Homeopathie, dat beetje meer.

Homeopathie is een energetische behandeling. Soms heeft het iets buitengewoon, net dat beetje meer, wanneer men als homeopaat de tijd neemt en zoekt tot men de juiste remedie vindt.  In princiep moet de homeopaat altijd de tijd nemen en blijven zoeken, maar het is niet altijd mogelijk van zo maar de juiste remedie te vinden, vandaar dat men soms complexen gebruikt om toch zijn doel te bereiken.

Zo kreeg ik een dame op de raadpleging met de nogal eenzijdige klacht: zwaarte en pijnlijke benen vooral links. Wat een dokter altijd moet doen en de huisarts die ervoor opgeleid is blijkbaar vergeten is: eerst even kijken naar die benen en voelen.

De benen waren sterk gezwollen van aan de voeten tot onder de knie en zelfs hoger reeds iets of wat. Het oedeem voelde hard aan, dat betekent dat het al zeer lang aan gang is. Ik vraag aan de dame wat ze inneemt? De dokter schreef haar aspirine junior voor en amlor. Nu moet elke dokter weten dat amlor als bijzonderste neven werking heeft: enkel oedeem. Dus stoppen ermee en een ander hypertensievum au.

Tijdens mijn onderzoek met de Lecherantenne vind ik problemen met de bloedsomloop en een lichte  hartinsufficiëntie, wat te verwachten was.

Behandeling.

Wat ik ook probeer, ik vind geen enkelvoudige remedie voor het hart. Daarna test ik de complexen voor het hart en ook daar vind ik niet wat ik zoek. Alleen één complexe reageert gedeeltelijk, 3 slagen positief, maar ideaal moet dat één slag zijn. Ik zoek dus verder en nu richt ik mij meer naar de nierfunctie die nochtans nog goed is. Na lang zoeken vind ik eindelijk een complexe dat samen met het eerst gevonden één slag positief geeft voor het hart. Wanneer ik naar de samenstelling kijk, ontdek ik daar een paar remedies in die vooral werken op blaasontstekingen.

Wanneer ik dat aan de dame zeg is haar antwoord: ”inderdaad ik heb de jongste tijd al twee blaasontstekingen had, maar ik vergat het te zeggen.” De meting van de blaas gaf nu geen afwijkingen en een gewoon diureticum zou waarschijnlijk het oedeem weg gekregen hebben, maar wat er dan met de blaas zou gebeuren is wel af te wachten. Waarschijnlijk nieuwe klachten.

Op zo een moment beseft men pas hoe subtiel homeopathie kan zijn en is men blij dat men er veel  uren heeft voor gestudeerd en geld aan besteedt, het was geen verloren tijd.

 

Fyto- of plantengeneeskunde.

 

Dat is een onderwerp dat voor heel wat mensen interessant kan zijn.

In alle ‘bio’winkels en de meeste apotheken vindt men tegenwoordig tal van planten extracten.

Soms één enkele plant, soms meerdere synergisch werkende planten samen in een verpakking.

De presentatie is ook niet mis.

Verschillende vormen van samen geperst poeder, sterke tincturen en dies meer.

Als leek is men meestal aangewezen op de verkoper, die raad moet geven.

 

In de opleiding van apothekers is er wel enige aandacht aan planten.

Voor geneeskunde studenten is dat slechts heel miniem en tegen dat men afgestudeerd is helemaal vergeten.

Persoonlijk heb ik dan ook jaren geleden een cursus gevolgd, gespreid over een drietal jaren, gewijd aan de fytotherapie.

 

Gedurende enkele jaren heb ik dat dan ook, soms met succes, toegepast.

Vooral voor maag, lever en andere spijsvertering problemen was dit interessant, ook voor gynaecologische en urinaire problemen en artrose.

Daar had ik het meeste succes mee.

Het is dan ook niet te verwonderen dat dergelijke behandeling formules vaak voorgesteld worden aan de toonbank en heel wat succes kennen.

 

Toch zou ik aanraden tot enige voorzichtigheid.

In een medisch blad signaleert men mogelijke lever intoxicatie door gebruik van zilverkaars.

Er staat wel niet bij over welke patiënten groepen het gaat, ook niet hoeveel en hoe lang de patiënten dit product innamen.

Zilverkaars ook genaamd Cimicifugae racemosae en in de homeopathie ook Actea racemosa

Dit is een product dat vaak gebruikt wordt in de fyto en de homeopathie.

 

1. Een eerste belangrijke opmerking.

De indicaties van de planten in de fytotherapie komen niet altijd overeen met de indicaties van de homeopathie, al spreekt men over dezelfde plant.

 

2. Waarom ik enig voorbehoud maak.

Het is nooit goed langdurig een zelfde planten extract te nemen.

De dosis die men gebruikt ligt daarvoor veel te hoog.

Bij droog poeder extract gaat het vaak over 500mg tot 1,5 g per dag.

De tincturen en moedertincturen zijn ook vaak moeilijk verteerbaar, niet alleen door de hoge concentratie van het product maar ook door de 40 % alcohol waar het in bewaard wordt.

Vaak krijgt men er maag of darmkrampen van.

En de the?

The kan nuttig zijn vooral in seizoen gebonden kuren maar gebruik nooit te sterke the en nooit langer dan enkele weken dezelfde.

Persoonlijk gebruik ik nu de planten extracten liefst in verdunde vorm.

Men kan ze gebruiken in d1 dus 10x verdund en ook in niet alcoholische oplossing zoals:

De maceraten in d1 gemmo therapie zijn zeer vaak geïndiceerd bij kinderen, voor sommige gevoelige darmen kan er diarree op treden en zijn ze te vermijden.

D3 diluties.

Daar gaat mijn voorkeur naar op gebied van planten extracten.

Ze zijn niet meer toxisch, hebben een groter energetische waarde, bevatten slechts 20 % alcohol in plaats van 40 % en kunnen gemengd worden. Men hoeft er ook geen grote hoeveelheid per keer van te nemen, 10 tot 20 druppels volstaan meestal.

