kwam een paar dagen geleden al voorbij in deze reeks met 'Love Will Keep Us Together'.
De volgende single die ik kocht was 'The Way I Want To Touch You' / 'God Only Knows', ook uit het jaar 1975.
Op de b-kant coveren ze het meesterwerk van Brian Wilson. Een gedurfde keuze maar opdracht toch geslaagd. Ik hoor de oorspronkelijke versie van The Beach Boys wel liever.
Het was tijdens een koopjesperiode dat ik het schijfje op de kop kon tikken want ik telde er slechts 39 BEF voor neer.
De Carpenters waren een Amerikaans duo dat bestond uit Karen en haar broer Richard Carpenter. Ze zongen en produceten allebei, zij bespeelde daarenboven de drums en hij de toetsen.
De single 'Solitaire' / 'Love Me For What I Am' kocht ik ook in 1975 tijdens diezelfde koopjesperiode voor de prijs van 39 BEF.
De a-kant is een bekende compositie van Neil Sedaka en Phil Cody terwijl de b-kant van de hand van John Bettis en Palma Pascale is.
In een tijd van hardrock en discomuziek wist ik deze zachte ballades ook te waarderen.
Morris Albert (echte naam Maurício Alberto Kaisermann) is een Braziliaanse zanger en liedjesschrijver.
Hij scoorde in 1975 een echte wereldhit met 'Feelings' en op de achterkant staat 'Ways Of Fire / Boombamakaoo'. In sommige landen werd zijn single al in 1974 uitgebracht met een andere b-kant.
Hij zou in onze contreien een eendagsvlieg blijven.
De b-kant met die rare titel is een uptempo dansnummer.
Tijdens een van mijn zoektochten in de koopjesperiode vond ik een single van Bill Amesbury, een Canadese zanger/liedjesschrijver en producer, die ik niet kende.
'Every Girl In The World Tonight' / 'Lucky Day' kocht ik in 1975 voor de som van 49 BEF en daarvoor kun je toch niet sukkelen.
Heel raar want ik heb enkel de b-kant teruggevonden op YouTube, een echt countrynummer met het geluid van de fiddle.
Het duurde niet lang of mijn goede Facebookvriend Ron Haneveer stuurde mij een bericht want hij was in het bezit van de a-kant en plaatste die meteen op YouTube. Met nogmaals veel dank!
Op dezelfde dag in 1975 tijdens de koopjes kocht ik een heruitgave van twee hits van Hugues Aufray uit 1966: 'Il faut ranger ta poupée' / 'Stewball'. Blijkbaar geen succes in Brussel want ik kon de single kopen voor slechts 39 BEF.
De Franse zanger/gitarist heeft zijn vaderland de composities van Bob Dylan leren kennen want hij bracht meermaals elpees uit met nummers van de grootmeester.
Op de b-kant zingt hij over 'Stewball', een wit raspaard.
Aufray werd geboren op 18 augustus 1929 en als 't God belieft viert hij dan zijn 97ste verjaardag!
Alain Barrière (geboren in Bretagne als Alain Bellec) was een Franse zanger.
In 1963 nam hij deel aan het Eurovisiesongfestival met 'Elle était si jolie' en in 1964 scoorde hij zijn grootste hit: 'Ma vie'.
In 1975 had hij een grote hit samen met Noëlle Cordier 'Tu t'en vas' maar dat duet had ik al op elpee (een compilatie van hits uit 1975). Ik kocht wel de Engelstalige versie, maar die hou ik voor morgen.
Maar ik kocht toen wel een minder bekende single: 'Celtina' / 'Baccandella', maar daarom niet minder mooi. De a-kant is een dromerig instrumentaal lied. De b-kant is een mengeling van Bach en Haendel (vandaar de titel) en dus ook instrumentaal.
In 1975 was ik mijn trouw met Chantal aan het voorbereiden, muzikaal gezien toch. Ik kocht zoveel mogelijk diverse muziekstijlen op 45 toeren om het huwelijksfeest op te vrolijken. Ik nam dan de muziek op met mijn Grundig taperecorder en wisselde dansnummers af met slows.
Mijn nieuwste aankoop was deze Franse Eurodiscogroep geleid door Claude Morgan en Laurent Rossi die met 'La Balanga' opnieuw scoorden na 'Bimbo Jet' uit 1974.
'La Balanga (Version I)' / 'La Balanga (Version II)' werd over twee kanten van de single uitgesmeerd.
Prince Buster (echte naam Cecil Eustace Campbell), geboren in Kingston, Jamaica, mocht ook niet ontbreken op ons trouwfeest in 1975.
De single 'Dance Cleopatra' / 'Al Capone' was een heruitgave want de liedjes kwamen respectievelijk al uit 1967 en 1964, de periode van de "blue beat" zo kwam ik later te weten. Naast "ska" en "rocksteady" zouden al deze stijlen vanaf 1968 langzaam maar zeker uitmonden in de "reggae".