De energetische werking ervan bevindt zich ergens tussen de homeopathie en de fyo therapie.

Ook hier geld het princiep dat men na enkelen weken stopt en opnieuw test.

Het spreekt vanzelf dat hier hoofdzakelijk alle planten eerst getest worden met de Lecherantenne.

Ook hier geld de regel dat de werking  van de plant in D3 dilutie niet altijd overeenstemt met de werking van dezelfde plant in hogere  homeopathische dilutie.

 

Men kan ook nog  planten toedienen onder vorm van homeopathische vorm.

De unitaire vorm betekent dat men slechts een enkele plant in hogere dilutie toedient.

In Frankrijk en in Duitsland bestaan echter ook de complexen.

Meerdere homeopathische producten  worden gemengd en daar zijn niet alleen planten bij, en de diluties gaan meestal  in Duitsland van minimum D3 tot D12 en in Frankrijk zijn dat Ch 3 of Ch 6 tot Ch 8 tot 12 .  Hoger gaan doet men meestal met één enkel product, plant of iets anders.

Dat is dan opnieuw voer voor de Unicisten, die zijn niet zo’n voorstander voor vermenging.

 

Schimmels en bacteriën. 3.

 

Enderlein onderscheidde eerst twee verschillende ziekte kiemen.

De basis ‘protiden’ zouden door de moeder aan de foetus doorgegeven worden.

Is dat dan misschien de ‘erfzonde’?

Dat betekent dat men de mogelijke immunitaire schade van de voorouders erft.

 

1.  Mucor cyclus. De mucor racemosus of mucokehl zou de eerste ziektekiem zijn.

Vooral aandoeningen die te maken hebben met de bloedvaten horen daarbij.

Hartproblemen, hersentrombose of bloeding, hypertensie.

Aambeien, trombose problemen, bloedingen.

 

2. Aspergillus kringloop. Aspergillus niger of nigersan is de tweede.

Ademhalingsproblemen: bronchitis, tbc, aspergillose, allergie.

Destructie gewrichten.

Carcinomen.

 

Later volgden nog andere cycli zoals: de Penicilline cyclus.

Abcessen, stafylokokken, streptokokken, osteomyelitis.

Uit de ene cyclus ontstaat vaak de volgende.

Notakehl. Penicillinium chrysogenum of notatum.

Fortakehl. Penicillinium roqueforti.

Quentakehl of Penicillinium glabrum of frequentans.

En nog een paar andere.

 

 3. De candida. Candida albicans of Albicansan.

 De schimmels.

 

Er bestaan ook gemengde  reeksen.

 

Van al deze souches en ook nog van tussen stadia heeft de firma Sanum-Kehlbeck een hele schare homeopathische-isopathische producten gemaakt in verschillende vormen en diluties.

 

Andere belangrijke immunologische preparaten of endobionten.

 

1. Recarcin. Bacillus firmus SA.C.501.

Dit is een niet pathogene sporenbacil, die de afweer van de bacteriën flora verhoogt.

Een bijzonder goed verteerbaar immunogeen, dat vaak geïndiceerd is en vooral bij slijmvliesontstekingen, artritis, gynaecologische problemen, en veel meer.

 

2. Latensin of bacillus cereus M.U.345a*

Bij allerlei indicaties gaande van slijmvliezen van lucht en darm tot lever en gal problemen en reuma en dermatologie.

 

3. Utilin. Bacillus subtilis M.U. 345.

      Zelfde groot gamma van indicaties.

 

4. Utilin “S”. Mycobacterium Phlei F.U.36*.

Alle paratuberculose aandoeningen.

Dit is het sterkste maar moet wel goed geïndiceerd zijn en dat is vaak het probleem.

 

5. Bovisan. Mycobacterium bovis (BCG).

       Goed maar moet ook  wel juist geindiceerd zijn.

  

Bij het toedienen van deze medicatie moet men heel voorzichtig zijn.

Er bestaat wel een behandeling schema dat voorgesteld wordt door de firma, maar dat is zeer langdradig en tijdrovend en volgens mij niet de ideale oplossing.

 

Men moet over een methode beschikken die toelaat de toestand van de patiënt energetisch te beoordelen. Daarvoor moet men over een instrument beschikken waarmee men kan aantonen welke van die verschillende producten men moet toedienen.

Daarvoor hebben wij onze Lecherantenne.

 

Dat toont dus andermaal aan, dat een klassiek geschoold dokter met deze producten weinig kan aanvangen. Hij beschikt niet over de nodige opleiding, laat staan instrumenten om de juiste remedie te kiezen. Vandaar de weigering om deze medicatie zo maar te verspreiden in ons land.

Spijtig want dat is een van de beste methoden om iemand immunitair opnieuw in orde te krijgen.

Maar ja, hebt U al ooit een Professor daarover horen spreken?

 

Daar waar men voor homeopathie door een reeks vragen te stellen de juiste remedie kan proberen te vinden, gaat dat hier helemaal niet. Het is trouwens isopathie en geen echte homeopathie. Isopathie gebruikt nosoden of soortgelijke stammen in homeopathische verdunning.

Tijdens mijn 20 jaar ervaring heb ik getracht enig inzicht te krijgen in de voorkeur van bepaalde van deze producten voor bepaalde ziekte beelden.

Met de theoretische benadering kwam ik er nooit uit.

Er bestaat geen lijst van vragen die U moet toelaten te kiezen.

In de praktijk geeft men in de Duitse literatuur dus wel een bepaalde volgorde van toediening, maar ik vind  die niet ideaal. Men moet te lang en te veel toedienen en waarschijnlijk zijn er daar veel overbodige producten bij. Alleen een energetische, naar ons model een magnetische meting, laat toe de juiste remedie snel te vinden.

 

Wie heeft er nu gelijk, de mono- of de pleomorfisten?

In feite hebben ze allebei een beetje gelijk.

 

Het is evident dat met onze huidige kennis het onverantwoord zou zijn bij een ernstige infectie geen afdoend antibioticum toe te dienen. Hier heeft de monomorfist gelijk.

Maar er is ook werk voor de pleomorfist.

Iemand die ernstig en ziek wordt heeft veelal reeds voor die ziekte een slechte immuniteit en zeker tijdens en na zijn ziekte. Ook bij een ernstige chronische ziekte is dat het geval. Zo heb ik patiënten gehad,  die vb na een mononucleose of na een chlamydia besmetting, jaren later nog altijd verzwakt waren.

Meestal is de woning daar ook mee schuldig aan en dan moet ook de woning gebiosaneerd worden.

Met een bijkomende behandeling zoals hiervoor vermeld herstelt dan de immuniteit eindelijk toch. De patiënten voelen zich dan opnieuw goed.

 

Bij chronische zieken komt het pleomorfisme steeds duidelijker op de voorgrond, want deze patiënten zijn niet alleen al lange tijd ziek, ze nemen ook reeds lang zware medicatie wat hun immuniteit volledig onderdrukt.

 

Nota.

Naast de Sanum producten, bestaan er nog wel andere immuun stimulerende middelen, maar die werden hier niet besproken.

Belangrijk om weten is dat het bijna nooit gebeurt dat men gedurende lange tijd hetzelfde product moet toedienen aan één persoon.

Meestal is dat product uitgewerkt na een paar maanden en moet men opnieuw testen naar een meer geschikte remedie, dat is zeer belangrijk.

De Sanum-Kehlbeck en andere immuun stimulerende middelen zijn voor mij van het allergrootste belang om aan goede geneeskunde te doen, spijtig worden ze, tot heden, niet gebruikt in de klassieke geneeskunde.

 

Schimmels en bacteriën. 2.

 

Prof. Enderlein  noemt zijn inzichten omtrent het ontstaan van ziekten: Bacteriën-Cyclogenie.

Daarmee bedoelt hij het volgende.

Vooral in de rode bloedlichamen bevinden zich uiterst kleine levende partikels: protiden.

Deze oervormen van leven worden trouwens van moeder op kind overgeleverd tijdens de zwangerschap.

Een eerste opmerking: het is dus uiterst belangrijk dat de toekomstige moeder (en ook de vader) voor de zwangerschap in goede gezondheid ‘verkeren’, want eens het kind geboren  of misschien reeds bij de conceptie is het te laat om daar nog iets aan te veranderen.

 

De Cyclogenie.

De eerste levensvormen (protiden) kunnen evolueren.

Zodra het lichaam om een of andere reden minder gezond word, grijpt er een evolutie plaats, veranderen die initiële protiden en gaan geleidelijk over in bacteriën en zelfs schimmels en virussen. Dus hoe hoger de ontwikkeling van die protide hoe schadelijker hij wordt.

Dat noemde  Endelein de Bacteriën-Cyclogenie.

 

Mogelijke oorzaken van die omschakeling van gezond naar ziekte kiemen.

 

Het Zuur-basis evenwicht.

Ons bloed heeft normaal een zuurwaarde van rond de 7,4 Ph.

Alles wat het zuurder maakt is schadelijk voor de gezondheid.

Heeft een bloedanalyse en het bepalen van de Ph. waarde  dan veel zin?

Eigenlijk niet, want onze homeostasis doet er alles aan om de Ph. op peil te houden.

In feite zouden we in de weefsels moeten gaan kijken en misschien ook in het intercellulair milieu.

Welke zijn nu de belangrijkste oorzaken van acidose of verzuring?

 

1. De voeding: te veel eiwitten van dierlijke oorsprong geven een te veel aan fosforzuren.

Die moeten dan geneutraliseerd worden door calcium, natrium en kalium ionen.

Zo ziet U dat het verzuren niet alleen een verslechtering van de bacteriën cyclus te weeg brengt, maar ook aanzet tot reumatische toestanden en anderzijds osteoporose kan veroorzaken, want waar zou het lichaam al dat calcium gaan halen, behalve uit het bot?

De voeding is dus toch wel een belangrijk probleem.

 

2. Alle toxische stoffen zoals zware metalen, pesticiden, kleurstoffen, smaakverbeteraars..

Daar zijn de wereld en de voeding vol van.

 

3. Alle anti- medicijnen zoals: antibiotica, anti reumatica, anti depressiva en  immunosuppressiva, corticoïden, ook hier hebben onze chronische zieken  hun  buik van  vol.

 

4. Het milieu.

Alle elektromagnetische, magnetische en aardmagnetische storingen.

Die zijn de laatste honderd jaar met een factor van minstens 1000 vermeerderd.

 

De overgang van goed naar slecht.

De evolutie van primitieve levensvormen zoals de protide, gaat in verschillende stadia naar de

Bacteriën fase. Ik spaar U al die namen.

 

De mogelijke behandelingen.

 

Het doel bestaat er in de pathogene bacteriën en schimmels van een hoger (toxisch) niveau  opnieuw naar een lagere graad van ontwikkeling te brengen.

Daar voor gebruikt men de endobionten.

 

Endobionten zijn dus homeopathische preparaten in lage verdunningen, meestal D3 tot D5 van gezonde en liefst primitieve of lager ontwikkelde kiemen, bacteriën en schimmelvormen.

Het is dus een ‘lagere’ vorm van homeopathie waar nog materiële stoffen aanwezig zijn, maar toch een zekere energetische opwaardering kregen.

Per kapsel zijn er nog altijd ongeveer en miljoen germen of delen  aanwezig.

De bedoeling is dan dat uit de vermenging van deze saprofyten (endobionten) en de pathogene bacteriën die in het lichaam aanwezig zijn, een nieuw ras ontstaat dat minder virulent is en dus minder schadelijk. Meestal geeft men dat in capsels die in de darm verwerkt worden, al kan dat ook met inspuitingen.