De b-kant heb ik wijselijk niet laten horen op ons huwelijk.
De volgende single die ik in het voorjaar van 1975 kocht was ook een heruitgave: 'Everybody's On The Run' / 'Copacabana' van Two Man Sound, die toen uit twee muzikanten bestond: Lou Deprijck en Sylvain Vanholme. Yves (Pipou) Lacomblez kwam er iets later bij.
Kant A kwam oorspronkelijk uit 1970 en kant B uit 1972. Mijn keuze voor ons trouwfeest was vlug gemaakt: ik ging resoluut voor de ambiancekant bij uitstek.
Viva Brazil!
The Kiki Dee Band bestond in 1975 uit Bias Boshell, Jo Partridge, Kiki Dee, Mike Deacon, Mike Wedgwood, Pauline Matthews, Phil Curtis, en Roger Pope.
De single 'How Glad I Am' / 'Peter' werd geproducet door Gus Dudgeon die ook werkte voor o.a. Elton John.
De a-kant werd in 1964 als '(You Don’t Know) How Glad I Am' een hit voor Nancy Wilson. De b-kant is een eigen compositie van Kiki Dee. Wie die Peter was weet ik niet en zij ook niet want ze zingt herhaaldelijk "where do you come from"!
De single van Will Tura uit 1975 'Katarina' / 'De Mannen Van De Nacht' kocht ik vooral voor de b-kant want dat was een onverwachte carnavalskraker.
De Keizer van het Vlaamse lied was al sinds 1957 muzikaal actief en vanaf 1961/1962 bijzonder populair in onze contreien.
Hij liet zich op de b-kant bijstaan door een gelegenheidskoor genaamd "De mannen van de nacht".
Een andere carnavalskraker uit 1975 kwam uit Nederland. Ria Valk was ook al actief bezig in de muziekindustrie sinds 1957.
De single 'De Liefde Van De Man Gaat Door De Maag' / 'Dat Is Zo'n Dame Die Zich Moet Schamen' werd geproducet door Peter Koelewijn.
Zowel de a-kant als de b-kant hebben een bijzonder lange titel!
The Captain And Tennille was een Amerikaans duo dat bestond uit Daryl Dragon en Toni Tennille, een echtpaar dat in 2014 zou scheiden na een huwelijk van 39 jaar!
'Love Will Keep Us Together' / 'Gentle Stranger' was de eerste single uit hun debuutelpee.
De titel van de a-kant was veelbelovend maar na 39 jaar dus niet meer van toepassing.
Een compositie van Howard Greenfield en Neil Sedaka gekoppeld aan een lied geschreven door Toni Tennille.
De frontzanger van The Who, Roger Daltrey, had ook een drukke solocarrière in het midden van de jaren zeventig.
Zo kocht ik in 1975 na 'Giving It All Away' uit 1973 een tweede single van de Britse zanger: 'Get Your Love' / 'The World Over'.
De producer van dat schijfje was Russ Ballard die tevens de a-kant schreef.
Op het hoesje staat hij afgebeeld als mijn sterrenbeeld (Sagittarius) en soms wordt de song ook 'Come And Get Your Love' genoemd.
Paul McCartney And Wings bracht in 1974 de single 'Junior's Farm' / 'Sally G' uit. De vorige singles en elpees stonden op naam van Wings maar nu trad hij op de voorgrond. Helemaal in het begin van zijn solocarrière bracht hij muziek uit op zijn naam en op naam van Paul & Linda McCartney.
Ook hier is hij duivel-doet-al want hij schreef beide nummers en producete de single.
Op de b-kant gaat hij de "country" toer op.
Mud bracht rond Kerstmis een knappe kerstsingle uit: 'Lonely This Christmas' / 'I Can't Stand It'.
Frontzanger Les Gray deed zijn uiterste best om op Elvis Presley te lijken.
De b-kant was een gezamenlijke groepsinspanning: Mount, Gray, Stiles, Davis.
Nicky Chinn & Mike Chapman waren als naar goede gewoonte de producers van dienst.
Maar de jongens van Mud kregen concurrentie van de ruige glamrockers van Slade. Zij brachten hun kerstsingle al uit op 7 december 1973 maar ik kocht de single 'Merry Xmas Everybody' / 'Don't Blame Me' pas in 1974.
Of was het misschien een heruitgave?
Hoe dan ook, beide kerstsingles (van Mud en van Slade) speel ik jaarlijks rond Kerstmis.
En daarmee zijn we aanbeland in het jaar 1975.
ABBA bracht toen de single 'I Do, I Do, I Do, I Do, I Do' / 'Rock Me' uit. Op de a-kant met die heerlijke sound van de saxofoon en op de b-kant rockt het Zweeds viertal zelfs!
Met nogmaals veel dank aan Adolphe Sax uit Dinant voor zijn heerlijke uitvinding!