Door herhaalde toediening van de saprofyt, gaan de nieuw gemaakte bacteriën steeds verder de goede richting uit, dus naar een lager niveau.

Na enkele weken krijgt men reeds een spectaculaire verbetering van de algemene immuniteit van de meestal reeds sedert lange tijd  uitgeputte patiënt.

Derde deel volgt.

Schimmels en bacteriën.

 

Dit is in feite voer voor dokters en therapeuten maar ik vermoed dat heel wat van mijn bezoekers ook geïnteresseerd zijn in volgende vraag.

Hoe slagen wij er in, bij heel wat patiënten de immuniteit of weerstand te verhogen en zo de genezing te bevorderen, daar waar men met de klassieke geneesmiddelen er niet in slaagt?

Dat is dan het onderwerp van de drie volgende bijdragen.

 

In een gezond lichaam leven schimmels en bacteriën in harmonie samen en zorgen zij er mee voor, als saprofyten, dat  ons lichaam normaal functioneert.

Onze saprofyten werden heel lang stiefmoederlijk behandeld en genoten weinig aandacht.

We gaan daar eens wat dieper op ingaan.

Ik heb lange tijd getwijfeld om er mee uit te pakken, want dit is een uiterst moeilijke opgave en kan voor heel wat discussie zorgen tussen voor en tegenstanders.

Het grootste verwijt zou dan waarschijnlijk uit de hoek van de klassieke geneeskunde kunnen komen, maar wie had iets anders verwacht?

De discussie loopt al bijna een volle eeuw.

 

Monomorfisme of pleomorfisme.

 

Heeft u al gehoord van Virchow of van Pasteur?

Zij zijn de vertegenwoordigers van het monomorfisme.

Louis Pasteur (1822-1895) beweerde dat alle micro-organismen, dus ook schimmels en zeker bacteriën,  nooit veranderen van vorm en dat elk micro-organisme één bepaald ziektebeeld heeft.

Evenals zijn tijdgenoot  Virchow hield hij staande dat bij een gezonde toestand het bloed steriel is. Wat nu meestal nog  wordt aangenomen in de klassieke geneeskunde,

 

Béchamp beweerde daarentegen dat elk microbiologisch leven ontstaat uit een oerkiem en dat bepaalde pathologische milieu veranderingen de evolutie naar een pathologische verandering van de oerkiem kan beïnvloeden.

Claude Bernard voegde er zelfs aan toe: ”het micro-organisme is niets, het milieu is alles”.

Daar ontstond het pléomorfisme.

 

Enderlein.

Tussen de twee wereld oorlogen  ontdekte deze Duitse microbioloog en zoöloog, dank zij donkerveldmicroscopie in het “ levend = vers” bloedbeeld bewegende kleine deeltjes.

In 1925 publiceert hij dat gelijkaardige kleine partikels, later noemt hij ze protiden, in gezonde omstandigheden in symbiose leven met de gastheercel, maar in pathologische omstandigheden zich kunnen ontwikkelen tot microbiologische vormen die de gastheercel verstoren en aan de oorsprong kunnen liggen van ziekte.

 

Vandaar het huidig onderzoek met donkerveld microscoop op bloedanalyse, waar men spoort naar gelijkaardige afwijkingen  vooral in rode bloedlichaampjes en op deze wijze de gezondheid toestand van iemand kan evalueren.

Dit is voornamelijk een diagnose methode en veel minder een behandeling methode.

Men kan er wel vroegtijdig een begin van ziekte mee op sporen en de evolutie van een patiënt mee opvolgen. Symbiose is dus uiterst  belangrijk voor een gezond lichaam.

Er moet een evenwicht bestaan tussen al de composanten die ons leven beïnvloeden.

De bacteriën en  zelfs de schimmels in onze  darmflora zijn daar een mooi voorbeeld van.

Wanneer je dan wegens een ernstige infectie antibiotica neemt, krijgt U zowel te maken met monomorfisme als met pleomorfisme.

In onze moderne geneeskunde vertrekt men altijd van uit het monomorfisme.

Een infectie wordt veroorzaakt door een virus of bacterie.

Met zoekt uit om  welke bacterie het gaat, maakt een antibiogram en geeft dan het antibioticum dat het best de agressor kan verdelgen. Daarmee stopt het.

In feite zou men ook moeten denken aan het tweede luik: het pléomorfisme.

De antibiotica heeft het evenwicht van de darmflora, maar ook van het bloed zodanig  verstoord, dat men ver verwijderd is van de ideale verhouding.

Ook goede bacteriën zijn vernietigd en vaak nemen schimmels nu de bovenhand.

Vandaar de veelvuldige darmproblemen die vaak ontstaan na een antibiotica kuur.

Men heeft dat ondertussen al enigszins herkend.

De multivitaminen  kuren en de reclame voor allerlei melkzuurstammen bewijzen dat.

Hebt U al eens op TV gezien wat men nu aanraadt om gezond en sterk te zijn, en over een betere immuniteit te kunnen beschikken?

U neemt ’s morgens een flesje met lacto bacillus .. en na 14 dagen bent U in supervorm.

We zijn dus al een stap verder: het gaat niet alleen meer om het evenwicht in de darmen maar ook om IMMUNITEIT.

 

Prof. Dr. G. Enderlein ( 1872-1968), was de man die hier het verst in gevorderd was, spijtig voor hem kwam de oorlog (1940-1945) tussen beide, en alles wat Duits was werd toen doodgezwegen en verworpen, (behalve hun kennis van wapens natuurlijk.)

Hij werkte in stilte verder.

Dankzij zijn werk en dat van zijn medewerkers en opvolgers bestaat er thans een hele gamma van producten die in Duitsland te koop zijn bij de firma Sanum-Kehlbeck.

Meer nieuws.

Ondertussen zijn we jaren verder en heeft het onderzoek niet stil gestaan.

Ter gelegenheid van een dag in Nederland over chronische infecties vernam ik daar meer over.

Dr I.M.Koolsbergen sprak er over “allemaal beestjes” en herhaalde ongeveer wat ik hier reeds over schreef, maar ze ging verder.

Ze sprak onder meer over de ziekte van Lyme, die sterk in optocht is, en over het onderzoek dat men deed in verband met de oorzaak van de ziekte: de spirocheet Borrelia, meestal gelinkt aan een beet van een teek, al kunnen ook andere dragers de ziekte overbrengen.

Ze onderschreef het pleomorfisme en vertelde over verder onderzoek daaromtrent.

 

Zo zou er nu een virus filter bestaan, met poriën van 0,22mu-meter waarmee Mv. Klienberger-Nobel, aantoont dat er filtreerbare (dus zo klein als een virus), granulen bestaan die geen celwand bezaten maar wel konden overgaan in coccen onder gunstige omstandigheden. Zij noemde deze celwandloze micro organismen  L vormen, nu beter bekend als  Cell Wall Deficiênt Forms of CWD of ook nog Stealth Pathogens (Mattman 1995) of nano –bacterie (Kaljander 2000.)

Deze  CWD-vormen worden thans het meest gebruikt voor de beschrijving van het universeel voorkomende micro-micro stadium van microben.

Dit heet het virusstadium van de bacterie. En zo is de cirkel rond.

 

U kunt er veel over leren op internet.

Volgende keer meer daarover, want hier begint een andere en betere vorm van geneeskunde.

Roken en kanker.

 

Het aantal gevallen van kanker is in Europa met 10 procent toegenomen tegenover 2004.

Dat zijn de statistieken.

België is een van de slechtste leerlingen op dat vlak.

 

Bij de mannen is het vooral longkanker.

Het roken zal daar wel een grote rol in spelen en dit geldt stilaan ook voor de vrouwen die de mannen op dat vlak aan het inlopen zijn.

De inspanningen tegen over het roken zijn dan ook meer dan welkom.

Maar waarom leert men de jeugd niet dat het oude gezegde ‘ in medio virtus ‘ nog altijd zijn waarde heeft.

Persoonlijk meen ik dat positief roken een veel betere oplossing zou bieden.

 

Wat betekent positief roken?

Waarom zou men doodgaan wanneer men slechts twee tot vier sigaretten per dag zou roken?

Men eet toch ook niet de ganse dag zoniet zou men er aan dood gaan en men mag ook maar een paar pintjes per dag drinken of men wordt een alcoholieker.

Zelf controle daar komt het op aan, waarom leert men dat niet op school?

Ik beslis zelf wanneer ik rook en niet die sigaret, dat is volgens mij de juiste instelling.

Zichzelf onder controle houden door te leren roken op het tijdstip dat men zelf beslist en alleen maar en paar keren per dag, dat zou pas verstandig zijn. Voor sommige personen kan een sigaretje het verschil maken tussen zich goed voelen of onder stress staan.

Wel rook dat een sigaretje maar stop er dan opnieuw mee voor enkele uren.

Maar een kettingroker of 10 of meer sigaretten per dag, dat kan nooit goed zijn en bewijst dat die persoon er geen controle meer over heeft. De sigaret is zijn of haar baas geworden.

Indien U het kunt stellen zonder sigaret is het natuurlijk nog beter.

 

Voor pijp rokers zijn het vooral de mond en de keel die gevaar lopen.

Voor sigaren rokers voornamelijk de dikdarm.

 

Prostaat kanker is ook in opmars, maar dat kan ook te maken hebben enerzijds met de vergrijzing van de bevolking en anderzijds met het meer screenen van de mannen, zodat men de ziekte nu vroeger ontdekt, misschien heeft onze voeding er ook iets mee te maken en zeker de elektromagnetische en magnetische straling.

 

Voor borstkanker bij de vrouw geldt ook het hetzelfde, vroegtijdige diagnose, maar dat betekent ook dat met nog niet veel verder staat op het gebied van de behandeling, vermits vroegere behandeling niet betekent dat er minder vrouwen dood gaan aan borstkanker.

 

Zolang men geen rekening zal houden met de invloed van het milieu en dan meer bepaald van de invloed van exogene pathogene straling zie ik geen echte vooruitgang meer in het bestrijden van kanker en veel chronische zieken.

 

 

 

GSM en masten.

 

Ik las onlangs in het dagblad  dat gsm’s in het ziekenhuis schadelijk konden zijn voor de apparatuur.

Een nieuw onderzoek in het A.M.C. in Amsterdam zou aangetoond hebben dat vooral de nieuwste generatie, (versta krachtiger) gsm’s de oorzaak zou zijn van meer defecten aan de medische apparatuur.

Minimum een meter afstand bewaren  wordt aangeraden.

Men signaleert nu eindelijk ook dat de gsm afzetten het beste is wanneer u hem niet gebruikt.

Tot daar het bericht.

Nu eist ook het Europees milieuagentschap (EMA) onmiddellijke actie tegen blootstelling aan te hoge gsm-straling. Eindelijk.
Hoeveel jaren zeggen en schrijven wij dat reeds?
Hebt u al ooit daar iets over gelezen in uw krant of iets gezien op TV.
Men geeft mij nooit de kans daar eens over te spreken, veel te gevaarlijk voor het grote geld!

De mens is als antenne nog duizenden malen fijn gevoeliger en zou er geen schade aan ondervinden? Was het maar waar.

Het is alleen omdat de mens immunitair beter beschermd is dat hij het allemaal niet merkt, maar is het daarom ook minder schadelijk.?

Ik geloof het niet en een beetje meer uitleg kan nooit kwaad.

We maken een onderscheid tussen de gsm en de mast en beginnen met de masten.

 

1. De masten.

 

In een artikel in Humo werd er met cijfermateriaal aangetoond dat men niet lichtzinnig zou mogen omgaan met het plaatsen van relais masten van gsm.

De industrie en het grote geld hebben er echter anders over beslist.

Met heel wat tegenexpertisen worden de negatieve gevolgen afgedaan als niet relevant.

Met reden wordt in humo aangehaald dat jaren lang werd beweerd, door gelijkaardige onderzoeken, dat tabak en asbest ook  niet zo gevaarlijk waren voor onze gezondheid, nu weet men wel beter.

Ik vermoed dat later iets gelijkaardigs zal gebeuren met de gsm en de masten.

Ondertussen hoopt men in stilte dat nieuwe technologieën minder gevaarlijk zullen zijn en de huidige zullen vervangen, zodat men zal kunnen zeggen:” dit is verleden tijd”. In afwachting?

 

Nota.

 

Gsm-antennes  normen.

 

De commissie Milieu van het Brusselse parlement heeft unaniem het ontwerp van ordonnantie goedgekeurd over de bescherming van het milieu tegen elektromagnetische straling. Zo staat het in het dagblad De Morgen.

De tekst heeft het ook over de eventuele impact op de gezondheid.

Het voorstel voorziet dat de norm van 3 volt per meter (v/m) niet mag overschreden worden.de federale norm ligt nog altijd op 20,6 v/m. De Brusselse norm wordt wel slechts van kracht binnen twee jaar op voorwaarde dat het Brussels parlement dat goedkeurt.

 

Zou men eindelijk toch gaan luisteren naar wat wij al jaren verkondigen, het zal wel niet door ons komen dat men gaat maatregelen treffen, maar het is een begin.

Nu valt het af te wachten of het parlement zal volgen, want daar zijn andere (financiële) gevolgen mee gemoeid en daar zitten wel en aantal mensen die niet zo milieu vriendelijk zijn, zeker als men er alles aan doet om het impact op de gezondheid te bagatelliseren.

Maar waarom hebben andere landen, vb.  Duitsland en ik meen ook Rusland, dan al lang de norm verlaagd? Toch niet zo maar.

.

Tot daar de nota.

 

Indien mogelijk, verzet U tegen de komst van een nieuwe mast in uw buurt.

Indien U niet anders kunt dan er dicht bij wonen let dan op een paar zaken.

Niet iedereen is even gevoelig aan straling.

Kijk of een inwoner van uw huisgezin, minder fit is, minder goed slaapt, meer nachtelijke krampen heeft of vaker ziek wordt sinds de mast geactiveerd is.

Indien ja, dan is er waarschijnlijk een verband met de komst van de mast.

Er bestaat echter nog een mogelijkheid.

Laat een deskundige komen om uw woning te onderzoeken op elektromagnetische en aardmagnetische storingen en laat eventueel uw woning biosaneren.

Ook tegen gsm masten kan men iets doen, daarom hoeft U nog niet te verhuizen.

 

2. De gsm.

 

Met reden wordt er gewaarschuwd voor veelvuldig gebruik van de gsm, vooral door kinderen. Gebruik hem dus alleen kortstondig.

Draag hem niet op uw lichaam.

Hier hebben de vrouwen meer geluk, ze stoppen hem vaak weg in hun handtas.

Direct contact met het lichaam is af te raden.

Ik heb meerdere malen patiënten gehad met volgende klachten.

Pijn in het heupgewricht aan de kant waar de gsm in de broekzak stak.

Prostaat en zelfs erectiestoornissen om gelijkaardige reden.

Hartproblemen.

Hier wil ik speciaal de aandacht op trekken.

Steek nooit uw gsm in een pochet, direct voor uw hart, het kan dodelijk zijn.

Wanneer ik bij een patiënt de energetische waarde van het hart opmeet, kan ik altijd een verschil meten met de gsm in of uit de pochet. Zie verder.

Met de gsm erin kan de energetische waarde soms tot bijna de helft dalen.

Indien U een gezond hart hebt zult U het verschil misschien niet voelen, maar indien U op het punt staat een hartinfarct te krijgen, zult u er zeker een krijgen.

Het zou wel interessant zijn bij elke plotse dood of een hartaanval eens na te gaan hoeveel mensen er een gsm droegen en op welke plaats op het lichaam.

Maar ja, wie denkt daar nu aan, op zo een moment?

Vergeet ook maar dat uw kind altijd en overal een gsm op zak moet hebben, dat is, volgens mij, medisch niet verantwoord.

 

 Een voorbeeld.

 

Hartritme stoornissen en GSM.

 

U hebt het waarschijnlijk al gehoord, er zou een behandeling zijn dat hartritme stoornissen definitief kan stoppen.

Bravo aan de wetenschap en aan het team van  de kliniek in Aalst die de behandeling op punt zou gesteld hebben.

Heeft men al eens nagegaan of de aanwezigheid van de GSM een invloed heeft op het hart, al dan niet een schadelijke invloed? Ik heb er nog niets van gehoord, en U?

Hoe zou dat komen denkt U?

Welke firma gaat nu geld geven voor een onderzoek die haar product eventueel schade kan toe brengen?

Persoonlijk weet ik het zeker.

De aanwezigheid van een GSM heeft nadelige magnetische gevolgen voor al wie er direct in contact mee staat. Ik heb het dan over een magnetische afwijking.

U weet ondertussen al, denk ik toch, dat men met de Lecherantenne een zeer precieze opmeting kan doen van elk orgaan en functie van ons lichaam.

U moet ook weten dat de normale waarden bij een gezond persoon de volgende zijn:

12 slagen rechts of 8 % zuidpool magnetische energie.

19 slagen links of 5 %  noordpool magnetische energie.

Elke afwijking van deze cijfers betekent een verzwakking en mogelijk de eerste tekens van ziekte.

Ik heb voor de zoveelste keer de opmeting gedaan bij een persoon die geen enkel hart probleem heeft en wat vind ik?

Onderzoek van een gezond persoon met een gezond hart geeft meestal:

DE GSM op het hart of in de pochet voor het hart geeft inversie: rechts 19 en  links 12.

De GSM in de linkerhand: net hetzelfde

De GSM in de rechterhand: iets minder erg:   19/19.

Dat betekent toch dat de aanwezigheid van een GSM toestel schadelijk kan zijn.

Stel nu dat U een patiënt bent met een lichte hart aandoening, maar zonder aantoonbare letsels met een ECG, dat kan.

Dan meten we minimum: links 12 en rechts 19.

Het kan zijn dat U niets ervaart, maar toch reeds verzwakt bent.

Draag nu uw GSM op het hart of er juist voor in een pochet.

Het gevolg zal zijn dat uw magnetische energie nog verslecht.

U komt waarschijnlijk op -30/ +30 en zult nu wel symptomen krijgen.

In het lichtste geval hart kloppingen of een zwaar gevoel op het hart.

In het slechtste geval een echte hart aanval.

 

Nog enkele raadgevingen in verband met uw GSM.

Gebruik hem slechts gedurende korte perioden en houdt hem in de rechterhand.

Laadt hem nooit op ’s nachts en zeker niet in uw slaapkamer.

Indien U hem niet echt nodig hebt, stel hem dan af.

Hou hem buiten uw slaapkamer, zeker ’s nachts.

De duurdere apparaten zijn doorgaans beter afgeschermd en dus minder schadelijk.

 

Laatste berichten.

Volgens een recent onderzoek in Nederland zou nu ook blijken dat langdurig en veelvuldig gsm gebruik, de hersenen vertragen, dat vind men ook bij Alzheimer. Zou dat kunnen betekenen dat er in de toekomst nog meer gevallen  van deze droeve ziekte zouden optreden, wanneer de huidige jeugd zal verouderen? Voorzichtig dus.

 

 

 

Gluten intolerantie.

 

Het probleem van gluten intolerantie is onvoldoende gekend en wordt verzwegen door de media.

Men denkt, ten onrechte, dat alleen mensen met de ziekte ‘coeliakie’ er last van  hebben.

Waar zit het probleem?

De laatste jaren merken we een toenemend aantal gevallen van overgevoeligheid op aan gluten.

 

Wat is gluten?

Gluten is een amorf eiwit dat in combinatie met zetmeel, aangetroffen wordt in sommige granen waarvan de belangrijkste, voor ons in het westen, tarwe, rogge en gerst zijn.

Door genetische manipulatie zou er een tarwe soort ontstaan zijn, die nu tot 80 % bestaat uit een eiwit, genaamd gluten, vroeger zou dat percentage veel  minder geweest zijn.

De bedoeling zou zijn dat muizen en ratten het niet meer lusten of er aan dood gaan.

Voor de mens speelt dat blijkbaar geen rol?

Het grootste deel, ook ongeveer 80 %, van gluten zou gliadine zijn ook een eiwit natuurlijk.

Gliadine helpt om het deeg samen te houden. ‘ Het lijmt.’

Het gluten vormt dus een soort skelet die de vulling draagt en samen houdt.

Het nadeel is wel dat heel wat mensen door het te hoge gehalte aan gluten er slecht op reageren.

De slijmvliezen worden er door aangetast.

Dat uit zich onder twee  mogelijke vormen.

 

1.      De slijmvliezen van maag en darmen.

Vooral de dunne darm reageert daar geprikkeld op.

De reactie komt onmiddellijk op gang met als gevolg: diarree telkens na de maaltijd.

Dat fenomeen is al langer gekend, zeker in geval van coeliakie, maar andere mensen kunnen er ook gevoelig aan zijn.

Ik heb zo een jonge man gekend die gedurende vele jaren chronische diarree had.

Ondanks alle onderzoeken ook in de kliniek, werd de oorzaak niet ontdekt.

Het was moeilijk leven en hij was 10 kg vermagerd.

Toen hij strikt gluten vrij begon te eten, was hij op korte tijd helemaal genezen en had hij opnieuw zijn ideaal gewicht.

 

2.      De slijmvliezen van de bovenste luchtwegen.

Dit is een nieuw fenomeen dat haast niet gekend is.

Ik heb het ook persoonlijk ondervonden.

De laatste jaren had ik constant wat keelpijn, veel taaie, plakkende slijmen in de mond en de keel. Hoesten hielp helemaal niet en medicatie ook niet.

Tot W. Kunnen me zei dat ik waarschijnlijk gluten intolerant was.

Mijn hele leven al at ik graag boterhammen en nu zelfs bruin brood, (het arme mensen eten van vroeger.)  Ik dacht er niet aan dat het meel van  nu niet meer te vergelijken was met dat van mijn jeugd jaren.

Ik nam dus gluten vrij brood en op enkele dagen tijd was mijn keel genezen, geen slijmen meer, gedaan met hoesten.

Indien U eraan twijfelt, volg dan eerst een drietal maanden strikt dat dieet, daarna weet u het wel.

Sindsdien heb ik al bij meerdere mensen hetzelfde probleem ontdekt.

 

Op internet vindt U meer over een gluten vrij dieet.

Niet iedereen is echt allergisch aan gluten, veel mensen hebben er wel een min of meer grotere intolerantie voor. Voor sommigen, waaronder ik zelf, volstaat het van gedeeltelijk gluten vrij te eten voor anderen zal dat  100 % zijn. U moet het zelf uitproberen.

U zult trouwens kunnen merken dat de voeding industrie stilaan het probleem wel  kent.

Geleidelijk aan wordt op sommige voedingsproducten aan gestipt:  ’gluten vrij’.

 

Het is nu al de tweede maal op korte tijd dat ik er mee geconfronteerd word.

Telkens weer betreft het patiënten die door de Universiteit grondig werden onderzocht.

Telkens werden ook de allergie testen gedaan op gluten en telkens was het antwoord: negatief,  geen allergie op gluten.

Telkens weer gaf het onderzoek met de Lecherantenne: positief op gluten.

Van waar dat verschil?

Persoonlijk denk ik dat men dus een onderscheid moet maken tussen:

gluten allergie en gluten intolerantie.

Misschien, en in sommige gevallen denk ik dat het zo is, betekent gluten intolerantie de eerste stap naar mogelijke gluten allergie.

 

Wat gebeurt er in ons lichaam?

Wanneer men een lichaamvreemde stof  inneemt en ons organisme wil dat niet, noemt men dat een allergeen en gebeurt er een afstoting verschijnsel.

De slijmvliezen van mond tot darmen reageren door een verhoogde afscheiding van de mucosa.

De overproductie van mucus en o.a. water zorgen ervoor dat de vreemde stoffen weinig of niet kunnen binnen dringen in de wand  van de darmen en dus niet opgenomen worden in het bloed.

Er volgt integendeel kort na de maaltijd een evacuatie: post prandiale diarree.

Dat is wat er meestal gebeurd en dat noemt men:  GLUTEN INTOLERANTIE.

 

Bij een aantal van gelijkaardige gevallen, na min of meer langere tijd, slaagt  het gluten of het allergeen er in de barrière van het slijmvlies te doorbreken en begint de immuniteit reactie  op gang te komen.

In die gevallen zal na verloop van tijd de bloedanalyse duidelijk de ALLERGIE aan tonen.

Dat is dan Gluten Allergie.

Helaas, begrijpt men dat nog altijd niet in de klassieke geneeskunde en is het besluit snel genomen.

“ Mr. of Mv. het is stress en U zou beter eens naar de psycholoog of de psychiater gaan.”

Volledig verkeerd dus. Bij twijfel moet men eerst enige tijd het gluten vrij dieet volgen en dan pas kan men definitief een besluit nemen.

En zelfs dan kan het nog altijd iets anders zijn dan stress, opnieuw ongekend aan de Universiteit.

De exogene pathogene stralen.  Maar daar weet U ondertussen alles van.

 

 

 

Algoneurodystrofie of Syndroom van Sudeck.

 

Dit werd reeds vroeger eens gepubliceerd, maar is ook verdwenen op mijn blog, en is dus voornamelijk bedoeld voor nieuwe lezers.

Zolang men  aard stralen, (wij noemen dat nu vectoren van de aardmagnetische netten) en biosanering van woningen in het belachelijke trekt, graag nog een bijzonder geval.

 

In Oktober 2003 komt er een dame op de raadpleging met beginnende menopauze klachten.

Ze vraagt mij of ik haar kan helpen tegen die opvliegers en of ze hormonen moet nemen?

Terwijl ik even nadenk, vraagt ze mij of ik haar niet herken? Neen zeg ik, maar ik heb de indruk dat ik U toch al eens ontmoet heb.

Ja zegt ze, ik ben hier vijf jaar geleden al eens geweest en U hebt toen mijn rechter arm gered.

Ik zoek dus haar dossier op en ziehier wat er toen gebeurde.

 

In Februari van het bewust jaar, liep ze een dubbele ingewikkelde fractuur van de rechte onderarm op waarvoor de chirurg een osteosynthese moest uitvoeren en een bijkomend stabiliserend gips, dit laatste was waarschijnlijk  te sterk spannend waardoor  mogelijk de verwikkelingen optraden. ( Zie google: osteosynthese onderarm.)

 

Na vier maanden was er nog altijd geen begin van kalk vorming, het bot groeide niet aan elkaar. Daarnaast was er nog iets erger opgetreden, haar pols en hand waren volledig gevoelloos  en ze kon  haar pols, noch haar vingers bewegen, alles leek dood en pijnlijk.

Dat noemt men algoneurodystrofie of ook syndroom van Sudeck. ( Zie google.)

Ondanks sterke medicatie en dagelijkse kinesitherapie veranderde er niets, en toen kwam ze eindelijk op de raadpleging, gestuurd door een kennis van haar.

 

Met de Lecherantenne.

Bij onderzoek  vond ik opnieuw, zoals zo vaak, dat de arm op de plaats van de breuk, getroffen werd door de 7,6 Decumanus en de 8,2 zuid west vector, en door een watervoerende breuk lijn.

Ik raadde haar aan meteen haar woning te laten biosaneren, hetgeen ze ook deed.

Ik plaatste twee magneten op de voorarm en zei haar dat ze moest afwachten, want blijkbaar voelde ze geen onmiddellijke verandering, hetgeen me geen goed teken scheen.

Achteraf heb ik ondervonden dat dit ook niet kan, bij een Sudeck syndroom, de doorbloeding start wel direct na het aanbrengen van de magneten, maar vooraleer alles zich begint te herstellen moet men even geduld hebben, dat wist ik toen nog niet.

Ik stuurde haar naar huis en vroeg haar me iets te laten weten indien er verandering optrad.

Ik hoorde niets meer van haar tot nu vijf jaar later en ik dacht dat de magneten niet hadden geholpen. 

 

Zo is het niet verlopen vertelde ze mij.

“Ik kwam bij U in de voormiddag”, zei ze. De eerste uren gebeurde er niets. Tegen de avond voelde ik plots leven in mijn hand stromen en begon ik mijn middenvinger te bewegen, nadien volgden de andere vingers en de duim.’s Anderendaags kon ik mes en potlood vastnemen. Binnen de acht dagen was mijn rechte hand en voorarm hersteld en nu begon ook de kalkvorming rond de fractuur.

Twee maanden later werd het gips en al het materiaal weggenomen.

De chirurg begreep er niets van.

Ze toonde mij haar twee handen en polsen, ze waren allebei in heel goede staat.

 

Denkt U dat de chirurg, of een enkele geneesheer of deskundige het de moeite vond om te weten hoe ik algoneurodystrofie op acht dagen kan genezen, waar hij minstens enkele maanden voor nodig heeft.